Hypochondrie - Lotgenotenverhalen

Ik herken het heel erg. Ben ook gevaccineerd en ben altijd bang wat te krijgen een mijn hart bijvoorbeeld.

Waarom zou je niet na de huisarts kunnen? Jij kunt zeker na de huisarts, hij of zij is er voor jou. Je ka gewoon heen bellen en vragen voor een gesprek daar is niets raars aan. De assistent hoef je niets uit te leggen als jij dat niet wilt. Zij is namelijk geen huisarts. En dan vertel je jou angsten en je gevoel,ds huisarts kan jou misschien even gerust stellen door even te kijken na jou (kwaal). En hulp voor jou zoeken. Je bent niet gek alleen onzeker. Zo als ieder op deze site.
Sterkte meid. Kies voor jezelf en zoek hulp.

Hoi Sjoerd,
Voor mij is dit heel herkenbaar,overal pijn en schouders keel darmen hoofdpijn minder scherp zien. Dat minder scherp zien kan aan de mobile beeldscherm liggen. Te lang elkaar turen. Probeer minder lang achter de computer of telefoon te zitten. Wat ook nog kan helpen is er. Computer bril.
Gr.Tina

Hey Sjoerd,

Wat onwijs vervelend man.. en waarschijnlijk erg vermoeiend dat je geen antwoorden lijkt te krijgen op de vraag wat er ‘mis’ voelt in jouw lichaam.
Las je verhaal en herkende me er deels in. Compleet ander verhaal vanuit mij kant. Ik loop al jaren met hypochondrie, maar is de afgelopen 2 jaar echt heel erg geworden. Bij mij uit het zich altijd in een bepaalde plek waar ik last krijg (laatste 2 jaar is dat mijn keel) en de angst dat ik op die plek kanker zou hebben. Ik heb ook allerlei onderzoeken gehad, ben 28, altijd erg gezond en verder nooit echt ziek en artsen kunnen ook niks vinden.
Ik heb door die angst echt hele heftige stress en daarmee angstaanvallen gekregen. Dat heb in sinds een half jaar door goede hulp weer vrij goed onder controle.

Wat ik graag mee wil geven aan je is dat de klachten die je beschrijft (slecht zien, spierpijn bij schouderbladen, brok in de keel) echt 100% uitingen van je lichaam van de stress zijn.
Ik heb ook die klachten, en nog meer, gehad / sommige nog steeds in hele heftige mate. Ik was altijd bang dat dat kwam omdat ik ziek was of er iets met mijn hart was o.i.d. maar dat is echt uiting van stress. Stress heeft zo veel fysieke en mentale invloed op je, onderschat dat niet.
Ik kan me heel goed voorstellen als je in zo’n molen van onderzoeken en stress zit dat je daar klachten door krijgt.

Ik heb echt een tijd heel diep gezeten door die dingen, maar door de juiste hulp echt weer deels de oude ben. Bespreek het met je huisarts. Probeer iets te vinden waardoor je je lichaam en geest kan ontspannen (ik weet dat dat veel makkeijker gezegd dan gedaan is). Sporten / bewegen is altijd echt een hele goede + goed slapen en eten zijn echt basis dingen voor meer rust in je lijf. Probeer jezelf niet gek te maken en vooral niet te googlen op symptomen. (ik kreeg door het googlen meer stress. Je leest de ergste dingen over symptomen en door die stress gaat je lichaam
daar ook weer fysiek op reageren)

Hopelijk voel je je snel wat beter en als je behoefte hebt om nog een keer te babbelen kan dat altijd.

Groetjes,
Marc

Ik ervaar precies dezelfde klachten. Tot kort geleden had ik er geen probelemen mee om naar buiten te gaan, maar ik merk dat ik hier steeds meer moeite mee krijg. Vooral drukke plekken maken me zeer nerveus. Laatst in de auto na mijn hart weer eens te voelen overslaan een mega paniekaanval gehad, zo erg dat ik bijjna flauwviel achter het stuur. Echt waardeloos!

Ik kan je uit ervaring vertellen dat je gewoon na de huisarts kan gaan. Vertel je huisarts dat je het vervelend vindt en dat je je opgelaten voelt om steeds weer te komen met je angst voor ziektes. Als het een goede huisarts is zou hij zij je gerust stellen, en zeggen dat jij je niet aanstelt en je altijd welkom bent. Ik spreek jammer genoeg uit ervaring. Vertel je angst.

Helaas geen goede raad maar wel herkenning. Ik word gek van mezelf. Ik heb het voornamelijk met mijn moedervlekken (die er al mijn hele leven zitten) ineens zie je van alles op tv… ga ik zitten googlen of mijn moedervlekken misschien wel melanoom zijn enz. Het is te idioot.
Mijn moeder heeft borstkanker gehad, gelukkig goed hersteld en inmiddels 10 jaar verder, mijn opa bleek geen diabetes te hebben maar alvleesklierkanker en was binnen een paar maanden overleden. Zo kan ik nu dus denken, straks krijgt mijn vader dat ook.. die heeft ook diabetes ( is te zwaar) enz enz.
Ik denk wel eens… mens, leef je leven als het zo is dan overkomt het je” maar het lukt me gewoon niet.
Naar een huisarts durf ik bijvoorbeeld niet met mijn moedervlekken want wat nou als…
Maar ondertussen is Google roodgloeiend van het opzoeken.
Brrr…..

Grappig dat ik dit nu lees. Ik heb al sinds de puberteit donkere kringen onder mijn ogen. Als ik moe ben zijn ze donkerder. Je moet er niet op googlen want het kan dan van alles weer zijn. Laatst stond ik op een foto en schrok van m'n donkere kringen, meteen foto's bekeken van jaren terug. Op de 1 zag je bijna niks. Op de andere duidelijk wel. Ik heb t voor een groot deel kunnen laten gaan. De meest logische reden is dat dit nou eenmaal bij je hoort. De huid daar is dun ,de ene dag zal t er anders uitzien als de andere dag.

Dit is voor mij heel herkenbaar, ik val in de maanden november en december +- 10 kilo af, pure angst om het niet te halen het nieuwe jaar. Verjaardagen van mezelf mijn man en onze zoon zijn een dram,(als ik het maar haal). Straks ga ik dood of wordt ik ernstig ziek. Neem de rust in probleem afleiding te zoeken dat (kan) helpen. Lotgenoot

Heel herkenbaar om bang te zijn voor verschillende dingen heb er zelf ook veel last van, ik zou toch met iemand gaan praten erover. Zelf is het heel moeilijk om op te lossen lukt bij mij ook niet heb je veel last van de angst?

Het komt en het gaat met vlagen.
Wanneer ik bijv. Een opmerking krijg met “jij hebt ook veel moedervlekken” wanneer ik bijv mijn haar omhoog heb op me werk, dan is ineens het gevoelens maar 10 keer kijken voor de spiegel naar mijn rug en nek. Mijn moedervlekken zien er nog altijd hetzelfde uit maar Google of zelfs Facebook maakt me dan helemaal gek met het check je vlekje bijv.
Dan troost ik me even met de gedachten dat er heel veel mensen zijn met veel moedervlekken en dan gaat het soms over soms ook niet.
Nu mag ik bijvoorbeeld van mezelf niet meer kijken een maand lang.
Toch kan ik het dan niet laten om het slinks op te noemen aan bijv mijn ouders. Mijn vader zegt dan “ o ik heb hier (buik) 2 plekjes en die hou ik ook zelf in de gaten” mijn moeder zegt “ ik hou me er niet mee bezig” nou dan is de eror er weer.
Net zoals wanneer mijn moeder weer voor een controle foto moet van haar borst, dit jaar voor het eerst weer na 10 jaar om de 2. Jaar…. Compleet in paniek want wat nou als….
En me vader met zijn suiker…. Wat nou als hij net als mijn opa alvleesklierkanker krijgt.
Ik weet van mezelf dat het slechte gedachten zijn omdat als je het krijgt het er al is…. Maar toch kan ik het op de een of andere manier niet los laten.
Voor mezelf kan ik nog denken “ dan maar dood” voor anderen maak ik me dan meer zorgen.
Zucht. Ineens lijkt alles wel in het teken van K te staan.
Het is eigenlijk extreem geworden na het overlijden van Marc de Hond…. Dan keek ik toch naar die docu en dan bedrukt het me.

Dag S,
Wat heftig dat je dit moet meemaken. En het is heel begrijpelijk dat je bang bent om je kids alleen te moeten achter laten.
Ik hoop dat je betere tijden gaat leren kennen. Ik ben zelf ook moeder en sindsdien is mijn hypochondrie sterk verergert. Ook denk ik altijd aan deze negatieve gedachten. Maar ik heb wel een man en dat stelt mij gerust.
Misschien helpt het voor jezelf om wel alvast dingen vast te leggen voor later. Bijvoorbeeld waar zijn jouw kids graag?
Het geeft je misschien iets meer houvast.
Daarnaast ga ik zelf starten met exposere. Maar soms kan EMDR of cognitieve gedragstherapie ook helpend zijn. Ik wil je dat wel adviseren.
Daarnaast doet wandelen ook echt heel goed.
Veel sterkte met de negatieve gedachten. Hopelijk wordt je ze een keer de baas!!
Liefs, Mel

En ik dacht nog later :
Corona kan hele rare dingen doen met je zenuwstelsel en spieren. Zelfs na een lange tijd nog.

Hoi Esmee,
De gouden oplossing bestaat helaas niet. Kan je wel zeggen wat mij helpt:
1. Probeer elke dag mindfulness te doen (probeer de gratis VGZ app)
2. Probeer regelmatig te sporten/wandelen.
3. Eet gezond. Veel fruit en groente.
4. Stop met googlen !! Brengt je van de regen in drup.
Op deze manier blijf ik (vaak) uit de negatieve cirkel.
Groetjes

Mindfulness is een hele goede oplossing vaak, maar ook toch weer met iemand gaan praten kan helpen. Ook al helpt het misschien niet helemaal, je kan toch je verhaal kwijt en dat werkt meestal wel.

Ik herken het.
Vind het zelfs, lastig om deze verhalen te lezen.

Er zit veel bij, wat mijn brein weer voer geeft om in paniek te raken.
MIjn moeder weet hoe ik mij voel.
Schaam me om het te delen met anderen.

Je hebt paniekaanvallen door dat ene moment gekregen. Ga naar de huisarts en bespreek het misschien doorverwijzen naar psycholoog

Hoii ik herken dit heel erg heb dit bijna elke avond dat ik niet kan slapen omdat ik denk dat ik niet meer wakker word

Wat zijn jouw rituelen om in slaap te vallen. Het is nu 0230 en telkens als ik lig schiet ik weer overeind met angst

Hoi Ron,

Tien ik angstaanvallen had in het begin ( alweer 15 jaar geleden ) was ik bang om een hartaanval te krijgen en niet meer wakker te worden. Ik bleef nachten wakker en viel overdag zittend in slaap. Ik ging dan snachts m'n huis schoonmaken want wilde in een opgeruimd huis gevonden worden als ik dood ging. Wat mij heeft geholpen hier vanaf te komen is accepteren dat je jezelf niet kunt helpen als er wel wat gebeurd. Ook al ben je wakker. Ik heb mezelf gedwongen te denken: laat maar komen en we zien het wel. Het gaf me rust en na een tijdje dacht ik er niet eens meer aan. De klachten van hartkloppingen en ademhaling verdwenen toen ook. Zo ben ik er jaren vanaf geweest.
Het klinkt zo simpel maar het is super moeilijk, ik heb nu ook een terugval waar ik uit probeer te komen. Ik weet dat het kan.

Ja heb ook paar keer keelkanker gehad door dat soort klachten eenzijdig keel pijn herken ik. Is gewoon over gegaan.

Ja heb ook paar keer (zelf bedachte) keelkanker gehad door dat soort klachten eenzijdig keel pijn herken ik. Is gewoon over gegaan.

Ik heb deze klachten ook en komt echt wel van allergie. Heb ook eerst alle andere nare gedachten gehad hoor, vreselijk

Ik heb heel erg dat met melanomen. Ben alleen ook veel onder zonnebank geweest. Een drama is het . Eeuwig checken van alles. ;)

Wauw ik herken dit zo erg! Ik heb heel veel moedervlekken met name op mijn rug. Door al de media ben ik er ook eens naar gaan kijken en kwam tot de ontdekking dat ik bruin/ zwarte heb, bruine en bruinrode. Ik maak mezelf ondertussen helemaal gek en Google gemiddeld 2 keer per dag op moedervlekken en de kwaadaardige. Als ik plaatjes vergelijk zijn ze redelijk normaal, soms iets a typisch. Ik durf zelf dus niet eens naar de huisarts te gaan.. bang voor… ik leef dus op Google, gefixeerd zijn en denken aan kanker en dood

Dit heb ik ook. Ik heb de afspraak met mijn huisarts dat ik 1x per jaar kom. Zij heeft foto’s in mijn dossier en vergelijkt ze dan met die van vorig jaar. Mag altijd komen als ik denk dat er 1 veranderd is. Met deze steun heb ik deze angst redelijk kunnen loslaten

Ahh dat is wel heel naar. Uiteindelijk gaat iedereen dood en hopen allemaal op een goed manier. Wat ze heeft klinkt niet als doodgaan maar snap wel je zorgen voor je moeder. Als ze wat heeft kunnen ze vaak nog heel veel doen aan alle ziektes en ben je niet zomaar dood.

Geniet lekker van je moeder zolang je haar hebt. Mijn ouders zijn er beide al niet meer. Ben zelf 45

En verdikking de mond welke soort is het dan? Wat zijn de meest voorkomende soorten kanker en hoeveel procent krijgt die vorm en hoeveel gaan er aan dood. Volgens mij is er de uitslag heel laag. Dus probeer je niet meteen teveel zorgen te maken. Die percentages berekening geeft mij wel geruststelling in jou geval

Dat is vervelend en overgeven is naar Maar kan geen kwaad. Meestal spuug je 3 keer met tussenpozen en dan is het weer even weg.

Kan je niets gebeuren alleen alles wat er in de weg zit komt eruit.

Spiertrillingen herken ik. Komt door angst’! Echt waar. Ik had het in mijn borst, kreeg een mammografie en een echo , dat was goed en prompt was de trilling over. Je maakt jezelf gek , echt . No worries

Hoi Sas, wat een rotgevoel. Angst kan zulke bizarre lichamelijke verschijnselen veroorzaken... Wat ik me afvraag: wat zegt je huisarts als je zegt dat je zo bang bent? Hij vindt een verwijzing niet nodig, want ziet geen lichamelijke oorzaken. OK, dat kan goed zijn, maar er is wel een probleem waar hulp bij moet komen, namelijk je angst. Heb je dat met hem besproken?

Dank je wel, na 16 jaar therapie in en therapie uit en talloze medicatie waarvan niets werkt, had ik dit ook al bedacht maar dat iemand het voor me opschrijft kan ik hoe gebruiken!

Meisjes ik ben ook altijd bang voor alles. Wat helpt is om te bedenken hoe groot de kans zou zijn voor jullie om wat te hebben. Heel heel klein. Je hebt een cirkel met nare ziekte die voorkomen die wordt onder verdeeld in soorten. Daarna in leeftijden en daarna in kansen om het te krijgen. En dan nog in kans om dood aan te gaan. Ik garandeer dat de kans heel klein is. Dus geniet van het leven !

Medicie kunnen al zoveel tegenwoordig
Jullie vallen amper ik een risico groep
Wel wil ik meegeven rook niet dat Helpt niet tegen angsten maat ook al doe je het wel ben je nog niet dood

en Google niet!!!!

Oh ja je hebt nog de verdeling van man en vrouw in de cirkel met ziekte

Ik herken de angst voor douchen heel erg! Ik ben ook altijd bang om iets te ontdekken. Ik ben zelfs bang om te voelen, dus dan voel ik heel snel iets per ongeluk en dan durf ik niet meer te voelen. Fijn om te lezen dat we niet alleen zijn

Hey!
Ik heb precies hetzelfde: symptomen/klachten waardoor ik denk dat ik een ziekte heb of een hersenbloeding ga krijgen of een hartaanval... maar ik voel me altijd beter erna. Plus heb ik een bloedtest gedaan waar geen ontstekingen of dingen in mijn bloed tegen zijn gekomen waaruit blijkt dat ik gezond ben... alleen met hypochondrie stelt dat niet zo snel gerust. Ik denk dat jij zeker ook hypochondrie hebt, en mijn tip is: schaam je er asjeblieft niet voor!!! En vertel het aan je omgeving: in kleine stappen misschien? Eerst iemand waar je zeker van weet dat die je altijd steunt. En als je het eerst echt niet durft in je omgeving ga met de huisarts praten! Die weet echt raad! Misschien ook voor je geruststelling een bloedtest doen?
Ik hoop dat ik je hiermee voldoende geholpen heb!

Tip: de klachtenlijstjes op Google zijn misleidend. Je herkent bijna altijd wel iets!

Denk aan je leeftijd en kans berekening .
Je hebt een crikel met ernstige ziekte die is onderverdeeld in soorten. Die in leeftijden.
Die in geslacht. Die in percentage om te overlijden. Dan is de kansberekening zo minimaal dus maak je niet te druk. En Bij twijfel even naar de dokter 🙂

En idd Google nooit

Lieverd dat durf ik zo t schrijven omdat je zo jong bent. Ga naar de de huisarts en vraag voor therapie , bij iemand die angststoornissen behandeld. Ik ben nu 69 jaar en heb nog steeds heel veel last. Maar het begon in mij tijd ook toen ik 15 jaar was, toen was het nog niet bekend . Ik las toen zelf een stukje in een libelle van mijn oma, een mevr de Wolf die dat ook had en de fobie vereniging had op gericht. Ik heb pas op mijn 40 ste therapieën gehad en daar heb ik nu toch vaker profijt van . Nu is er goede hulp en schuif en niet voor je uit. Hoe eerder er over praten ,hoe beter het voor je is. Schamen hoef je je er niet voor, want er zijn heel veel mensen met dit probleem. Ik wens je heel veel geluk in je leven en denk er eens goed over na.🍀🍀🍀🍀❤

Herkenbaar ja. die constante angst voor kanker. Lymfeklieren zetten niet zomaar op. Iedereen kan ons hypochonder noemen, maar door hypochondrie zetten lymfeklieren niet op. Ik heb er ook een onder mijn oor. je voelt hem alleen als ik erop druk. Weggaan doet hij niet. ik heb geen infectie, zo is al meerdere malen uit mijn bloed gebleken. wat blijft er dan nog over denk ik dan? Kanker! mijn grootste angst.

Dat is ook meestal waar ik me op focus, die klieren.
Ze zwellen bij mij dikwijls op door het voelen en porren wat ik dan doe om ze te checken.
Daarvan kunnen ze geïrriteerd raken.
Als ik er dan een poosje niet aan kom zakt het weer weg.

Herkenbaar, al een paar jaar een klier onder mijn oor. Echo laten maken, paar keer laten voelen door de huisarts. Komt niks uit.
Doordat ik er constant aan zit blijft hij ook aanwezig is mij verteld. Geïrriteerd raakt ‘ie dan. Ook zit hij precies op een spier, en aangezien alles op hoge spanning staat bij mij werkt dat niet mee. Hele tijd gaat het goed, dan gebeurd er weer iets en raak ik er weer obsessief mee. Veel stress en angst zorgt er voor dat ons immuunsysteem verzwakt. Ik hik op dit moment tegen een burn-out aan, dus extra veel mee bezig nu.

Bedenken dat het percentage in kans dat een meisje van jou leeftijd dat heeft heel minimaal is . En anders laat je even onderzoeken Bij de dokter.

Google niet!!!!

Hai ik ben Floris en ben 14 jaar, de klachten die je hebt zijn niet erg ik heb ook last van trillingen. Me tante is dokter en zegt bij mij elke keer dat het niks is, maar het helpt niet ofz. Ik heb ook heel
Veel last van hypochonder al 1 jaar. En nu sinds Corona veel erger. Bijna iedereen hier heeft de zelfde klachten. Trillingen, tintelingen krampen en steken. Denk logisch na. Als hier paar honderd mensen met hypochonder zitten en die zeggen dat ze last hebben van deze klachten dan komt het toch door de angst omdat wij er zo veel
Opletten. Ik ben mentaal heel slim geworden door de angst. Wij zijn aan de ene kant uniek!

Hallo, ik heb hetzelfde als jou. In rust ril ik niet echt maar als ik iets moet doen wel en het wordt erger door er op te letten. Nu trilt m'n ooglid ook al.
Ik heb veel stress en spanning maar kan bijna niet geloven dat het daardoor komt want soms voel ik die stress niet
Ik probeer nu weer te sporten en yoga te doen. Dat brengt al wat mentale rust.

Hoi,

Therapie is zeker belangrijk. Je zegt dat het nog maar 2 maanden is. Doe het nu, wacht niet zoals velen waaronder mijzelf. Ik wachtte 20 jaar, te laat. Zorg wel dat je naar een psycholoog of psychologe gaat waar je een klik mee hebt. Durf te zeggen dat je iemand anders neemt indien het niet klikt. Google je vaak zaken op? Stop daar dan mee. Noteer hoe vaak je controleert en bouw dit af. Begin met de controle die je het makkelijkst lijkt.

Veel succes

Ga eens opzoek naar een haptonoom. Werkt heel goed tegen angsten. Veel succes ermee!

Ik zou als ik jou was een darm test op parasieten laten checken, die hebben echt invloed op je gestel.
Ik heb het zelf meegemaakt.
Helaas kwam uit een gewoon test niets uit via de huisarts, ik vertrouwde het niet en ik heb via een specialist een VEGA test laten doen, zodat het parasiet ontdekt werd.
Ik heb zetmeel en kaas producten moeten weg laten tijdens de behandeling.
Die parasieten kunnen zich overal nestelen in het lichaam en helaas weten de mensen en de artsen niet de ernst van de parasieten.
Ik praat uit ervaring en ik heb zelf alles uitgezocht en mij zelf verlost.

Hoe oud ben je als ik vragen mag?

Ik heb met tijd en wijlen ook last van hypochondrie. Ik weet inmiddels hoe dat zich heeft kunnen ontwikkelen. Jeugdtrauma’s !!
Controle willen hebben. Maar er vanaf komen is idd lastig. Het zit m in gedachtepatronen.
Had na bv oproep voor de borstenbus zoals ik dat noem ineens de focus op borstkanker. Gek werd ik er van. Ben naar een borstkliniek gegaan en heb mij daar laten screenen. Geen afwijkingen. Dus moest t loslaten. Ga wel elke 2 jaar voor controle.
Maar angst voor kanker, hartaanval noem maar op. Ik herken t. Natuurlijk wakkeren klachten dit aan. Ook de aandoeningen die helaas wel echt zijn maken t lastig je lichaam weer te vertrouwen. Door stress, angsten en daardoor klachten blijft men in hetzelfde kringetje ronddraaien. Hulp vragen is t beste wat je kunt doen. Om liefde en begrip voor jezelf op te brengen waarom je dit doet. Je verdient echt een beter leven dan in angst te leven. Leren mediteren om een paniekaanval aanval in te dammen is een goed hulpmiddel. Heel veel sterkte allemaal

Hey Anoniem,

Heel herkenbaar. Het onzeker blijven en dingen gaan bedenken dat ze iets niet goed gezien hebben. Of net de verkeerde knobbel hebben geprikt!

Hoe gaat het nu met je? En heb je nog tips?

Groetjes J

Nina,
Ik begrijp je helemaal hoor.
Ik heb de laatste weken ook terug heel veel last van negatieve gedachten. Daar zullen de donkere dagen zeker mee te maken hebben.

Ik heb diabetes en daarvoor contacteer ik google eindeloos , wat alles alleen maar erger maakt.
NIET GOOGLEN , maar het is een dwang en dus niet eenvoudig om het niet te doen.
Soms vergeet daardoor nog van het leven te genieten en dat is puur verloren tijd.
Laat ons denken aan de mooie song van Andre Hazes jr :
LEEF ...
Sterkte en leef in 2021.

Mvg

Guido

Hoi, ik herken je verhaal helemaal. Alsof ik het zelf geschreven heb.

Ik controleer ook elk plekje op mijn lichaam. Ik kom dan van alles tegen; deukjes, hobbeltjes en bobbeltjes. Wanneer ik wat voel of zie begint mijn hart te bonzen en krijg ik een zweet- en paniekaanval. Dat gevoel bevestigd de angst dan weer, waardoor ik in de angst blijf hangen. Ik wordt gek van die dwanghandelingen, ik controleer mijn controles en vervolgens controleer ik ook de gecontroleerde controle. Ik kan daar uren mee bezig zijn.

Ook dokter Google is mijn grootste vijand. Je hoeft maar iets in te tikken en hoog in de lijst verschijnt: kanker! Alsof dat de meest logische verklaring is voor mijn zogenaamde symptoom.

Daarnaast ben ik ook bang om mijn man en kind achter te moeten laten, maar op sommige momenten denk ik ook: "was ik er maar dood. Dan hoef ik in elk geval niet meer bang te zijn"

Ik hoop voor een ieder met hypochondrie dat we het mogen overgroeien, het is een slopende psychische aandoening, die de lol van het leven wegneemt.

Lieve groet,

Anoniem

Hoi schrijver,

Ik zag jouw verhaal en herkende mezelf in een groot deel best wel. Wat onwijs verdrietig dat je moeder overleden is.. gecondoleerden heel veel sterkte daarmee de komende tijd!

Over hypochondrie en met name dan bang zijn voor het krijgen van kanker kan ik erg goed meepraten. Ik ben zelf 27 jaar en heb de afgelopen 2,5 jaar ook in en uit gelopen bij mijn huisarts en ziekenhuizen. Dan kreeg ik buikpijn en was ik overtuigd van het feit dat ik darmkanker had. Onderzocht; niks aan de hand. Dan was het weer een andere kanker. Nu loop ik sinds juli 2020 al rond met het idee dat ik keelkanker heb. Alle symptomen lijken te kloppen. Mijn huisarts neemt mijn hypochondrie gelukkig erg serieus. Ben ook doorgestuurd naar een KNO-arts. Niks te vinden.

Zoals je zelf wel zult herkennen ben je door je hypochondrie ook hyper gefocust op alles wat je in je lichaam voelt en is alles wat niet herkenbaar voelt een teken dat er ‘iets ergs aan de hand is’. Zoals je aangaf met je lever, dat je nu pijn hebt sinds je die uitslag gekregen hebt; dat is echt je gedachtes. Ik voel ook heel veel pijnen in mijn keel sinds ik weet wat alle symptomen zijn van keelkanker en ik 24/7 hiermee bezig ben.
Je gaat echt dingen voelen die er ‘niet zijn’ en je lichaam reageert ook heftig op de stress dat je bang bent voor kanker.

Ik heb ook de oplossing niet, maar ik loop sinds 2,5 maand bij een gespecialiseerde therapeut. Je zult het haast niet geloven maar na mijn 1e hypnotherapie sessie had ik nergens meer last van. Ik was eindelijk mezelf weer. Ik heb na 1,5 week wel weer een terugval gehad, maar deze therapie valt erg goed aan te raden!

Praat er goed over met je huisarts en psycholoog. Zoek steun bij je vrienden en misschien hier bij mensen die met hetzelfde te kampen hebben. Je bent niet alleen en geloof me, ookal voelt het echt uitzichtloos en iets waar je nooit meer vanaf komt; dat is niet zo. Je komt er echt weer boven op! Geef jezelf te tijd en de rust om uit te vinden hoe je hiermee om moet gaan. En het is oke om je er kut over te voelen! Het is ook niet makkelijk.

Als je behoefte hebt om er nog eens over te babbelen, schroom niet om me te berichten!

Hopelijk voel je je snel wat beter :)

Groetjes,
Marc

Marc mag ik vragen waar jij de hypnotherapie hebt gedaan. ik zoek een goede hypnotherapeut.
dank alvast.
Eles

Hoi Eles,

Ik zit bij Mathilda! Zit in Amsterdam en ik geloof ook in Assendelft.

Groetjes,
Marc


---
Redactie: zie https://therapie-assendelft.nl/
(Mathilda staat ook met profiel op deze website)

Ik heb die klachten ook, heb een echo van de buik gehad en heb ook overgewicht. Daar door die vervetting van de lever. Dus afvallen, maar na een paar dagen ook pijn in mijn zij en onderrug. Ben helemaal verkrampt, zelfs een bloed onder zoek in het geheel en een alleen van de lever waren helemaal goed. Ik vind het heel erg van je moeder en denk dat als je last hebt van hypergondrie , dit weer voor exstra angst zorgt. Heel veel sterkte, gr Marianne

Hoi Elaine,

Vraag me dit ook vaak af. We graven soms in het verleden met psychologe. Bij mij was mijn moeder heel overbezorgd zelfs nu nog. Kan ook erfelijk zijn of traumatische gebeurtenis. Dokters zeggen dat we een bepaalde stof tekort hebben in de hersenen. Sommigen zeggen dat het uit de darmen komt, teveel theorieën die voor ieder anders is.

Groetjes

Hoi Elaine,
Er komt wel een stuk erfelijkheid bij kijken. Net als Stijn heeft mijn moeder het ook en is deze ook altijd overbezorgd. Net als haar moeder, mijn oma. Nu maar hopen dat ik het niet door geef aan mijn kinderen😂.

Dank voor jullie reactie, en ja mijn oma en ader hadden het ook.

Hoi Elaine,
Ik ben opgevoed in een fijne en veilige omgeving maar ben toch hypochonder. Het heeft ook met de aard van het beestje te maken zei mijn therapeut.

Zo herkenbaar!

Heel herkenbaar , ik slik wel AD en dat helpt wel . Het zorgt er iets minder voor dat je blijft malen en dat je gedachtes minder in cirkels blijven gaan , maar het is geen wondermiddel . Het blijft ( in ieder geval bij mij ) altijd aanwezig . Ik heb 6’goede jaren gehad met heel enkele keer en moment van angst maar nu zit ik er weer vol in , sta ook aan het begin van de overgang en dan worden de angsten ook weer versterkt . Dus ik gebruik ook diazepam, het is vergelijkbaar met oxazepam alleen blijft het langer in de bloed zitten dus je krijgt naar mijn idee niet elke keer van die kortstondige rustmomenten , maar het bouwt een beetje een laagje op . Naast natuurlijk nog steeds hard aan jezelf werken ….

Dit vraag ik mij ook sterk af. Ik heb hier enige tijd ook iets gepost en ook totaal geen reactie gehad. Spijtig want dit is nu toch eenmaal de reden waarom iemand iets op deze fora plaatst. Om toch met lotgenoten in contact te komen om die herkenbaarheid te krijgen.
Ik hoop dat je intussen misschien al ergens anders of bij de dokters een antwoord hebben kunnen krijgen.

Gebruik je medicijnen? Want ik heb het zelfde gehad en het lag aan de medicijnen wat ik gebruikt het was wel een zoektocht voor mij het heeft 9 maanden geduurt.heel veel sterkte hoop dat je er achter komt waar het aan licht.

Hallo ..ff een vraagje, hoe voelt een paniekaanval aan.

Zo herkenbaar dit allemaal.

Ik kreeg okt 2019 last van me keel, Ik d8 het gaat wel vanzelf weg. Ik ben uiteindelijk gaat google wat ik er tegen zou kunnen doen. Maar als eerst wat opviel was keelkanker..pfff. slapeloze nachten. Heb er maanden meegelopen. Ik kon uiteindelijk niet naar de huisarts met keelklachten ivm corona,. Ik werd op een dag wakker en leek net of mij keel dichtgeknepen..helemaal zweten en paniek. Ik kon de dag niet naar de HP. omdat dat een coronapost was geworden.Mocht ik helemaal naar naaldwijk. niks om me zorgen over te maken zei dr arts. Op een maandag bloed laten prikken, maar dat was helemaal oke. Op een avond kreeg ik weet het gevoel alsof me keel dicht zou gaan..uit angst ben ii verkeerd gaan ademen waardoor ik ben gaan hyperventileren. Als je dat nog nooit heb meegemaakt, is dat een heel eng gevoel. Ambulance is langs geweest en die vertelde dat ik aan het hyperventileren was.
De huisarts verteldr dat ik last had van paniekaanval. uiteindelijk kreeg ik een verwijzing naar de KNO. Juni 2020 kon ik er naartoe. En allee was goed. Het was toen ook bang zijn om corona te krijgen. .

in juni kon ik naar de zh om foto/echo van dr borst te makrn omdat ik wat voelde in me borst. De huisarts zei, het voelt niet raar. Maar stuurde toch door naar het zh. De foto was oke. en tijdens de echo vroeg de arts waar ik precies wat voelde. Ik voelde het alleen op me rechterborst. Maar het zat ook aan de linkerkant. Terplaatse hebben ze wat weefsel weggehaald. Om er zeker van tr zijn dat het febroadoneem is. Maar moest een dag wachten op uitslag. En toen was het gedaan met me. Het enige wat in me im kwam was dat ik K had. Het was zo heftig..dat gevoel. Ik mocht 2 dn erna naar de mamapoli voor de uitslag. En dan zit je in de wachtkamer te wachten. En dan zie op de elektrische borden namen van artsen en op welke gebied van K ze gespecialeerd ze zijn. En sindsdien ben ik heel erg bang om deze ziekte te krijgen. Er zijn dagen dat het beter gaan dan andere dagen.. Heb er nu al 8 maanden last van.

Heel herkenbaar bij mij lijkt t ook steeds heftiger te worden

Bij iedereen hier kan ik zeggen joh het is echt echt niets maar bij mezelf aan het wachten nu voor uitslag borstonderzoek (landelijk) waar ze heel raar deden en ik ook heel lastig weefsel heb waarbij ik zeker weet dat ik door moet en dan heel angstig ben
Ze vroegen of ik wist dat mijn ene borst groter was en daarna kwam er iemand mee kijken en toen ik me om moest kleden hoorde ik ze iets zeggen over ziekenhuis en bevolkingsonderzoek maar ik durfde niet te luisteren
Nu zit kerst ertussen en ik heb het dinsdag gehad en ben ik volledig verlamd van angst en weet ik zeker dat ik ma of di een telefoontje krijg
Mijn zoon wordt woensdag 18 maar als ik door moet weet ik niet hoe ik die dag doorkom en daar voel ik me heel schuldig over want ze hebben al zoveel meegekregen van mijn angsten voel me een mislukkeling

Probeer eerst eens naast je angst te begrijpen waarom we slapen. Slapen is heel belangrijk om weer te herstellen en sterk te blijven. Je lichaam heeft rust nodig. Kijk maar eens als je bijvoorbeeld griep zou hebben of kijk eens naar een baby, die slaapt om groot te worden. Slaap is nodig en is niet eng. Je ziet dat je uiteindeljk vanzelf in slaap valt. Probeer dus eerst goed te begrijpen waarom we slapen.
Dan kan je eens gaan denken over bijv. slaaptherapie/coach. Slaapmedicatie zou ik niet nemen want je lichaam kan anders niet meer zonder. Probeer slapen als iets fijns en veiligs te gaan zien. In de avond proberen te ontspannen met bijv. Meditatie.

Alsof ik mijn eigen verhaal lees! Ook ik heb deze angst in een zeer extreme mate. De overslagen zijn bij mij verminderd nadat ik een onderzoek heb gehad voor hartritmestoornissen , en het blijken overslagen te zijn door stress en niet door een hartritmestoornis. Dit geeft al iets meer rust. Daarnaast gebruik ik nu betablokkers. Ik heb bij mij vaak het idee dat het met hyperventilatie en lucht in de darmen te maken heeft. Als ik buikpijn heb worden de overslagen ook erger. Ga ik naar het toilet neemt het weer af.

De angst voor het slapen herken ik maar al te doen.... begint bij mij elke dag rond een uur of 4 totdat ik op bed ga.

Ik kan er nu iets beter mee omgaan, maar blijf het heel moeilijk vinden.

Ook ik heb een licht gevoel in mijn hoofd en ben moe. Vaak door slaaptekort kunnen je klachten veregeren. Probeer ademhalingsoefeningen en ga anders langs de ha voor advies en desnoods medicatie zodat je weer goed slaapt.

Bedankt voor je reactie! A.
Heb zelf PDS dus altijd wel gezeur rondom mijn darmen. Ik zal eens gaan letten op het verband tussen de overslagen en mijn darmen.

Merk dat de overslagen bij mij steeds meer worden. Het er continu op letten uit angst en het "aan" staan helpt hier natuurlijk ook niet bij...

Hoe lang heb jij dit probleem al?

Ik krijg zelf volgende week een uitgebreid bloed onderzoek en daarnaast een holter onderzoek voor een week.

My husband was diagnosed of Parkinsons disease 2 years ago, when he was 49. He had a stooped posture, tremors, right arm does not move and also a pulsating feeling in his body. He was placed on Senemet for 8 months and then Sifrol was introduced and replaced the Senemet, during this time span he was also diagnosed with dementia. He started having hallucinations, lost touch with reality. Suspecting it was the medication I took him off the Siferol (with the doctor’s knowledge) and started him on PD-5 natural herbal formula we ordered from AKNNI HERBAL CENTRE, his symptoms totally declined over a 3 weeks use of the AKANNI HERBAL Parkinson's disease natural herbal formula. He is now almost 51 and doing very well, the disease is totally reversed! (Visit w w w.aknniherbscentre .com)

Je klachten kunnen zowel met spanning als met ontzwangeren te maken hebben. Ontzwangeren heeft ook echt tijd nodig. Ik had na de zwangerschap ook veel last van zweten, hoofdpijn, spierklachten. Brokgevoel en een zere kaak ben ik ook bekend mee, helaas heb ik ook last van angstklachten. Succes bij de psycholoog!

Hoi,
Ik wens je heel veel sterkte!
Ik heb toevallig precies dezelfde klachten.. wss is het een virus dat heerst op dit moment. Ik hoop dat ik je kan geruststellen 🩷

My husband was diagnosed of Parkinsons disease 2 years ago, when he was 49. He had a stooped posture, tremors, right arm does not move and also a pulsating feeling in his body. He was placed on Senemet for 8 months and then Sifrol was introduced and replaced the Senemet, during this time span he was also diagnosed with dementia. He started having hallucinations, lost touch with reality. Suspecting it was the medication I took him off the Siferol (with the doctor’s knowledge) and started him on PD-5 natural herbal formula we ordered from AKNNI HERBAL CENTRE, his symptoms totally declined over a 3 weeks use of the AKANNI HERBAL Parkinson's disease natural herbal formula. He is now almost 51 and doing very well, the disease is totally reversed! (Visit w w w.aknniherbscentre .com)

De klachten die je aangeeft horennook echt bij angst en paniek

Ik weet hier alles van en zit in dezelfde situatie. Na verloop onderzoek denkwijze ieder moment dat ik een hartstilstand krijg. Word er zoooooo verdrietig van.

Ik begrijp dat je bang bent en herken dergelijke angsten die je dagen onderste boven brengen in je binnenste. Nu narcose op zich denk ik niet je daarvoor moet angstig zijn. Is doorgaans veilig. Men zal je vooraf ook controleren, je hart, enzovoort. En éénmaal in slaap, slaap je gewoon echt en weet je dus niets ervan. Eenmaal je dan weer uit narcose komt dat is alles voorbij. Achteraf pijn hebben aan de wond zal in beide gevallen zelfde zijn. Maar men zal dit ook opvolgen. In ieder geval ik wens je van harte minder angst, rust en vertrouwen toe. Dat alles zeer goed mag slagen ook en je erna volledig weer kan zijn wat je was. Ik duim voor je ook al ken ik je niet.

Dankje wel voor u reacie, nou het is geen narcose maar een diep roesje ,mijn hele hoofd staat op ze kop onder de adreliene ,ik krijg het maar niet weg vreselijk.

Hoi Anneke, ik heb geen zure maar wel een bittere smaak in m n mond. Het beïnvloed gelukkig niet mijn eten. Maar ik heb wel heel de dag kauwgom in m n mond. Dat scheelt heel veel.

Ja hoor, ik heb dit ook en ik heb inderdaad al de hele waslijst aan klachten gehad en zit er middenin.

Hoi Laura,
Wat heftig om te horen. Als je echt in je dieptepunt van hypochondrie zit dan vertrouw je niks meer. Het is heel lastig uit te leggen tenzij je er zelf bekend mee bent zoals ik. Ik heb in verleden en nu nog steeds maar kan het iets beter relativeren ook een hoop angsten over ziekten gehad. Zo erg dat ik inderdaad artsen niet vertrouwden. Nu achteraf te gek voor woorden maar het zijn dan vaak de verhalen van mensen die je ooit hebt gehoord die naar een arts waren geweest en steeds werden weggestuurd terwijl het toch iets ergs was die bijblijven in de hersenen. Heel eerlijk denk ik eens een angstig mens altijd een angstig mens net zoals je van een appels geen peer kan maken, het is echt de manier hoe je er zelf mee om gaat en hoe je zelf de regie in handen krijgt over je denkwijze. Negeren of aandacht geven aan een gedachte. Je bent zelf de baas en dit neemt dus niet weg dat je geen angst meer hebt maar WEL hoe je vervolgens handelt. Dus je geloofd nog steeds dat je een vreselijke terminale ziekte hebt maar je zet jezelf er toch toe om boodschappen te halen en je gedachte voor een uur te parkeren.
Voor jullie als toeschouwers echt lastig. Probeer er voor haar te zijn en te knuffelen. Meer kan je niet doen. Stel goed je eigen grenzen want hypochonders kunnen enorm energie slurpen.
Liefs F