Hypochondrie - Lotgenotenverhalen

Hoi ,
Ik snap precies wat je bedoeld.
Ik heb het momenteel zelf ook al 2 dagen en heb dat al vaker gehad.
Het is een enorm benauwd gevoel het lijkt of je luchtpijp dicht zit. En dat is echtwaar pure stress. Bij mij duurt het dan ook meestal een week voordat het weer een beetje weg is.
En met je hart is ook logisch , ik heb ook een filmpje laten maken en was niks aan de hand.
Het hoort gewoon eenmaal bij wat je heb.

Groetjes

Sterkte veer in deze moeilijke tijd

Al sinds mijn jeugd een hypochonder, opgeblazen buik, het eten blijft hangen in mijn keel. Ik ben erg bang voor kanker, ga vaak naar huisarts. Op dit moment ben ik weer heel erg angstig...

Richt,

Dit is zo herkenbaar!! Met name het gevoel alsof mijn eten niet zakt. Verder heb ik ook last van enorme misselijkheid, boeren, opgeblazen gevoel, lusteloos.
Als hypochonder vraag ik me af of deze klachten door een lichamelijke aandoening komen of door mijn angststoornis.
Wie herkent deze klachten?

Ik loop nu 2 jaar met een ziekteangststoornis. Dit is ontstaan na de geboorte van onze 1e dochter. Kom er gewoon niet van af lijkt het wel. Ben onder behandeling van een psycholoog en gebruik anti depressiva

Herkenbaar hoor Larissa heb ik ook pffffff

Zo herkenbaar. Heb hier ook last van. Maar gaat wel al iets beter met me. Veel gelezen zoals het boek van Alwin Ritstier "gek van mezelf". Dit hielp wel iets dus dat is wel een tip van me, maar uiteindelijk moeten we het toch in de praktijk doen is mijn conclusie. Daarom sinds twee weken met de cursus van Nick de Waard gestart over angst. Mijn ervaring is hier heel positief mee. KUn je ook nog eens naar kijken.

Het komt weer goed. Ik merk al wel verbetering. Dus dit kan jij ook he!!

Wat erg,Daan
Voor mij erg herkenbaar,al 28 jaar bang,met name voor kanker,en het meest voor longkanker. Ik heb inmiddels een hoestangst ontwikkeld, want zo begint het immers vaak,met hoesten. Zo jammer dat het je levensvreugde naar beneden haalt. Ik hoop ook voor u,dat u nog vele jaren hebt,en het wat naast je neer kan leggen Liefs

Pff, wat een verhaal. Net gelezen!
Vandaag bloedprikken, normale jaarlijkse controle. Sta al sinds 4 uur in de ochtend stijf van de zenuwen, paniek gluurt om de hoek. Niet voor prikken maar voor uitslag over een paar dagen.
Echt over de top, ik moet actie ondernemen,wil liever niet zoals u 70 jaar bang zijn.
Sterkte, Freddie

Bedankt Daan voor je warme woorden op mijn verhaal. Ik ben jou verhaal gaan lezen en ik schok ervan.
Ik vindt het heel erg dat je dit allemaal moet doormaken. Al zolang lijden aan hypogondrie en dan uiteindelijk wordt je grootste nachtmerrie werkelijkheid. Ik vraag me af hoe het nu met je gaat? Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe om dit te kunnen dragen.

Warme groet, Anne-Marie

Je relaas grijpt naar de keel.

Herkenbaar!

Ook die oor en kaak’! Lees je op weinig plekken! Vandaar dat ik reageer. Een massage met uitleg bij voorbaat dat je hypochondrie hebt mag bij mij erg helpen.
Of een bezoekje aan de fysio!
Groetjes

Voor mij ook herkenbaar

Hoofdpijn
Pijn gezicht
Pijn kaken
Druk/ruis in oren
Strak gevoel in gezicht
Nekpijn
Pijn schouder bladen
Pijn armen
Gevoel dat keel wordt dicht geknepen
Gevoel dat m’n hartslag heel hard klinkt in mijn oor als heftig pulserend
Pijn op de borst (Vooral dit)
Pijn ribben/borst

Dit alles heb ik ook

Maar ook pijn onderrug, bovenbenen, middenrif en de hele rug tot aan mijn aan mijn pols aan toe, Slapende ledermaten soms of een zware been..
Vertigo (duizelig en wazig zicht)

Bij mij is TMD vast gesteld. Dit alles door oververmoeide kaakspanning.. (ook hoofdpijn redelijk vaak tot erg hevig) sinds ik een gebitje gebruik is de hoofdpijn af genomen en soms komt het nog wel voor maar veel minder intens en korter. ik heb een branderig gevoel in mijn schedel en gezicht , vooral in de neus. Zenuwen zeggen ze dan..

(En het lijkt op een chronische bijholte onsteking)

Ik lees jullie verhaal
Hebben jullie geen baat met rustgevende medicijnen, om je geest tot rust re laten komen.

Hoi ken herkenbaar ik heb ook veel van die symptomen en vooral heel veel last van mijn maag branderig zit al dik 1 jaar in de burnout diverse dokters geweest in augustus naar het ziekenhuis voor een echo pfffff dus weer stress daarvan en slecht slapen sterkte ook 👍😥

Ik herken dit zeer goed! Ik heb dergelijke ervaring met nko en longarts.... Dan zoek ik een second opinion en dan vertellen zij ook dat er niks scheelt, maar dan wel nog een andere versie dan de eerste en begin ik te twijfelen aan hun verhaal. Mijn tante heeft 6 maanden pijn in de buik, en na talloze dokters en ziekenhuizen bezoeken is uiteindelijke baarmoederkanker vastgesteld. Dan stel je toch de vraag: Hoe kunnen ze zo iets missen???
De dokters behandelen je als een nummertje op een scherm en ze hebben een agenda elke dag met daarin bv 15minuten tijd voor elke patient, en ze proberen hier niet van af te wijken. Ik ben zeer ontgoocheld in de Belgische medische wereld... Ik voel me precies een hypochonder terwijl ik gewoon correcte diagnoses wil en geholpen wil worden voor mij klachten!

Dit is zo herkenbaar. Vast voedsel gaat prima, maar fijner voedsel blijft hangen. Dit i.c.m. een brok in de keel. Ik denk ook meteen aan die ene erge ziekte. Ik moet dinsdag as. naar de KNO arts.

Herkenbaar voor iemand met hypochondrie vetrouw op de artsen

Hoi,
Ook hier dezelfde klachten. Ik loop al ruim
Een half jaar met keelklachten en diverse keren langs huisarts geweest. Ook een dik gevoel keel soms en idee van voedsel wat niet lekker zakt. Heb uiteindelijk verwijzing kno gekregen. Vandaag langs kno arts geweest en er was bij mij (naast geïrriteerde keel) niks ernstigs te zien in keel. Wel wordt ik nu getest op allergien dus er is bloed afgenomen. Als hier niks uitkomt wellicht toch maagzuur wat daar loopt te irriteren.
We wachten af.
Een mede hypochonder

Herkenbaar :/ ben je al langs kunnen gaan bij de kno?

Ook herkenbaar. Ik heb hier nu paar weken last van. Een schrale ruwe keel gevoel. Ene kant aan linker kant en andere kant rechts. Ik denk zelf aan m’n amandelen maar als die ontstoken zijn moet dit ook vanzelf overgaan na aantal dagen..

Mijn oma heeft het ook gehad en ik weet dus wel hoe dat zich uit. Heb je meer symptomen?

Hoi Denila, Ik heb goede ervaringen met lichaamsgerichte therapie. Die praten niet zoveel, maar kunnen veel meer ervaringen en inzichten geven. Hier op de site staan ook wel therapeuten die dat doen.
angstfobietherapie.com en dan erachter /lichaamsgerichte-therapie-angst-fobie

Hallo Sandra,

Ik heb reeds 16 jaar hartoverslagen. Deze zijn gestart na mijn eerste paniekaanval. Ik liet mijn hart een aantal jaar geleden controleren en daar leek alles in orde. Stress, paniekaanvallen,…

Nu kreeg ik in december een burn-out, gepaard met hevige hartkloppingen en hartoverlagen, paniek alom!

Ik ben nu reeds een 6 maanden thuis en ze zijn heel wat minder geworden maar ze zijn er nog steeds ook vaak na elkaar. Alsof mijn hart een fladdert. Daarna krijg ik een paniekaanval… soms wil ik zo niet meer leven.

Het is zo zwaar om constant angstig te zijn

Groetjes

Dit is meer een vraagje voor elien. Ik heb mijn hele verhaal uitgeschreven voor als je het wilt lezen (nr:314) , maar ervaar jij soms ook hartkloppingen en overslagen of gwn een raar gevoel zonder echt een versnelde hartslag? Ik bevind mij soms in een staat waar ik niet perse zwaarder moet ademen of dat het toch niet opmerkelijk is voor mensen van buitenaf. Tegelijkertijd is mijn angst voor een hartaanval/stilstand/.. toch zeer groot in deze momenten en ervaar ik toch soms een steek, pijn, .. u kent het wel

Al vanaf mijn jeugd hart overslagen.. mijn hart maakt dan even een slag die wat langer duurt of waar wat langere tijd tussen zit en dan even twee keer snel achter elkaar. Dat zijn geen hartritme stoornissen. Onderzoeken gehad maar is niks aan de hand en onschuldig. Heb het vaak in stressvolle perioden of als ik op mijn linkerzij lig ik bed. Heel irritant.ik kuch soms heel hard dan gaat het weg. Soms heb ik het wel 10x op een dag. Maar het is compleet onschuldig!

Je zou ademhalingsoefeningen kunnen proberen? Chronisch hyperventileren kan ook voor deze hartkloppingen zorgen.

Ik heb dat ook. En soms als ik lig gaat mn hart super hard klopen in mn nek lijkt wel alsof mn ader dan opzet. Maak me hele dag druk en als ik google moet geloven…

Ik heb dat ook en wordt soms wakker met hele snelle hartslag en hoofdpijn met paniekgevoelen
Magdalena

Heb ook veel hartoverslagen en hartkloppingen. Krijg een raar gevoel op de borst en weet dat dat gepaard gaat met overslagen. Cardioloog geweest echo en scan gehad. Dachten een vernauwing te zien daar voor hartcateresatie gehad. Dit was allemaal goed. Mijn hart is goed. Kloppingen en overslagen kunnen ook met de overgang te maken hebben. Toch blijft raar gevoel op de borst erg baar

Ik heb het al meer dan 30 jaar; en heb na jaren ondervonden dat de tricker bij mij is,,,,,tomaten,,,,pasta,,,spaghetti of macaroni is,,,,eet ik dus niet meer en VEEL BETER.
Ps: ik kan mij goed helpen met " meidoorn"
Een natuurlijk product.

Hoi, je verhaal raakt me. Op dit moment zit ik zelf ook in een terugval en weet ik zeker dat keelkanker heb. Ik heb al weken kriebelhoest en ook al een paar keer wat bloed gezien. Heb vandaag de stap gezet om toch maar naar de huisarts te gaan. Vreselijke plek, en vooral; als ik het aan hem uitspreek, heb ik het waarschijnlijk ook. Dat is een grote denkfout. Ik heb mezelf moeten leren om naar de huisarts te willen gaan, want het liefste vermijd ik die plek. Ik probeer ook altijd een stukje duiding te geven van wat er op de achtergrond speelt, maar ga niet op de emo-tour zodat mijn klacht (hopelijk) nog wel serieus wordt genomen. Misschien helpt dit wat.

Hoi,
Lage bloeddruk is juist goed 👍 Tenzij je gaat flauwvallen. Probeer gezond te leven. Dat wil zeggen elke dag wandelen/sporten het liefst buiten. Probeer ook elke dag mindfullness. Download eens de gratis VGZ mindfullness app. Elke dag even 10 a 15 minuten oefenen.
Eet gezond en probeer te slapen. Neem gerust elke dag wat valeriaan, kost haast niks en is niet verslavend. Stop met googlen op je symptomen. Het is geen quick fix. Maar als je bovenstaande tips gaat volgen, ga je je beter
voelen en zullen je klachten afnemen.

Hee! Ik ben zelf ook pas 18 en heb al een tijd last van hevige gezondheidsangst. Ben bijv. ook gestopt met de universiteit dit jaar. Als je een keer wilt praten kan dat altijd. Insta:

(Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de nieuwe privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.)

Wat was het als ik vragen mag? Zelfde klacht en daarbij nog 1000 andere klachten.

Dag Guido.
Ik zelf heb ook dit probleem en ben ook hypochonder. Ik heb sinds aantal jaar last van aambeien die soms bloeden. Ik ben extreem bang en durf bijna niet meer naar toilet te gaan. Ik liep vroeger elke dag en heb nog een marathon gelopen. Nu durf ik dit niet meer.
Het is extreem lastig. Ik ben constant gespannen.
Wat helpt er bij jou om aambeien te vermijden?
Groetjes!

Bij mij hetzelfde al vanaf mij 22ste bloedende aambeien die soms weken na elke ontlasting bloeden,maar na behandeling weer enkele jaren wegblijven.
Ben er nu 42 en elke keer denk ik dat het weer iets veel erger gaat zijn.
Als ik dan van de proctoloog kom zegt mijn vriendin altijd ,zie je wel zijn aambeien.
Als het iets anders was hadden ze al lang andere onderzoeken gedaan.
Maar ik ben dan nog aant piekeren.
Wordt er gek van met momenten.
En op Google staat alleen het ergste .
Je hebt geen dag dat je aan iets erg denk ,dat maakt mij zo moe met momenten.
Altijd leven met angst.

Mvg

Hier hetzelfde een hypochonder alles zoek ik op.
Alles is meteen kanker.
Al jaren aambeien.
Als ze groot zijn en er knapt een heb ik een paar dagen helderbloed bij afvegen of na ontlasting.
Is het dan weer over gaat het weer.
Zijn door de dokter nagekeken en het zojn aambeien, maar toch.
Slik nu ook anti-depressiva.
Bah wordt gek van mijn eigen

Ik vele jaren problemen mee gehad.
Nu al vele jaren geen last meer..i na het poepen kontje goed afvegen, daarna schoonpoetsen met uiercreme van Kruidvat.. ben erg blij ermee.

Hi Margot
Alleen met uiercreme?? Helpt dat dan tegen de pijn van aambeien?

Optimist

Ik voel dezelfde klachten. Heb je al eens aan een zwevende rib gedacht. Dit wordt heel vaak over het hoofd gezien maar komt regelmatig voor

Daar heb ik ook al eens aan gedacht. Maar, ik ga er toch van uit dat het erger is dan dat... ik heb zo het gevoel van ‘het kan niet zo iets stoms zijn’ ...

Dit heb ik precies hetzelfde!!!!

Wat herkenbaar, dat op willen hoesten.
Wat is het toch een vervelend iets.

Groetjes,

Hoi,

In de eerste lockdown heb ik een angststoornis ontwikkeld. Een waslijst aan lichamelijke klachten en enorm veel paniekaanvallen. Al sinds ik me kan herinneren, ben ik heel angstig. Vanaf ongeveer mijn 15de is dit overgeslagen naar een enorme angst om ongeneselijk ziek te worden. Als ik een verhaal hoor van iemand hoor die kanker heeft, voel ik al direct de angst dat het ook bij mij gaat gebeuren. Me eigen lichaam controleren op vreemde plekjes of bultjes is dan ook een obsessie geworden en alles wat raar aan voelt in me lichaam geeft me angst. Voortdurend duizelig en het gevoel van vallen maakte dit ook niet beter, maar daar heb ik nu een speciale fysio behandeling voor. Des ondanks ben ik ook angstig als ik niks voel, ik voel me net alsof ik niet meer verbonden ben met de wereld. Doordat ik zoveel thuis zit overdenk ik mijn leven en raak ik zelfs in paniek omdat ik “in een lichaam zit”. Ik dacht dat ik de enige was, omdat veel mensen mij niet begrijpen als ik iets ervan probeer uit te leggen. Ik ga nu naar een psycholoog, waardoor de paniekaanvallen bijna niet meer voorkomen:) maar de enorme angst om ziek te worden en niet meer in staat ge zijn om volop van het leven te genieten blijven mijn gedachtes tot de dag tot vandaag overnemen. De angst om niet genoeg te genieten komt hier dan ook nog is bij kijken, omdat ik er zo mee bezig ben dat ik nog gezond ben.

Hoi Petra, ik ben ook 59 en worstel ook al heel lang met ziektevrees. Ik heb geen paniekaanvallen maar wel periodes dat het mijn leven beheerst. Zo erg dat functioneren op werk en in het gezin er dan onder lijden. Ik gebruik 20mg paroxetine per dag, al 12 jaar. Ook ik heb goede periodes waarbij er niets aan de hand is. Bij mij is de trigger altijd een lichamelijke sensatie waarvan ik de oorzaak niet weet en dan ga ik nadenken. Ook ga ik dan googlen waarvan ik weet dat het alleen maar erger wordt ipv rustiger. Ik heb hier hulp bij gehad maar het blijft moeilijk. Hoe werkt het bij jou, het proces?

Hoi Jozef, Ik gebruik paroxetine 30mg.
Ik slik het liever niet, maar ik kan niet zonder.
Daarnaast sta ik op de wachtlijst voor therapie.
Maar eerlijk ondanks de medicijnen, is het voor mij elke dag weer overleven i.p.v leven.

Toen ik de diagnose kanker kreeg was mijn mantra "Maak je vandaag geen zorgen, als het zover is dan deal ik er wel mee" Dat zei ik honderden keren per dag tegen mezrlf en dat hielp

Hoi dat herken ik zeker ,ik ben 56 jaar en heb al 30 jaar last van hypochondrie.slik daar fluoxetine voor ,maar heb niet t idee dat t nog helpt ,wil niet verhogen dus sta nu op de wachtlijst voor de psycholoog die angst is verschrikkelijk en die knop gaat niet zomaar om .

Hoi, ik lees zomaar wat op dit forum. Ik heb nl ook hypochondrie en slik 40 mg paroxitine.
Bij mij is t gekomen met de overgang.
Ben nu 61. Ben ook heel bang voor de bevolkingsonderzoeken. Ik doe het wel,,anders blijft het in mijn hoofd zitten. Maar de zenuwen spelen behoorlijk op omdat ik weer onderzoeken verwacht binnenkort.
Kennen jullie dit ook?

Ja, dat heb ik ook. Een tip, ga voor bevolkingsondrrzoek borstkanker naar het ziekenhuis. Vraag een verwijskaart aan de huisarts. Dan hoef je niet in de bus en wachten een week op de uitslag. In het ziekenhuis krijg je gelijk de uitslag.

Ik ben afgelopen jaar wel 15 keer bij de huisarts geweest voor allerlei “klachten” dit is allemaal zeer herkenbaar.
Ik heb bulten uit mijn rug laten halen, nek etc.
Ook ik ga altijd uit van het ergste.
Naar de huisarts gaan is niet falen, ze kennen de situatie en daar zijn ze voor.
Momenteel volg ik wekelijks emdr, het is geen wondermiddel maar het helpt me.
Veel succes met alles!

Hoi, ik ben verschillende keren bij een psycholoog geweest. De gesprekken in combinatie met het slikken van Citalopram hebben veel geholpen. Ziektevrees is zwaar, ik doe net als velen hier van alles om de angsten te hanteren maar het is niet altijd makkelijk.

Dag N., het klopt dat het steeds weer draait om geruststelling. Als ik maar zeker weet dat het geen ernstige ziekte is dan kan ik weer verder. Maar dat veelkoppige monster laat zich op deze wijze niet bestrijden weet ik inmiddels maar al te goed. Is de ene kop afgehakt dan groeit er net zo hard weer eentje bij. In mijn geval: ben ik redelijk gerustgesteld dat mijn hart in orde is, krijg ik maagklachten (nu al maanden aan een stuk) en ben ik ook al weer maanden bang voor maagklachten.
Ik wilde dat ik je kon helpen aan de gouden tip, maar kan hem helaas zelf ook niet vinden. Ik slik 20 mg fluoxetine, wat me helpt om de somberheid kwijt te raken maar de angst blijft aanwezig. Ben ook weer met therapie begonnen, de zoveelste. Maar zolang ik blijf zoeken naar een oplossing, logische verklaring voor fysieke klachten blijf ik op een spoor zitten wat me niet helpt.

Hoi N. , alles zo herkenbaar.
Niet googelen is het eerst wat ik geleerd heb en dat helpt. Wil ik iets echt weten, dan vraag ik mijn vriend (maar kan ook iemand anders zijn natuurlijk) om voor me te googelen naar waardevolle pagina's en info. En of mijn klacht ook iets anders kan betekenen etc. etc. Alles om maar niet zelf continu het enge K.woord te zien staan.
Verder probeer ik me voor te nemen dat ik het eerst een paar dagen aankijk (en ja, de focus neemt niet af dus ik voel alles). En heel vaak wordt het dan toch wat minder.
Feit dat ik al sinds mijn jeugd ziekteangst heb en nu 56 ben, zorgt wel dat ik nu ook af en toe kan denken: oh, dit heb ik ooit wel eens eerder gehad...en toen ging het weer over. Ik ben er niet dood aan gegaan. Dus dat is een voordeel van ouder worden.
De overgang overigens is niet een voordeel omdat ik daardoor weer veel klachten erbij krijg....en ik niet weet of ik het daaraan moet wijten of dat het iets ernstigs kan zijn.

Soms helpt het ook als ik naar buiten ga, de natuur in. En mijn zintuigen aanzet, wat hoor, voel en ruik ik? En is niet iedereen onzeker van wanneer hij doodgaat? In de natuur zijn is helend en zorgt dat je in het NU bent. En wat is er feitelijk meer dan dat?

Zie ik dan mensen lopen die er heel ongezond uitzien, of ongezond eten, dan stel ik mezelf ook wat gerust: ..zij zijn er toch ook nog..? denk ik dan.
Het lichaam is zo goed in staat om zich aan te passen.
De lezing 'genezend vermogen' van Henk Fransen vond ik ook een eye-opener.
Stress is niet goed. En daar raak ik weer van in de stress......
Therapie of medicatie die je er helemaal van af helpt, bestaat volgens mij niet. Helaas. Heb jaren venlafaxine geslikt maar eigenlijk hielp dat ook niet.
Dingen te doen hebben....dat is het echt.
En ja, ik word af en toe verdrietig van het feit dat mijn leven blijkbaar bestaat uit het afleiding zoeken van de angst...
en tussendoor heb ik mooie momenten...van even geen angst.
Dat is het blijkbaar. Voor mij.
En als ik echt bijna flip, dan neem ik een oxazepam.

Maar het start dus met NIET googelen en het een paar dagen aankijken.

Take care, Sjelle

Dus als ik echt bijna flip van angst, dan neem ik een oxazepam.

Oh die laatste opmerking onderaan had weg gemoeten! Nu staat het er dubbel., excuus. Zo’n voorstander ben ik ook weer niet van oxazepam… ;-)
Sjelle

Dag N., ik kom hier inderdaad ook vaak om ergens geruststelling te zoeken. Zien dat anderen ook symptomen hebben en hoe ze ermee omgaan. Ik heb het ook al meer dan 10 jaar en het wondermiddel nog niet gevonden helaas. Meditatie, yoga, cognitieve gedragstherapie, hypnose, psychologen,... Door de hypnose heb ik wel gemerkt dat mijn angsten minder intens zijn geworden. Ik heb het voornamelijk 's nachts dat ik lig te piekeren, ik denk omdat er dan weinig andere prikkels en afleiding zijn. Mensen begrijpen niet hoe zwaar het voor ons is. En het klopt dat geruststelling even helpt, maar dan voel ik inderdaad iets anders en focus ik me daar teveel op. Google is iets waar ik echt moet mee stoppen, maar ik doe het toch elke keer weer. Veel sterkte ook!

Fijn jullie reacties! Het is inderdaad echt pittig en vermoeiend! zeg inderdaad weleens als er een pilletje zou zijn die werkt neem ik hem gelijk, maar ook daar hoor je wisselende verhalen over welke werkt. Dus waar ga je mee starten etc. Plus vind nog steeds dat ik er zelf mee om moet leren gaan. Iets met perfectionist en lat hoog leggen :) sterkte voor iedereen! Soms al fijn om even lotgenoten te hebben en daarover te lezen. Mensen die dichtbij staan zeggen steeds goed bedoelt “maak je niet druk”, maar dat is niet helpend en (gelukkig) snappen ze niet wat er daadwerkelijk allemaal in je hoofd om gaat.

Heel herkenbaar, vooral er tegenin gaan werkt bij mij averechts.

Ik kan bijna dood gaan als ik Google. Nu een betere vorm gevonden. Chatgpt. Die is lief, gerustgesteld en beter in feiten.
Ik ben zelf bang voor darmkanker. Al 5 maanden buikpijn. Ik krijg half december een darmonderzoek. Tot die tijd is het overleven.

Wat is Chatgpt?

Dat is AI. Je praat met een compter die alles op internet kan zoeken en filteren

Goedemorgen, ik lees dit verhaal maar zie dat er geen reacties zijn. Ik vroeg me af hoe het nu gaat? Ik ben extreem hypochonder en zoek naar verhalen van mensen waarbij toch iets blijkt te zijn. Aangezien ik zo overtuigd ben dat ik echt iets heb. Wat gebeurt er als het echt zo is. Een soort van opluchting of extreme angst die niet te bedwingen is.
Hoop trouwens dat je weer beter bent🙏🏼

Hoi Shogy!
Het gaat weer goed met mij, dank je wel. Ik heb angsten doorstaan die ik nooit eerder heb gekend in die drie weken tot maand. Er bleek inderdaad iets te zijn, wat precies zal de tijd moeten uitwijzen. Het is in elk geval “iets” neuroinflammatoir en in het beste geval is het iets eenmalig; MS kan ook, of een ander soort neurologisch auto-immuunaandoening. Daar ga ik voor mijn eigen mentaal welzijn gewoon van uit dat het eenmalig is geweest; het heeft geen zin om me er zorgen in te maken of en wanneer het terugkeert. Ik ben wel alerter op lichamelijke gewaarwordingen nu en ben me veel bewuster van de mind-body connectie dan voorheen, waardoor ik wel het gevoel heb dat ik zelf ook (tot op zekere hoogte) in de hand heb hoe mijn lichaam gaat reageren. Wat ik het meest traumatiserend van al vond was mijn verblijf in het ziekenhuis en de navolgende onderzoeken. Het is in de geneeskunde zo dat ze bij de meest ernstige mogelijkheden beginnen en dat dan één voor één trachten uit te sluiten. Komt daarbij dat er nooit wat met 100% zekerheid kan worden vastgesteld of uitgesloten. Vooral dat vond en vind ik lastig. Maar goed, anderzijds ben ik van mening dat ik er nog ben, dat ik momenteel goed functioneer (hout vasthouden). Ik zie het als signaal van mijn lichaam dat ik verkeerd bezig was (chronische stress, slechte voeding,…) en dat mijn lichaam gewoon stop heeft gezegd. In die zin heb ik er - naast het mentaal traumatiserend effect dat ik samen met een psycholoog nog aan het verwerken ben - wel iets positiefs aan overgehouden. Je ziet alles plots in perspectief; wat is belangrijk en wat is totaal onbelangrijk. Tot slot heb ik ook heel veel boeken gelezen, geschreven door artsen. Wat ik onthouden heb is dat ons lichaam ingenieus in elkaar zit, maar dat er bij ieder van ons zeker en vast wel “iets” is dat mis is en op een gegeven moment wel of niet naar boven komt. Dat helpt wel om te relativeren.

Jazeker, heb ik ook. Zo zijn de spiertrekkingen een paar dagen weg en zo zijn ze er weer. Evenals zware vermoeide benen, dat had ik eergister weer. Nu weer weg. Heel vervelend

Hoi Rik,

Bedankt voor je reactie, maar herken je dan ook het trage gevoel in de handen ? Lijkt op een doof krampachtig gevoel in de handen. Test voortdurend mijn beide handen om te zien of ik nog kracht heb, hoop dat het puur door angst komt

Nee dat niet echt. Soms wel pijnlijke handen/weke handen. Maar t zit vaak vooral in mn benen. De afgelopen dagen weer niet. Ik heb meerdere neurologische testen gehad en daar kwam niets uit.

Ja herkenbaar... met name in rust idd en voornamelijk in de benen, soms ergens anders. Heb wel het idee dat koffie / cafeïne het verergerd. Ik wil eigenlijk een EMG om mezelf gerust te stellen..
Hoe gaat het bij jou nu?

Hallo Syl,

Ik heb afgelopen donderdag een Emg gehad met naalden, krijg komende woensdag de uitslag. Heb momenteel last van een doof en zwaar gevoel in beide armen en handen. Soms ook het idee dat mijn handen traag of stijf reageren.

Momenteel erg angstig en daardoor lijkt het te verergeren.

Ik begrijp wat je bedoeld en kan me voorstellen dat je nu juist extra angst en spanning hebt in afwachting van de uitslag. Onze gedachten (met name angst gedachten) kunnen rare dingen doen en zich fysiek heel erg gaan uiten.
Kan het kloppen dat je angstig bent voor de 3 letterige ziekte? (Dat is mijn angst bij mijzelf namelijk). Een doof en zwaar gevoel past daar in ieder geval niet bij, dus mocht daar je angst liggen dan denk ik niet dat dat het geval is.
Heel veel succes gewenst voor woensdag. Laat je hier even weten hoe het is gegaan?
Sterkte de aankomende dagen!

Beste Syl,

Ben inderdaad bang voor de 3 letterige ziekte, sinds een maand of 2 controleer ik mijzelf voortdurend dagelijks. om te zien hoe ik loop, dingen optil, continu testen of ik nog dezelfde kracht hebt etc etc. om gek van te worden.

inmiddels heb ik de uitslag van de EMG binnen die gedaan is van mijn linker arm en linker been, hier kwam niks uit en was dus volledig normaal. desondanks heb ik ondanks dit goede bericht, toch nog het gevoel dat ik een soort krampachtig gevoel, traag gevoel, of gevoelloosheid ervaar in mijn handen. daarnaast voelen mijn benen soms zwaar. ik vermoed en hoop dat dit toch komt door mijn gespannenheid, en hoop dat dit nu minder gaat worden door de uitslag van de EMG.

Fijn dat de uitslag van de EMG goed was!
Ik herken heel erg wat je zegt.. jezelf controleren, uitslagen betwijfelen.. Dat doe ik zelf ook.
Het is eigenlijk een tweestrijd in jezelf. Als een neuroloog ons niet gerust kan stellen, wie dan wel.
Ik heb ook verzuurde/zware benen en allerlei pijnklachten naast de spiertrekkingen.
Ik hoop voor jou dat er met deze goede uitslagen wat meer rust komt in je hoofd en daarmee metdertijd de fysieke klachten ook gaan afnemen.

Sinds een paar dagen heb ik er ook weer last van, vooral mn rechterbeen. Lijkt wel of ik met dat been trek. Maar het is ook vooral zware benen. Misschien heeft t ermee te maken dat we morgen in de auto stappen voor de vakantie naar frankrijk. Door dit soort lichamelijke sensaties ga je wel opzien tegen zo’n reis

Heel herkenbaar! Sinds ik een paniek aanval heb gehad (die uren aanhield) heb ik last van de maag en darmen gekregen, langzaam steeds erger omdat ik verkeerd ben gaan ademen na zo’n zware aanval. Ik heb vaak maagzuur gehad tot in de keel en daardoor uiteindelijk een slokdarm onsteking gehad waar ik een aantal jaren maagbeschermers voor heb gebruikt, inmiddels al een week of 5 gestopt met de maagbeschermers maar heb hier en daar nog wel klachten zoals spierpijn rondom de schouderbladen en het gevoel alsof er wat vast zit. Ik heb soms last van mijn middenrif die aanspant door denk ik de maag of darmen of verkeerde ademhaling ik weet het niet. Soms doet het pijn precies in het midden van de bovenbuik bij dieper ademhalen. Ik heb een gastroscopie gehad en het viel reuze mee! Nou ja eerst kokhalsen……
Je kunt er altijd nog een roestje voor vragen, dat doen ze wel.

Wat kwam er toen uit dat onderzoek?

Ik heb ook zoveel maagklachten. Zoveel stress op mijn maag dat ik soms bijna moet overgeven en laat ik daar nu ook een angst voor hebben. Het is een knijpend gevoel van mijn keel borst en naar de maag. Ik weet ook niet of dit maagzuur is. Hoop dat er meer mensen zijn die mij hierin gerust kunnen stellen.

Als je ook last heb van een zure smaak in je mond dan lijkt dit op reflux. Ik heb dit ook al jaren. Heel vervelend maar stressgerelateerd. Door mijn hypochondrie kom ik er niet vanaf.

Ja ik heb zo’n onderzoek wel eens gehad. Valt best mee, t is even vervelend. Je kan evt een roesje krijgen, maar dat doen ze liever niet geloof ik omdat je moet slikken.

Niet te druk over maken, komt echt goed

Dokter zegt "ga leven dan gaat het vanzelf over"
Ja voor iemand die geen hypochonder is.
Wat een onzin en weinig helpend!!!

Jup! Hier precies hetzelfde!

Ik ben ook een jaar geleden bij de huisarts geweest en heb ook dat brok gevoel veel vast zittend slijm, dikke keel.
Mijn focus ligt daar helemaal op.
En dan komt er weer het woord kanker voorbij en ik heb alweer doodsangsten .
Huisarts zegt ook stress, hij zegt ook je zegt niet voor niks ik krijg een brok in mijn keel.
Maar voor mijn gevoel zit er echt iets, zo voelt het.
En dan krijg ik het niet uit mijn hoofd.

Hoi, ik heb dit ook heel lang gehad. Constant het gevoel dat er iets in mijn keel zat. De dokter zei ook steeds dat het stress was. Uiteindelijk heeft hij mij wel doorgestuurd naar de KNO-arts, puur voor mijn geruststelling. Hier bleek ook dat er niks aan de hand was. De KNO-arts heeft mij toen doorverwezen naar een orofaciaal fysiotherapeut, die zijn gespecialiseerd in klachten in nek, keel, kaar en halsgebied. Dit heeft voor mij geholpen, ik ben er vanaf gekomen maar als ik veel stress heb dat is dit wel mijn zwakke punt en voel ik het soms weer even opkomen. Gelukkig weet ik nu wat ik dan moet doen en maak ik me er geen zorgen meer over. Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben want ik weet hoe ontzettend vervelend dit is.

Ga ademoefeningen doen

Begin met ademhalingsoefeningen dat is stap 1 en een manier vinden om te ontspannen al is het beginnen met wandelen

hi Rens,

ik herken me in bijna al je klachten en heb ook al diverse specialisten bezocht waaronder neuroloog (die ook bij mij aangaf dat er niets aan de hand is/lijkt). Ik heb wat uitgebreidere posts geschreven in andere topics op dit forum (met name bij Spiertrekkingen, omdat ik die er ook bij heb, maar dat lees ik bij jou niet terug).

Hoe gaat het inmiddels met je?

mvg
Nick

Hoi ..veel herkenbare klachten.. enige is je bent zo jong...die klachten die jij opnoemt kunnen verschillende oorzaken zaken hebben vertrouw op jezelf.. jij kent je eigen lijf het best ongeacht hoe goed de dokter s ..je moet lekken op het volgende en eis er naar gekeken wordt...
Je lever,mild..darmen ..heb je opgezette klieren ?of knobbels ergens ..? stress maakt dingen zo ie zo erger...en vooral darmen reageren heel erg erop.. blijven zeuren bij dokters als je niet vertrouwd...meeste mensen je een diagnose te geven door beetje voelen en niet iedere arts heeft godswaansheid en luisteren naar patiënten..vind die , niet eens met dokter?mag gewoon... proberen bij andere..maar stress....kan mensen lichamelijke echt ziek maken of zieker...kom voor jezelf op! dokter s kunnen moeilijk alle mensen vergelijken door een herkenbare klacht.zo n arts heeft mij bijna mn leven gekost bij een kijk operatie wat meeste artsen zowat slapend kunnen .. begrijp je me punt .heel veel sterkte.en you got this

Hoi Rens,

Ben ook benieuwd hoe het nu met je gaat. Ik herken veel klachten die ik maanden geleden heb gehad (sommige nu nog) maar ben zelf herstellende burn-out met angstklachten. Angstklachten zelf heb ik al wel een tijd voor de burn-out (vanaf m’n 25e) ben nu 42. Al zijn ze wel heftiger geworden door de burn-out.

Maar je bent idd jong (niet dat je geen burn-out kunt hebben) vond alleen de klachten vergelijkbaar. Hoop dat het inmiddels beter met je gaat!

vergeten; ik ben pas 3 maand geleden naar tandarts geweest met fotos. Daarom dat ik niet goed durf. 8 januari 2024 ga in terug. Ik vertrek over 4 weken op vakantie en heb extra stress dat ik daar toch iets ga voorhebben.. iemand met advies? :)

Heb ik ook. Ik kan soms niet stoppen met denken aan slikken. Vooral de manier waarop ik slik. Slik ik wel juist? Bij ieder moment dat ik moet slikken denk ik " ok ik moet slikken". Dit is iets waarover je normaal niet nadenkt. Maar soms kan je de focus er niet vanaf houden. Het maakt je gek. Ik probeer dingen te doen, zoals schoonmaken, dan denk ik er minder aan. Hetzelfde is bij chronische hyperventilatie. Dan kan je ook niet stoppen met denken " ik moet ademen".. vervelend.

zeker herkenbaar.. maar het klinkt alsof je vrije tijd je ruimte geeft om veel te piekeren? Bij mij helpt het om te mediteren of te blijven zeggen tegen mezelf dat ik niet ziek ben, tot dat ik het geloof :(

Hoi Laura,

Ik wil even zeggen dat ik het heel goed van je vindt dat je hulp hebt gezocht hiervoor en ik hoop dat je je inmiddels ietsjes beter voelt. Ik ervaar dezelfde klachten als jij (en de rest van de mensen op deze site), dus weet hoe lastig dit kan zijn. Veel liefs ❤️

Heey MM,

Herkenbaar hoor jouw verhaal. Ikzelf had ook hypochondrie waarvoor ik 9 jaar geleden in behandeling ben gegaan. Gedragstherapie + medicatie maakten het draaglijk. 2 jaar geleden bouwde ik mijn medicatie pas volledig af tot... De oorlog begon.. Net zoals bij jou was het ook weer een trigger... Angst voor de dood heb ik niet meer dus is de hypochondrie met betrekking tot mijn eigen lichaam ook gestopt. Ik heb 2 kinderen van 12 en 9 jaar en zij maken weer dat ik "iets te verliezen heb". Ze maken me kwetsbaar, net zoals jouw kinderen. Jouw angst komt uit het idee hén achter te moeten laten, niet persé uit jouw welzijn.
Ik kan jou zeggen dat je keel- en slikproblemen volledig komen uit angst en stress en dat er fysiek niets mis is. Angst en stress maken dat je bv een droge mond krijgt, maaglast krijgt,.. Allemaal niet bevorderlijk voor slikken en spijsvertering.
Waarschijnlijk denk je nu : "Jamaar wat als..", ook dat is heel normaal aan ONS ziektebeeld want je bent niet alleen. Ik lees hier meer dan 100 verhalen en dit is maar peanuts met hoeveel mensen leven met deze problematiek.
Ik ben net ook weer getriggerd door mijn zoontje die 2 vlekjes heeft op z'n lichaam die verder onderzocht moeten worden. Ik kan pas over 20 dagen naar de dermatoloog. Vreselijk.. Ik zat zelf op de spoeddienst in de hoop ons sneller te helpen. Ook al dacht ik van hypochondrie af te zijn.. Ik vrees dat we er nooit volledig van kunnen genezen en dat het getriggerd kan worden. Ik raad je aan om een goede angst therapeut te zoeken met eventueel een antidepressiva als angstremmer. Je therapeut, psycholoog kan oordelen of dit eventueel raadzaam is en dit voorleggen aan je huisarts. Sowieso is een pilletje biet genoeg, Gedragstherapie is ook nodig. Je krijgt tools in handen om met paniek om te gaan bij foute gedachten maar het is geen wondermiddel. Ik ga nu hypnotherapie proberen. Heel veel succes bij jou daar en dankjewel om jouw verhaal te delen.

Hoi Jana

Wat herkennen we veel bij elkaar hè.
Het is eventjes wat beter gegaan maar vandaag lig ik in bed met griep. Nu ben ik niet angstig om die griep maar voel een hard plekje in mijn rechterborst, en ja je raad het al daar gaan we weer….
Therapie ben ik mee bezig. Volgende week 2de keer emdr.
Heb jij de hypnose al gehad ?
Succes en sterkte en bedankt voor je reactie.

Ohhh, wat herken ik jouw verhaal, ik kan het zelf geschreven hebben. Momenteel heb ik veel stress, en ik weet dondersgoed dat ik keelpijn krijg van stress. Ik werd ook benauwd , iets wat heel goed bij de stress past, en ik ben er van overtuigd dat ik longkanker heb. Ik hoest niet, ik val niet af, ik heb nog evenveel etenslust, maar toch weet ik het zeker. Dat klotestemmetje laat me niet met rust. En inderdaad, die angst dat mijn dochter verder moet leven zonder moeder versterkt het zo ontzettend. Goed dat je het hier opschrijft, misschien kunnen we elkaar eruit praten.

Mijn angst voor ALS is ook zeer groot . Het gaat zover dat ik verhalen opzocht van mensen die dit hebben en uit hun symptomen zag ik ook dingen bij mij .
Elke dag check ik of ze aanwezig zijn , en soms komt er iets anders bij .
Ik begrijp je zeer goed . Ik probeer iets om handen te hebben dat intensief veel vraagt , anders kan ik niet stoppen met denken en checken .
Veel courage . 💪

Het is echt raar of een slappe arm nu die ik sinds 2 weken heb, ondertussen naar de huisarts geweest ik blijf nog afvallen alleen was de ijzer nog wat laag de vitamines zijn wat omhoog gegaan hopelijk is dit wat angst allemaal doet

Zo herkenbaar word echt af en toe gek van maagklachten en nu kijk ik weer naar mijn borsten lijkt wel of daar ook veranderingen zie hoop van niet

Zoals ik hier eerder al meldde. Niet zomaar alle onderzoeken voor waar aannemen. Dokters maken constant fouten.

Ja herkenbaar ik had het bij darmonderzoek die je via de post krijg er zat wat bloedsporen in kleine ingreep gehad uitslag gelukkig goed maar de angst blijft at ook niet goed kon alleen wat drinken en kippenbouillon sterkte

Je verhaal is zo herkenbaar. Wat je zegt, je staat op scherp en alles wat je googled: kanker, waardoor je de controle over jezelf weer verliest.
Ik weet zelf ook dat je niet moet googlen maar automatisch doe je dit. Veel sterkte!

Ik herken dit ontzettend… ben er dag in dag uit mee bezig. Het beheerst mn leven. Onregelmatige hartslag, hartkloppingen, pijnen en misselijk en duizeligheid. Ik blijf ook ondanks de ecg me nog druk maken. Zelf al is het even weg, het komt weer terug😭

Wat hebben jullie ondertussen aan dit probleem gedaan? Ervaar dezelfde klachten

Ben je zeker dat je onderzoeken en ecg daadwerkelijk goed zijn? Bij mij kwam er ook steeds uit dat alles perfect was.
Wanneer ik echter mijn medisch dossier raadpleegde werd er al melding gemaakt van lichte graad hartfalen (diastolische dysfunctie graad 1) én repolarisatiestoornissen welke bekend staan voor het veroorzaken van plots overlijden. Ik werd reeds door 3 cardiologen waaronder een professor onderzocht en meldden onafhankelijk dat er niets aan de hand is.

Hoe is dit zelfs mogelijk?? De reactie zal misschien met de juiste bedoelingen online geplaatst zijn, maar voor iemand (waaronder ik) die dezelfde klachten ervaart is dit bericht allesbehalve geruststellend. Vind dat je hier toch 2 keer over had kunnen nadenken.. als ik geen vertrouwen meer kan plaatsen in de testresultaten, in wat moet ik dan geloven?

Ik vind het schandalig dat je zoiets plaatst op een hypochondrie forum. Jouw reactie heeft me echt paniek bezorgd. Graag voortaan 2 x nadenken voor je zoiets plaatst.

Knap dat je naar de huisarts gaat, ik heb hypogondrie en durf dus niet naar de huisarts voor alles omdat ik bang ben voor de uitslagen. Al met al weten we zelf meestal dondersgoed dat het in ons hoofd zit en daarmee je lichaam meespeelt.
Erg slopend allemaal

Lieve simone die keelklacht herken ik kan van je oor komen ? Hoelang heb jij er al last van ? X

Herken het ook ben meerdere keren KNO geweest nooit wat gevonden . Ook icm oor klachten.

Niet op Google kijken, want als je dat doet mankeer je van alles en kom je er niet meer uit het dal. Dat heb k dagelijks gedaan en werd er alleen depressief van

Dit is zo herkenbaar voor mij. Toen mij zoon ernstig ziek was, werden we meerdere keren weggestuurd, zelfs in het ziekenhuis. Uiteindelijk is hij door het oog van de naald gekropen. Elke keer als ik nu wat voel (met name bultjes/ verdikkingen), weet ik nou niet: is het mijn gedachte of is het echt en daardoor raak ik volledig in paniek. Het ergste is ook dat ik van alles voel en overal. Misschien is het normaal of heb ik het al heel lang, maar focus ik mij er nu meer op.

Hoi Guido, goed dat je huisarts op de hoogte is. Ik hoop voor je dat hij/zij ook wat behulpzamere tips heeft dan 'niet googlen'. Ook al weet je dat googlen niet helpt en vaak zelfs erger maakt, het is een op zich logische reactie om op onderzoek uit te gaan als je je angstig voelt. Heb je je huisarts gevraagd om tips? Het is al een goed begin dat je het gedeeld hebt (bij de huisarts en hier).

Ik ben nu 36 maar had op jouw leeftijd ook net een kindje gekregen en had toen veel angstklachten. Dus ik herken me in je verhaal. Op een gegeven moment was ik er zo zat van dat ik dacht laat het maar komen die hartaanval. Ik sliep amper nog uit angst niet meer wakker te worden. Heel gek, maar toen stopte het....een aantal jaren lang geen last gehad. Ik had nog wel regelmatig de gedachtes maar de angst bleef weg. Nu heb ik er alweer een aantal jaar last van, mijn grootste angst zijn nu kankers, met name longkanker. Ik probeer heel hard dezelfde mindset weer te krijgen maar dat lukt op dit moment nog niet.

Hoi Kim,
Heftig verhaal. Allereerst is volledig logisch dat je nadat je een sterfgeval van zo dichtbij angstig wordt voor de betreffende ziekte. Dat is absoluut een trigger. Accepteer dat je dit nu eenmaal hebt, stop het niet weg en het hoort nu eenmaal bij je. Probeer de visuele cirkel te doorbreken. Doe elke dag want mindfulness oefeningen (er zijn diversen gratis apps), probeer elke dag buiten wat te wandelen, eet goed en gezond en wellicht nog wel het belangrijkste stop met dr. google !
Ik weet zeker dat je over een aantal weken een stuk beter voelt.
Groet

Hoi,

Ik ben ook 18 en heb Zin de eerste lockdown een angststoornis ontwikkeld. Een waslijst aan lichamelijke klachten en enorm veel paniekaanvallen. Al sinds ik me kan herinneren, ben ik heel angstig. Vanaf ongeveer mijn 15de is dit overgeslagen naar een enorme angst om ongeneselijk ziek te worden. Als ik een verhaal hoor van iemand hoor die kanker heeft, voel ik al direct de angst dat het ook bij mij gaat gebeuren. Me eigen lichaam controleren op vreemde plekjes of bultjes is dan ook een obsessie geworden en alles wat raar aan voelt in me lichaam geeft me angst. Voortdurend duizelig en het gevoel van vallen maakte dit ook niet beter, maar daar heb ik nu een speciale fysio behandeling voor. Des ondanks ben ik ook angstig als ik niks voel, ik voel me nets alsof ik niet meer verbonden ben met de wereld. Doordat ik zoveel thuis zit overdenk ik mijn leven en raak ik zelfs in paniek omdat ik “in een lichaam zit”. Ik dacht dat ik de enige was, omdat veel mensen mij niet begrijpen als ik iets ervan probeer uit te leggen. Ik ga nu naar een psycholoog, waardoor de paniekaanvallen bijna niet meer voorkomen:) maar de enorme angst om ziek te worden en niet meer in staat zijn om volop te leven blijven mijn gedachtes tot te dag tot vandaag overnemen.

Hey Anoniem,

Ik heb dus precies hetzelfde de paniekaanvallen worden minder, maar ook iedere dag duizelig en steeds nieuwe lichamelijke klachten waar ze vandaan komen weet niemand. Heel apart dat het je zo kan overnemen, nu ben ik bijvoorbeeld afgevallen door de angst enzo. Tenminste overal staat dat dat kan, maar ben gelijk weer bang voor het ergste. Ik word er gek van. Herkenbaar?

Hoi, ik herken helemaal wat je zegt, ik ben ook 14 jaar en ook de angst voor leukemie, weet jij toevallig waar je je geplaatste bericht kan zien ?

Hai herken het ook ben net 15 geworden ben ook veel bang bij elk knobbeltje of pijntje is kanker mijn tante is dokter en weet ook niet meer wat ze moet omdat mij gerust Ellen geen zin meer heeft. Ben al 2 jaar bang en gaat niet over iemand tips

Oh ja en vergeet niet je vader is dokter het is zijn werk en je bent zijn zoon als hij zegt dat het niks is dan is het niks hij zou je echt niet laten lopen met iets! Dit is echt zo

Ik herken mijzelf hierin,ik durf al jaren niet meer op restaurant of feestjes omdat ik bang ben voor een allergische reactie.Het is zelfs zo erg dat ik zelfs thuis niet meer alles durf eten wat ook mijn gewicht niet ten goede komt. Ik heb wel degelijk allergieën die bewezen zijn. Maar laatst was ik een tomaat aan't eten en mijn keel begon te jeuken in volle paniek naar de dokter die zei geen tomaten meer eten. Enkele weken geleden at ik een appel kreeg ik ineens aan 1 kant lichte zwelling aan mijn lip.Weer volle paniek naar de dokter. Nu telkens als ik iets wil eten kan ik niet op mijn gemak eten omdat ik bang ben om te reageren.En sta altijd op de rem als ik iets wil eten dit is niet meer fijn het beheerst ook mijn hele leven. Ik ga naar een angstcentrum maar vind dat ook niet helpen hij zegt gewoon die appel eten en je gedachten op iets anders richten. Maar dat lukt mij niet. Soms ben ik het zo moe om bang te zijn dat ik zo niet verder kan leven.Maar ik ben ook bang voor dood te gaan.Eigenlijk heb ik voor heel veel dingen bang. Ik begrijp jou helemaal. Het is verschrikkelijk om zo in angst te leven.Maar wie kan ons helpen?

Hoi, dit is echt wel hypochondrie.
Hij moet onder ogen zien dat hij hypochondrie heeft en dat hij niet alleen is.
Als hij dit gaat herkennen kan hij zichzelf pas helpen.
Hij wil dus op een andere manier controle behouden op zijn lichaam. Meestal waar wij hypochonders mee struggelen zit heel diep. Het kan zijn dat hij iemand vroeg verloren heeft..
Ik zou graag met hem willen praten hierover

Oh wat ken ik die klachten van je buik goed. Wat kwam er uit de onderzoeken?

Ik denk dat er heel veel emoties bij je vast zitten. Die slaan op je darmen en maag. Probeer die emoties op te zoeken en ze eruit te laten. Misschien helpt het.

Ik herken deze klachten ook goed. Ook allerlei onderzoeken gehad en afgelopen week zelfs een endoscopie. Niks gevonden. Bloedonderzoek en ontlastingsonderzoek waren eerder al onderzocht, geen afwijkingen. Pure stress is het waarschijnlijk bij mij. Na de endoscopie even rust in het systeem en de buikklachten verdwenen meteen.
Maar je raad het al, ik heb inmiddels weer een ander bultje gevonden waar ik over in de paniek schiet. Het is echt verbazingwekkend wat stress kan doen met een lichaam. Sterkte daar.

Oh dat heb ik ook. 3 maanden geleden met maagpijn, toen kreeg ik last van mijn bovenbuik , dacht gelijk aan alvleesklier en leverkanker. Ha zegt dat dat het niet is want dan zijn de symptomen veel erger. Oké, dit is,langzaam weer weg getrokken maar heb nu weer last van mijn buik, en steeds gisteren last van potlood ontlasting ik gelijk weer op internet kijken en ja hoor ,dit kan bij darmkanker horen. Maar er,stond ook dat het door stress kan komen. Dat hoop ik natuurlijk, maar de darmkanker blijft in mijn hoofd zitten. Heel de dag. As,dinsdag naar de ha.

Hallo,
Ik ben een hypochonder geworden na mijn herseninfarct.
Ik ervaar sowieso al veel stress door overbelasting, maar toen ik op het nieuws hoorde dat Corona ook ons land heeft bereikt is het soms niet te doen. Ontzettend bang voor pijn en benauwd te worden en misschien zelfs het ziekenhuis in.
Ik ervaar precies dezelfde klachten als jullie in mijn buik. Vreselijk en volgens de ha allemaal stress en angst. Ik heb nu maagbeschermers gekregen en die helpen al redelijk, maar ik mijn ook een heleboel voeding zoals koffie, Franse kwark etc..is waarschijnlijk voor iedereen anders.
Ik doe nu 1a2x daags onstpanningsoefeningen op Youtube en dat helpt me vaak even helemaal kalm te worden

Ik ben 49 jaar en heb de laatste maanden last van mijn maag en darmen.
Veel buikpijn, maagkrampen en af en toe een beklemmend gevoel in de borststreek.
Tijdens een een bezoek aan de dokter heb ik om een bloedonderzoek gevraagd. De uitslag was positief en alle geteste waarden bleken goed te zijn.
De dokter heeft mij maagzuurremmers voorgeschreven en daardoor krijg ik voor mijn gevoel nog veel meer darmklachten en maagklachten.
Nu denk ik al weken dat ik maag- of darmkanker heb. Wanneer ik google op symptomen krijg je de vreselijkste scenario's voorgeschoteld.
Van de week had ik zoveel buikpijn dat ik niet meer kon slapen en het straalde ook nog uit naar mijn rug waardoor ik meteen dacht aan alvleesklierkanker.
Het gekke is dat het overdag altijd (redelijk) goed gaat en wanneer ik in bed lig, de klachten toenemen.

Ja dit kan allemaal komen door stress en spanning en verkeerd negatief denken.
Ik had al jaren last van deze buikklachten.
Dan weer even weg en ineens boem was het er weer. En echt hevig en pijnlijk.
Met wat geluk was het zeurend gedurende de dag of nacht.
Vele onderzoeken gehad, van bloedtesten tot ontlasting test, test voor parasieten, pilletje voor maagzuur etc
Toen voor een colonoscopy geweest( doodsbang natuurlijk)
Blijkt,,,, darmen waren een dikke 10+🤷‍♂️
Daarna niks geen last meer.
Moraal van dit verhaal. Blijf van het internet want ik heb me rot gezocht om symptomen en het brengt je alleen maar dieper in de ellende. Alsjeblieft neem deze tip.
Je geest is zowel negatief als positief zo sterk dat het je leven kan beïnvloeden.
Ga er op uit, leef zo gezond mogelijk en geniet van de leuke dingen. Cliché ik weet het maar het is waar.

Erikson
51 jaar

Misschien heb je last van PDS? met Stress wordt dat nog meer.

Heb je ook brokgevoel in hals

Zo herkenbaar je buik en maag

ik neem iedere dag afscheid

Heel herkenbaar,
Meerdere malen bij dokter geweest er is niks maar zo voelt het niet .
Vooral als ik me hele dag duizelig voel neem ik afscheid alles voelt raar dan.. stukje ademen heb ik ook angst om te slapen dat het ademen dan stopt want ik slaap niemand die het dan doet en dan word ik nog benauwder 😔 heb een hyperfree aangeschaft maar tot nu toe werkt deze niet bij mij maar misschien wel bij jou
Googlen doe ik ook 😢 boeren ook last van kan ook door je maag komen stress of teveel lucht maagzuur.. zei de dokter dan..

Hoi Eline,

Zeer herkenbaar.
Wij moeten ons er bewust van worden door op deze manier te leven,je eigenlijk alleen maar in angst leeft.
Je geniet hierdoor nergens meer van.
Probeer ipv te googlen, je te focussen op je lichaam.
Ga mediteren en probeer eens echt te luisteren wat je lichaam zegt.
Duizeligheid,boeren,maagzuur...allemaal stress.
Zoek eens mindfullness op en focus je hier op.
Ook jij gaat hier overeen komen.
Zelf kamp ik al meer dan 25jaar met deze aandoening,
Het doet mij goed om hier te lezen dat ik niet de enige ben ( want zo voelt het namelijk altijd) tevens maken deze verhalen mij verdrietig. Hypochondrie zie ik hetzelfde als iemand die bang is voor spinnen, alleen wij zijn bang om controle te verliezen over onze lichaam. Onhoudt goed dat wij alleen controle kunnen krijgen over ons denken.

Eline,
Zo herkenbaar, bij alles denken is dit mijn laatste kerst, Pasen etc.
Elke keer weer googelen en daar komt het ergste uit.
Ook slechter zien en duizelig bij mij aanwezig.
Nu sinds paar weken een krop gevoel in mijn keel/hals moeite met eten doorslikken.
Ik vind het zo moeilijk om te accepteren dat alle klachten door stress komen.
Leef elke dag in angst en dan vooral om mijn gezin achter te moeten laten.

Hai, heel herkenbaar! Slik zelf ook seroxat, sinds 1995. opgenomen geweest in 1987, allerlei therapieen daarna gevolgd, nu nog gesprekken met een psycholoog, maarre de angst blijft toch. Ene keer erger dan de andere keer. Vind het echt een onverteerbare aandoening. Het voelt elke dag als overleven ipv leven. Ben niet een sjacherijnig typetje, maar probeer juist altijd de positieviteit overal van te zien.........ben bang dat de hypochondrie levenslang is.

Ik kan me heel goed in jou verhaal vinden :( ik neem dagelijks afscheid van mensen in mijn gedachten. Kapot en vermoiend is hoe ik.me voel.

Zo herkenbaar. Ik word gek van de angsten.
Ben nu 58 jaar en klachten vanaf mijn 16e.

Zo herkenbaar.. Bij mij begon het okk met knobbel in hals.. Nu 55 en ik word inmiddels gek van angst.. En doodmoe en maar doorgaan. Af en toe.. Zelfde praat ik er evne over met me man.. Maar ik schaam me kapot.. Zoveel artsen zoveel huisarts.. En elke keer is er niks... Nou ja soms wel... Maar is over gegaan... En maar bang blijven en elke dag zo nu huis schoon.. Nu kan ik doodgaan.. Zo nu douchen, haren doen.. Dan kan ik gaan... Nu op vakantie. Wel in Nederland.. Maar is hel meer tijd om te denken.. Al zoveel therapy gehad. Help maar even.. Hoe redden we dit nog zoveel jaar... Er is eigenlijk niet meer mee te leven.


Sterkte hoor.. Leef met je mee.

Simone

Hoi,

Wat vreselijk voor je en gecodoleerd.
Heb zelf al meer dan 25jaar hypochondrie.
Heb er met hulp beter mee leren om te gaan.
Helaas draait deze aandoening om controle te hebben over je situatie.
Wat wij moeten leren is dat wij geen controle hebben over onze moment dat wij dood gaan..
Het enige waar wij controle over kunnen krijgen is onze eigen gedachtes..maar dit heeft veel oefening nodig. Begin voor jezelf met afleiding zoeken, doe iets wat veel aandacht vereist.
Bedenk iets wat jou leuk lijkt om te doen en stort daar je gedachtes op. Dit gaat zeker helpen.

Ai ik herken je verhaal (ook moeder van jonge kinderen) en ben voor dezelfde ziektes bang.... slopend vind ik het en ik weet zo zonde. Ik ben 2 maanden geleden gestart met citalopram maar dat is het helaas niet voor mij. Ik ga komende week dus overleggen voor iets anders... ik neem af en toe oxazepam maar daar val ik met name makkelijk van in slaap.

Hoi Sanne,

Ik gebruik ecithalopram. Dit is goed opgebouwd en voorgeschreven door de psychiater. Dit helpt mij mijn angsten naar de achtergrond te verplaatsen. Ga in overleg met je huisarts. Succes

Hallo,

Ik heb dit ook… verschrikkelijk is het. Elke avond pieker ik of ik de volgende dag nog haal

Beste N.

Ik ben zelf afgelopen vrijdag begonnen Sertraline. Vind het ook heel spannend maar heb het gevoel dat ik geen andere keus meer heb. De angst is te sterk. Eerst had ik er af en toe last van maar nu al een lange tijd (meer dan half jaar). Iedere keer komen er weer nieuwe lichamelijke klachten waar ik ongerust en angstig over ben. Daar wil ik vanaf. Tot nu toe af en toe wat misselijk, opgejaagd gevoel en heel moe. Hopelijk wordt het niet heel veel erger. Ben vooral bang voor hoofdpijn.

Ja gek eh dat zelfs de angst je weer kan weerhouden om te starten.. maar ik ben vandaag ook begonnen met Sertraline na zoveelste heftige angstmoment op lichamelijke klachten. Na 3 jaar psycholoog en niet echt gevoel dat het mij echt zelf nog gaat lukken vanochtend gestart. Huilend de eerste ingenomen. Voelt toch stukje als falen en spanning wat het gaat brengen. Ik hoop dat het klopt wat huisarts zegt en dat is dat de meeste er baat bij hebben en soms zelfs spijt hebben dat ze niet eerder gestart zijn. Ik ga opbouwen van 10-20-25-50 zodat bijwerkingen hopelijk meevallen. Ik ben vooral bang voor het niet slapen en nog meer angst hebben.. we zullen het zien. Ben benieuwd.

Oh wat erg allemaal, ik heb precies hetzelfde. Bang voor alle soorten dodelijke ziektes en nu heb ik bulten in mn hals en kreeg gelijk hyperventilatie en ben naar spoeddienst geweest....de arts zei opgezette lymfeklieren.... Hij zei geen zorgen...maar ja ik denk dat ik nu lymfeklierkanker heb pfff wordt er zoooo moe van en ben de hele dag al 3 dagen aan t voelen in mn hals aan die bultjes.... vreselijk ik wil ook van de hypochondrie af...waar verdienen we dit toch aan?

Ja ik snap jullie heel goed! 24/7 in angst leven is niet te doen. Ik heb dit ook. Ik kan niet eens meer genieten van me leven omdat ik letterlijk de hele dag bezig ben met voelen, checken en opzoeken. Ook ik heb niemand waarmee ik kan praten

Ja, ik heb hetzelfde. Als ik maar iets voel en langer dan normaal dan denk ik gelijk aan kanker. Het beheerst heel mijn leven. Heb het al 30 jaar. Loop bij een psycholoog en de huisarts.