Hypochondrie - Lotgenotenverhalen

Ja herkenbaar Gert ik heb al jaren last van brandend maagzuur tabletten voor gehad maar de laatste maanden weer last van hoop stress slappeloze nachten ook naar de dokter gegaan bloed onderzoek die waren gelukkig goed en ben er ondertussen wel 6 keer geweest Ben nu bij iemand die doet haptotherapie hopelijk helpt het nu 2 keer geweest denk je bent niet de enige vet vervelend als je dit heb succes ook

Heel herkenbaar. Heb je al hulp gezocht?
Het is niet realistisch om te denken dat je darmkanker hebt op jouw leeftijd.
Maar herken het wel hoor.. hoop dat therapie je wellicht kan helpen je gedachten te kunnen reguleren.

Ja ik had op een gegeven moment allemaal van die kleine schokjes en spiertrekkingen in mijn hele lijf! Ik dacht ook meteen het ergste. Ik kan het ook aansturen.. dus zoek afleiding en probeer de focus te verleggen... Dat is het enige wat mij althans helpt (al lukt dat met periodes ook echt gewoon niet).

Hey,

Hier.ook zo een panikeur wat die spiertrekkingen betreft... Ik heb gelukkig wel een hele goeie neuroloog die mijn angsten begrijpt en die mij ook al vele malen heeft onderzocht... Ik ben dan altijd even opgelucht tot ik de volgende spiertrekking voel... Gek wordt ik ervan...ik ben er zo van overtuigd dat er iets mis...ik loop ook therapie maar dat is nog niet lang genoeg om al beterschap te hebben...op deze moment voelt het voor mij eerder dat ik overleef in plaats van leef...

Dit heb ik ook gehad, zodra je het los laat gaat het over, geloof me.

Sorry, even een grappig dingetje. Ik schrijf dit allemaal op een bankje voor een kerkhof besef ik me net. Kan er wel hardop om lachen eigenlijk om het te relativeren (dat is natuurlijk de echte angst erachter ;) ).

Echter ben ik ook een hypochrondier. Ik zelf heb ook steeds opgezette lymfeklieren. Alles wijst erop dat ze oké zijn want ze zijn beweegbaar, niet heel hard, heb ook geen verdere symptomen en komen steeds na een grote puist. Verder ben ik ook al naar de dokter geweest en echo gedaan en beide zeiden dat het niks was. Toch ben ik in mij hoofd bezig met wat als ze het toch niet hebben gezien, ik heb geen vertrouwen in dokters. Elke keer denk ik hierover dat mijn lymfeklieren een uitzaaiing is en dat ik het te laat ga ik ontdekken. Nu heb ik er weer eentje dat gegroeid is.. maar zo een bolletjes kunnen van alles zijn en de kans op zo een gruwelijke ziekte op onze leeftijd is immens klein.. en ik weet dat het moeilijk is dit in je hoofd te zetten want ik denk ook steeds ik ben de ongelukkige die dit heeft. Maar naar cijfers kijken heeft me ergens wel een beetje geholpen

Ik heb ook een vitamine tekort en veel klachten, hoort er helaas bij. Ik denk als je vitamine bij slikt en het weer op peil is veel van de klachten verdwijnen!

Ik herken je reactie heel goed. Ik weet geen tips want ik zit momenteel weer zelf heel diep in de angst. Ik wil het liefst weg kruipen maar moet mijn kids en echtgenoot overdag onder ogen komen, terwijl ik het liefst wil huilen en slapen. Volgende week ook nog starten met een nieuwe baan. Morgen naar de huisarts dus ben extra gespannen. Ook voor de onderzoeken die waarschijnlijk gaan plaatsvinden.

En, hoe gaat het nu met je?
Ik heb ook last van tintelingen overal en doof aanvoelende voeten, gevoelssensaties en ben ook bang voor MS. Ik hoop dat het van de angst komt.. maar het wordt met de dag erger lijkt het wel. Benieuwd hoe het nu met jou gaat.

Hier hetzelfde.

Het begon met stramme en pijnlijke handen wat overging in brandende en tintelinde handen.
Ik maakte me nog geen zorgen..... plots ineens ook tintelingen en pijnlijke voeten okee overwerkt veel stress zal wel vermoeid zijn.
Heftige periode met partner geldzorgen dubbele diensten werken enz enz enz....
In 4 weken opbouw
Tintelingen nu door gehele lichaam. Armen en benen voelen zwaar en doof handen en voeten branden 1 kant aangezichtspijn. Migraine aanvallen. Gehele huid prikkelt wat komt en gaat alsof er beestjes overheen lopen.
Pijnlijke bilspieren met uitstralingen naar de kuiten die vaak erg strak aanvoelen ook hier tintelingen rondom stuitje.

Snel moe maar niet kunnen slapen.
In de nacht wel kunnen slapen.

Elke dag lijkt er wel iets nieuws bij te komen vitaminen waardes waren goed b12 kalium en magnesium.

Hoofd zit vol verward niet goed kunnen denken vertraagd.


Erg bang voor de ziekte ms als enz . Afspraak neuroloog staat.

Beste Anoniem,

je klachten lijken erg op die ik ook heb. Bij mij is het ontstaan na langdurige angst klachten in combinatie met overbelasting in werkrooster. (langdurige) Angst kan hele rare symptomen geven.

Hoe gaat het nu met je?

Beste anton.

Klachten zijn niet verandert heb inmiddels een emg onderzoek gehad en wacht op de uitslag.
Klachten zijn nog constant aanwezig met name de pijnlijke handen voeten en spieren. Tintelingen door gehele lijf. Hierbij is nog spier fasculatie door het gehele lichaam bijgekomen armen benen rug buik....
En wat krijg je er allemaal van... stress. 14-11 uitslag emg onderzoek.

Hi Anoniem en rest,

hoe gaat het inmiddels met jullie? Ook hier veel herkenbare klachten. Ben heel benieuwd naar een update van je.

mvg
Nick

Haai anton

Klachten leken te verminderen. Maar zijn sinds een week weeer volledig terug en lijkt nog erger dan de keer ervoor.

Emg was goed geen afwijkingen zichtbaar. 23 Jan nieuwe afspraak neuroloog. Wordt toch wel erg onzeker.

Verloop op de dag is wel erg wisselend zo bijna tot geen klachten dan ineens heel erg.
Het wisseld ook van handen naar boeten dan heupen dan knieen dan spieren.

Hoe is het met jou?

Fijn dat de emg goed was, dat stelt wel al erg gerust toch?

Heb je de klachten nu recent weer opnieuw ontwikkeld agv stress denk je?

Waarvoor staat de nieuwe afspraak bij de neuroloog als ik vragen mag? Gewoon om te vernemen hoe de klachten zich sinds uitslag emg hebben ontwikkeld?

Hoi,
Wat naar dat je je zo rot voelt.
Je bent binnenstebuiten gekeerd en er word niks gevonden bij je. Vertrouw dit gegeven en ga werken aan je mentale gezondheid.
Je mentale gezondheid is nu ziek.
Het benoemen en erkennen is een eerste stap in de goede richting. Daarna kan je pas genezen van je fysieke klachten.
Meet niet meer je bloeddruk of je staturatie. Ga niet mee in je eigen angst nog meer echt te maken.
Sterkte.
Hou van jezelf.
Je bent het waard. Echt waar.
Liefs

He Sophie, bedankt voor het delen van jouw verhaal. Realiseer jezelf dat er een hoop lichamelijke sensaties zijn die komen en gaan. Neemt natuurlijk niet weg dat je je daar zorgen om kan maken.

Heb je al eens gekeken naar een informatie boek over health anxiety? Dit kan je veel inzicht bieden in de denkfouten die iemand met hypochondrie onbewust maakt. Kan een mooi begin zijn.

Ja en als er nou iets kwaadaardigs in je benen of voeten zit?
Zo kan je blijven denken maar hetzelfde voor als je straks de weg oversteekt. Kan je ook geschept worden. Wat als zijn zinloze gedachten want je kan er niks mee en er is niks bewezen.
Sterkte

Als je moe bent van je gedachtes..... Then your medication could be meditation!

He. Je verhaal is herkenbaar. Heb je al eens geprobeerd om een cognitief gedragstherapie traject te volgen mij een gespecialiseerde psycholoog?

Toen was het je hart, nu je darmen en wat het volgende? De vicieuze cirkel zal blijven bestaan als je je gedrag en gedachten niet zal gaan bijsturen. Symptoom > angst > google > meer angst > self checking > zoektocht naar volledige controle en uitsluiting. Vaak volgt het dit patroon en het verdedigingsmechanisme van de mens is oersterk in zijn gevoel ofwel het wilt zich constant beschermen. Bespreek het eens met je huisarts!

Hoi.
Heel herkenbaar verhaal.
Ik heb ook steeds van alles, en net wat hierboven beschreven wordt het is een cirkel waar je/wij inzitten.
Ik heb nu cgt therapie om te proberen dat gedrag te veranderen.
Heel pittig. Want ik mag niet meer iets opzoeken op Google en ik mag niet naar de huisarts.
En vervolgens maak ik me zelf nu helemaal gek zo bang ben ik.
Mijn verhaal is 298.
Succes/sterkte

Ze hebben een lange opleiding gehad, maar hebben geen röntgenogen. Je goedbedoelde 'als ze het niet vertrouwen...' geeft mij alleen het gevoel dat je niet begrijpt wat hypochondrie is en hoe zeer deze angststoornis iemands leven kan beheersen.

Hoi Hilde,
Ik begrijp heel goed wat hypochondrie is.
Heb er zelf ook met fases veel last van maar probeer ook te relativeren. En nee niemand heeft röntgen ogen maar je maakt het jezelf zo lastig als je niks en niemand vertrouwt..
Leef je beste leven..
Liefs

Ik herken je verhaal ik heb niet dezelfde klachten als jou maar het niet slapen heb ik ook en het eten lult me ook nauwelijks door alle stress die ik ervan heb dit is mijn verhaal ik hoop dat het al wat beter met jou gaat ?


Ik kamp al een tijd met hypochonderie
Wil graag me verhaal met jullie delen of uitwisselen.
Ik schrijf dit bericht nu on half 3 snachts omdat ik echt slapeloze nachten het begon bij mij vier jaar geleden toen was ik zwanger en mijn vader werd plotseling heel ziek koorts en doodziek hij belande in het ziekenhuis ze wisten niet wat hij had alleen zijn ontstekingswaarden waren heek hoog ze konden alleen nergens de ontsteking vinden hij zij dat hij pijn had aan een wondje op zijn elleboog maar daar deden ze niks mee op dat moment de volgende dag werd hij niet meer wakker hij lag in coma naar de ic gebracht met alle toeters en bellen na 3 dagen kwamen ze erachter dat hij een sepsis had een bloedvergiftiging langzaam vielen er organen uit en dat kwam door door dat wondje daar had hij een vleesetende bacterie hij had het toen overleefd maar ze zijden toen tegen mij dat de kans dat hij het zou overleven heel klein was maar hij kwam er redelijk goed uit gelukkig niet lang daarna moest ik bevallen toen begon het bij mij bij elk wondje en ook de wondjes van mijn bevalling dacht ik dat ik het ook had ik sliep niet meer at niet meer had overal pijntjes 3 maanden na mijn bevalling ben ik toen opgenomen op de psychiatrie voor 6 weken ik kreeg medicijnen ik durfde ze niet in te nemen omdat ik bang was voor de bijwerkingen maar daar kwamen ze achter dus moest het toen onder toezicht innemen na een week of 5 ging het stukken beter met me na anderhalf jaar kon ik stoppen met de medicijnen waar ik heel blij mee was me angsten waren wel helemaal verdwenen erdoor dat was heerlijk maar ik voelde verder ook niet veel meer geen liefde geen blijdschap voelde me meer een soort robot nu anderhalf jaar gelden in oktober 2021 belande mijn vader weer in het ziekenhuis plotseling weer hoge koorts en hoge ontsekingswaarde maar weer niks te vinden de volgende dag was hij overleden toen na 2 weken begon het bij mij weer de hypochonderie kreeg heele vage klachten brandende huis steken in al me lichaamsdelen pijn in me benen buik maag borst soms veel doktersbezoek weer in therapie kreeg medicijnen dezelfde die ik toen had de bijwerkingen waren zo heftig belande toen 3 keer op de eerste hartlonghulp durfde ze ook niet meer in te nemen dus weer mee gestopt toen na 2 weken op een gegeven moment ging het weer weg ik deed toen veel ademhalingsoefeningen en ging naar therapie en deed meditaties .
Dat heeft zo een 6 weken geduurd voordat het weer goed ging toen nog een keer een aantal weken extreem last van gehad en nu weeral 2 weken dat ik bijna geen nacht slaap me huis staat in de fik bang voor elk wondje dat ik heb steken in me lichaam Doe nu wel weer me ademhalingsoefeningen en meditaties is er iemand die dit herkent of er over met me wil praten of tips heb ik ben radeloos

Groetjes Charissa

Ik ben ook bang om dood te gaan. Ik ben er nonstop mee bezig.
Ik ben enigkind en mijn ouders zullen vast eerder doodgaan dan ik. Wie kan dan mijn hand vasthouden als ik doodga. Ik wil dat mijn ouders mij begeleiden in mijn stervensproces.

Ik herken je angst. Ben daar ook heel lang voor geweest. Maar heb me toen ingelezen in het virus . En het gaat echt heel langzaam mocht het zich onrustig gaan gedragen, dus eerst pap2 enz. .. ze doen niet voor niks pas om de 5 jaar een uitstrijkje.. dus niet druk om maken!

Heel herkenbaar. Bij mij is ook het hpv virus ontdekt, 2 jaar geleden. En ik draag het nu nog steeds bij me. Ik ben er ook vreselijk bang voor. Ook dat het in andere lichaamsdelen zou zitten zoals in de keel. De gynaecoloog heeft me gerust gesteld dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken maar toch blijf ik dat doen. Ik ben zo bang dat het ook in mijn keel zit.
Misschien hebben anderen tips hoe we hiermee kunnen omgaan?

Als aanvulling op mijn berichtje. Ik heb pap2 gehad met afwijkende cellen, 2 jaar geleden. Vorig jaar en dit jaar heb ik pap1, wel nog met hpv.

ik heb net hetzelfde, vanaf ik iets voel of merk dan sla ik in paniek. dan begin ik echt alles te controleren en zak ik weg in een depressie. daar kom ik dan moeilijk uit en dan dat googelen is het ergste van al. Ik heb ook anti depressiva gehad van mijn dokter maar ik heb het echt niet zo voor anti depressiva's. Ik start nu normaal volgende week woensdag mijn eerste gesprek in een centrem voor mensen met een psychische aandoening. Ik zou er graag dagtherapie volgen en dan zie ik hoe dat loopt en hopelijk lukt het me om van dat vervelend beestje af te geraken. allesinds veel succes.

Hoi Tom, hoe is het gegaan bij de sessie?
Ik ben nu 2 heftige weken verder, AD hakt er in. Nerveus en trillerig, echt rot. Ze geven aan dat het 4 tot 6 weken kan duren voordat je effect merkt. Moet het dus afwachten. Hoor graag hoe het met jou is.

Hoi Jozef,

Ik ben persoonlijk zelf gestopt met de paroxetine want ik voelde me er nog rotter door, ik kon niet meer eten, slapen, heel de dag duizelig, geheugenverlies, hoofdpijn en nog angstiger. Op dit moment gaat het wel ok met me, de dagtherapie weet ik nog niet zeker of ik het kan combineren met mijn dagelijks leven dus dat staat nog on hold. Ik probeer zoveel mogelijk afleoding te zoeken en probeer me minder druk te maken in vanalles (dat is wel met ups en downs😁) Hopelijk gaat het met jou ook

Grtjes
Tom

Beste treurwilgje

Het js verschrikkelijk he en dat al zolang bij mij is het 4 jaar geleden begonnen ook tijden wel heel goed gegaan maar ook vaak helemaal in de put door de angsten dan slaap ik niet of nauwelijks geen eetlust de hele dag me lichaam aan het controleren en de hele dag in angst verschrikkelijk ik hoop dat het met uw inmiddels al wat beter gaat vriendelijke groet Charissa

Ja zeker.... Ik heb dat ook heel erg bij mijn dochter.. En ook altijd bang dat haar iets overkomt... Moeite met haar loslaten..

Witte jassen bloeddruk noemen ze zoiets. Bovendruk verhoogt onderdruk valt mee

Super uitslag man

Ik was blij met 148/80

Ben ik aan het doordraaien ?
Ik vindt het lastig iets los te laten en met de gedachten dat de dokter zegt kijk het even aan. Trouwens na paar dokter bezoeken heeft hij me gezegt dat het Tietze is. Maar na de zwelling en druk op de borst. Blijven de klachten komen en ga ik van de ene klacht naar de andere

malissa als je ook niesbuien krijgt heb je misschien wel last van MDMA .

Alsof ik mezelf lees.
T laatsre verhaal is van mij. Vreselijk

Herken het heel erg en heb precies dezelfde gedachtes als jij.. zo moeilijk en vermoeiend

He Jay!
Bram hier, ook 21 jaar!
Kan me erg in je verhaal vinden, bij mij zijn de klieren op het moment de boosdoener. Mijn hals, en achter mijn oor, al 4x in 3 maanden naar huisarts geweest die zegt dat het geen zorgwekkende symptomen veroorzaakt. Dus kan het langzamerhand iets meer loslaten. Ik heb al hypochonder sinds mijn 12e waarvan dik 6/7 jaar mijn hartkloppingen de boosdoener was, sinds vorig jaar vooral de klieren. Ik heb vooral veel gehad aan het lezen van enkele boeken erover! Over het lymfestelsel en over hypochondrie zelf. Zo krijg je meer inzicht in hoe zeldzaam ernstige ziektes en aandoeningen eigenlijk zijn en als het zo is dat je het hebt dan lig je niet al direct in de kist zegmaar haha. Maar leuk te lezen dat het beter gaat met jou! Ik heb trouwens juist veel hectiek en stress nodig om rustig te leven zonder hypochondrie, zodra het te rustig word dan krijg ik er juist gek genoeg veel last van. Ook bij mij leeft het al lang in de familie ( opa, vader en zus). Best gek hoe erg symptomen en verhalen op een ander kan lijken! Als je behoefte hebt ooit te praten of iets kan dat, ik hoop ook wederzijds:))

Hoi Quinn,

Ik herken deze angst en ik snap hoe vreselijk dit voelt. Maar dit zijn inderdaad symptomen van stress / angst / verkeerde ademhaling. Dat globus gevoel is heel vervelend maar dat komt en gaat. Die spiertrillingen kan je nog heel lang blijven houden, het is belangrijk dat je probeert te accepteren dat ze onschuldig zijn. Ik weet hoe moeilijk het is maar als deze symptomen blijven en het maakt je erg angstig; dan blijf je in de vicieuze cirkel van angst.

Sterkte ermee.

Heel herkenbaar
Uiteindelijk ze zullen begrijpen
Heel rare gevoel ( niet prettig)
Ik durf ook niet naar dokter gaan
Mijn neef is dokter en alleen hij kan mij overtuigen dat ik mankeer niks ( ik bel hem altijd )
Ik zegt altijd tegen iedereen ik ben hypochonder en bij mij is erfelijk
Mijn tante en moeder en mijn oma
Niet bang zijn niet schaamte
In Facebook kan je je lotgenoten vinden en samen jullie ervaring delen

Ik ben niet dokter alleen ik weet het maagzuur en misselijk hoort bij als je nieuw medicijn krijgt ( bij werking ) duurt nog 4 of 5 weken tot je maag pijn over is
Je kan maag beschermer slikken

Hallo "lotgenoten",

Ik lees een hoop verhalen welke mij erg bekend voorkomen.
Ik heb al sinds jaar en dag last van hypochondrie. Ik heb dit de afgelopen jaren onder controle weten te houden, mede dankzij het volgen van een mindfullcursus en een ACT training. Eventueel kan dit andere ook helpen!!
Echter ben ik weer terug bij het begin en heb ik momenteel erg moeite om alles onder controle weten te houden.

Ik ben bewust van het feit dat ik hypochonder ben, maar ik weet niet hoe ik met sommige situaties om moet gaan.

Als ik wat voel leg ik de focus daarop en kan ik het niet loslaten.
Gevolg: pijn/last, extra spanning op de plekken waar ik de focus op leg, waardoor twijfels weer toeslaan en ik weer de neiging krijg om te google voor geruststelling, of de dokter maar weer bellen.

Hoe kan je hier mee omgaan, hoe laat je los?

Groetjes Wesley

Hoi Wil,

Ik heb MS en herken je klachten niet. Misschien is dit een kleine geruststelling voor je.
Mijn vriend heeft ook mirtazapine geslikt en die herkent je 'licht in het hoofd' klacht wel degelijk. Ademhaling was bij hem de key. Ik zou je willen aanraden om je te verdiepen in ademhalingstechnieken. Weet niet precies hoe het zit maar met een verkeerde ademhaling zet je co2 niet goed om in je longen en kun je licht worden in het hoofd.

Ik hoop dat je hier misschien iets aan hebt!

He Sophie! Bram hier, 21 jaar :)

Ik hoop dat je een leuke vakantie heb gehad, gezien het al wat maandjes verder is haha!!
Hoe verliep je hypochonder tijdens je vakantie, ik heb er altijd gek genoeg weinig last van als ik op vakantie ga. En anders bedenk ik mijzelf altijd van oke, deze weken kan ik niet naar de huisarts of mijn naasten, dus als ik iets voel, bijvoorbeeld steken in de zij, dan kan dat ook nog wel wachten tot 2 weken. Met de gedachte van 2 weken langer iets ernstigs hebben maakt dan ook niet meer uit, rare denkwijze maar het helpt op een of andere manier wel voor mij! :)

Hee Bram!! Thanks voor je reactie! Oeh, hele goede tip ja!! Die ga ik zeker toepassen wanneer ik weer op vakantie ben. Ik denk vooral op vakantie; als ik echt ziek wordt dan moet ik maar een dokter met andere taal, gaat hij/zij mij begrijpen etc etc. Gelukkig wel een fijne vakantie gehad maar wel met wat stress. Ik hoop dat alles goed met je gaat. Veel liefs.

Ik heb volgens mij al iedere klacht ooit gevoeld.. mijn hersenen kunnen dit aansturen. Zodra ik er (onbewust) mijn focus op leg dan worden de klachten alleen maar erger.

Probeer je vast te houden aan dat ze niks kunnen vinden en dat je dus gezond bent.. sterkte en succes

Angelique, hypochondrie is natuurlijk een hele treurige ziekte en heel zwaar maar je hebt het wel met enorm veel humor omschreven. Ik moet hardop lachen om het begin en herken veel in je verhaal en denkwijze. Zet ‘m op strijder!!

Ik ben nu een boek aan het lezen "je hebt het niet, je doet het. Van Edwin Seleij. Aanrader. L
Hartelijke groet
Geert

Jazeker hier nog een

Hoi Angsthaasje,

Ik herken je verhaal! Ben zelf ook een periode erg bang geweest voor psychische problemen en heb hier ook paniekaanvallen om gehad.
Wat mij erg hielp was erover praten met een psycholoog. Zij liet me inzien dat ik dat soort ziektes niet heb en nu, anderhalf jaar later kan ik er meer objectief naar kijken zonder er bang van te worden en zie ik inderdaad dat ik dat niet heb en ook nooit heb gehad. Het werkt heel goed om jezelf te leren kennen, kijk naar jouw kwaliteiten, wie jij bent, wie je was als kind en probeer een realistisch, positief beeld van jezelf te schetsen, focus je daarop en de angsten zullen waarschijnlijk minder worden. Heel veel succes en ik sta open om erover te praten! Groetjes

Ook ik leef al mijn hele leven met een angststoornis / hypochondrie. En jouw verhaal is precies de mijne, alleen zit ik nu dus idd in de overgang. En ja, je hebt gelijk, dat is voor hypochonders geen pretje. Daarom heb ik hulp gezocht bij mijn huisarts, een cardioloog en een psycholoog. Hoe naar de klachten ook zijn, oa hartoverslagen, ze zijn onschuldig. Na 3 jaar klachten leef ik nog steeds, dus ze hebben gelijk :), maar wennen doet het niet. Dus heb ik voor mijzelf gekozen, bij echt slechte dagen blijf ik lekker thuis en doe ik wat mij rust geeft. Gelukkig heb ik een man die al 30 jaar een arm om mij heen slaat en samen de diepte in tuurt. Veel sterkte, je bent niet alleen.

Zeer herkenbaar verhaal. Ik heb zojuist een verhaal geplaatst wat enorm op dat van jou lijkt. Lees het maar eens..

Herkenbaar

Ik werk ook in de zorg en heb ook hypochondrie. Erg lastig te combineren. Mss is het wel door het werk begonnen. Zijn er meer zorgmedewerkster hier?

Ja hier dus ook een zorgmedewerkers met hypochrondische klachten, na het in korte tijd overlijden van een een aantal bewoners weer de kop op gestoken waardoor ik al een poosje in de ziektewet zit, zuurbranden, globus, boeren en verkrampte keelspieren.. paniekaanvallen

Heb je al overwogen om PrEP te gaan slikken? misschien kan dit je angsten wegnemen. Ik zelf gebruik al 4 jaar PrEP, en loop ook al jaren lang zonder condoom seks te hebben als MSM. ben nog altijd hiv negatief door de PrEP

Beste ,
Komt wel goed weet ik zeker.
Heb zelf ook van die periodes
Gr Stefan

Hi! Ik herken mezelf volledig in dit verhaal, ik adviseer je om echt een psycholoog op te zoeken! Die kunnen echt geruststelling geven dat wat je voelt psychosomatische klachten zijn en niet vanuit je hart, ben je al naar de arts geweest met je klachten?

Heel herkenbaar het is verschrikkelijk, ik denk ook steeds dat mijn lichaam en mijn onderbewuste mij wilt waarschuwen dat ik ernstig ziek ben, er is ook een kant die zegt welnee je bent niet ziek dit is je angststoornis die praat. Maar wat is waarheid en waar moet ik naar luisteren, ik had een licht afwijkend uitstrijkje niets om me zorgen om te maken zeiden ze na onderzoek in het ziekenhuis, nu heb ik blaasontsteking en mezelf in mijn hoofd gepraat dat er toch een tumor zit die op de blaas drukt. Het is zo vreselijk vermoeiend 😓

Jouw verhaal triggert mij. Ik ben zelf heel strak christelijk opgevoed. Angst werd dus al vroeg gezaaid voor de dood, hemel, hel, god, duivel. Op het ene kind meer dan het andere. Ik heb er misschien meer aanleg voor maar het is wel een interessante gedachte. Het hoeft niet eens een christelijk opvoeding te zijn maar het kan ook een ander trauma zijn dat dit zaadje al vroeg heeft geplant. Dan is de volgende vraag,.hoe kom je er weer af?!

Ik herken je verhaal. Je leeft maar eigenlijk ben je al...

Ik herken de angst bij mezelf. Wat mij soms helpt is soms, het komt zo als het komt. Probeer je gedachten in pos dingen te stoppen. Ga wandelen en als je de paniek op voelt komen ga onder de douche en laat je ontspannen door de het stromend warm water. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Ook ik herken me in dit nare gevoel, het neemt de controle over je. Het engiste wat je kunt doen is het gevecht aangaan met je "inner demons""

Hoi Mel ,

Heel herkenbaar , ik word ook stapelgek van mezelf .
Niet kunnen ontspannen , nergens alleen. naartoe durven omdat ik bang ben dat ik neerval en niemand me dan vind op tijd.
Wat mij helpt is dan dit forum te lezen en even de saturatie meter te pakken zodat ik zie. dat mijn hartslag wel snel gaat (door het druk maken) maar we mooi regelmatig is.
Heel vee succes en sterkte.

Grtjs San

Hi! Ik herken dit zo! Ben nu in onderzoek en zit dit met klachten te schrijven… het blijft zo frustrerend wetend dat stress en angst niet helpt.. ik hoop zo dat er ooit een of ander middel komt die dat stresshormoon kan onderdrukken!
Wel fijn altijd om te weten dat we niet alleen zijn!

De kans dat je zwanger bent nadat 1) geen ejaculatie in jouw lichaam heeft plaatsgevonden en 2) je binnen de daarvoor aangeduide tijd een morning after pil hebt genomen is extreem klein. Tel daarbij op dat je testen negatief zijn; maak je geen zorgen! De menstruatiecyclus kan beïnvloed worden door vele dingen waaronder stress. Het aantal mensen dat onbewust zwanger was is overigens ook heel klein. Je spreekt dus over extreem kleine kansen. Ik hoop dat dit je zorgen in perspectief plaatst.
Wat steekjes in je buik is trouwens niet echt een symptoom van zwanger zijn. Dat kan wel in het begin duiden op de innesteling maar als het goed is houdt dat op enig moment wel op en ik begrijp dat het bij jou al maanden geleden is. Daarnaast zouden je borsten inmiddels zo’n 2 cupmaten zijn toegenomen (en zo blijven ;-)) en begint je buik in omvang te groeien. Ik ben nu zwanger van mijn tweede kindje en echt waar, wat jij omschrijft lijkt in niks op alle symptomen die ik had (en alle moeders in mijn omgeving). Het komt wel goed!

Ik begrijp dat je het plotseling van dichtbij mee hebt gemaakt. Maar jij bent een andere persoon en een gezond lichaam. Als je onzeker bent over je lichaam, dat je een dodelijke ziekte hebt, ga na je huisarts en bespreek het met hem (haar). De huisarts kan je eventueel onderzoeken en geruststelling. Vertel je huisarts over je angsten en je stress en doodsangst. Blijf er niet alleen mee rond lopen, het verpest zoveel mooie dingen in je leven en kost verloren energie. Ik heb zelf ook Hypochondrie en als ik weer zo paniek aanval krijg over dodelijk ziektes ga ik na de huisarts. Schaam je er niet voor om heen te gaan de huisarts is er voor jou. Vertel het aan een goede vriend of vriendin, vraag of je haar of hem mag bellen als je je zorgen maakt. Kijk voor jezelf wat triggers zijn van je gedachten, soms is dat een tv programma of mensen die over ziektes praten. Probeer dat te vermijden. Ik hoop dat ik je iets heb kunnen helpen, je staat niet alleen. Er zijn meer die het hebben. Sterkte.

Stress kan heel veel lichamelijke klachten geven, nekpijn last van je darmen, schouders hals, dove vingers en handen, trillingen, slecht zicht, hart kloppen, pijn op je borstbeen, oorsuizen, pijn in je rug, slecht slapen, afvallen, pijn in de kaken door te gespannen te zijn, keelpijn, hoge bloeddruk. Zo zie je dat stress heel veel met je lichaam doet. Ik spreek uit ervaring al 18 jaar. Wat ik je kan aanraden is als je weer een paniek aanval krijgt van hypochondrie om te gaan douchen en probeer je angst weg te spoelen ook als het in de nacht is. Je bent niet alleen in je angst en paniek. Je bent hebt schijnbaar een sterk lichaam want al die ziektes waar je bang voor bent en mee na de huisarts bent geweest heb je dus niet. Dat was dus ook inbeelding. Probeer het even los te laten die angst. Kijk na de mensen die echt ziek zijn en probeer dan te denken zo erg heb ik het niet. Ik weet het is gemakkelijk gezegd dan gedaan maar soms helpt het.
Nou meid je staat niet alleen. Aan het einde van ons leven zeggen de hypochonder ( had ik toch gelijk). Sterkte

Heel herkenbaar. Ook al heel lang bekend met dit euvel. Ik heb nu gordelroos gehad met een opgezette oksel klier. Al 4xbij de huisarts geweest..Het "kwartje"wil nog niet vallen dat dit door de infectie komt. Om moe van te worden. Heb weer hulp gezocht bij een psycholoog.