Hypochondrie - forum lotgenoten

Hoi Veerle,

Ik weet niet of je dit bericht nog leest (geen idee op welke datum het is gepost), maar ik wilde hier toch even op reageren. Jouw angst voor (borst)kanker is voor mij heel herkenbaar. Het is vreselijk vermoeiend en zwaar om steeds zo bang te zijn, om je letterlijk ziek te voelen van angst. Het komt op mij over dat de ziekte en het overlijden van je moeder hier de aanstichter is (en logisch natuurlijk). De fysieke klacht is dus niet het probleem, maar het doemscenario dat jij daarbij hebt. Op dat specifieke vlak kunnen psychologen helpen. In mijn geval beginnen we met EMDR. Een manier om trauma’s te verwerken waarbij de scherpe angel uit de ervaring wordt gehaald. Ik denk dat het ik jouw geval misschien ook goed zou kunnen helpen omdat jij een specifiek aanknopingspunt hebt. Hopelijk kom je hier - op welke wijze dan ook - uit, want die angst is vreselijk. Een kennis van mij zei eens: als jij over 70 jaar op je sterfbed ligt, misschien wel wegens kanker, heb jij in je leven al duizend meer kanker ‘gehad’ . Wat is dat zonde. En dat is het.

Probeer de controle te beroeren tot de halfjaarlijkse onderzoeken, daar zijn ze immers voor. Hopelijk kan je dan de overige maanden ‘normaal’ leven zonder angst.

Veel succes en hou je taai.

Nou precies dat heh. Spieren die continu gespannen zijn, pijn tussen de schouderbladen, angst voor van alles en nog wat. En het idee dat er echt wel iets mis moet zijn. Wat is het anders? Ook ik denk dan dat ik dus hartklachten heb of iets met mijn longen.

Misschien een keer laten testen op b12. Het kan zijn dat je die tekort hebt.

Hai ik ben Floris en ben 14 jaar! Ik herken vee dingen in je verhaal. Ik ben op dit moment zo moe me lichaam is zo moe door al dat piekeren en al dat voelen en op me hoede zijn ben nu al paar dagen extreem moe. Me tante is dokter en zegt elke keer dat het niks is, het helpt niet heel moeilijk. Ik moet best vaak ook huilen omdat ik de angst niet meer trek. Eergisteren was ik bij me oma vanwege Moederdag en ik zat in een kamer waar me opa heeft gelegen in de doodskist toen ie overleden was stond ie in die kamer. Op het moment dat ik moest huilen in die kamer en verdrietig was vanwege me angst. Hoorde ik dingen heel voelde raar aan een soort van energie. En er viel iets op de grond in de gang terwijl er niks was. Alsof me opa er was en me
Wilde troosten heel raar. We hebben allemaal de zelfde klachten hier. Pijlntjes en steken. En we zijn allemaal extreem moe door de angst. Bekijk het zo als we allemaal een beetje de zelfde klachten hebben dan zou dat wel komen door de angst!

Hoi Tycho,
Mijn ervaring is dat dr. Google het erger maakt. Omdat je nooit 100% geruststelling kan krijgen. Als een bepaald ziekte slechts bij 4000 mensen per jaar wordt geconstateerd. Dan denk je oké 18 miljoen, kans is heel klein dat ik het heb. 10 seconden later denk je,
Ja maar wellicht ben ik wel een van die 4000.
Je brein maakt de klachten dan sterker, door je focus erop.
Stop met googlen. Probeer de cirkel te doorbreken, probeer buiten te sporten en probeer dagelijks meditatie of mindfulness.
Heel veel sterkte,
Dink

Jo man, ik ben 14 has oud en heb de hele tijd het gevoel bij een kleine duizelig heid dat ik gelijk leukemie heb, (de duizeligheid kom vooral door de stress en angst die ik ervan krijg, mensen de lichamelijke klachten komen door de angsten)

Googlen is wel het laatste wat je moet doen. Dr. Google is niet je echte huisarts.

Heel herkenbaar, trillingen en krampen kunnen ook komen door medicatie gebruik of stress. Zelf neem ik nu 2× per week een magnesium voetenbad. Dit helpt mij bij krampen en spierpijn.

Maar ook als er gewoon gezellig een vriendin bij je is om gezellig te doen. Heb ik het gevoel alsof ik elk moment weg kan zakken en dood gaan. Ik vind het ook echt niet meer fijn zo

Hoi Jolijn. Ik zit nu ook weer in een fase met angst. En als ik dan alle verhalen hier lees denk ik ja het is echt psychisch. Als je je richt op een pijntje wordt het ook veel erger. Mijn ggz psycholoog zegt altijd als ik nu bijv aan mijn vinger ga denken dat die zeer doet voel ik het ook. Ik moet altijd bedenken hoe groot de kans is dat het echt wat ergs is. En hoe groot de kans is dat het onschuldige dingen zijn. Vreselijk he die ziekteangst. Niemand begrijpt het die het niet heeft.

Hey ,

Ik ben ook altijd bang dat ik wat aan mijn hart heb, maar heb jij ook lichamelijk klachten of zijn het alleen gedachtes??

Hoi , ik snap precies wat jij bedoeld met een onbeschrijfelijk gevoel. Ik heb dat ook. Als iemand vraagt aan mij wat voel je dan , dan kan ik het niet verwoorden. Het voelt een beetje alsof alles vreemd is of dat alles te snel gaat.

Ik heb dit helaas al vanaf mn 17 e
Ben nu 20 jaar verder
Heel veel verschillende therapie Gehad
Diverse medicatie
En heel erg veel lichamelijke klachten
Ben denk ik al bij 10 verschillende cardiologen geweest .
Veel onderzoeken gehad waaronder : echo’s scans foto fietstesten en hart katheterisatie

Er is wel een een ritmestoornis geconstateerd maar deze is niet heel gevaarlijk
Heel mn leven wordt er door beïnvloed het is echt een hel!
En helaas wordt je in je omgeving niet begrepen !
Dus ik weet hoe het voelt en hoop dat het bij jou snel beter gaat sterkte !

Beste lotgenoot,
Ik heb al bijna een maand last van oorsuizen.
Denk dat ik te hoge bloeddruk heb en dat een infact zal kunnen krijgen.

Dus ik begrijp je volledig.

We moeten proberen om positief te denken en niet altijd negatief , maar gemakkelijk is het niet.

Mvg

Guido

Ja ik stel het ook uit. Ook bevolkingsonderzoek durf ik niet zo bang voor de stress

Ja….ik voel ook weer enge dingen maar durf ook niet naar de arts te gaan.
En ja….dan worden helaas de klachten ook erger😖

Hier heb ik ook last van durf niet meer naar dokter omdat ik mij schaam en denk dan dat hun denken daar heb je haar weer.
Heb drukkend gevoel maag, boeren, en soms ijzersmaak in mond en klein beetje helder bloed.
Niet door hoesten.
Heb al maanden te snelle hartslag.
Slaap niet omdat ik bang ben niet meer wakker te worden.
Zo vermoeiend…

Herken ik ook heel erg. Je leest alleen maar verhalen van mensen die juist continu naar de huisarts gaan maar ik vind alles wat medisch is echt een ramp. Als het alleen al op tv voorbij komt kan ik bijna boos worden omdat het bij mij een trigger is. Je word er hopeloos van

Ach lieverd wat ellendig, hier moet je echt met een deskundige over praten dit kan je niet alleen. Fijn te horen van HA dat alles in orde is maar dit gaat dieper. Ik wens je een oprecht luisterend oor en weet zeker dat dit te overwinnen is Sterkte en een dikke kus xxx

Ach lieverd Ik ben veellouder dan jij Masr ik voel je angst wantbzo voel ik me ook En ondanks dat mijn kleindochters hierbij me komen Ben ik alleen en dan komt de angst bij mij zoals jij het beschrijft Lieve schat ik leef met je mee Vraag wel hulp.dat doe ik ooknals het nodig is Een hele dikke knuffel.van een Oma

Ik voel je zo he, ik voel me ook altijd alleen…

Ah zo vervelend eh dat je brein je zo gek kan maken en juist overal bevestigingen in gaat zien. In ieder geval goed dat je jezelf hard hebt gemaakt voor toch zo’n onderzoek. Inmiddels is die denk geweest? Hopelijk was het allemaal goed. En ik ben vorige week juist begonnen met Sertraline. Lees dat jij na 2 jaar gestopt bent. Mij is verteld dat stoppen altijd weer zorgt voor terugkeer van je angsten. Dus wel iets om achterhoofd te houden bij het eventueel stoppen.

Hoi Zoe,je bent niet de enige hoor. Ik wacht op uitslag borstonderzoek (bevolkingsonderzoek)
Nou mijn angst is ook zeer aanwezig.
Hypochondrie speelt hierin grote rol.
Sterkte hoor en hopelijk valt het mee.

Heel naar die angst!!! Hoop dat de huisarts je kan helpen!

Ja echt heel vervelend. Zo voel ik me ook elke dag.

Hoi Disa, wat heftig voor je . Ik ben blij te horen dat je hulp hebt van een psycholoog . Probeer echt te vertrouwen op de controles van je artsen ( meer kan je niet doen ) . Elke dag je borsten controleren is niet te doen . Zeker niet als je steeds denkt wat te voelen

Wow heel herkenbaar dit verhaal

Hoi Tess, heel herkenbaar. Ik heb sinds 2 maanden spiertrekkingen in mijn benen. Gegoogled en wat komt er ook naar voren als 1 van de symptoom, de ziekte ALS. Nou toen begon het, angst, zenuwachtig en daar aan gekoppeld somberheid. Googlen is funest voor hypochonders, dat maakt ons alleen maar angstiger en onrustig. Ik probeer dit niet te doen maar is lastig omdat het zo'n drang is maar het werkt vaak averechts. Heb je op dit moment hulp hierbij of kun je proberen toe te passen wat je toen hebt geleerd? Ik heb een boek gekocht genaamd STILTE. Dit is geschreven door iemand die self heel veel angsten had waaronder hypochondrie. Je kunt dit opzoeken op angstisok.nl. misschien kan dat je wat rust geven. Mocht je meer van je af willen praten kan dat uiteraard altijd hier.

Hi Jozef, bedankt voor je reactie, ik heb de therapie niet afgemaakt. Ik heb ook besloten om weer opnieuw in therapie te gaan omdat ik nergens anders meer aan denken kan. Ik ben constant aan het voelen of mijn lever misschien vergroot is. Natuurlijk kan ik dit ook aan de huisarts vragen maar dat durf ik dan weer niet uit angst dat het toch niet goed is. Herkent iemand dit? Ik loop immers al bijna 3 jaar met deze klachten te rommelen. Ik wil zo graag weer willen genieten van het leven. Die angst maakt me letterlijk zo moe. Ik ga eens kijken of dat boek iets voor me is.

Hoi Tess, heb je afleiding in de vorm van werk of hobby? De hele dag er mee bezig zijn en willen dat het weg gaat werkt averechts. Dan hou je juist zaken in stand. Ik weet hoe moeilijk dat is want het is een drang vanwege de angst. Maar angst mag gevoeld worden , zenuwachtig zijn ook. Ipv er tegen te vechten kun je proberen het er te laten zijn en dat het OK is. Het klinkt tegenstrijdig maar begroet je angst en laat het daarbij. Er tegen vechten en willen dat het weggaat is waar je moe van wordt. Ik ben dit in de praktijk aan het brengen. Is moeilijk maar eigenlijk komt het er op neer, stop met vechten. Laat het er zijn, het is OK. Ook dat gevoel bij je lever, je hebt het al 3 jaar, laat het er zijn en wil niet dat het weg moet. Ik hoop dat je hier iets mee kan.

Hoi Kaylee, wat zwaar voor je! Zo sterk heb ik het niet, maar ik heb er ook wel angsten over.
Mijn eerste reactie: binnen 2 maanden zal er echt niet al iets zijn. Misschien kun je eens in de gaten houden of er een relatie is met je menstruatiecyclus. Het is logisch dat op sommige momenten je wel wat voelt en andere momenten niet of minder. Ik bedoel: er zit ook van alles wat gezond is, zoals klieren die reageren op jouw cyclus, daar zou ik eerder aan denken. Het duwen dat je borsten eronder lijden is ook niet echt de bedoeling. Zorg dat je borsten niet de hele dag strak zitten (ze moeten lekker kunnen bewegen, al is het maar een paar uur per dag) en ga in ieder geval nooit googelen. Dat is m.i. de beste en eerste tip voor alle hypochonders.
Sterkte! En zet 'm op. Als artsen zelfs zeiden dat het niet beter kon, 2 maanden geleden nog, dan is het echt oké. Je zou om gerust te blijven ook elk half jaar bijv je borsten even door je huisarts kunnen laten controleren. Maar kijk eerst maar eens naar je cyclus. Hartelijke groet, Sjelleke

Dag Sjelleke ,

Dankje wel voor je reactie . Ik heb inderdaad altijd last gehad van hormonen , op dit moment zit ik echt in de put omdat zo iets ongelofelijks klein voel maar voor mij zo hard aan voelt terwijl ik inderdaad ongeveer iets van 6 a 7 weken geleden een echo heb laten maken en hoe het er uit zag beter kon niet zei de radioloog . Ik maak mezelf zo danig gek dat ik echt af draai ,

Hee Kaylee,

Ik herken je angsten goed. Mijn moeder heeft ook ooit deze angsten heel lang gehad. Zij had een onschuldige verbult in haar borst, maar door al het controleren en voelen werd het beurs en erger daardoor.

Probeer de woorden van de radioloog te onthouden. Ik heb zelf ook de tip gekregen van mijn psycholoog om geen gerustellende gedachtes te proberen te doen, zoals “ het komt goed”. Dit voedt juist de hypochondrie waardoor het steeds terug blijft komen.

Het is moeilijk, maar na een tijdje merk je dat je er geen tot weinig aandacht meer aan besteed.

Jeetje wat heftig voor je. Ik vind je angst en verdriet een hele normale reactie op je pijn en zorgen. Je hebt ook niet niks als ik dat zo lees. Begrijpelijk dat je de lieve mensen om je heen niet kan missen. Hopelijk ben je nu al wat verder in je situatie. Sterkte!

Ja makkelijker gezegd dan gedaan. Maar proberen los te laten. Er komt actie op je angst. Voor nu heb je er geen invloed op. Je kan de hele week in angst zitten en je kak voelen en straks is er niks aan de hand. Of nu het beste er van proberen te maken. Het veranderd de uitslag niet. Vooral dingen doen waar je plezier en afleiding uit haalt. Krijg dit dan van psycholoog te horen. Heeft ergens gelijk maar met hypochondrie vaak wel lastig toe te passen.

Dag Anne,

On a side note: MS is tegenwoordig het einde van de wereld niet meer. De wetenschap heeft rasse schreden vooruit gezet op vlak van deze ziekte.

Uiteraard zijn we allemaal liever gezond.
Sterkte met de nachtelijke angsten.

Ik heb het ook snachts en smorgens heel erg ik bel soms de luisterlijn dan heb ik iemand om mee te praten het haalt me angsten niet weg voor ziektes maar maakt me soms wel wat rustiger maar ik ben ook opzoek naar tips want het snachts bijna niet slapen breekt me op veel liefs charissa

Dankjewel voor jullie reacties en de tips. 'goed' om te weten ergens dat ik er ook niet alleen voor sta.

Wat kan helpen is om je aandacht op je ademhaling te richten. Daarmee kun je je zenuwstelsel immers kalmeren.
Ik ga dan bijvoorbeeld op mijn rug liggen met een hand op mijn buik en een hand oo mijn borst/hart. Zorg dat je uitademing iets langer is dan je inademing. Je kan daarbij ook een soort mantra voor jezelf gebruiken. Bijv. op de inademing 'ik ben in het hier...' en op de uitademing '... en nu'. Op die manier leid je jezelf af van je gedachten. Als je echt een paniekaanval hebt, helpt het om te gaan bewegen. Dus even je bed uit, stukje lopen door het huis en uit de situatie stappen.
Een andere manier om je zenuwstelsel te kalmeren is door middel van EFT tapping. Dan klop je met je vingers op verschillende punten op je gezicht en lichaam en stel je jezelf gerust. Google maar eens.
Als dit niks voor je is, kan het ook helpen om even een zacht muziekje op te zetten of een podcast oid te luisteren.
Sterkte! Ik weet hoe zwaar en lang de nachten kunnen zijn.

Nog een toevoeging:
Er zijn ook veel apps voor ademhaling, mindfullness en meditatie, bijv. VGZ mindfullness of Insight Timer. Via spotify kun je ook luisteren naar verhalen voor volwassenen voor het slapengaan. Nothing much happens bijv. Is een Engelse, maar er zijn ook wel Nederlandse te vinden.
Op youtube kun je ook somatische ontspanningsoefeningen vinden. Die kun je ook goed overdag doen of net voor het slapen gaan.

Dankjewel, ik ga hier zeker mee aan de slag!

Gaat het al wat beter in de nacht?

Ik kan me goed vinden in de ademhalingsoefeningen en mindfulness en doe dit nu iedere avond voor het slapen gaan. Dit lijkt wel te helpen. Maar gisteren heb ik een paniekaanval gekregen in het openbaar, dat was even schrikken, maar ik heb dit ook zelf voor de eerste keer goed kunnen oplossen door ademhalingsoefeningen te doen en affirmaties bij angst te lezen op het internet. Het blijft een zwaar parcours met ups en downs. Volgende week heb ik een onderzoek en mijn angst ervoor is zo groot. De tips verzachten het wel, dank daarvoor

Dag Sam,
Ik kan me inbeelden dat dit heel eng is. Ik heb zelf ook een collega die dat heeft aan haar rechterschouder. Bij haar is het zo dat je zichtbaar ziet dat haar rechterschouder helemaal lijkt samen te trekken (haar schouder trekt ze dan ongewild naar achter). Ik heb haar er eens naar gevraagd en ze zou de diagnose van BFS gekregen hebben.
Groetjes

Je zou je werk niet mee naar huis moeten nemen. Zeker niet net dit soort werk. Is er via je werk geen psycholoog te regelen om hiermee om te gaan?

Dag Rik,

Heb je toevallig al medische beeldvorming gehad hiervoor? Doet me een beetje denken aan neuropathie eerder dan aan een dicht geslibde ader.
Er zijn verschillende oorzaken voor neuropathie.

Groetjes

Nee nog niet. Misschien maar eens langs de huisarts

Ik moet wel zeggen dat ik vaak last heb van lage rugpijn

Een geknelde zenuw kan in dat geval misschien de oorzaak wel zijn. Maar een bezoekje aan de huisarts kan geen kwaad denk ik. Misschien denkt die nog aan iets anders. Succes in elk geval!

Dankjewel. De uitkomst laat ik nog weten

Vandaag doorgestuurd naar de orthopeed.

Een emg heb ik trouwens een half jaar geleden gehad. Daar was niks bijzonders op te zien

Alcohol en zon is geen goede combinatie. De ene is daar al gevoeliger aan dan de ander, maar het blijft een slechte combo. Niemand kan “beloven” dat je niks hebt. In de geneeskunde is niets 100% zeker. Zelfs als ze je vandaag binnenste buiten keren kan er morgen iets gebeuren of iets uitspringen. Het heeft geen enkel nut je er druk in te maken, behalve als je echt aanhoudende klachten krijgt natuurlijk.
Sterkte, ‘t is niet makkelijk.

Ik herken mij in je verhaal,
Vaak als ik alcohol had gehad of ging stappen als ik moe was kreeg ik klachten,
Vaak komt dit doordat als je moe bent je klachten en gedachtes sneller op gaan spelen.
Ik heb daardoor gekozen geen drank meer te nemen ook niet op feestjes.
Dit heeft 80% van mij stress klachten en andere klachten weggenomen.
ook moet je leren goed naar je lichaam te luisteren, als je voelt dat je je al wat moe bent of gespannen voelt neem dan de rust ipv te kiezen voor bijv sociale uitjes.

Ik zeg niet dat er iets mis is met je want dat kan altijd.

Nu ik denk dat het ook in je hoofd zit en je getriggerd wordt door die ene keer dat je het hebt meegemaakt. Komt die angst altijd naar boven op die momenten waar je er echt aandenkt ik zelf heb ook al jaren last van hypochondrie en heb er voor therapie gevolgd die me wel anders deed denken (veel beter nu ;)) . Probeer wnr je die momenten hebt ipv te panikeren eens gewoon afleiding te zoeken, ik weet het het is moeilijk. Maar afleiding helpt enorm veel ook probeer er over te praten met bvb je beste vriend die meegaat feesten. Als hij of zij dan ziet dat je begint te stressen kan die je afleiding of op je in praten dat helpt ook altijd.

Hou je goed en geloof de dokters als ze zeggen dat alles ok is die hebben er voor gestudeerd en weten het wel. Ow nog een tip zoek niet op op internet is echt het slechtste dat je kan doen.

Je kan ook een afspraak maken bij de praktijkondersteuner van je huisarts. Daarmee kan je in gesprek en een plan maken. Succes!

Ik vind het zo erg voor jou dat je je zo voelt maar je angsten zijn herkenbaar. Hypogondrie is heel zwaar. Je hebt ook een vriend verloren en je wordt geopereerd. Het is normaal dat je je angstig voelt. Heeft de huisarts iets gezegd over therapie? Psycholoog, dat kan vaak helpen. Heel veel succes!!

Goede moed Jonas!

Herkenbaar. Het is soms moeilijk om vertrouwen te hebben in je lichaam. Ik heb dat ook. Je hebt in spanning gezeten vanwege je moedervlek. De spanning verdwijnt niet zomaar. Maar beetje bij beetje komt het goed. Geef het de tijd. Je kunt altijd een afspraak maken bij de praktijk ondersteuner. En als dat niet werkt, naar een psycholoog. Of tijdelijk medicijnen? Probeer ook te wandelen of sporten, voor de afleiding ook. Heel veel succes. Ik weet het, het is niet makkelijk. Je kunt het!

Heel herkenbaar. De angst voor lymfeklierkanker heb ik ook erg lang mee geworsteld omwille van onverklaarde chronisch opgespannen halsklieren.
Ik ging langs bij een specialist ter zake, die mijn halsklieren onderzocht en heb twee keer een echo gehad, waar niets uitkwam.
Omwille van een ander probleem heb ik recent een full body PET-scan ondergaan (vreselijk voor een hypochonder), maar gelukkig was het schoon. Desondanks heeft mijn angst zich alweer op iets anders geslagen, iets wat niet door een full body PET kan gezien worden en zo gaat dat met ons hypochonder-hoofd. Ik weet hoe lastig het is, want de angst is vaak allesoverheersend en voor weinig rede vatbaar.
Goeie moed!

Heel herkenbaar dit. Vooral het moeten wachten op een onderzoek kan een enorme trigger zijn. Vanwege maagklachten stuurde de arts mij door voor een onderzoek. Dat duurde een paar weken en in die tijd is de angst zo diep in mijn lichaam gaan zitten en zo vast gaan zitten dat een gunstige uitslag geen enkel verschil meer kon maken. Maanden verder en nog steeds last en bang voor maagkanker.
Tja, wat help om gedachten de baas te worden? In theorie veel maar hypochondrie is helaas een zeer hardnekkige en zeer irritante metgezel.

Heel
Herkenbaar. Bij mij bouwde het zich achteraf een jaar geleden al op. Ik werd steeds vaker kortademig tijdens eten/praten en lichte inspanning. Mei afgelopen jaar tijdens een naderende keelontsteking kreeg ik het gevoel ‘s nachts op m’n rug dat m’n keel dichtklapte. Ik word nu vaak op m’n rug wakker met een wat slappere handen, vooral rechts.
Twee maanden geleden volledig in paniek geschoten achteraf om niks. Week in acute paniek, daarna op rug wakker geworden met tintelingen rechts. Sindsdien is rechts nog steeds zwakker. Gelukkig geen uitval gehad. Maand geleden zag neuroloog geen reden tot verder onderzoek maar had toen nog niet zo uitgesproken krachtverlies. Gelukkig nogmaals geen echte uitval maar heb totaal geen vertrouwen meer in m’n lichaam. Arts gooit het op mentaal, wordt doorgestuurd naar medische psycholoog. Ondertussen verlies ik me steeds meer.

Jazeker anoniem dat heb ik ook hoor ervoor bellen en vooral wachten op de uitslag wat een stress kost dat vooral mijn maag speelt dan op

Vind dat nog t ergste wat er is wachten op de uitslag.denk stel dat ze wat vinden.laatst ook bloed moeten prikken gelukkig was alles goed ook mij bloeddruk was laag.kan je zelf niet kijken al op je telefoon of pc uitslagen

Ik heb dit ook. Echter realiseer je wel dat dit geen ALS is. Die ziekte begint vaak met duidelijke vermindering spierkracht en 1 plek met fasculaties. Zeker aangezien je het al een paar jaar hebt is het zo goed als zeker geen ALS. Dan was je echt al wel stukken verder achteruit gegaan.
Ik heb ook die spiertrekkingen in mijn nek. Bij mij komt het door stress.

Hallo Pauline,

Allereerst veel sterkte met het verlies van je vader.
Ik heb geen ervaring met bloed op de ontlasting, maar heb helaas nu ook momenteel een enorme angst voor darmkanker wegens een langdurige moeilijke stoelgang. De trigger is mogelijkheid het recentelij verlies van een
dierbare vriend aan darmkanker.

Wat jouw huisarts klinkt logisch, maar ik weet als geen ander dat dit mogelijk even geruststeld, maar het malen daarna weer begint.
Ik kan je geen tips geven, maar enkel alleen erkenning.

Liefs Liselot

Ik snap jouw angst volledig. Heel veel sterkte met dit verlies een plekje te kunnen geven. Jouw erkenning is al (hoe gek het ook klinkt) een belangrijke vorm van steun. Vreselijk deze vorm van angst.

Ik heb momenteel veel stress in m'n darmen. Soms moet ik gauw naar de wc en dan weer lijkt het of ik moet, maar komt er niks en ik voel wel ontlasting zitten. Zeer vervelend. Ben nu zo v er om te denken het is stress, maar de hypochondrie is nooit ver weg.
Herkend ieman dit?

Ook ik zit weer in een heftige angst periode. Na een heel stress vol periode( zoon die zelfmoordpoging heeft gedaan) , op dit moment is de stress een beetje over, ik heb nu erg last van maag en darm probleemen, bij mij in mn hoofd heb ik nu maag of darm kanker. Ik kan denken dat stress vaak op je maag en darmen slaat, maar de hypogondrie is zoveel sterker, en toch denk aan maag of darm kanker. Ik heb al heel veel gesprekken, therapieen gehad, maar het komt altijd terug. Het is geen leven, maar overleven en dat al 27 jaar.

Hoi palien en de rest heel herkenbaar heb ik ook veel last van mijn maag al dik 1 jaar branderig en duizeligheid ben er al veel naar de dokter geweest zegt is ook veel stress gisteren nog geweest en in augustus naar het ziekenhuis voor echo je snapt het hé zo bang weer en mijn maag speelt op pffffff

Hoi, ik ben ook al lang hypochonder en heb hier ook angst voor doordat ik ook maag- en darmklachten heb. Dan eens steken hier, dan weer daar... Het is pds en stress zeggen ze dan elke keer. Ik heb ook al gehad dat ik door te hard toiletpapier een wondje had en er daardoor helderrood bloed op zat bij het afvegen. Goed dat je naar een psycholoog gaat. Ik ga binnenkort ook voor de zoveelste keer in jaren naar de psycholoog, echt 'genezen' van de hypochondrie is nog steeds mijn hoop. Veel succes ook aan jou

Ik vind het zo erg. Ik ben een hypogonder, het beheerst je leven. En bloed op de ontlasting, klopt. Heb ik ook wel eens gehad. Heb ook last van aambeien, bij het afvegen kun je ook soms wat helder veegbloed hebben. Ik ben niet de enige met deze angsten. Heb ook nu last van mijn darmen omdat ik al weken me zorgen maak. Succes allemaal

Dag Liselot, eerst en vooral sterkte met dit verlies. Dit kan zeker een trigger zijn dat je nu die klachten ook voelt. Zelf heb ik al meer dan 10 jaar hypochondrie sinds enkele mensen uit mijn omgeving ernstig ziek waren. En sindsdien kamp ik ook met bijna constante maag-darmklachten. Ondanks meerdere onderzoeken is er nooit iets uitgekomen, enkel PDS en stress. Dit zou blijkbaar ook te maken hebben met chronische hyperventilatie. Hopelijk stelt dit je wat gerust. Ik begrijp helemaal dat dit niet simpel is, die hypochondrie en angst zijn zo lastig.

Beste Anoniem,

Dank voor je reactie en lieve woorden. Ondanks dat ik het heel vervelend vindt dat je hier ook mee kampt, doet de erkenning me goed en stelt het me zeker gerust.

Makkelijk is het zeker niet, maar er over praten helpt.

Jij ook heel veel sterkte!

Warme groet,

Liselot

Dankjewel! Het doet me ergens 'goed' dat we weten dat we hier niet alleen instaan en er over kunnen praten, hoewel ik iedereen uiteraard toewens om er vanaf te geraken!

Hoi, zo herkenbaar ! Ik heb ook hypochondrie. Ik slik paroxitine ,dat helpt wel. Nu is mijn dosis (10 mg) te laag.
Door omstandigheden ervaar ik veel stress. Ik ben nu bezig met 20 mg.
Al die stress zorgt dat m n darmen nu niet normaal functioneren. Diaree en dat het lijkt dat ik naar de wc moet,maar dan komt er niks. Ik ga Googlen en wat denk je darmkanker, terwijl ik uit ervaring weet dat het stress is. Herkend iemand zich hierin? Ik vind het fijn om te lezen dat ik niet alleen ben.

Hoi Jacoba,

Wat vervelend om te lezen dat je nu zoveel stress ervaart. Ik weet uit ervaring dat de opbouw van paroxetine ook veel stress met zich mee kan brengen.

Ik herken je verhaal en je klachten. Google is helaas een hele slechte raadgever als het gaat om het zoeken naar geruststelling.
Je weet ergens dat de klachten komen vanuit stress, maar de angst dat het iets ergs is blijft waardoor je klachten ook weer toenemen.
Het is zo'n rot gevoel!
Ik ben vandaag toevallig weer naar de huisarts geweest, wederom gerust gesteld en en een doorverwijzing gekregen naar een therapeut om met die angst aan de slag te gaan.

Ik wil jou alle sterkte toewensen met de opbouw van je medicatie en hoop dat je je snel weer wat rustiger voelt. Het komt goed!

Liefs Liselot

Liselot, anoniem en Pauline hoe gaat het nu op t ogenblik met jullie?
Ik heb wel baat bij paroxitine.
Slikken jullie ook AD of iets van oxazepam o.i.d.?

Hoi, ik heb al meer dan 12 jaar hypogondrie. Ik slik Citalopram. Ik was aan het afbouwen en wat gebeurt er? Ik krijg een buikvirus wat veel te lang duurt. Ik denk gelijk, darmkanker? Bloed is inmiddels gecheckt en ontlasting. Alles ok. Maar mijn hoofd gelooft het niet, wat als de onderzoeken niet kloppen. Pffff. Ik begrijp hoe jullie je voelen

Aanvulling:

De pijn voel ik nu ook lichtjes aan mijn linkerzijkant.

Ik herken het, heb ik ook vaak gehad.
Het zou kunnen komen doordat je misschien hyperventileert. Probeer rustig te ademen. Er zijn veel filmpjes op youtube die je daarbij kunnen helpen, Heleen Ytsma bijvoorbeeld. Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Bedankt voor je reactie! Het is vandaag al een stuk minder. Ik voel me vandaag ook een stuk rustiger.

<3

Bedankt voor je reactie! Het is vandaag al een stuk minder. Ik voel me vandaag ook een stuk rustiger.

<3

Ik snap je angst, maar ik hoop dat je je eroverheen kunt zetten om naar de huisarts te gaan. Dan heb je iig zekerheid en is het misschien wel een geruststelling.

Wel jammer dat iemand je helemaal gek maakt terwijl diegene niet eens weet wat het nou precies is😕

Ik snap je echt helemaal. Zelf ben ik 24 en heb ik ook al sinds januari last van mijn rechterborst. Ik kan niks geks ontdekken en toch voelt het niet goed. Het komt ook een beetje in fases. Doordat ik de klachten al een halfjaar heb, brengt dat ook weer extra angst met zich mee. "Wat als het dan al helemaal uitgezaaid is?" "Je bent te laat." Allemaal gedachten die dagelijks in me omgaan en het voelt zo alleen! Daarom haal ik nu weer een beetje steun uit jouw verhaal, dan weet ik weer dat ik niet alleen ben. Het voelt voor mij echt alsof mijn leven op pauze staat en ik pas weer echt kan genieten van dingen als ik zeker weet dat het geen borstkanker is. Om die reden heb ik woensdag een afspraak bij de huisarts staan en wil ik een doorverwijzing voor een mammografie. Daar ben ik echt zo zenuwachtig voor. Ik heb alle scenario's al uitgedacht voor mezelf en ze eindigen allemaal fataal. Alleen ik merk dus dat ik zo de behoefte heb aan het uitsluiten, dat dat even zwaarder weegt dan het niet naar de huisarts durven gaan. Desondanks snap ik je helemaal, je bent niet alleen! <3

Hoi Erica.

Wat vervelend te lezen dat je zoiets traumatisch hebt meegemaakt. Herkenbaar dat mensen in omgeving het niet begrijpen! Het is eenzaam in de wereld van hypochondrie. Zo heb ik het altijd ervaren. Heb je wel eens therapie gehad? En het opzoeken is ook heel herkenbaar, toch proberen dat niet meer te doen. Ik merk dat als ik iets opzoek ik sneller in paniek schiet. Momenteel oefen ik met de zin: ik ga de spanning aan en ik neem het risico. Soms helpt dat.

Probeer lief te zijn voor jezelf. Je hebt het getest, het is goed, je kan het alleen oplopen door bloed bloed contact!

Bij een psychotherapeut/psychiater. Die kan medicatie voorschrijven die de angst dempen. Zij kunnen ook in gesprekken ontwaren wat de angst precies is en hoe je die kunt beïnvloeden. Ik ben zelf bijvoorbeeld niet direct bang voor de dood of ernstig ziek zijn: natuurlijk hoop ik dit te vermijden zo lang ik kan. Ik heb vooral de angst mijn (jonge) kinderen achter te laten of dat zij angstig worden of lijden onder een verlies. Dus mijn hypochondrie is eigenlijk “angst om van mijn kinderen gescheiden te worden/angst om hen met leed op te zadelen” en daar zijn andere therapieën beter geschikt voor dan het enkel richten op de angst voor ziek worden.. Dus de kern van de angst eerst vinden en die behandelen. Aan doodgaan ontkomt helemaal niemand, in die zin is niemand echt alleen. Maar een leven in angst leven is wel iets wat beïnvloedbaar is, al is het hard werken! Veel sterkte

Kan het door (chronische) hyperventilatie zijn? Gelezen dat dit daarbij veelvoorkomende klachten zijn. Heb zelf ook CHV maar niet deze steken, wel tig andere symptomen. Heb je veel stress/angsten gehad afgelopen periode?

Hoi N,
Ja, ik ben wel bekend met chronische hyperventilatie en de afgelopen periode is op allerlei fronten erg stressvol geweest. Dat komt juist weer een beetje tot rust en dan word ik overvallen door dit soort klachten.
gr. Sandra

Ook hier vaak steken in hartstreek, afwisselend met steken net onder schouderblad. Diverse cardiologen en een longarts bezocht (MRI-scan, echo's, ECG,s, bloedonderzoeken). Alles dik in orde... Conclusie: chronische hyperventilatie die ontzettende vervelende lichamelijke signalen met zich mee brengt

Dat klinkt bekend. Als ik een periode veel last heb van hyperventilatie trekken de spieren in mijn middenrif meer samen en raken ze overbelast. Dit zorgt voor steken/samentrekkingen in m’n borst (lijkt alsof mijn hart over slaat), het gevoel een knoop in je maag te hebben en rugpijn. Eens in de zoveel tijd ga ik langs een masseuse die het bindweefsel bij mijn middenrif weg masseert (enorm pijnlijk, maar zeer effectief bij mij). Zo krijg ik weer wat meer ruimte om diep door te ademen en doet mijn middenrif niet meer zoveel pijn. Mijn klachten verminderen dan vrijwel meteen.

Pff erg hé herkenbaar ik ben gewoon op slaap bijna niet
Bij alles denk ik dat ik dood ga

Ik ga nu in behandeling

Hi ik herken dit van mezelf, maar heb het na een uitgebreid cardiologisch onderzoek naast me neergelegd wetende dat er niets aan de hand is met mijn hart maar mijn brein me dit wijsmaakt

Ik herken dit heel goed lees mijn verhaal ook maar.

Met vriendelijke groet.
R.

Paroxetine
Mbt het voelen van 'druppels' op je lichaam kan ook komen door gevoeligheid van de eikenprocessierups, weet niet wanneer je dat had?

Gister kom amper buiten dus zal wel weer een nieuwe zenuwen tik van me zijn

Hoi Maria, je verhaal klinkt wel bekend hoor. Hypochondrie is angst voor ziektes dus het kan best zijn dat je dit hebt. Angst is zo herkenbaar en daarbij vaak ook somberheid. Ikzelf heb het al jaren maar het komt en het gaat bij mij. Als ik lichamelijk iets ervaar en kan er geen reden voor vinden dan wordt ik al angstig en somber. Wat betreft jouw corona, dat heerst weer meer en is dus niet raar, zeker niet als je dochter het heeft en bij je op visite is geweest. Probeer rustig te blijven en eventueel wat hulp te zoeken hier voor, maar het blijft een rottig iets. Je bent in ieder geval niet alleen. En als je rust wilt voor je oksel dan miscchien toch die MRI doen?

Hallo
Ik heb ook tandpijn vooral als ik wil gaan slapen.
Door de stress klem ik mijn kaken onbewust zo strak op elkaar dat dat de pijn veroorzaakt.

Hoi Janneke.

Wat ontzettend vervelend dat je zoveel klachten ervaart, maar het vervolgens niet voelt in je lichaam. Als je niet bewust bent waar het probleem zit, kan je het ook moeilijk veranderen.

Ik weet uit ervaring (ik ben stresstherapeut) dat er heel veel mensen zijn die de stress niet voelen of niet ervaren als stress.

Als je lichaam stress ervaart (dit wordt bijna altijd veroorzaakt door je gedachten) wordt er cortisol (stresshormoon) aangemaakt. Dit is een noodhormoon, bedoelt om je te helpen vechten of vluchten in een noodsituatie. Zodra er cortisol in je bloed zit, gaat je lichaam daar direct mee aan de slag, het krijgt voorrang op alle ander processen in je lichaam. Dit is niet erg voor een paar uur, maar je begrijpt dat als je dag en nacht cortisol aanmaakt, er een hoop processen niet de nodige aandacht krijgen en hierdoor ontstaan dus allerlei klachten.

Belangrijk dus om je stress te verminderen. Mijn advies zou zijn om aan de slag te gaan met je ademhaling en een goede ademcoach te zoeken. Eéntje met veel kennis over de ademhaling. Met de ademhaling kan je je autonome zenuwstelsel direct beïnvloeden en met de juiste beïnvloeding daalt de aanmaak van cortisol en daarmee je stressniveau. Het mooie van de ademhaling is, dat je het altijd bij je hebt en het dus ook altijd en overal kunt gebruiken. De ademhaling (transformational breath) wordt ook vaak gebruikt om blokkades op te heffen of vastzittende trauma's te verwerken.

Ik wens je veel sterkte met je klachten. Weet dat je weer uit deze ellende kunt komen met de juiste hulp! Blijf geloven en zoeken naar de juiste hulp.

Hi,
Ik heb reeds meer dan 3 jaar last van mondbranden. Ik heb hierdoor een angststoornis ontwikkeld en ik ben extreem bang mijn mond te beschadigen. Dit ging ook gepaard met geen scherp voedsel zoals bijvoorbeeld broodkorsten of chips durven eten. Enige tijd later kon ik bijna niet meer eten, niets eetlust meer en was op korte tijd een aantal kilo’s afgevallen. Ik heb van mijn dokter het medicijn Remergon gekregen. Dit is een antidepressivum met als bijwerking dat je er honger van krijgt. En dit helpt bij mij heel goed. Ik ben zeker niet van mijn angststoornis vanaf, maar ik kan wel terug eten. Ik ben bijna 60 jaar. Jij bent pas 21, als je huisarts zegt dat je niets mankeert, geloof hem dan maar. Ze hebben heel lang gestudeerd en weten echt wel wanneer iets ernstigs is. Heel veel goede moed gewenst.
Groetjes,
Denise.

Beste Anoniem, (verhaal 354)

ik heb ongeveer dezelfde klachten als je beschrijft. Bij mij zijn ze gekomen na langdurig angst klachten en overbelasting op werk.
Ben erg benieuwd hoe het nu met je gaat.

Thanks

Helaas herken ik me ook in jou verhaal

Nu twee dove armen gek wordt ik er van
Voel je je al iets beter ?

Zelfde ervaringen hier, bijzonder genoeg bijna exact hoe je het zelf omschrijft: strak aangespannen bilspieren (maar ook op andere plekken), tintelingen in voet en rondom stuitje, stijf gevoel / moeite met bewegen,snachts vaak slapende onderarm/hand, meer zweten dan normaal en spiertrekkingen over hele lijf. Ik heb al een neuroloog gezien en die heeft gesteld dat er geen sprake is van neurologische afwijkingen maar blijf toch ongerust. Wel fijn om verhalen te lezen van mensen met dezelfde ervaringen.

Jazeker kan dit. Je hebt misschien helemaal niet door gehad dat je je gestoten hebt.
Waar ben je precies bang voor?
Ik herken de angst hoor...zie ook vaak plekjes waar ik van schrik.

Heb vaker blauwe plekken zonder dat ik me kan herinneren dat ik me gestoten heb. Niks aan het handje, heelt wel weer

Zeker weten. Ik heb er altijd erg veel zonder een idee te hebben

Ik heb het ook, ik heb ineens allemaal kleine blauwe plekken aan de achterkant van mijn been en ben meteen weer aan het panikeren. Ik ben weer aan het hyperventileren erdoor omdat ik vrees voor leukemie. Ik heb hier zo'n angst voor en durf mijn bloed niet laten afnemen.

Ook ik kreeg gelijk inwendige trillingen toen ik med kreeg voor angststoornis. De dr zei dat het tussen mijn oren zat. Ik heb de med 3 jr geleden afgebouwd maar heb nog steeds die nare trillingen. Ik ga absoluut niet meer aan de med want ik had nog andere bijwerkingen van de med. Ik hoop ooit een oplossing te vinden voor de trillingen want ik ben ze goed zat.

Hey Berry,

Volgens mij heb ik op jou gereageerd op een ander bericht ook. Dus dit zal een aanvulling zijn erop.

Een lichaam die 24 op bed ligt heeft al gauw tussen de 1600 en 2400 kcal nodig per dag om te kunnen functioneren. Dat lijkt misschien veel, maar alles in het lichaam kan hier draaiende mee gehouden worden. Als je alleen een paar glazen water drinkt, dan ondersteun je alleen de hydratatie van het lichaam.

Ik zal het even in een ander contrast zetten. Als ik in mijn auto koelvloeistof stop en vervolgens met een lege tank ga rijden. Kom ik mijn oprit niet af.

Voedsel is belangrijk. Er staat veel op het internet, maar heel veel is ook niet waar of niet goed voor je. Het klinkt voor mij erg logisch dat je veel bent afgevallen in zo’n korte tijd.

In die 2 maanden heeft je lichaam enorm onder stress gestaan omdat het niet genoeg brandstof kreeg. Hierdoor gaat je lichaam compenseren. Energie halen uit andere bronnen, maar ook energieverdeling wijzigen. Meer energie naar overleven, organen draaiende houden etc. Minder energie naar andere zaken (bijvoorbeeld organen of lichaamsfuncties die minder belangrijk waren) gevolg: moe!!!! Moe!!! Moe!!! Maar ook pijntjes, je fitheid gaat naar beneden, je staat onder stress, etc etc etc!

Blijf goed eten, zorg voor je lichaam. Veel eiwitten, goede vetten en koolhydraten. Luister niet naar alles op het internet

Het beste gewenst

Hallo, ik heb weleens die infectie gehad, maar ze zeiden tegen mij dat het niet gevaarlijk was, ik kreeg er fluconazol voor en toen ging het over. Misschien stelt dit je gerust?

Hé. Ik heb ook veel klachten als je er veel op let. Dat is met alles zo dus ook met klachten. De klachten van jou komen veel voor bij stress. Heb ik ook veel gehad. K heb veel last van de angst en beïnvloed op veel gebieden.

Herkenbaar Loesje ik heb al jaren last van mijn maag tabletten voor die helpen nu dik 2 maanden niet echt meer al 7keer naar de dokter ervoor geweest bloedprikken waren goed ze zei je moet je niet zo druk maken dat slaat juist op je maag je makkelijk gezegd ik maak me wel druk ze zei je moet met iemand praten dat doe ik nu haptotherapie is dat zoen het maar eens op nu 3 keer geweest ik hoop dat het helpt en ben zelf wel een hypochonder al sinds mijn jeugd vet vervelend en idd je word er neerslachtig van sterkte

Bedankt voor je reactie! Ik zal haptotherapie eens opzoeken, bedankt voor de tip!
Ik wens jou ook heel veel sterkte toe!

Heel herkenbaar.
Hartkloppingen zijn onschuldig, maar in combinatie met een paniekaanval kan het echt lijken op een hartaanval. Maar dat is het niet.
Maar ik heb vaak bij een paniekaanval het volgende gevoel:
- bang dood te gaan
- bang dat alles zwart voor mn ogen wordt
- bang om gek te worden
- alsof alles om me heen heel erg onwerkelijk is..

Helaas zijn het hele enge gebeurtenissen. Therapie en medicagie helpen mij goed.

Heb je al hulp gezocht?

Je bent een jong iemand! Vertrouw erop dat je gezond bent!

Ik ervaar de laatste tijd tijdens de aanvallen zelf druk op de borst.. de aanvallen worden in gang gezet door eender wat (een steek, druk, trekking, overslag, hartklopping,.. altijd aan de borst/hartstreek) en in tegenstelling tot echte hyperventilatie uiten mijn aanvallen zich eerder inwendig uit. Ik moet niet opmerkelijk ademhalen tijdens de aanvallen, maar de angst is op dit moment wel zeer groot door wat ik voel.. ik word binnenkort 24j en ik wil absoluut niet dood. Tegelijkertijd is dit geen leven en wil ik zo ook niet verder.

Ik ga hulp zoeken en moet hopen dat die laatste 2 testen nog negatief terugkeren, maar ook hier wacht ik nu in spanning op af.

Hoi! Ik ben 22 en ik herken alles wat je zegt. Ik heb ook last van hartkloppingen, en net zoals bij jou heb ik na het voelen van overslagen een zware paniekaanval aanval gekregen. Ik had ook het gevoel dat ik een hartaanval zou krijgen. Mijn testen waren ook allemaal in orde! Misschien kan het jou helpen dat je weet dat heel veel gewoon in je hoofd zit. Ik heb bij mij al opgemerkt dat als ik focus op mijn hart, ik sneller een druk voel, of zelfs bijvoorbeeld een overslag. Ook misschien goed om te weten is dat overslagen vaak goedaardig zijn. Zo noemen die overslagen ‘ extrasystolen’. Het komt blijkbaar bij een gezonde mens voor. Ik snap dat je enorm bang bent dat dit nog eens gaat gebeuren, maar denk hier eens over na: er zijn zovele druggebruikers die hun hart testen, en na jarenlang gebruik zijn ze nog steeds Oke. Bedenkt bij jezelf: ik ben nog jong en mijn testen zijn Oke. Eigenlijk is het bv zoals bij gebruiken van drugs, als je denkt dat het fout gaat, gaat het fout. Als je denkt dat je hart pijn doet of dat je hartkloppingen hebt, komen die er ook. Je brein doet echt meer dan je denkt! Hopelijk voel je je snel beter! :)

Jou verhaal is erg herkenbaar. Soms rust hele trage hartslag. Ongeveer 40. Ik zie mijn hartslag kloppen in mijn buikstreek dan. Soms erg onregelmatig. Voel ook raar gevoel in mijn keel dan. Soms last van druk op de borst en druk rond mijn ribbenkast. Vooral aan de zijkanten.

2x een holteronderzoek gehad waarin wel extrasystolen te zien zijn maar onschuldig volgens cardioloog. Ook een hartecho gehad. Alles ok.

Bij het tweede holteronderzoek bijna geen extrasystolen. Zul je altijd zien. Ondertussen voelen mijn klachten steeds erger. Ook tijdens slaap vaak wakker worden met rare ademhaling. Het beheerst mijn leven.

Vandaag opgestaan. Moe en net of knijpt iemand je keel dicht. Drukgevoel in hele bovenlijf.

Vooral als ik van zitten in beweging kom steekt het de kop op.

Toch maar weer een onderzoek? Of zit het toch tussen de oren.

Gek word je ervan.

Hey jongens,

Ik ben serkan en ben 25 jaar oud, ik ervaar precies hetzelfde wat jullie ervaren. Ik heb al jaren lang last van paniekaanvallen en dat werd soms minder en dan kwam het ineens heftiger terug, sinds mei dit jaar heb ik er een nieuw probleem bij gekregen. Ik kreeg een paniekaanval en voelde me hart tekeer gaan waarna ik dacht ik ga maar naar de eerste hulp maar dat had ik nooit moeten doen, sindsdien voel ik iedere dag dingen aan me hart zoals overslagen, een benauwd trekkend gevoel, gevoel alsof me hart trilt en zo nog veel meer dingen en ik voel heel de dag aan m’n hals of me hart goed klopt of aan mijn borst. Ik heb eerst een ECG gehad en erna ben ik naar een kliniek geweest waar ik ook allerlei controles heb gehad en daarna nog een holter gedragen voor 72 uur en in alle 3 de onderzoeken was er niks te zien en nu heb ik de afgelopen dagen weer heel veel last en wil ik weer langs de dokter. Ik wordt hier psychisch niet goed van en ben heel erg ongelukkig hierdoor, ik geniet nergens van en wordt nergens blij van 😔

Ja herkenbaar Gert ik heb al jaren last van brandend maagzuur tabletten voor gehad maar de laatste maanden weer last van hoop stress slappeloze nachten ook naar de dokter gegaan bloed onderzoek die waren gelukkig goed en ben er ondertussen wel 6 keer geweest Ben nu bij iemand die doet haptotherapie hopelijk helpt het nu 2 keer geweest denk je bent niet de enige vet vervelend als je dit heb succes ook

Heel herkenbaar. Heb je al hulp gezocht?
Het is niet realistisch om te denken dat je darmkanker hebt op jouw leeftijd.
Maar herken het wel hoor.. hoop dat therapie je wellicht kan helpen je gedachten te kunnen reguleren.

Ja ik had op een gegeven moment allemaal van die kleine schokjes en spiertrekkingen in mijn hele lijf! Ik dacht ook meteen het ergste. Ik kan het ook aansturen.. dus zoek afleiding en probeer de focus te verleggen... Dat is het enige wat mij althans helpt (al lukt dat met periodes ook echt gewoon niet).

Hey,

Hier.ook zo een panikeur wat die spiertrekkingen betreft... Ik heb gelukkig wel een hele goeie neuroloog die mijn angsten begrijpt en die mij ook al vele malen heeft onderzocht... Ik ben dan altijd even opgelucht tot ik de volgende spiertrekking voel... Gek wordt ik ervan...ik ben er zo van overtuigd dat er iets mis...ik loop ook therapie maar dat is nog niet lang genoeg om al beterschap te hebben...op deze moment voelt het voor mij eerder dat ik overleef in plaats van leef...

Dit heb ik ook gehad, zodra je het los laat gaat het over, geloof me.

Sorry, even een grappig dingetje. Ik schrijf dit allemaal op een bankje voor een kerkhof besef ik me net. Kan er wel hardop om lachen eigenlijk om het te relativeren (dat is natuurlijk de echte angst erachter ;) ).

Echter ben ik ook een hypochrondier. Ik zelf heb ook steeds opgezette lymfeklieren. Alles wijst erop dat ze oké zijn want ze zijn beweegbaar, niet heel hard, heb ook geen verdere symptomen en komen steeds na een grote puist. Verder ben ik ook al naar de dokter geweest en echo gedaan en beide zeiden dat het niks was. Toch ben ik in mij hoofd bezig met wat als ze het toch niet hebben gezien, ik heb geen vertrouwen in dokters. Elke keer denk ik hierover dat mijn lymfeklieren een uitzaaiing is en dat ik het te laat ga ik ontdekken. Nu heb ik er weer eentje dat gegroeid is.. maar zo een bolletjes kunnen van alles zijn en de kans op zo een gruwelijke ziekte op onze leeftijd is immens klein.. en ik weet dat het moeilijk is dit in je hoofd te zetten want ik denk ook steeds ik ben de ongelukkige die dit heeft. Maar naar cijfers kijken heeft me ergens wel een beetje geholpen

Ik heb ook een vitamine tekort en veel klachten, hoort er helaas bij. Ik denk als je vitamine bij slikt en het weer op peil is veel van de klachten verdwijnen!

Ik herken je reactie heel goed. Ik weet geen tips want ik zit momenteel weer zelf heel diep in de angst. Ik wil het liefst weg kruipen maar moet mijn kids en echtgenoot overdag onder ogen komen, terwijl ik het liefst wil huilen en slapen. Volgende week ook nog starten met een nieuwe baan. Morgen naar de huisarts dus ben extra gespannen. Ook voor de onderzoeken die waarschijnlijk gaan plaatsvinden.

En, hoe gaat het nu met je?
Ik heb ook last van tintelingen overal en doof aanvoelende voeten, gevoelssensaties en ben ook bang voor MS. Ik hoop dat het van de angst komt.. maar het wordt met de dag erger lijkt het wel. Benieuwd hoe het nu met jou gaat.

Hier hetzelfde.

Het begon met stramme en pijnlijke handen wat overging in brandende en tintelinde handen.
Ik maakte me nog geen zorgen..... plots ineens ook tintelingen en pijnlijke voeten okee overwerkt veel stress zal wel vermoeid zijn.
Heftige periode met partner geldzorgen dubbele diensten werken enz enz enz....
In 4 weken opbouw
Tintelingen nu door gehele lichaam. Armen en benen voelen zwaar en doof handen en voeten branden 1 kant aangezichtspijn. Migraine aanvallen. Gehele huid prikkelt wat komt en gaat alsof er beestjes overheen lopen.
Pijnlijke bilspieren met uitstralingen naar de kuiten die vaak erg strak aanvoelen ook hier tintelingen rondom stuitje.

Snel moe maar niet kunnen slapen.
In de nacht wel kunnen slapen.

Elke dag lijkt er wel iets nieuws bij te komen vitaminen waardes waren goed b12 kalium en magnesium.

Hoofd zit vol verward niet goed kunnen denken vertraagd.


Erg bang voor de ziekte ms als enz . Afspraak neuroloog staat.

Beste Anoniem,

je klachten lijken erg op die ik ook heb. Bij mij is het ontstaan na langdurige angst klachten in combinatie met overbelasting in werkrooster. (langdurige) Angst kan hele rare symptomen geven.

Hoe gaat het nu met je?

Beste anton.

Klachten zijn niet verandert heb inmiddels een emg onderzoek gehad en wacht op de uitslag.
Klachten zijn nog constant aanwezig met name de pijnlijke handen voeten en spieren. Tintelingen door gehele lijf. Hierbij is nog spier fasculatie door het gehele lichaam bijgekomen armen benen rug buik....
En wat krijg je er allemaal van... stress. 14-11 uitslag emg onderzoek.

Hi Anoniem en rest,

hoe gaat het inmiddels met jullie? Ook hier veel herkenbare klachten. Ben heel benieuwd naar een update van je.

mvg
Nick

Haai anton

Klachten leken te verminderen. Maar zijn sinds een week weeer volledig terug en lijkt nog erger dan de keer ervoor.

Emg was goed geen afwijkingen zichtbaar. 23 Jan nieuwe afspraak neuroloog. Wordt toch wel erg onzeker.

Verloop op de dag is wel erg wisselend zo bijna tot geen klachten dan ineens heel erg.
Het wisseld ook van handen naar boeten dan heupen dan knieen dan spieren.

Hoe is het met jou?

Fijn dat de emg goed was, dat stelt wel al erg gerust toch?

Heb je de klachten nu recent weer opnieuw ontwikkeld agv stress denk je?

Waarvoor staat de nieuwe afspraak bij de neuroloog als ik vragen mag? Gewoon om te vernemen hoe de klachten zich sinds uitslag emg hebben ontwikkeld?

Hoi,
Wat naar dat je je zo rot voelt.
Je bent binnenstebuiten gekeerd en er word niks gevonden bij je. Vertrouw dit gegeven en ga werken aan je mentale gezondheid.
Je mentale gezondheid is nu ziek.
Het benoemen en erkennen is een eerste stap in de goede richting. Daarna kan je pas genezen van je fysieke klachten.
Meet niet meer je bloeddruk of je staturatie. Ga niet mee in je eigen angst nog meer echt te maken.
Sterkte.
Hou van jezelf.
Je bent het waard. Echt waar.
Liefs

He Sophie, bedankt voor het delen van jouw verhaal. Realiseer jezelf dat er een hoop lichamelijke sensaties zijn die komen en gaan. Neemt natuurlijk niet weg dat je je daar zorgen om kan maken.

Heb je al eens gekeken naar een informatie boek over health anxiety? Dit kan je veel inzicht bieden in de denkfouten die iemand met hypochondrie onbewust maakt. Kan een mooi begin zijn.

Ja en als er nou iets kwaadaardigs in je benen of voeten zit?
Zo kan je blijven denken maar hetzelfde voor als je straks de weg oversteekt. Kan je ook geschept worden. Wat als zijn zinloze gedachten want je kan er niks mee en er is niks bewezen.
Sterkte

Als je moe bent van je gedachtes..... Then your medication could be meditation!

He. Je verhaal is herkenbaar. Heb je al eens geprobeerd om een cognitief gedragstherapie traject te volgen mij een gespecialiseerde psycholoog?

Toen was het je hart, nu je darmen en wat het volgende? De vicieuze cirkel zal blijven bestaan als je je gedrag en gedachten niet zal gaan bijsturen. Symptoom > angst > google > meer angst > self checking > zoektocht naar volledige controle en uitsluiting. Vaak volgt het dit patroon en het verdedigingsmechanisme van de mens is oersterk in zijn gevoel ofwel het wilt zich constant beschermen. Bespreek het eens met je huisarts!

Hoi.
Heel herkenbaar verhaal.
Ik heb ook steeds van alles, en net wat hierboven beschreven wordt het is een cirkel waar je/wij inzitten.
Ik heb nu cgt therapie om te proberen dat gedrag te veranderen.
Heel pittig. Want ik mag niet meer iets opzoeken op Google en ik mag niet naar de huisarts.
En vervolgens maak ik me zelf nu helemaal gek zo bang ben ik.
Mijn verhaal is 298.
Succes/sterkte

Ze hebben een lange opleiding gehad, maar hebben geen röntgenogen. Je goedbedoelde 'als ze het niet vertrouwen...' geeft mij alleen het gevoel dat je niet begrijpt wat hypochondrie is en hoe zeer deze angststoornis iemands leven kan beheersen.

Hoi Hilde,
Ik begrijp heel goed wat hypochondrie is.
Heb er zelf ook met fases veel last van maar probeer ook te relativeren. En nee niemand heeft röntgen ogen maar je maakt het jezelf zo lastig als je niks en niemand vertrouwt..
Leef je beste leven..
Liefs

Ik herken je verhaal ik heb niet dezelfde klachten als jou maar het niet slapen heb ik ook en het eten lult me ook nauwelijks door alle stress die ik ervan heb dit is mijn verhaal ik hoop dat het al wat beter met jou gaat ?


Ik kamp al een tijd met hypochonderie
Wil graag me verhaal met jullie delen of uitwisselen.
Ik schrijf dit bericht nu on half 3 snachts omdat ik echt slapeloze nachten het begon bij mij vier jaar geleden toen was ik zwanger en mijn vader werd plotseling heel ziek koorts en doodziek hij belande in het ziekenhuis ze wisten niet wat hij had alleen zijn ontstekingswaarden waren heek hoog ze konden alleen nergens de ontsteking vinden hij zij dat hij pijn had aan een wondje op zijn elleboog maar daar deden ze niks mee op dat moment de volgende dag werd hij niet meer wakker hij lag in coma naar de ic gebracht met alle toeters en bellen na 3 dagen kwamen ze erachter dat hij een sepsis had een bloedvergiftiging langzaam vielen er organen uit en dat kwam door door dat wondje daar had hij een vleesetende bacterie hij had het toen overleefd maar ze zijden toen tegen mij dat de kans dat hij het zou overleven heel klein was maar hij kwam er redelijk goed uit gelukkig niet lang daarna moest ik bevallen toen begon het bij mij bij elk wondje en ook de wondjes van mijn bevalling dacht ik dat ik het ook had ik sliep niet meer at niet meer had overal pijntjes 3 maanden na mijn bevalling ben ik toen opgenomen op de psychiatrie voor 6 weken ik kreeg medicijnen ik durfde ze niet in te nemen omdat ik bang was voor de bijwerkingen maar daar kwamen ze achter dus moest het toen onder toezicht innemen na een week of 5 ging het stukken beter met me na anderhalf jaar kon ik stoppen met de medicijnen waar ik heel blij mee was me angsten waren wel helemaal verdwenen erdoor dat was heerlijk maar ik voelde verder ook niet veel meer geen liefde geen blijdschap voelde me meer een soort robot nu anderhalf jaar gelden in oktober 2021 belande mijn vader weer in het ziekenhuis plotseling weer hoge koorts en hoge ontsekingswaarde maar weer niks te vinden de volgende dag was hij overleden toen na 2 weken begon het bij mij weer de hypochonderie kreeg heele vage klachten brandende huis steken in al me lichaamsdelen pijn in me benen buik maag borst soms veel doktersbezoek weer in therapie kreeg medicijnen dezelfde die ik toen had de bijwerkingen waren zo heftig belande toen 3 keer op de eerste hartlonghulp durfde ze ook niet meer in te nemen dus weer mee gestopt toen na 2 weken op een gegeven moment ging het weer weg ik deed toen veel ademhalingsoefeningen en ging naar therapie en deed meditaties .
Dat heeft zo een 6 weken geduurd voordat het weer goed ging toen nog een keer een aantal weken extreem last van gehad en nu weeral 2 weken dat ik bijna geen nacht slaap me huis staat in de fik bang voor elk wondje dat ik heb steken in me lichaam Doe nu wel weer me ademhalingsoefeningen en meditaties is er iemand die dit herkent of er over met me wil praten of tips heb ik ben radeloos

Groetjes Charissa

Ik ben ook bang om dood te gaan. Ik ben er nonstop mee bezig.
Ik ben enigkind en mijn ouders zullen vast eerder doodgaan dan ik. Wie kan dan mijn hand vasthouden als ik doodga. Ik wil dat mijn ouders mij begeleiden in mijn stervensproces.

Ik herken je angst. Ben daar ook heel lang voor geweest. Maar heb me toen ingelezen in het virus . En het gaat echt heel langzaam mocht het zich onrustig gaan gedragen, dus eerst pap2 enz. .. ze doen niet voor niks pas om de 5 jaar een uitstrijkje.. dus niet druk om maken!

Heel herkenbaar. Bij mij is ook het hpv virus ontdekt, 2 jaar geleden. En ik draag het nu nog steeds bij me. Ik ben er ook vreselijk bang voor. Ook dat het in andere lichaamsdelen zou zitten zoals in de keel. De gynaecoloog heeft me gerust gesteld dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken maar toch blijf ik dat doen. Ik ben zo bang dat het ook in mijn keel zit.
Misschien hebben anderen tips hoe we hiermee kunnen omgaan?

Als aanvulling op mijn berichtje. Ik heb pap2 gehad met afwijkende cellen, 2 jaar geleden. Vorig jaar en dit jaar heb ik pap1, wel nog met hpv.

ik heb net hetzelfde, vanaf ik iets voel of merk dan sla ik in paniek. dan begin ik echt alles te controleren en zak ik weg in een depressie. daar kom ik dan moeilijk uit en dan dat googelen is het ergste van al. Ik heb ook anti depressiva gehad van mijn dokter maar ik heb het echt niet zo voor anti depressiva's. Ik start nu normaal volgende week woensdag mijn eerste gesprek in een centrem voor mensen met een psychische aandoening. Ik zou er graag dagtherapie volgen en dan zie ik hoe dat loopt en hopelijk lukt het me om van dat vervelend beestje af te geraken. allesinds veel succes.

Hoi Tom, hoe is het gegaan bij de sessie?
Ik ben nu 2 heftige weken verder, AD hakt er in. Nerveus en trillerig, echt rot. Ze geven aan dat het 4 tot 6 weken kan duren voordat je effect merkt. Moet het dus afwachten. Hoor graag hoe het met jou is.

Hoi Jozef,

Ik ben persoonlijk zelf gestopt met de paroxetine want ik voelde me er nog rotter door, ik kon niet meer eten, slapen, heel de dag duizelig, geheugenverlies, hoofdpijn en nog angstiger. Op dit moment gaat het wel ok met me, de dagtherapie weet ik nog niet zeker of ik het kan combineren met mijn dagelijks leven dus dat staat nog on hold. Ik probeer zoveel mogelijk afleoding te zoeken en probeer me minder druk te maken in vanalles (dat is wel met ups en downs😁) Hopelijk gaat het met jou ook

Grtjes
Tom

Beste treurwilgje

Het js verschrikkelijk he en dat al zolang bij mij is het 4 jaar geleden begonnen ook tijden wel heel goed gegaan maar ook vaak helemaal in de put door de angsten dan slaap ik niet of nauwelijks geen eetlust de hele dag me lichaam aan het controleren en de hele dag in angst verschrikkelijk ik hoop dat het met uw inmiddels al wat beter gaat vriendelijke groet Charissa

Ja zeker.... Ik heb dat ook heel erg bij mijn dochter.. En ook altijd bang dat haar iets overkomt... Moeite met haar loslaten..

Witte jassen bloeddruk noemen ze zoiets. Bovendruk verhoogt onderdruk valt mee

Super uitslag man

Ik was blij met 148/80

Ben ik aan het doordraaien ?
Ik vindt het lastig iets los te laten en met de gedachten dat de dokter zegt kijk het even aan. Trouwens na paar dokter bezoeken heeft hij me gezegt dat het Tietze is. Maar na de zwelling en druk op de borst. Blijven de klachten komen en ga ik van de ene klacht naar de andere

malissa als je ook niesbuien krijgt heb je misschien wel last van MDMA .

Alsof ik mezelf lees.
T laatsre verhaal is van mij. Vreselijk

Herken het heel erg en heb precies dezelfde gedachtes als jij.. zo moeilijk en vermoeiend

He Jay!
Bram hier, ook 21 jaar!
Kan me erg in je verhaal vinden, bij mij zijn de klieren op het moment de boosdoener. Mijn hals, en achter mijn oor, al 4x in 3 maanden naar huisarts geweest die zegt dat het geen zorgwekkende symptomen veroorzaakt. Dus kan het langzamerhand iets meer loslaten. Ik heb al hypochonder sinds mijn 12e waarvan dik 6/7 jaar mijn hartkloppingen de boosdoener was, sinds vorig jaar vooral de klieren. Ik heb vooral veel gehad aan het lezen van enkele boeken erover! Over het lymfestelsel en over hypochondrie zelf. Zo krijg je meer inzicht in hoe zeldzaam ernstige ziektes en aandoeningen eigenlijk zijn en als het zo is dat je het hebt dan lig je niet al direct in de kist zegmaar haha. Maar leuk te lezen dat het beter gaat met jou! Ik heb trouwens juist veel hectiek en stress nodig om rustig te leven zonder hypochondrie, zodra het te rustig word dan krijg ik er juist gek genoeg veel last van. Ook bij mij leeft het al lang in de familie ( opa, vader en zus). Best gek hoe erg symptomen en verhalen op een ander kan lijken! Als je behoefte hebt ooit te praten of iets kan dat, ik hoop ook wederzijds:))

Hoi Quinn,

Ik herken deze angst en ik snap hoe vreselijk dit voelt. Maar dit zijn inderdaad symptomen van stress / angst / verkeerde ademhaling. Dat globus gevoel is heel vervelend maar dat komt en gaat. Die spiertrillingen kan je nog heel lang blijven houden, het is belangrijk dat je probeert te accepteren dat ze onschuldig zijn. Ik weet hoe moeilijk het is maar als deze symptomen blijven en het maakt je erg angstig; dan blijf je in de vicieuze cirkel van angst.

Sterkte ermee.

Heel herkenbaar
Uiteindelijk ze zullen begrijpen
Heel rare gevoel ( niet prettig)
Ik durf ook niet naar dokter gaan
Mijn neef is dokter en alleen hij kan mij overtuigen dat ik mankeer niks ( ik bel hem altijd )
Ik zegt altijd tegen iedereen ik ben hypochonder en bij mij is erfelijk
Mijn tante en moeder en mijn oma
Niet bang zijn niet schaamte
In Facebook kan je je lotgenoten vinden en samen jullie ervaring delen

Ik ben niet dokter alleen ik weet het maagzuur en misselijk hoort bij als je nieuw medicijn krijgt ( bij werking ) duurt nog 4 of 5 weken tot je maag pijn over is
Je kan maag beschermer slikken

Hallo "lotgenoten",

Ik lees een hoop verhalen welke mij erg bekend voorkomen.
Ik heb al sinds jaar en dag last van hypochondrie. Ik heb dit de afgelopen jaren onder controle weten te houden, mede dankzij het volgen van een mindfullcursus en een ACT training. Eventueel kan dit andere ook helpen!!
Echter ben ik weer terug bij het begin en heb ik momenteel erg moeite om alles onder controle weten te houden.

Ik ben bewust van het feit dat ik hypochonder ben, maar ik weet niet hoe ik met sommige situaties om moet gaan.

Als ik wat voel leg ik de focus daarop en kan ik het niet loslaten.
Gevolg: pijn/last, extra spanning op de plekken waar ik de focus op leg, waardoor twijfels weer toeslaan en ik weer de neiging krijg om te google voor geruststelling, of de dokter maar weer bellen.

Hoe kan je hier mee omgaan, hoe laat je los?

Groetjes Wesley

Hoi Wil,

Ik heb MS en herken je klachten niet. Misschien is dit een kleine geruststelling voor je.
Mijn vriend heeft ook mirtazapine geslikt en die herkent je 'licht in het hoofd' klacht wel degelijk. Ademhaling was bij hem de key. Ik zou je willen aanraden om je te verdiepen in ademhalingstechnieken. Weet niet precies hoe het zit maar met een verkeerde ademhaling zet je co2 niet goed om in je longen en kun je licht worden in het hoofd.

Ik hoop dat je hier misschien iets aan hebt!

He Sophie! Bram hier, 21 jaar :)

Ik hoop dat je een leuke vakantie heb gehad, gezien het al wat maandjes verder is haha!!
Hoe verliep je hypochonder tijdens je vakantie, ik heb er altijd gek genoeg weinig last van als ik op vakantie ga. En anders bedenk ik mijzelf altijd van oke, deze weken kan ik niet naar de huisarts of mijn naasten, dus als ik iets voel, bijvoorbeeld steken in de zij, dan kan dat ook nog wel wachten tot 2 weken. Met de gedachte van 2 weken langer iets ernstigs hebben maakt dan ook niet meer uit, rare denkwijze maar het helpt op een of andere manier wel voor mij! :)

Hee Bram!! Thanks voor je reactie! Oeh, hele goede tip ja!! Die ga ik zeker toepassen wanneer ik weer op vakantie ben. Ik denk vooral op vakantie; als ik echt ziek wordt dan moet ik maar een dokter met andere taal, gaat hij/zij mij begrijpen etc etc. Gelukkig wel een fijne vakantie gehad maar wel met wat stress. Ik hoop dat alles goed met je gaat. Veel liefs.

Ik heb volgens mij al iedere klacht ooit gevoeld.. mijn hersenen kunnen dit aansturen. Zodra ik er (onbewust) mijn focus op leg dan worden de klachten alleen maar erger.

Probeer je vast te houden aan dat ze niks kunnen vinden en dat je dus gezond bent.. sterkte en succes

Angelique, hypochondrie is natuurlijk een hele treurige ziekte en heel zwaar maar je hebt het wel met enorm veel humor omschreven. Ik moet hardop lachen om het begin en herken veel in je verhaal en denkwijze. Zet ‘m op strijder!!

Ik ben nu een boek aan het lezen "je hebt het niet, je doet het. Van Edwin Seleij. Aanrader. L
Hartelijke groet
Geert

Jazeker hier nog een

Hoi Angsthaasje,

Ik herken je verhaal! Ben zelf ook een periode erg bang geweest voor psychische problemen en heb hier ook paniekaanvallen om gehad.
Wat mij erg hielp was erover praten met een psycholoog. Zij liet me inzien dat ik dat soort ziektes niet heb en nu, anderhalf jaar later kan ik er meer objectief naar kijken zonder er bang van te worden en zie ik inderdaad dat ik dat niet heb en ook nooit heb gehad. Het werkt heel goed om jezelf te leren kennen, kijk naar jouw kwaliteiten, wie jij bent, wie je was als kind en probeer een realistisch, positief beeld van jezelf te schetsen, focus je daarop en de angsten zullen waarschijnlijk minder worden. Heel veel succes en ik sta open om erover te praten! Groetjes