Hypochondrie - Lotgenotenverhalen

Hoihoi. Ik herken de pijn rechts onder in mijn buik. Ik heb dit zo'n 1,5 jaar geleden gekregen. Ik heb ook vaak gedacht aan eierstokkanker. Bloedonderzoek gehad en echo maar er was niks aan de hand. Gelukkig de angst redelijk onder controle gekregen en merkte dat de pijn echt samen gaat met stress. Als ik meer stress heb merk ik meer pijn in mijn buik. Dus dat gaf me op de een of andere manier een beetje rust.

Ik heb precies hetzelfde. Ook pijn rechts bovenin mijn buik. Al 2 jaar nu. Ik meen er ook iets te voelen maar op de echo zien ze niets. Mijn ontlasting is ook verander en ik heb bloedarmoede. Maar dat alles bij elkaar vind de huisarts geen rede tot paniek. Ikzelf heb wel veel paniek. Super lastig allemaal. Ik voel me ook niet serieus genomen door de huisarts.

Rechts bovenin je buik kan ook spanning ophet middenrif zijn. Volgens de osteopaat is rechts gevoeliger voor stress dan links
Verandering van ontlasting kan van stress op de darmen komen.,heb ik ook af en toe.
Als er op de echo niets uitkomt kan het alles met stress te maken hebben.
We moeten vechten tegen onze hypochondrie.
Dat geeft veel stress..

Ja dat is echt heel vervelend. Ik ben er ook achtergekomen dat ik bloedarmoede heb. Dus 1 en 1 is 2 bij mij. Last van me darmen en bloedarmoede dat betekent darmkanker. Ik ben zo bang elke dag dat het me hele leven overneemt. Ik heb al therapie gehad en 2 jaar sertraline. Toen ging het even iets beter. Nu gestopt met sertraline en alles komt langzaamaan weer terug.

Ik heb in juli een familieopstelling laten doen en had echt angst voor de dood. Hier de dood aangekeken en gezegd dat hij er mag zijn en buikpijn rechts is helemaal verdwenen..

Herkenbaar hoor Remco en ik zoek ook alles op Google daar krijg je ook stress van en mijn zoon heet ook Remco

Ik ben gister bij de psycholoog/psychiater (haal ze altijd door elkaar) geweest en heb alles daar uitgelegd en vroeg mij of het serieuze symptomen zijn of dat het klachten van Stress zijn. Als je denkt iets te hebben en je blijft maar naar informatie zoeken word dat gevoel alleen maar erger. Zo ben ik het gisteren gelijk gaan bekijken en werd vanmorgen ook heel uitgerust wakker. Het is natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan dat je niet meer op Google moet gaan kijken. Maar ik kijk er nu gelukkig heel anders tegen aan en heb veel minder last van deze rare gedachten

Hoi Remco,

Heel herkenbaar die cirkel... Heb hier zelf ook regelmatig last van. Uiteindelijk ben ik buiten het 'reguliere traject' hulp gezocht. Misschien helpt dat je? Ik loop nu bij Nick de Waard en dat voelt erg fijn. Het geeft zoveel vertrouwen voor mij in ieder geval om met iemand te praten die je écht snapt. Misschien is een ervaringsdeskundige ook iets voor jou?

Herkenbaar hoor Wendy ik heb dit mijn hele leven al helaas en als je psychologie wil studeren gewoon doen dan kan je later ze goed begrijpen en helpen hoor dat wel meer van mensen

Het laat iig zien dat jouw buikklachten angstgerelateerd waren.

Welke angstremmers gebruik je?

Ik heb dezelfde vraag, welke angst remmers gebruik je?

Hoi Giido,
Wat vervelend voor je dat je zo veel angst hebt. Heel herkenbaar. Ik ben ook heel bang om kanker te krijgen. Heb je het met je huisarts kunnen bespreken?
Bij leverfalen heb je echter wel meer klachten dan 1 wat geel oogwit.
Wat mij altijd helpt is het met chatgpt te bedpreken.
Heel veel succes.

Hoi, ik heb hier geen ervaring mee, maar als je echt angstig bent is er dan een mogelijkheid om dit te melden aan de dokter en dat je dan eerder kan komen?

Wat betreft de kankerangst, wat ik wel eens begrepen heb is dat kanker op zich, in jou geval het bultje geen pijn doet. Dan heb je vage klachten maar het bultje op zich niet.

Hopelijk kun je hier iets mee en wordt je wat rustiger

Hoi Max, bij mij is de trigger altijd een lichamelijke onverklaarbare klacht. In het begin van de klacht gaat het nog wel maar na mate de klacht langer aanhoud gaat mijn hoofd malen. Wat is het? Waarom heb ik het al.zo lang? Dat hoort toch niet? Dan maak ik de fout om te gaan googlen en dan wordt de angst alleen maar groter. Momenteel al 7 weken spiertrekkingen in beide benen, dan kom je als 1 van de symptomen bij de ziekte ALS uit. Nou je snapt het al, angst schiet omhoog. Ik probeer wel te relativeren en dat lukt soms wel maar vaak ook niet. Hypochondrie kan je echt dwars zitten.

Weet precies wat je bedoelt jozef, en indd het kan je totaal dwars liggen!

Hi Max, ik heb zelf ook last van kortademigheid al een jaar bij lichte inspanning en soms hartkloppingen of laatst zelfs hartritmestoornis heel kort. Ben 34 en ben net van een andere angst af lichamelijk gezien en nu komt deze opzetten. Echt vreselijk. M’n pa heeft jong hartaanval gehad (en leeft nog) dus vind dit ook wel een enge klacht…

Ik heb dit tijdje terug ook gehad. En een vriendin maakte mij bewust van het controle stukje. Huisarts maakt zich geen zorgen, anders wel doorgestuurd / verdere acties. Dus dan loslaten. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar helpt al bij het stukje controle loslaten. Dus nu even paar dagen/weken niet telkens om kijken en door spitten etc. Zal eerste keren moeilijk zijn, maar het heeft mij uiteindelijk wel weer geholpen om de obsessie los te laten.

Hoi Marjelle.


Wauw.. jouw verhaal lijkt exact op die van mij.
Ik weet dat het heel zwaar is, maar je gaat eruit komen.
Daar ben van overtuigd!!!!.
Met mij gaat het inmiddels goed, en heb weer zin in het leven.
Mediteren is voor mij de sleutel tot succes.
Het heeft mij zo erg geholpen met mijn angstproblemen.
Dus misschien kan het jou ook wel helpen.
Probeer het een kans te gefen.

Mvg

Hallo Syl,
Heb je specifieke meditaties die je hebben geholpen?
Mvg Danny

Bedankt voor je reactie.
Fijn dat jij er uit bent gekomen.
Liefs Marjelle

Dag Marjelle,
Heel herkenbaar...het is zo zwaar om met die hypochondrie te leven...als ik optel hoe vaak ik ervan overtuigd ben kanker te hebben (met uitzaaiingen uiteraard)..en er binnenkort niet meer zal zijn...is moeilijk leefbaar..ik sta dan te huilen als een klein kind omdat mijn gezin zonder mij gaat achterblijven....

Ik heb naar Corona deze klachten gehad.Ook een spoortje bloed in mijn urine.Ik heb zelf gevraagd een verwijs brief voor de uroloog. Ik heb ook veel angst helaas.

Mijn moeder heeft dit laatst ook gehad, maar vervolgens was er niks aan de hand. En bij keer er op urine inleveren was het ook niet meer zichtbaar. Lastig om te zeggen en hoor het helaas zelf ook veel, maar toch proberen los te laten. Je hebt er voor nu geen invloed op. En het hoeft niet gelijk iets ergs te zijn!

Dank je wel !

Herkenbaar. Een jaar of 5 geleden had ik af en toe steken in die regio. Ik heb een bezoek gebracht aan de huisarts. Die ging de urine testen. Uit de test kwam er uit dat er een minimale hoeveelheid bloed in zat. Daarna nog 5 keer getest en een foto gemaakt van de blaas. Daarop was niks te zien maar er kwam elke keer een spoortje bloed naar voren in de test. Blijkbaar te weinig voor de huisarts om mij door te verwijzen. De pijnklachten waren allang over maar ik moest wel 2 maanden lang wel 6 keer per dag plassen. Ben uiteindelijk zelf naar een urologisch centrum geweest en er is o.a een cystoscopie uitgevoerd. Kwam ook niks uit. Maar de uroloog voelde wel dat de bekkenbodem spier erg overspannen was. Hij was ervan overtuigd dat het vele plassen daardoor werd veroorzaakt, en de spanning komt weer de door de stress. (na een poos daalde de frequentie weer naar een normale frequentie van 2 a 3 x per dag. Voor het bloed in de urine heb ik een MRI van de bovenbuik organen incl nieren laten maken. Daaruit kwam dat ik een cyste type Bozniak II had. Onschuldig, maar voor mij wel duidelijk waar het bloed vandaan kwam.

Hoi hoi, mijn schoonzusje heeft ze, en het schijnt vrij normaal te zijn

Ik heb elke dag angsten sta ermee op en ga ermee naar bed elke dag bang dat ik doodga durf niet naar buiten als ik maar wat voel meteen paniek en gedachte ik ga dood zijn er meer met deze gedachte alles is onderzocht allerlei bloeduitslagen gehad chloresterol en nog 9 bloedonderzoeken alles goed in Ziekenhuis gelopen voor maag darm en slokdarm alles goed maar die doods gedachte beheersen mijn leven durf de straat niet op

Ik heb in feb een reset v mn hart gekregen omdat hij op hol sloeg. Nu voel ik elke dag mn hart kloppen maar soms voel ik een raar gevoel tussen mn borsten...ik ben mn hartslag gaan tellen en merkte dat mn hart soms een tel oversloeg. Ik heb de huisarts gebel en volgens de asdistente komt dit bij meerdere mensen voor niks om je druk te maken pas als hij weer op hol slaat bellen.
Ook ik heb last v mn schouderbladen en mn darmen en soms gebeurt t dat al deze dingen versterkt in gevoel zijn dan word ik ook angstig want een hart infarct gaat ook vask samen met deze sympthomen...maar dw volgende dag word ik gewoon weer wakker ( gelukkig) en dan ben ik blij dat t allemaal goed gegaan is....Mocht je t niet vertrouwen naar de huisarts gaan beter 1 x teveel dan te laat...sterkte

Ja dit kan echt door stress / hyperventilatie komen, zeker aangezien je daar al bekend mee bent.

Je kunt evt je hartslag een keer meten en mocht je het niet kunnen loslaten toch even naar huisarts, dan ben je daarna wat gerust gestelder.

besides, kun je daarna weer ook mentaal aan de slag met je hypochondrie.

Succes komt goed!

ik heb een 72 uurs meting gehad.
Ben wel ook hypoconder, maar had soms uren hartkloppingen om helemaal eng van te worden.
Bij de meting kwam er uit dat ik een extra slag heb op sommige momenten en waarschijnlijk omdat ik dat voel wordt ik onrustig en wordt het nog erger

Heb ze ook wel vaker met warm weer , verder niet teveel met bezig zijn! Hoe meer je erop let hoe erger ze worden.

Spiertrekkingen, ook wel spierspasmen of spierkrampen genoemd, kunnen vaker voorkomen bij warm weer. Dit komt door een combinatie van factoren zoals uitdroging, elektrolytenverlies en vermoeidheid. Hier zijn enkele redenen waarom je last kunt krijgen van spiertrekkingen bij warm weer:

1. **Uitdroging**: Bij warm weer zweet je meer, waardoor je vocht verliest. Als je niet voldoende water drinkt, kan je lichaam uitdrogen. Uitdroging kan leiden tot een disbalans in de elektrolyten (zoals natrium, kalium, calcium en magnesium), die belangrijk zijn voor de spierfunctie.

2. **Elektrolytenverlies**: Zweten zorgt niet alleen voor vochtverlies, maar ook voor verlies van elektrolyten. Deze mineralen zijn essentieel voor het functioneren van spieren en zenuwen. Een tekort kan spiertrekkingen of krampen veroorzaken.

3. **Overbelasting en vermoeidheid**: Tijdens warm weer kun je sneller vermoeid raken, vooral als je fysiek actief bent. Vermoeide spieren zijn vatbaarder voor spasmen.

### Wat kun je doen?
- **Hydratatie**: Zorg ervoor dat je voldoende water drinkt, vooral als je actief bent of veel zweet. Sportdrankjes kunnen helpen om elektrolyten aan te vullen.
- **Voeding**: Eet voedingsmiddelen die rijk zijn aan elektrolyten, zoals bananen (kalium), noten (magnesium), en zuivelproducten (calcium).
- **Rust**: Geef je spieren voldoende rust, vooral als je merkt dat je vaker last hebt van spiertrekkingen.

Als spiertrekkingen aanhouden of erg pijnlijk worden, is het raadzaam om contact op te nemen met een arts, omdat dit een teken kan zijn van een onderliggend medisch probleem.

Hoi, zo herkenbaar. Als ik iets voel of heb (zoals nu darmklachten) dan denk ik het ergste. Ik ben ook een hypogonder. Ik slik antidepressiva en ga binnenkort weer naar de psycholoog. Het heeft me in het verleden geholpen, de psycholoog. Ik moet weer leren om die angsten te hanteren. Ik word zenuwachtig wakker, stomme gedachten hé. Ik moet weer leren dat alles wat ik voel niet gelijk iets ernstigs is

Zo herkenbaar, hier nog een hypochonder, ik heb ook baat bij antidepressiva Paroxitine.
Misschien ook wat voor jou Fly?

Hi Fly,

Ik ben 35 en herken je verhaal heel erg. Ik heb vergelijkbare angsten en controleer op dezelfde manier. Probleem is dat je dan natuurlijk altijd wel 'iets' vindt. En zo blijf je aan de gang en is er altijd de angst. Inmiddels beheerst het mijn leven behoorlijk. Hoe gaat het nu met je? Volg je therapie ervoor? Ik ben net gestart met therapie en hoop erg dat het helpt. Het helpt mij in ieder geval om me minder alleen te voelen hierin door jouw verhaal te lezen van een leeftijdsgenootje :). Sterkte met alles, you got this!!

Ik herken mij 100% in jouw verhaal,
Zo opgelucht de huisarts verlaten maar vervolgens nog geen week later weer iets voelen/zien en dan begint het hele cirkeltje weer….
Vaak ook dat de huisarts zegt er is niks maar dan toch dat twijfelen of de huisarts het wel goed heeft.
ik heb er inmiddels therapie voor gehad en dir ging tijden goed maar helaas weer deels teruggevallen…
Ik kan gewoon niet accepteren dat die rot hypochondrie nooit meer weg gaat.

Het liefst zou ik willen dat artsen waren die gespecialiseerd met angst waren vooral met kanker.Zodat je niet het gevoeld krijg dat je een laastige patient ben .Een de mogelijkheid hadden om snel te handelen .Ik weet dat moelijk is .Maar het leven van met angst is ook vreselijk moelijk

Ja een vriendin van mij verwoordde het laatst ook wel van angst is eigenlijk de ergste en moeilijkste emotie om te voelen. Dacht ja je hebt gelijk. Het leven in continu angst is gewoon kak.

Zeer herkenbaar; dat de focus steeds weer op iets anders/nieuws komt te liggen. Ik heb sinds een aantal weken last van hypochondrie (zelfdiagnose overigens). Ik weet vrijwel zeker dat het (onschuldige) stressklachten zijn, maar het is zo ingewikkeld om jezelf daar steeds weer van te overtuigen. In plaats daarvan denk ik bij ieder steekje of een te snelle hartslag (in rust) dat het mis is. Vaak in de overtuiging dat ik niet lang meer te leven heb. Vooral ook voor mijn vrouw is het heel lastig. Morgen heb ik weer eens een medisch onderzoek (hart en longen). Daar komt waarschijnlijk uit dat ik gezond ben, en ben ik weer even gerustgesteld. Maar daarna volgt er wel weer iets anders (waarschijnlijk mijn hoofd). Het feit dat de focus telkens op iets anders ligt zegt mij dat het puur stress is, maar je wilt die absolute zekerheid... continu. Alsof er iemand de hele tijd met je meeloopt en zegt bij elke steek oid zegt: 'Het is oke, dit is normaal bij je staat van zijn. Het komt goed'. En helaas kan ik die iemand nu nog niet zelf zijn. Fijn dat dit forum er is. Je leest niet alleen verhalen van lotgenoten, maar kunt ook je eigen verhaal eens kwijt. Dapper dat jullie dit delen. Blijf dat vooral ook doen, het kan iemands dag net even wat dragelijker maken. Bedankt!

Ik heb ook vaak last van duizeligheid en vaak daarbij dan ook een misselijk gevoel het enigste wat ik dan kan doen is gaan liggen een tijdje want als ik door blijf gaan word het steeds erger bij mij schijnt het ook stress te zijn waar ik me soms dus niet eens bewust van ben dat ik het heb maar ben er meer op gaan lette en heb gemerkt dat me lichaam vaak in een stresshouding zit opgetrokken schouders en hoge ademhaling vanuit me maag/borst sinds ik daar meer op let en ademhalings oefeningen dagelijks doe gaat het gelukkig wat beter weet niet zeker of het bij jou hetzelfde geval is natuurlijk maar je zou er is op kunnen letten en heel veel sterkte want het is echt naar de duizeligheid en niks meer kunnen daardoor liefs charissa

Het is heel normaal om je hartslag daar te voelen, heb ik ook regelmatig. Niks om je zorgen over te maken.

Hallo, dit is inderdaad zeer herkenbaar. Het is zo zwaar. Je herleeft telkens eens als alles in orde blijkt en dan een week later begint er wel weer een of ander pijntje waardoor alles opnieuw begint. Ik heb het gevoel dat ik nooit meer 100% gerust kan zijn, ontspannen lukt niet en de chronische hyperventilatie die ik heb zorgt dan ook weer voor 'symptomen' waardoor het een vicieuze cirkel is.

Hoi, hoe is het nu met jou? Ik heb ook hypogondrie. Die angsten, vreselijk. Zo herkenbaar

Zeker! Ik ben 37. Bij mij is het begonnen met een paniekaanval, daarna allerlei lichamelijke klachten gekregen. Ook spiertrillingen. Dit kan aan stress te wijten zijn. Ik heb een emg gehad en daar kwam niks uit.

Misschien heb jij je hand verkeerd gebruikt of ergens mee overbelast.

Beste G,

Ja, dit is heel herkenbaar. Ik heb een heel traject bij de cardioloog achter de rug, maar daar is niets uitgekomen. Af en toe blijf ik nog wel van die rare klachten houden en dat maakt heel onzeker. Veel sterkte!

Ik herken dit helemaal. Heb nu zo'n 2 weken vage klachten en in mijn hoofd al minstens 3 fatale diagnoses gesteld, waaronder hartinfarct. Paniekaanval bij minste of geringste drukkend gevoel. Ik hoop snel dat ik de moed kan verzamelen om de arts te bellen

Bij mij ook zo, balen!

Dat is heel jammer , ik heb wel baat bij paroxitine. En ja je neemt wel wat toe in gewicht, maar dat weegt nierop tegen de angst die ik anders heb

Ik herken mijzelf heel erg in jouw verhaal over je vriendin. Zelf heb ik ook vreselijke last van hyperchondrie. Denk ook bij alles aan kanker. Mijn advies is om wel naar de huisarts te gaan misschien voor medicatie of praten met een hulpverlener. Zelf ga ik aankomende week beginnen met cognitieve therapie.

Ik herken zeker het ontwikkelen van klachten agv stress en angsten. Jouw klachten lijken net als die van mij toch wel sterk hyperventilatie gerelateerd, maar dat lijk je zelf ook te weten gezien feit dat je ademcoach hebt ingeschakeld?

Hij/zij geeft aan dat het waarschijnlijk een paniekaanval is en hyperventilatie is niet hetzelfde…. een Angst, paniek aanval is veel heviger en intenser en daar kun je uren tot dagen in blijven hangen, En ja anders was hij toch niet op deze forum? Hv is ademhalings ontregeling en dat komt dus door P,A aanvallen en door de ontregeling krijg je last van veel lichamelijke klachten maar dat staat los van mentale klachten, dat zijn de triggers die het veroorzaken en waardoor je klem komt te zitten

Ademhalingsoefeningen gaan niet binnen een paar weken goed, zolang je met je gedachte en angsten blijft zitten heeft ademhalingsoefeningen doen helemaal geen zin. Dat is meer om je te leren voorkomen om een aanval tegen te houden. Goed ademhalen is goed maar nutteloos als je door het gepieker onbewust ‘weer verkeerd’ gaat ademhalen.

Heel goed van je dat je hebt gekozen voor een psychiater. Ik hoop voor je dat je het vlug kunt accepteren voor wat het is en waar je tegenaanloopt enz

Hoe ik er mee omga is, nogal lastig.. Ik krijg vaak tijdens rust pas klachten en dan let ik teveel op de mijn lichaam en heb bijna altijd last van gespannen spieren, andreline gevoel in mijn lichaam. Vervolgends kortademig pijn op de borst, hart overslagen en vooral spierpijn en hoofdpijn en van alles eigenlijk wel zo’n beetje gehad. Zelfs zo gespannen geweest dat ik migraine heb gehad voor het eerst vorige vrijdag en zelfs hevige koliek pijn tussen de schouderbladen gehad . Heb een onderzoek laten doen van me bovenbuik vorig mei en alles zo’n beetje laten na kijken maar niks gevonden en weten niet waardoor of waar het vandaan komt dan vermoedelijk veel stress. Het is voor mij heel moeielijk te accepteren en te geloven maar stress kan alles met je lichaam doen kennelijk. Wat mij wel wat helpt is afleiding zoeken en de gedachte om proberen te draaien naar iets positiefs, in ieder geval vanuit gaan dat het niet erg is wat er gevoeld word.

Angst zorgt juist voor pijn en stress is heel erg gemeen hoor, je kunt daardoor alles voelen en zolang je in de circel blijft hangen met angst/stress zal het alleen maar toenemen. Niet gaan voeden maar gaan rusten en ademhalingsoefeningen doen desnoods (kan wel een heel poosje duren). Bij mij heeft het maanden geduurd voordat ik eindelijk wat rustiger werd en de verzuurde spieren die ik heb in heel mijn lichaam duurde minstens een half jaar (tenzij ik weer angst/stress heb) is het gelijk terug. Ik heb 2 jaar lang last van keelklachten gehad, globus gevoel, keelpijn en slikproblemen en ook last van de slokdarm en erge maagzuur. Mij werd verteld dat keel problemen door spanning komt vanuit de nekspieren. En dat klopt ook. Ik zou zeggen .. probeer te rusten, en nee het is dan niet na 1 dag goed rusten over.. dat kan maanden duren voordat er echt verbetering in komt. Oja, spanning op het middenrif kan ook rare pijntjes veroorzaken in de slokdarm/maag en borstkas. En angst en stress zorgt ervoor dat je dat deel (onbewust aanspant) en dus word het alsmaar erger. Ik zou zeggen, niks aan de hand, ga leuken dingen doen met je kindje :-) flink wat afleiding zoeken

Een beetje een stomme tip misschien, maar het hielp mij door te leren welke pijn echte pijn was en welke mijn hoofd verzint. Ga op boksen bijvoorbeeld, leer om jezelf is situaties af te matten (in de sportschool bijvoorbeeld) op een liefdevolle goede manier leren wat pijn echt is en wanneer je hoofd er met je vandoor gaat. Succes!

Wow wat herkenbaar jou verhaal. Het is net of ik mijn eigen verhaal lees.
Ik ben ook alleenstaande mama en ben ook altijd bang en angstig om ernstig ziek te zijn of te worden. bij elk pijntje en steekje denk ik dat ik ernstig ziek ben. Bang om dood te gaan, bang om mijn kind achter te moeten laten.
Ik ben vorige week toch maar naar de huisarts geweest omdat ik een opgezette klier in mijn hals heb al een poosje. Ik wilde elke keer niet naar de huisarts omdat ik zo'n angst heb voor wat ze gaan vinden of gaan zeggen. Toch maar gegaan de huisarts heeft gevoeld en gaf aan het niet verontrustend te vinden maar voor de zekerheid toch een echo te laten maken deze ( ondanks zijn woorden blijf ik ermee bezig bang dat hij het verkeerd heeft etc..) vanuit daar begin ik dan te zoeken op Google en dat maakt me helemaal gek..
Ik zelf heb deze angst gekregen door dat mijn moeder verkeerde diagnoses heeft gehad en uiteindelijk na de echte diagnose nog 2 dagen geleeft heeft. Dus mijn vertrouwen is op medisch gebied echt 0.
Ik heb hier therapie voor gehad en dat is een poosje goed gegaan maar sinds kort in volledige hevigheid weer terug is na dat ik mijn beste vriendin en vader binnen 12 dagen verloor aan Corona... wel fijn om alle ervaringen te lezen op deze site en dat ik zie dat ik hierin niet de enige ben.

Ik heb zelf ook de ervaring dat ik symptomen juist ontwikkel omdat ik me er bewust van ben dat die horen bij ziektes die bij mij angsten oproepen, dus als antwoord op je vraag, dat denk ik zeker.

Dit kan ook het gevolg zijn van de burnout/angstoornis. Ik zit er momenteel in en heb het ook. Elke pijntje maak je hele erge beelden bij en je geloof ze soms echt.

Ik heb precies hetzelfde gehad. Ik kamp nu ook al ongeveer 6 jaar met angsten. Ik heb ook een periode gehad met dezelfde symptomen. Uiteindelijk ook meerdere testen gehad en er was niks te vinden. Waarschijnlijk heeft de stress toch de spiertrekkingen bij mij getriggerd. Nu heb ik daar geen last meer van.
Ik heb nog wel steeds angsten. Vooral ook kanker en toen dus ook ALS. Ik probeer echt niet meer te googlen. Inmiddels heb jj een huisarts die weet hoe het in mijn hoofd werkt en waar ik met de stomste vragen terecht kan. Ook heb ik geleerd wanneer de angsten erger worden. Bv vlak voor de menstruatie en wanneer ik te weinig slaap heb gehad in een periode. Vaak kan ik dan de angsten onder controle krijgen met een lichte doses alprazolam. Ik denk dat ik er nooit meer helemaal vanaf kom, maar vertrouwen hebben in artsen scheelt ook. Deze mensen maken zeker ook weleens fouten, maar over het algemeen weten zij waar ze over praten. Jarenlange studies gehad. Ik hoop dat je de angst snel los kan laten en dat daarmee de spiertrekkingen ook over gaan.

Ik ben er 58 en als men kinderen iets hebben denk ik ook steeds direct het ergste, en net zoals jij zoek ik dan alles op en daarna voel je u nog minder op gemak. Dit is triest en weet wat je voelt

Het is alsof ik mezelf hoor..ik heb precies hetzelfde, word er echt wel eens heel verdrietig van..

Dit kan precies mijn verhaal wezen! Ook al heel.lang last van,het vreemde is als ik er niet aan denk zoals afleiding ik het niet eens voel maar zodra ik savonds op de bank zit komt het opzetten,daardoor raak ik gespannen zodat het alleen maar versterkt...heb het ook in m'n vingers..denk zeker dat het stress is! Gewoon onbewust een verkeerde gespannen houding tis erg vervelend maar denk toch dat het niks ernstigs is komt allemaal goed!

Ik heb dit ook sinds twee weken... Een vreemd gevoel in mijn onderbenen, bloed was ok... De dokter zegt, wacht nog even af maar het maakt me angstig.

Ik heb dit sinds enkele weken ook. Ik heb wel enkele maanden geleden een CIS gehad (neuro-inflammatie). Ik vermoed dat het daarmee te maken heeft, er zit een letsel op mijn ruggengraat. Vermoedelijk is bij jullie het geval dat er ergens iets in je ruggenmerg “ontregeld” is of een geknelde zenuw. In het eerste geval gaat dit normaal spontaan over, in het tweede is een kinesist nodig. Het kan dus ook volkomen normaal of onschuldig zijn en hoeft niet zo dramatisch te zijn als bij mij het geval is. Hou het even in de gaten. Als er tintelingen/verdoofdheid/overgevoeligheid of zwakte bij komt kijken, wel even aan de alarmbel trekken.

Succes!

Ja dat kan heel goed, je brein is een sterk iets die je dingen kan doen geloven die soms niet waar zijn

Ja, heb ik ook vaker van gehoord dat dat kan! Dat is goed nieuws, want op die manier kan het net zo plotseling stoppen als dat het gekomen is.

Die fascilutaties had je waarschijnlijk altijd al (hebben heel veel mensen), maar gewoon nooit opgemerkt.

Ja dat kan zeker. Zoeken naar je symptomen op internet moet je ook eigenlijk niet doen. Ik doe het ook hoor, maar wat je dan leest is vaak niet best. Daar ga je je dan toch weer druk om maken. Fascilutaties merkte ik ook ineens op. Maar zodra ik ernaar keek/erop focuste was het weg. Gister nog bij de neuroloog geweest omdat ik bij hem een zenuw onderzoek heb gehad waar niks uitkwam, na dat onderzoek ook gezegd dat ik last had van spiertrillingen in mn kuiten. Dat is nu een maand of 3 geleden en is alleen maar minder geworden. Hij zei ook dat ALS eigenlijk altijd met meer symptomen komt zoals trillingen EN spierzwakte

Ben ook erg bang

Hallo.
Ik ben Hannie ook Hashimoto patiënte.
Je kunt veel onstekking krijgen van Hashimoto. Ook angst.paniek.pijn ezv ezv.
Zoek naar schildklier SON.INFORMATIE.
HEEL VEEL STERKTE.
GR HANNIE

Jou angst komt vanuit die schildklier is heel normaal

Hi misschien moet je eens langs de gynaecoloog ? Heb je weleens van pms gehoord?

He K,

Wat vervelend je klachten.
Hier lijkt het ook gerelateerd te zijn aan mijn cyclus. Soms denk ik wel eens dat ik PMDD heb, alles is zo uitvergroot in deze periode.

Ik wens je het allerbeste. Ook voor jou is er hulp.

Liefs, Ilse

Hallo, ik herken je klachten niet. Maar wel dat je niet de HA durft te bellen. In mijn gedachte ben ik dan al mijn begrafenis aan het regelen. Momenteel denk ik weer dat ik borstkanker heb, de Ha bellen durf ik ook niet. Veel te bang dat dit bevestigd zou worden. Wat een vreselijke mindfuck is dit echt.

Stop met googelen en ga naar buiten. Neem een massage, probeer ademhaling oefeningen te doen

Beste Anoniem,

Ik heb niet alle wijsheid in pacht om je door deze tijd heen te helpen, maar wat mij toch wel vaak helpt ( hoe moeilijk ook) is om te zoeken naar dingen die voor jou helpen. Voor mij is dat bijvoorbeeld om even een wandelingetje te maken en koffie te drinken, naar een musea te gaan, naar een leuke film te kijken. Probeer dingen te zoeken welke je er toch een beetje doorheen trekken. Soms helpt het mij ook om naar bijzondere spreuken te zoeken op Pinterest. Ik kwam er toevallig net een tegen en die vond ik wel grappig. “ Je zorgen maken is hetzelfde als met je paraplu op buiten gaan lopen en wachten op de regen”. Werkt wel relativerend toch? 😉 Ik hoop dat je er iets aan hebt. Ik leef met je mee en hoop op het allerbeste voor je! Kop op 😘

Ik herken je verhaal zo erg. Kamp nu ook al 12 jaar met ziekte angst. Periodes dat het beter gaat zijn er wel maar zit nu al ruim een jaar weer in een vreselijke periode. Bij mij is ook alles kanker. Heb nu weer een bultje bij mn amandel en dat is meteen keelkanker in mijn hoofd. Anyway, die angst voor ALS herken ook zo erg. Ik heb dat ook onlangs gehad. Had een spiertrilling in mn knie die echt 3 dagen aan hield! Oh wat was ik in paniek. Bloed geprikt en alles was ok want voor mij alleen maar meer ALS bevestigde. Uiteindelijk was het stress. Want het ging gewoon weg.. Zo heb ik ook maanden met een brok in mn keel gelopen en dacht dat het keelkanker was. Ook op relatief goede dagen was het er. Maar ineens ging het gewoon weg. Vaak als ik een nieuw symptoom heb om me op te focussen (helaas)..

Maar ik wil dus ook alleen maar slapen en vaker wil ik eigenlijk gewoon slapen en niet meer wakker worden om deze hel niet meer dagelijks mee te maken. Aan de andere kant ben ik juist bang om dood te gaan omdat ik mijn kleine kindjes wil op zien groeien. Onze 1e dochter overleed door medische fouten in het ziekenhuis dus je kan je voorstellen dat mijn vertrouwen ernstig beschadigd is. De ziekte angst was er al voor mijn overleden meisje maar het helpt niet mee. 2% van alle kinderen overlijdt door complicaties bij de bevalling en dat is bij ons gebeurd. En hoeveel procent van de mensen krijgt kanker? Dus dan zal ik dat ook wel krijgen. Maar ja dat dus. Ik voel met je mee want het is echt een hel.

( Ik loop overigens nu in de specialistische GGZ dus heb wel hulp maar vooralsnog weinig effect.
Slikte Sertraline maar daar ben ik stiekem mee gestopt omdat ik het rotzooi vind. En helpen deed t me toch niet. )

Dikke knuffel voor jou!

Hey,

Ik herken die spiertrekkingen heel erg. Ik was daar ook heel bang van. Ik heb als ik iets voel en bang word, dat ik meteen licht in mn hoofd ben, hoofdpijn erbij, nachten wakker liggen. Het is zo ellendig.

Ik studeer fysiotherapie en ik heb toevallig laatst geleerd wag stress wel niet met je kan doen. Daar zal je misschien al wat van weten, maar als je angstig bent gaat je lichaam op ‘aan’. Zelfs als je in bed ligt kan je lichaam dan niet ontspannen. Spiertrekkingen is daar een uiting van.

Ik heb het een keer zo erg gehad bij mn borstspier dat ik bij de spoed hulp terecht ben gekomen. Ik heb het soms alleen bij 1 spiertje, maar heb ook wel eens gehad dat mn benen mn armen alles tegelijk kwam.

Wat voor mij zo zo zo erg heeft geholpen is magnesium van Metarelax slikken voor je gaat slapen. Yoga Nidra als je in bed ligt en dan gaan slapen. Consequent doen! De magnesium zorgt letterlijk ervoor dat je spieren ontspannen. Yoga nidra werkt voor mij fijn om even bewust te worden van je lichaam.

Ik vind het zo erg dat jij er ook zo’n last van hebt. Ik herken mezelf zo. Houd vol, want het leven is zo mooi en je bent zoveel sterker dan je denkt.

Al het goeds voor jou.

Hi Kim, echt super vervelend voor je :( ik heb zelf geen tips want ik heb dit zelf ook deels. Als ik niet hypochonder ben om mijn eigen gezondheid dan wel over de gezondheid van mijn naasten. Mijn brein is altijd bezig met zorgen maken om gezondheid. Het enige wat ik kan aanraden is zoveel mogelijk proberen bezig te blijven / gedachten verzetten. Wellicht magnesium supplementeren voor wat rust in het hoofd. Sterkte, ik weet wat het is.

Hoi Kim

Ik herken je verhaal. Sinds ik moeder ben is mijn hypochondrie plots 100 keer erger geworden. De hypochondrie die eerst over mezelf ging is nu helemaal geprojecteerd naar mijn dochter. Ik ben nu naar een klinisch psycholoog aan het gaan. Ik word gek van het gepieker en de angsten. Hoe is het ondertussen met jou?

Warme groeten

Kim ,ik zou als ik jou was weer AD gaan gebruiken. Doe ik ook, helpt de angst te onderdrukken en wat realistischer tegen klachten en pijntjes aan te kijken.

Zo herkenbaar. Als ik me niet druk om mezelf maak, dan maak ik me zorgen om mijn gezin. Ik heb hypogondrie en die angsten, bij een pijntje of wat dan ook (zoals nu darmklachten), dan denk ik het ergste. Ik slik antidepressiva en ga binnenkort naar de psycholoog. Veel succes. Je bent niet alleen, wij weten hoe jij je voelt

Je bent gezond. Dokters hebben hiervoor geleerd; jij niet. Vertrouw daarop.
Tuurlijk lees je op Google slechte verhalen. Denk je dat alle juiste diagnoses (“je bent niet ziek”) op internet worden geplaatst? Het enorme aantal slechte verhalen dat jij hebt gelezen vormt een minuscuul deel van alle doktersbezoeken en diagnoses. Hou daaraan vast. Stop met googlen. Succes!!

Ik heb ook een ferritine tekort gehad en had daar daadwerkelijk wel klachten van.. heel duizelig van geweest en een op watten lopen gevoel. Ik zou aankijken of het toch niet weg gaat nadat je ijzer weer op peil is :)

Een hersentumor geeft heel andere klachten. Meer neurologisch zoals gevoelsstoornissen aan één kant.

Bedankt voor je reactie! Hele herkenbare klachten, vooral ook dat watten gevoel.

Ferritine is inderdaad al een aantal maanden heel laag (eerst ferritine van 4 en nu na 10 mnd is het pas 12), terwijl mijn HB goed is gestegen. Lees overal ook dat mensen met een laag ferritine en een goed Hb ook klachten kunnen hebben. Vond het daarom gek dat de huisarts aangeeft dat mijn licht in het hoofd en vermoeidheidsklachten daar niet vandaan komen.

Hoe lang heeft het bij jou geduurd voordat het ferritineniveau weer op peil was? En waren toen ook bovenstaande klachten weg?

Ik ga volgende week weer bloed prikken om het te checken. Mogelijk toch weer ijzer bijslikken…

Hoi roos ik ben een jongen van 20 jaar en ervaar ook ernstige buikpijn. Ik word er gek van soms verdwijnt het en is het een tijdje weg en dan ineens is het er weer. Ik schrijf dit om 2 uur Snachts kan niet slapen door de pijn heb ook een soort brok in me keel. Net als jij ben ik extreem bang voor kanker. En denk ik natuurlijk dat dit hier het geval is. Maand geleden dokter ervoor geweest (langer zelfs 5 mei) pijn werd steeds minder en dan bam komt het weer omhoog en als ik geen buikpijn heb is t wel ergens anders. K word er ook oh zo ziek van en t lijkt alsof niemand het begrijpt. De dokter zegt letterlijk nee er is niks voelt een beetje en laat me gaan. Me familie en vrienden zeggen dat ik het erbij moet neerleggen maar toch wanneer ik ga slapen zoals nu heb ik weer die irritante rot pijn. Ik word er zo moe van.

Uw huisarts moet zo niet reageren, hij weet immers niet hoe kanker ontwikkeld, de uitingen hiervan zijn bij iedereen verschillend. Een kennis van mij ging voor een pijnlijke arm naar de radiologie voor een foto. De volgende dag wist ze al dat ze palliatief was. Voor de rest voelt ze haar tiptop.

Tom, zulke verhalen moet je hier niet plaatsen… Hypochonders denken al met elke steek aan k, en nu bevestig je dat. De situatie die je omschrijft komt waarschijnlijk een keer in de tig jaar, maar die nuance kan je niet geven want je bent geen medisch opgeleid persoon (neem ik even aan). Niet zo handig

Dankje maro, want ik ga maandelijks naar de dokter en dacht al dat ze dat dus idd niet weten
En nu denk ik zie je.......
Pffff vermoeiend hoor hypochondrie er is geen remedie voor....

Wat rot voor je!
Ik ben ook al hele lange tijd hypochonder. Ik denk soms dat ik er nooit meer helemaal vanaf kom. Wat mij heeft geholpen is therapie en medicatie.
Nu ga ik weer opnieuw starten met een therapie. Medicatie slik ik al een aantal jaren.
Het is een verschrikkelijke.ziekte hypochondrie. Helaas geen tips om uit die cirkel te komen, op dit moment heb ik al weken dwanggedachten die niet ophouden...

Ik herken dit ook weer helemaal, heb je het niet naar je kinderen toe ? Bij mij is de angst nu eigenlijk verplaatst naar de kinderen als die hoesten of koorts hebben kun je mij opvegen.. goed dat je weer met therapie begint! Je bent iig zeker niet alleen

Ik herken je volledig, volg nu zelf 9ok therapie 4 dagen per week dagtherapie maar op dit moment zit ik even diep en ben ik ontzettend bang, is niet simpel ik pas wel dingen die ik heb geleerd toe zoals de 3 g's en denkfouten herkennen maar toch als de angst overheerst heeft het geen zin dan google ik er weer op los en conyroleer ik continu mezelf

Dankjewel voor jullie reacties!

Ik heb het niet zozeer naar mijn kinderen, aangezien mijn ouders me voor alles bang maakten als kind heb ik dit echt met mijn man afgesproken niet naar onze kids te doen. Als er iets is waar ik me zorgen om maak dan bespreek ik dit met mijn partner waar de kinderen niet bij zijn en hij maakt dan de inschatting wel of niet naar de huisarts.
Lijkt me wel echt rot als je dat naar je kinderen hebt! Hopelijk lukt het je een beetje er mee om te gaan.

Ik hoop dat de therapie weer wat ondersteuning gaat bieden.

Googlen van klachten is echt niet goed om te doen! Ik deed dat vroeger ook maar kan me gelukkig inhouden en google nooit meer op klachten! Daar komt altijd meteen iets ergs uit, terwijl die kans juist heel klein is.
Dus als je het kunt laten om te googlen dan zou ik dat proberen! Het helpt echt.

Eigenlijk is het vragen van geruststelling bij partner, vrienden of artsen, juist iets waarmee je de hypochondrie voedt.
Ik heb ooit in een periode gezeten waarbij ik wel 100x op een dag aan mijn partner vroeg of hij even wilde kijken, voelen of googlen. We hebben toen kaartjes gemaakt die ik per dag mocht inzetten, kaartjes op was dat hij me geen geruststelling meer.mocht geven. Dit hebben we toen afgebouwd totdat ik er geen meer nodig had.

Misschien heb je er wat aan!

Hoi Mila

Wat herkenbaar wat jij schrijft.
Mijn verhaal is 298.
Nu heb ik bij toeval 1 mei een bultje in mijn hals gevoeld naar de huisarts geweest, hij zegt een lymfekliertje en moet met 4 weken weg zijn. Nu is het 3 juni en het is niet weg.
Je raad het al ik ben nu ontzettend bang.
Ook soms pijnlijke oksels en links meer dan rechts.
Nachtelijk zweten heb ik soms wel maar dat wordt gezegd dat iedereen dat wel eens heeft. Maar bij mij is dat natuurlijk 1+1.
Ik heb therapie, maar zo als ik mij nu voel en bang ben, heb ik het idee dat het me niet veel brengt. Net wat je zegt wat zou het fijn zijn als je zonder deze zorgen zou kunnen leven.
Succes/sterkte.

Wat vervelend dat je zo denkt.. ik herken het precies! Geruststelling van een arts helpt maar tijdelijk. Daarna gaan mensen met hypochondrie vaak denken: 'wat als ze iets over het hoofd hebben gezien'.
Je zult je erbij neer moeten leggen dat er niks met je aan de hand is. Maar ik weet hoe lastig dit is!

Ik zou er ook een heleboel voor over hebben om te kunnen leven zonder hypochondrie. Ik heb me zelfs aangemeld voor een onderzoek in het UMC voor therapie met ondersteuning van psychedelica. Mocht dat voor 'ons' een uitkomst zijn dan hoop ik snel dat het in het basispakket komt, zoals de GGZ verwacht. Maar dat zal nog wel jaren duren..

Voor mij ook heel herkenbaar. Ook 2 lymfe klieren gevonden aan men half toen begon het allemaal.. naar de dokter geweest het is niks.. deze vergoten en verkleinen naarmate ik een huidinfectie heb (toch maakte ik me heel veel zorgen dat ze nooit helemaal weg waren). Een jaar later dacht ik het is genoeg geweest en naar de dokter geweest daar heeft ze me doorverwezen naar een echo (waar ik immens veel stress voor had), daar bleek niks uit te komen. Dolgelukkig was ik toen maar dit bleef niet lang. Inmiddels heb ik een puist gehad bij mijn wenkbrauw en vond ik een bol (beweegbaar) aan mijn oor. Dit zette me direct in paniek… is het speeklesklier kanker of gewoon een onschuldige lymfeklier maar natuurlijk ga ik van het ergste uit. Nu ben ik aan het afwachten tot deze verdwijnt met veel stress. Zelf ben ik 20 en dit verpest mijn leven gewoon.

Ik heb ook een vitamine tekort en veel klachten, hoort er helaas bij. Ik denk als je vitamine bij slikt en het weer op peil is veel van de klachten verdwijnen!

Gelijklopend verhaal hier. Een verdikte klier ontdekt in de hals ongeveer 2cm, dit is 4 jaar geleden en zit er nog steeds. Verschilende echo's en ct gehad en komt steeds uit dat het fysiologische klier is. Vorig jaar last beginnen krijgen van neurologische symptomen en na echo abdomen een nodule ontdekt op de lever. Mri gehad en volgens uitslag goedaardig. Wanneer ik na een week scholing mri lever via Radiopaedia zelf mijn mri beoordeel kom ik slecht bij 1 ding uit: Hypervasculaire uitzaaiing.

Zeker herkenbaar, vorig jaar onverwachte kreeg ik een rare uitslag van een MRI en moest ik door naar de uroloog omdat er iets gezien was.. 4 dagen niet kunnen slapen, eten, leek wel een zombie.. gesmeekt of het onderzoek eerder kon plaats vinden, eerlijk verteld dat ik zo bang was. Dat mocht en er was niks aan de hand. Toen heb ik een tijdje de angst van mij af kunnen zetten.

Hey mede hypochonder,

Spierspasmen zijn normaal bij stress of paniekaanvallen.
Hier had ik spasmen, continu trillingen (alsof er elektriciteit in heel mijn lichaam zat), enkel in de jacuzzi werd ik dit niet gewaar. Hels hoor, zeker wanneer je dan gaat denken aan ALS of MS. Met deze gedachten begon ik ook troebel te zien (nog een teken blijkbaar van MS).
Het zijn allemaal symptomen die verschijne' bij angst , ook je spasmen. Het is enorm welke verschijnselen je lichaam vertoont wanneer je angst hebt. Ze zijn niet ingebeelde, ze zijn er echt, maar niet door een spierziekte, enkel door jouw gedachten.
Je bent normaal!

Het gaat nu inderdaad ook wat beter nu ik het meer los heb kunnen laten. Het is er nog wel maar minimaal. Heel erg bedankt voor je reactie! Geeft me toch weer een beter gevoel.

Ik versta je probleem, ik heb niet meegemaakt wat jij hebt mregemaakt maar heb ook last van hypochondrie en derealisati het wisseld ook af van mij het ene moment heb ik er enorme last van en het andere moment kan ik er mee omgaan, ik controleer ook continu alles van hoestje tot bultje en van pijntje tot jeukje, ik volg voor het moment dagtherapie ben nog maar een week bezig en ik zie wel hoe dit loopt alvast succes

Ik zou graag met je in contact komen als je wilt praten. Ik ben zelf 24.
En herken je wel in je verhaal. Ik ga binnenkort starten bij een psygiater hopen dat dat helpt. Ben nu volledig op voel me slecht en denk bij elk klein dingetje dat ik wat heb..

Hey snap je totaal, heb hier ook al heel lang last van.
Heb met dat plassen dit ook al twee maal gehad op paar jaar dat ik ineens niet uitplastte en plots nimeer kon gaan vr even en begon helemaal paniekaanval te krijgen dit en dat.
Dokter van wacht gebeld zij zei dat dit kan gebeuren en hebben het even afgewacht en tweede keer hetzelfde en is ook me der tijd wegegaan ik zzou zegge probeer u rustig te houden en niet het ergste denken ook al weet ik dat dit waarschijnlijk onmogelijk is maaar komt allemaal goed :)