Angstaanval / Angststoornis - forum lotgenoten

Hey, ik heb precies hetzelfde echt, ik ben zelf 22 jaar. Maar wat je zegt komt me heel bekend voor.
En inderdaad, we zijn niet alleen! We komen er allemaal sterker uit al heeft het tijd nodig!

Sterkte!

Dit is echt volkomen normaal. Als je angstig bent sta je constant op scherp en produceer je veel adrenaline. Je reptielenbrein stond contant aan. Je lichaam moet even weer herstellen. Neem de tijd en laat het vooral over je heen komen. Dan kun je hierna weer functioneren op je natuurlijke energie i.p.v. adrenaline.

hee, ik ben Nina (19) en heb zelf nu ook al maanden last van angst en paniek. Ik weet ook niet meer wat ik ermee aan moet, daarom zoek ik ook mensen om er mee over te praten die een beetje in hetzelfde schuitje zitten! Misschien dat we een beetje steun kunnen vinden bij elkaar. Laat maar weten of je mijn insta/nummer/mail wilt :)

Hey, ik wil je nr wel om met elkaar te praten. Mss vinden we zo steun bij elkaar...

Hoe meer je er mee bezig bent, hoe meer last je vaak zal hebben. Dat is voor mij tenminste wel zo. Ik herken overigens al je klachten.

Hoe zit het met je lichaamsbeweging?
Dom wandelen doet voor mij echt wonderen. Een goede nachtrust doet ook veel. Ik ga zelf voor mijn gevoel nu flink vooruit. Veel minder aanvallen en ook minder heftig.

Als je nog iemand zoekt om erover te praten, bied ik me aan. Ben 29 en heb al minimaal 15 jaar lang ervaring ermee helaas

Beste, ik zoek ook een praatgroep om hierover te praten. Wat mij vooral angstig maakt is mijn hart. Ik heb af en toe een harde hartklop en heb een wazig gevoel over mezelf. Volgens de cardioloog is dit niet erg maar het maakt mij elke keer zo bang.

Hoi,

Ik ben 21 en heb nu al 2 jaar last van paniekaanvallen en angststoornis en hypochondrie. Kreeg de eerste paniekaanval met carnaval. Paar maanden naar de psycholoog geweest, maar merk dat ik weer terug aan het vallen ben. Ben opzoek naar een praatgroep, mensen van mijn leeftijd die de zelfde klachten hebben! Als ik dit allemaal lees herken ik mezelf zo goed.

"""Nu heb ik al een tijd geen last meer van die heftige paniekaanvallen, wel heb ik nu continue pijnlijke steken en druk op mijn borst, iedere dag loop ik met pijn. ook heb ik nog af en toe hartkloppingen."""

Wat ik frequent heb is dat de spieren zo strak staan dat bindweefsel begint te ontsteken. Voorak mijn borstspieren wat diep inademen bemoeulihkt.

Fysiotherapeut kan hier zeker bij helpen.

hey ik ben 22 en heb al 12 jaar last van paniekaanvallen ik zoek ook een praatgroep. misschien kunnen we elkaar inderdaad helpen. insta
emma.m669

groetjes

Ik ervaar ook dergelijke klachten.
Ik proveer er aan te ontsnappen maar dat lukt niet en ook de hulpverlening heeft beperkt effect

Hoi Johan.

Wat voor mij de klachten echt fors minder maakte is gezonder leven.

Ik probeer geen medicijnen te gebruiken, ik neem alleen een valeriaan van de kruidvat voor het slapen gaan. Een goede nachtrust doet namelijk wonderen voor het verminderende klachten en ik heb het idee dat het mijn slaapkwaliteit verhoogt.

Ik ben een aantal weken geleden begonnen met wandelen omdat ik amper lichaamsbeweging had en ook zo min mogelijk de deur uit ging. Hoofdzakelijk omdat ik bang was voor klachten met ademhaling/duizeligheid of een paniek/hartaanval. Eerst enkele honderden meters, steeds wat grotere rondjes, laterover een wat drukker plein (ik hou niet van drukte) of juist alleen in het bos (ik ben bang voor een hartaanval, want bij een paniekaanval krijg ik altijd pijn/druk in de hartstreek). Twee dagen geleden heb ik voor het eerst 10.000 stappen gelopen. Dat ga ik proberen een maand vol te houden waarna ik 6.000 als minimum zal aanhouden.

Wat ik heb gedaan, voor mijn gevoel gerangschikt van meeste naar minste invloed op verbetering.

- Dagelijks wandelen
- Goed slapen
- Angsten opzoeken en overwinnen
- Gestopt met roken
- Gezonder eten

Allemaal hebben ze een flinke impact op de vermindering van klachten.

Ik weeg nog steeds 122 kilo en lees nu op het forum omdat ik net compleet onverwacht een flinke aanval kreeg met pijn op de borst. Ook ik loop al vele jaren met deze klachten,maar geloof dat ik er geheel af zal komen als ik de discipline kan opbrengen het bovenstaande vol te houden.

Dag Johan,

Ik mijn verhaal zojuist gedeeld onder nummer 348. Misschien heb je wat aan de tips

Bedankt voor de reacties.

Inmiddels 1.5 maand verder heb ik heel weinig last van paniekaanvallen. Echter ben ik nu continu zo moe, dat ik niks gedaan krijg. Ben ook heel misselijk en geef vaak over. Voorheen zat ik vrijwel dagelijks in de sportschool, at ik gezond (nu overigens nog steeds), rook niet en drink niet. Begin nu toch weer bang te worden dat er iets met me aan de hand is. De vermoeidheid is vask zo erg dat ik niet eens de trap op kom en moet er ook geregeld door overgeven. Donderdag ga ik naar de huisarts. Wellicht wel een burnout oid. Ben daar zelf verder niet bekend mee, maar mijn huidige klachten heb ik in al die jaren van paniekaanvallen nog nooit gehad.

ik snap je verhaal helemaal ik durfde ook geen medicatie nemen maar dat was helemaal geen doen.
nu heb ik een lichte medicatie dat toch mij wel serieus heeft geholpen.
op een dag heb ik dit gewoon toch ingenomen en was wel een lifechanger

Ik heb identiek hetzelfde probleem. Ook ik heb hier nog altijd geen oplossing voor. Het is echt vreemd waarom onze hersenen een signaal naar onze keel geven om te kokhalzen. Wat je misschien nog kan proberen is een chiropractor. Hij kan door het kraken van gewrichten druk in je lichaam verlagen. Psychologisch is dit echt heel zwaar.

Laat me gerust weten hoe het nu en verder in de toekomst met je gaat.

Lees dit bericht en kan het een op een op mijn verhaal plakken dat nu speelt.
Kom niet meer uit de spiraal van op mezelf letten bij alles wat ik doe, knettergek word ik ervan en wil eigenlijk niet meer verder. Is deze Ilse eruit gekomen? Ik ben inmiddels 8 maanden bezig en ben totaal uitgeput.

Wat een herkenbaar verhaal dit!
Heel herkenbaar, heb dit af en aan de laatste jaren.
Ben nu onder behandeling bij een psychologe en krijg nu EMDR, dit gaat trouwens niet om deze angsten maar om trauma uit m'n verleden. Zij denkt dat dit voor m'n huidige angst ook zal gaan helpen. Ik hoop het zo!!!
Heel veel sterkte jullie en we komen eruit hoor!

Hallo suus .nou je had het niet beter kunnen verwoorden geweldig. Ook ik zit dus met het zelvende probleem. Dus ik kan aan jouw verhaal eigenlijk niks toevoegen. Het is niet anders al je hier beschreven hebt. Bij mij kompt er alleen woede bij kijken of te weg agresie. Ik loop ook bij de hulpverlening en heb dus het gevoel ze me niet begrijpen. S citalopram gekregen en ze noemen het depressie. Maar zo als jij het hier neer zet ....het kon niet beter. Heb deze dus eens even bewaard. Ik loop er ongeveer al 4 jaar mee .en er is blijkbaar niks aan te doen als alleen maar medicatie. Ik slaap zo iets meer dan ik overleef noem ik het maar even. Om dat ik natuurlijk in de nacht geen oog dicht doe.ik weet niet wat ik hier nog aan toevoegen moet?.maar mag je dit nog lezen. Ik sta open voor contact. Mvg anoniem

Lijkt mij een heel fijn idee

Mij ook!

Hebbeb jullie ondertussen zo een praatgroep? Ik heb hier veel interesse in aangezien ik ook extreem veel last heb van angst.

Ik zou zeker therapie gaan volgen. Wat je zegt komt voor mij ook heel bekend voor.

Hoi lees je hele verhaal heb met je te doen. Terwijl ik dit schrijf heb ik al weer enige dagen last van somberheid angst en paniek aanvallen. Daar help ik jou niet mee maar wil je laten weten dat je zeker niet alleen staat. Ik heb mijn leven lang kortere of langere tijd last van angsten en sombere gedachten. Ik vindt het echt een wonder dat ik de leeftijd van 77 jaar heb bereikt en binnenkort zelfs (als ik het beleven mag) 78 kaarsen uitblaas. Maar mijn leven is zeker niet over rozen gegaan eerlijk gezegd, zoals ik mij nu voel, een hel. Echt genieten van het leven heb ik voor mijn gevoel weinig kunnen beleven, wat is angst en somberheid toch een straf. Doseer je medicatie laat je goed helpen en wens je alle goeds.

Ik heb dat gekregen na kuur AB ik had hierna geen eetlust meer en ben behoorlijk veel afgevallen, hierdoor angst ontwikkeld om te eten omdat door de angst ik nog geen eetlust heb ...ik roep hetzelf op..door spanning steen op mijn maag..het is echt en ellende.. Ik ga nu probiotica proberen aangezien ik heb gelezen dat een verstoorde darmflora ervoor zorgt dat je angsten vele malen erger kunnen worden.

Sterkte hoop dat je gauw geholpen wordt.

Ik ben niet bang om zelf te stikken, maar heb die angst in zekere zin voor mijn kinderen. Ik heb een lifevac in huis gehaald. Belachelijke prijs, maar daarmee kan je jezelf of anderen prima redden. Nu weet ik niet of zoiets je juist zou geruststellen of dat je je daarmee juist te veel bezig houdt met dergelijke angsten.

Ik heb een slik angst weet iemand raad ik ga sowieso naar de huisarts maar wil graag in gesprek komen die dit kent

Hoi Joke we kunnen elkaar een hand geven
Ook ik heb een slikstoornis
Slikfoto.s gehad door heel de molen
Maar heb hyperventilate angst en paniek
Ik eet wel ietsjes maar zodra het in m'n mond gaat
Kan ik en durf ik niet te slikken
Ik weet wel waardoor het komt Ik heb me een keer verslikt heel lang geleden En daar heb ik een slik angst aan overgehouden het is verschrikkelijk Ik snap je helemaal

Ooh ik begrijp je zo goed ik huil ook iedere dag
In de ochtend gaat het nog enigszins
Beetje yoghurt
Maar dan tegen het avondeten aan gaat mijn kela al dicht zitten Ik durf het ook niet door te slikken ben ook bang dat het blijft hangen of dat ik stik zodra ik mijn ogen open doe 's ochtends begint de angst al
Daarbij slik ik ook nog van allerlei medicatie wat helemaal niet helpt
Ik ben echt een einde raad ik weet niet meer hoe ik het moet doen Ik word helemaal gek van mezelf ben 12 maanden opgenomen geweest maar het heeft niks geholpen Ik werd gewoon naar huis gestuurd en nu zit ik thuis en eet geen warm eten dan neem ik maar een bakje vla of wat drink Brinta
Dus ik weet hoe verschrikkelijk het is het is gewoon niet normaal Ik weet het ook niet meer

Blaas je kaken eens op met wijde neus, herhaal een paar keer. En dan weer en slik. Ik deed dit wanneer ik grote pillen moest slikken. Werkt !

Ik herken wel wat van je klachten. Heb zelf ook een sporthorloge en ben erg gefocust op mijn gezondheid (hartslag, stressniveau). Daarnaast meet ik regelmatig mijn bloeddruk, ondanks dat ik weet dat deze prima is. Wat mij het meeste helpt is sport, krachttraining en hardlopen/fietsen. Wel wat dubbel, want juist hiermee ervaar je weer meer lichamelijke sensaties (verhoogde hartslag o.a.). Voor mij is het echter de beste manier om de angst onder controle te houden, want door te sporten kom ik makkelijker 'uit mijn hoofd'.

De cardioloog raadde mij af om en sporthorloge te dragen. Teveel mensen komen op cardiologie terecht omdat ze zich ernstig zorgen maken over hun hart - dat meestal prima werkt. Het sporthorlogeis voor gevoelige mensen niet al te best voor hun psychisch welzijn. Je wordt dan eerder angstig van een te lage of te hoge hartslag.

Wat een verhaal Kyrie, jemig. Over wat te doen bij een paniekaanval? Ik heb iemand die ik kan bellen als ik een aanval vol opkomen (mijn zusje). Zij weet van die aanvallen, en ik hoef alleen maar te praten (soms kort, soms lang), mijn aandacht te verleggen, om uit de paniek te komen. Ik vertel dan 100% totaal eerlijk waar ik bang voor ben, en altijd blijkt dan dat die angst gebaseerd is op 'iets van vroeger' en nooit met het heden. Mijn angst slaat dus echt nergens op, het is alleen maar een bak herinneringen, ouwe meuk, waarvan je denkt dat dat weer gebeurt (wat natuurlijk niet waar is!). Jouw moeder is overleden, ze is er niet meer (en wees blij) dus zij kan je niks doen. Prent dat in je hoofd.

Ik herken je verhaal heb precies het zelfde.
De gedachtes zijn vreselijk he..
Maar juist omdat je walgt van je gedachten is het een goed teken dat ze niet van jou zelf zijn.
Ik weet het moelijk te realiseren ik heb er zelf dagelijks een strijd mee.
Als je elke keer zo een gedachte heb probeer eerst jezelf de vraag te stellen wat je deed op het moment of het klopte wat je dacht, ga zo maar door.

Dag,

Mensen die geen begrip tonen en niet begrijpen onze angsten, die kunnen we beter laten gaan. In een relatie is respect en acceptatie van elkaars tekortkomingen essentieel; als dat niet inzit dan maar er mee ophouden. Liever alleen dan samen met iemand die je niet accepteert zoals je bent. Mijn partner is van mij fysiek afhankelijk, dus hij moet wel; 😉
Ga voor jezelf. Veel sterkte.

Lieve anoniem,
Ik herken je verhaal!
Ben een vrouw van 68 jaar en ik chronische stress/angst zolang
als ik me kan herinneren,
Het beheerst mijn hele leven, ik schaam me er ook niet meer voor en kan er met periodes beter mee dealen,
maar echte acceptatie is nog steeds niet makkelijk!
Heb nu sinds 26 jaar een relatie met de meest zorgzame/lieve en mooie man in mijn leven, maar mijn angst kan hij niet wegnemen. hij heeft lang in de psychiatrie heeft gewerkt,maar je partner kan niet je therapeut zijn. Begin corona heb ik vrijwillig een opname van een maand gehad in de Lievegoed kliniek in Bilthoven (antroposofisch},wat wel een goede beslissing is geweest. Daarna ging het met vallen en opstaan
beter.Sinds een tijd beheerst de angst me weer en is alleen maar erger geworden na een traumatische ervaring bij een tandarts. Dus geen tandarts meer,maar een tijdje geleden kreeg ik klachten en dat triggerde mijn angst (voor de angst).
Met veel respect voor mijn partner,ben ik naar een tandarts gegaan. Ik ben ook hypergevoelig voor geluid,prikkels,pijn..
Uiteindelijk word ik echt ziek,misselijk,op,niet kunnen eten en
malen.. er wachten mij nu een paar nare behandelingen en ik
moet binnenkort naar de kaakchirurg omdat de tandarts een plek op mijn slijmvlies,die ik al eeuwen heb niet vertrouwt,
kan dus goedaardig/kwaadaardig zijn en nu zit ik er helemaal doorheen,wat als het mis is....
Op dit moment kan ik niet functioneren, de angst beheerst me
volledig, chronische angst is echt een hel,waar je je partner liever niet wilt belasten,
Het enige wat ik je mee kan geven is proberen de kleine dingen te zien,vogeltjes,veertjes,bomen,een lichtje branden (ik heb een huisaltaar/seizoenstafel) ,mooie film/serie... en de lat niet hoog leggen voor jezelf,
Het ga je goed,
Hartegroet, Myr

Hoi Yvonne,

Ik herken dit heel erg. Ik was ook zo erg met mn ademhaling bezig dat het leek alsof ik vergat dat ademen automatisch gaat.
Ik heb een saturatie meter gekocht wat mij in het begin wel wat rust gaf. Ook ben ik steeds ademhalingsoefeningen gaan doen. Hierdoor is het al iets beter maar nog niet helemaal weg. Wat mij overigens ook heel erg heeft geholpen is tiktok. Ik ben via dit platform bij anxiety fitness gekomen, zit zowel op tiktok al YouTube.

Wie was dat dan dan wil ik ook geaag

Het is geen stom probleem. Ik heb er zelf ook last van en herken alles wat je geschreven hebt.
Ik wou dat er een therapievorm speciaal voor acousticofobie bestaat, want zo heet het.

Lieve Maria, linksom of rechtsom, het komt goed hoor! Houd moed, durf hulp te vragen en wees superlief voor jezelf! X

Ik zal graag met je in contact komen
Heb hetzelfde

Ik deed begin dit jaar een hartstilstand. Met reanimatie en een shock van AED-toestel ben ik er weer doorgekomen.
Ik moest wel een toestel laten inplanten om dergelijk voorval te voorkomen(ze hebben de oorzaak van het voorval nog steeds niet gevonden).

Na een zestal maanden begon ik symptomen te vertonen zoals jij beschrijft, licht in het hoofd, druk of pijn op de borst en daarbij dus een hoop angst.

Ik werd door de cardioloog doorgestuurd naar een psycholoog want fysiek verklaarde hij me kerngezond.
De psycholoog herkende meteen aan de symptomen dat ik aan chronische hyperventilatie leed. Ik ademde teveel in en te weinig uit wat resulteerde in duizeligheid, dat licht gevoel en druk op de borst.
Ik doe nu al een aantal weken ademhalingsoefeningen en ben van dat lichte gevoel en pijn in de borst vanaf. De angst blijft wel nog… maar ben blij van die symptomen vanaf te zijn.

Misschien ook eens iets om op te nemen met je arts?

Zelf ben ik ook bang gek te worden de controle kwijt te raken, ga zo maar door.
Een ding heb mij laten beseffen dat niet gaat gebeuren. Je bent bang om gek te worden omdat je bang bent gaat het dan ook niet gebeuren en ben je er bewust van je het niet wilt en het dan ook heel erg zal vinden.
Het zal niet in een keer over gaan natuurlijk de angst er voor. Zelf ben ik ook nog in therapie en heb ik dwangmatige gedachten lijkt wel omdat als ik die niet heb ik bang ben het zal gebeuren wat ook niet bodig is.
Wat ik je wil vertellen is om de angst niet te gaan negeren dan word het alleen maar erger kijk de angst recht in ze ogen aan. Vraag jezelf af of het nodig is om bang te zijn wat je aan het doen was en of de gedachten angsten kloppen zo stel je je zelf alsmaar gerust.

Erg he zo balen dit.

Even een ❤ onder de riem.

Probeer iedere avond 3 dingen te benoemen die mooi en/of fijn waren de afgelopen dag en schrijf dit op.

Zo zorg je er langzaam voor dat je op een andere manier naar de dag gaat kijken (je moet tenslotte 3 mooie dingen benoemen)
Zijn 3 dingen te makkelijk? Ga voor 5!

Ik wens je heel veel sterkte en rust toe

Ieder mens is mooi op zijn/ haar manier. En waarschijnlijk ben je ook heel mooi, alleen lukt het je niet om jezelf ervan te overtuigen. Vind je uiterlijk bij anderen belangrijk? Of gaat het puur om jezelf ? Praat je erover met anderen?

Heb je een (anoniem) emailadres? Een lotgenoot.

Hoe gaat het nu?

Je bent niet alleen, jouw verhaal had de mijne kunnen zijn. Heel veel sterkte.
Groetjes,

Angsthaas

Vervolg, de text was te lang dus niet alles stond er.

Ik heb recent in het laatste jaar ( dus +- 4,6 jaar na de eerste ) nog maar 3 lichte aanvalletjes gehad, waarbij wel ervaringen meegemaakt.

Bij de eerste 5 maanden geleden ging ik op straat zitten en niemand die voor liep/fietste reageerde op mij, tja van je medemens moet je het hebben.

De tweede 3 maanden geleden, ik ging auto rijden en zag in een keer alles dubbel, ik schrok daar wel heel erg van want het was nog nooit tijdens auto rijden gebeurd.
Ik nam die ervaring 2 weken lang mee in mijn hoofd en had er dag en nacht koppijn van.

de derde 2 maanden geleden, toen ik mij net beter begon te voelen kwam er weer 1 tijdens het autorijden op de snelweg nu, ik parkeerde de auto langs de snelweg en heb een uur stil gezeten. Daarna ging het iets beter en heb met alle moed niet toe willen geven aan het aanvalletje en ben eigenlijk dom geweest om toch door te rijden naar waar ik heen wilde ( nog 50km moest ik rijden + 80km weer terug naar huis ) eigenlijk super dom, gevaarlijk voor mezelf en medemens geweest, maar ik wilde van mijn angst winnen.

Daarna nog weinig last gehad tot niet, ja afgelopen weekend in de supermarkt een hele lichte, maar die was na 20 min weer weg.

Ik hoop dat sommige de moeite hebben genomen dit alles te lezen...ik zou het verhaal helemaal uit hebben kunnen schrijven en nog veel meer ook kleinere gebeurtenissen met aanvallen kunnen beschrijven maar dan heb ik nog 5/6000 woorden nodig, dat leest helemaal niemand.

In de auto

Ik ga tich toch met een mieilijke moeilijke dag weg en kijk dan de angsten aan zo krijg je meer zelfvertroe zelfvertrouwen

Volgens mij komt deze angst vaker voor. Ze zeggen dat cognitieve therapie of EMDR goed kan helpen bij dit soort angst, of eigenlijk fobie. Ik zou het zeker snel gaan doen. Het schijnt in een paar sessies al te kunnen helpen? Heel veel succes en sterkte!

Waarom niet, geef eens meer informatie.

Ik ervaar exact hetzelfde. Alleen ik weet me helemaal geen houding vanwege mijn latere autisme constatering pdd nos en sociale angststoornis, maar wat wel goed werkt is dat ik moet accepteren dat ik zenuwachtig ben. Piekergedachtes verzet ik allemaal naar 8 uur savonds. Als het dan nog zo belangrijk is voor me is dan haal ik het weer op of ga ik schrijven. Het val allemaal niet mee. Ik zit nog in een proces van revalideren van 10 jaar hyperventilatie en zenuwen. Vreselijk. Hoop dat het 1 of 2 jaat duurt. Als het ergste maar vertrokken is.

hallo ik kan mij hier ook in vinden want dat heb ik ook bij bv bankzaken regelen dingen overschrijven het lukt mij gewoon niet en mijn partner zegt dan je moest je schamen dat je dat niet kan dan word ik angstig en bang ik weet het soms dan niet meer als ik iemand tegen kom die heel aardig of vriendelijk tegen mij is ben ik altijd zo blij als een klein kind enz enz ik vind het ook belangrijk om mensen te helpen als het in mijn bereik ligt je krijgt zoveel fijne reacties terug dat houd mij op het moment op de been

Heb je al een keer gesproken met een huisarts?

Herken het probleem! Ik heb ook PDD-NOS en ik heb last gegeneraliseerde angststoornis! In je eentje het probleem willen oplossen is niet de oplossing! Ga naar je huisarts en leg het probleem voor! En laat door je huisarts door verwijzen naar professionele hulp, die zijn gespecialiseerd in autisme en angst! Heel veel sterkte ermee!

Ik herken jou probleem.
Ga hulp zoeken bij psycholoog doe het op tijd wave voor je het weet loop je er zo 30 jaar mee zoals ik.
Gr Gerrit

Super, terwijl ik juist dit heb voorgeschreven gekregen. Ik durf niet te gaan slapen en houd mezelf dus wakker en ben dan de gehele dag moe en hyperventileren. Ik denk dat ik maar de helft moet nemen

Ik heb ook precies het zelfde. Al een tijdje zit ik met de gedachte dat er iets is met mijn hart. Af en toe rare steken omstreken mijn hart. Ik heb ook veel last van hartoverslagen. Ik raak in zo veel paniek hierdoor. Ik wil niet eens meer uit huis. Ik durf het niet..

Laat je goed informeren wat ze gaan doen en vraag of ze je stap voor stap vertellen wat ze doen

Hi
Hier hetzelfde. Ik blijf de operatie uitstellen maar de arts blijft me onder druk zetten. Is nu gepland half januari. Ik heb nog geen therapie. Is je operatie ondertussen achter de rug?

Mijn reactie is , ik heb 8 uur in narcose geweest na een zware operatie en is toch allemaal goed gegaan

Hoi Ron,

Ten eerste, goed dat je je gedachtes en angsten hier opschrijft en deelt! Ik denk dat erover praten een hele goede stap is. Voor mij werkt dat in ieder geval wel altijd erg goed.

Ik herken me erg in wat je schrijft. Ik zit toevallig nu ook weer in een periode met mijn angststoornis / hypochondrie dat ik heel erg bang ben dat ik een hartaanval krijg. Ik heb overal in mijn (bovenlichaam) pijn en ik ben daardoor savonds erg bang om te gaan slapen.
Ik heb wel erg geluk met een hele lieve vriendin die me meestal wel gerust kan stellen. Maar elk steekje of pijntje of trekking die ik in mijn rug / borst / armen voel ben ik bang dat ik dood ga. Daardoor slaap ik ook heel slecht.

Dit is alleen wel niet de eerste keer dat ik zo'n periode heb en hoe bang ik nu ook af en toe ben, diep van binnen weet ik dat het mijn angst is. Ik ben het afgelopen half jaar 2x gecheckt met een ECG en er was niks aan de hand. Ben ook nog jong (27) dus ik probeer me altijd te kalmeren door te relativeren dat het de angst is.

Probleem is, en dat zal jij ook wel herkennen, dat zodra je er over gaat nadenken en piekeren het een ding wordt in je hoofd waardoor het groter word. Je lichaam reageert op die gedachtes en daardoor krijg je nog meer klachten en daarvan wordt je weer meer angstig.

Ik kan je vertellen dat ik de oplossing ook niet heb. Goede therapie en veel praten helpt bij mij + zo veel mogelijk het 'normale' leven oppakken werkt het beste. Want anders geven we toe aan de angst en daardoor krijgen we die klachten.

Ik hoop dat je snel een beetje oke bent en weer rustig kan slapen. Weet dat je niet alleen bent, het een angst is en geen fysieke kwaal. Hoe we dit zelf vaak niet geloven; je gaat niet dood in je slaap. Het komt een keer goed!

Succes de komende tijd!

Groetjes,
Marc

Bedankt voor je antwoord /verhaal.

Hoi ik heb hetzelfde loop ook door de wijk ik ben nu aan her opbouwen met ad dus misschien wordr t minder als het eenmaal
Werkt! In t verleden ook gebruikt
, toen werkte het na een poosje

Angst zorgt ervoor dat je aandacht naar binnen keert en dat verergert het alleen maar. Probeer juist liefdevolle gedachten te produceren over waar je dankbaar voor bent, bijvoorbeeld voor je familie, vrienden etc. Dat soort gedachten zorgen voor een rustsignaal naar je lichaam. Ook zou ik sterk aanraden je vitaminen en mineralen te checken. Vooral vitamine D schijnen veel mensen een tekort aan te hebben. Beiden hebben mij veel geholpen.

Hoi

Naar dat je zo door je gedachten word meegesleurd. Mijn tip is hard ( mag ook in je hoofd hoor) stop zeggen. Heel kordaat en vast besloten. Dan ga ik het onze vader opzeggen maar je kan natuurlijk ook positieve aformaties gebruiken.

Ik kan dit aan.
Ik ben sterk
Ik vertrouw op mezelf
Ik geloof in me kracht

Van die dingen. Maar let op dat je niet negatief gaat als ik kan paniek aan. Nee je brein gaat dan met dat word paniek of angst aan de haal. Dus dan zeg je ik ben sterk en herhaal het gewoon 100 x als het moet.

Voor paniek buiten je bed om het zo maar te zeggen is een balletje heel handig. Je angstige gedachten heb ke geloof ik rechter hersenhelft voor nodig en handelingen links en die kunnen niet goed tegelijk werken. Je angst neemt dan af. Gooi het balletje van de een naar de andere hand de gooiend hand is dominant en mag bewegen de andere hand is stil. Dus je dominante hand wisselt. Doordat je hier je aandacht op moet focussen sla je niet door in je angst.

Ook een goeie is binaire beats. Zelfde wetenschappelijke achterliggende idee dat je linker en rechter hersenhelft dan afgeleid worden en je brein maar zo veel tegelijk kan.

Voor de lange termijn adviseer ik je meditatie, lichaamsbeweging en positieve aformaties. Als je iets maar vaak genoeg herhaalt voor je brein word het waarheid. Bedenk wel dat het minimaal 40 dagen duurt voor nieuwe gedachten gewoonte worden en je die eerste 40 dagen echt non stop je negatieve gedachten moet stoppen en vervangen voor positieve aformaties..
Dikke knuffel en heel heel veel succes

het is zo dat heb en voel ik ook zo iets
piekeren als je niet mee rgoed kan lopen
en dan zit je en denkt van alles ik heb pijn in de buik
en ook al oud en in thrapie met pijn in de rug en been
dan ga je van ales denken en ook voelen
ik heb er al ve el jaren last van
maar het blijft steeds ik kan mij het beste helpen
Met Oxesepam dat helpde er aan
gr Annie

Ik weet dat om diezelfde rede mijn nicht inderdaad onder narcose is bevallen. Begin bij je huisarts, verloskundige, praten, praten, praten!!!

Bij mij hielp lorezepam

Hey S,

Ik herken me grotendeels in jou verhaal. Mijn situatie is een beetje anders maar omdat ik de hypochonder vraag las in je verhaal dacht ik, ik ga toch even reageren.

Ik ben een jongen van 27 jaar. Ik loop al een aantal jaren met hypochondrie. Dat kwam opzetten in het jaar dat ik afstudeerde van mijn opleiding.
Ik had een hele tijd last van mijn maag en was er uiteindelijk heilig van overtuigd dat ik maagkanker zou hebben. Dat werd zo'n obsessieve gedachte dat ik door die stress ook echt die 'symptomen' kreeg.
Ben destijds helemaal onderzocht en er bleek niks aan de hand te zijn. Ik was daarna ook helemaal gerustgesteld en was het ook weer snel gegeven.

Door corona kwam ik begin dit jaar veel thuis te zitten waardoor ik ook veel tijd had om na te gaan denken. In juli kreeg ik last van mijn keel en dat resulteerde erin dat ik er na een korte periode weer heilig van overtuigd was dat ik keelkanker zou hebben (mijn schoonmoeder is daar dit jaar ook voor behandeld dus dat zal onbewust ook erg meegewerkt hebben aan die gedachtes). Daarvoor ben ik ook weer onderzocht, weer was er niks te vinden. Maar deze keer was ik niet gerustgesteld.

Ik ben er elke seconde van de dag mee bezig. En zoals jij aangeeft dat je heel gespannen naar bed gaat, slecht slaapt etc. Dat herken ik ook 100%. Dit heeft er bij mij voor gezorgd dat ik erg last heb gekregen van paniekaanvallen. Ik ben constant bang dat mijn lichaam in elkaar stort / dood ga. Maar op goede momenten weet ik dat dit komt door een angststoornis en dat ik lichamelijk compleet gezond ben. Het vervelende is dat door die angst / hypochondrie, waardoor ik letterlijk constant onder hevige stress sta, mijn lichaam juist de klachten gaat spiegelen van de ziekte waar ik bang voor ben. Daardoor raak ik juist in paniek en door die paniek worden die klachten weer erger. Het is nogal een cirkeltje.

Het is iets heel tegenstrijdigs (de hypochondrie), omdat je weet dat het een angststoornis is en dat er niks met je lichaam aan de hand is. Je bent echt niet alleen hier in.

Ik loop sinds kort via mijn huisarts bij een therapeut en dat helpt echt erg goed. Ik krijg cognitieve gedragstherapie en hypno-therpie al is de vorm voor iedereen anders denk ik. Het is vooral belangrijk dat je het aankaart bij je huisarts en erover praat. Die kan samen met jou beslissen wat een goede stap is om te zetten. Erover praten lucht vaak al een hoop op. Schaam je er vooral ook niet voor! Er is echt vanaf te komen :)

Succes de komende tijd en hopelijk vind je snel de hulp die je nodig hebt :)

Groetjes,
Marc

Bij mij hielp lorezepam

Hoi Lisa, Ik heb ook faalangsttraining gehad op de middelbare school en mocht zelfs tijdens de toetsweek veilig in dit kleine groepje de toetsen maken. Hopelijk is dit bij jou ook mogelijk want het gaf een veilig gevoel. Vooraf de toets deden we met de groep ontspanningsoefeningen. Ik ben inmiddels ouder en ik heb bij mezelf gewerkt dat het een kwestie was van ouder worden en veel vallen en weer opstaan. Veel sterkte en succes!

Kijk eens op Pain free you/youtube... Elke dag een gratis video, succes

Hoii Anoniem,

Fijn dat ik nu lees dat iemand het zelfde heett als ik..
Ben zelf moeder van een kindje van 1 en heb hier veel last van..

He Robert,

Ik hoop dat je ondertussen van de paroxetine af bent ook ik voelde mij daar lange tijd goed bij afgezien van de maagpijn en nog een paar bijwerkingen die ik had . Na 15 jaar gebruik ben ik gestopt maar zit nu met een kapotte maag! Het is rotzooi van de bovenste plank. Er zijn echt wel andere manieren om van je problemen af te komen maar van de profetieën af komen is pas echt een probleem.

Lieve groet Ellen

Hi Ophelia,
Kun je hulp inschakelen van familie en vrienden? Of een therapeut. Al is het maar voor je zelf om gesteund en je begrepen te voelen. Dat is zo belangrijk voor jezelf dat jij niet aan de situatie onderdoor gaat. Zeker met een kind erbij.
Jij kan je partner niet veranderen. Hij moet zelf inzien dat het zo langer niet gaat. Zorg goed voor jezelf!
Veel liefs en sterkte.

Hoi Desiree, wat je vertelt is herkenbaar. Ik kan je cognitieve gedragstherapie aanraden; je leert dan anders te denken en bent niet langer bang voor de zaken die je aangeeft. Is meestal een kort traject en het helpt echt!

Erg naar is dat.
Het lijkt wel op stress klachten trouwens maar dan als gevolg van dingen die je niet echt bewust denkt.

Bijvoorbeeld je zegt dat je het niet fijn vind om de hele tijd alleen thuis te zitten.
Dit kan nare gevoelens teweeg brengen, ook al denk je er niet de hele tijd aan.

Het kan een idee zijn om een dagboek bij te houden om de oorzaak en gevolg in kaart te brengen en om te kijken of de gevoelens ook wel eens afwezig zijn.

Of Valeriaan nemen en kijken of je je dan beter voelt om te onderzoeken of het aan stress ligt.

Maarja ik ken van mezelf dat ik soms denk ik kan geen aanleiding vinden voel me nog steeds slecht.
En dan op een later moment blijkt het toch wel stress te zijn geweest.

Juist hetzelfde. İk herken me zelf ook niet meer. İk vind dat we meer moeten sporten vooral jongeren. Nu die ik het zelf niet meer, in de plaats ga ik gaan zwemmen en een goede sauna. Joggen is lastig alleen.. maar ik denk dat ik er weer ga mee beginnen, heb geen andere keus in de vorm a tijden.. ooh dat doet zo goed, weet het van twee jaar geleden toen ik wel ging lopen.

Weeral werk kwijt, omdat klootzakken en hypocriete mensen je proberen te pesten en van zodra ik me begin of probeer te verdedigen, loopt het uit de hand, omdat niemand opkomt voor rechtvaardigheid. Zelfs bazen zitten in die groep.. ohh kan uren vertellen over onze smerige maatschappij.. het beste is zelf gaan joggen en een paar goede vaste vrienden hebben, die de zelfde hobbys hebben.

Misschien tot laters..

Helemaal mee eens.

Ik kan wel huilen continu bezig in me gedachten gevoel hebben dat ik gek word

Onlangs ook mijn job opgegeven voor mijn angsten en ik ben lichamelijk mentaal kapot

Wanneer heb jij dit geschreven

Aoife, Wat mij geholpen heeft, praat erover met iemand die het snapt. Mij heeft een psychotherapeut goed geholpen. Je leert jezelf dan beter kennen en de oorzaak waarom het zo ineen keer op kwam zetten. Gewoon een verwijzing vragen bij de huisarts. Nooit geschoten is altijd mis. Succes, hopelijk helpt het jou ook!

Hoi! Ik heb dit ook. (Ik ben gister nog bij de huisarts geweest). Ik heb de hele dag het idee dat er iets heel ergs staat te gebeuren. Nerveus gevoel, onwerkelijkheid, angst voor de dood, hartaanval, kanker, etc. Ik weet het heel goed bij anderen te vertellen, zelf lukt het me af en toe om hier realistisch overna te denken.
"Wat je water geeft groeit". Denk je de hele dag, "ik voel me raar, wat is er aan de hand, ga ik dood, wanneer ga ik dood, word ik ziek, ben ik nep, is de wereld nep" denkt, denkt je brein dat dit belangrijk voor je is. Net als tandenpoesten, elke ochtend en avond poets ik mijn tanden, want dat zit in mijn systeem, ik doe het elke dag. Als je elke dag dezelfde angstige gedachtes hebt, gaat dat in je systeem zitten. Je "feed" het en het wordt erger. Er komen telkens nieuwe gedachtes bij, nieuwe klachten en angsten. Ik ben nu weer in therapie, en heb al erg veel therapie gehad in mijn leven voor mijn angststoornis. Ik ga nu exposure (sorry weet niet hoe je dit schrijft( doen. Mijn angsten onder ogen komen, zo weet je brein, "oh als ik heb gerent, en mijn hart gaat erg snel, ga ik niet dood". En hoe vaker je een goede ervaring hebt met je angst, hoe minder belangrijk het gaat worden voor je brein. Ik hoop dat dit helpt 💕 we komen er wel, ik ben er ook nog lang niet, maar heb er vertrouwen in, en ook in jou! :)

Waar heb je angst voor? Heb je dat duidelijk? Vaak zijn het je eigen gedachten.

"Je bent niet je gedachten. Je bent de waarnemer van je gedachten."

En dat is makkelijk geschreven van mij...

Ja dat klopt wel, hoe meer je over je klacht gaat nadenken en je er zorgen over maakt hoe erger het word. Ik heb ook vaak last van een beklemmend gevoel in mn keel. Nu alweer daaagen niet. Als t er wel is heb ik ook geen idee waardoor het komt

De oorzaaknis vrijwel altijd stress. En dat hoeft dan niets groots te zijn. Het kan gewoon ook ee optelsom van allemaal kleine situaties zijn

Oh en ik was vergeten mijn naam erbij te zetten 😀

hier ook , bang dat je de realiteit verliest, dus deralisatie , enige wat helpt vind ik is exposure maar blijft moeilijk
t grote geheel te bevatten

Hey Eva,


Je bent zeker niet alleen die met dwanggedachten zit, ik heb er namelijk ook last van gehad of heb.
Nu zijn ze immers naar de achtergrond gegaan en hoop dat dit blijft,
Ik kan verstaan dat dit heel belastend is voor je zeker met een baby en een man. Bij mij tilde het ook heel zwaar op men relatie maar je moet geen kracht geven aan de gedachten en denken aan de tijd ervoor toen je geen last had van deze gedachten.
Dit doe ik toch, of de gedachten als ruis bekijken. Als er een gedachten binnekomt gewoon even tegen jezelf zeggen hier is het geruis weer!
Ben zelf ook een opzoeker m.b.v chatgpt etc dat mijn vriendin er zelf gek van werd. Heb deze app verwijderd want het minste dat je denkt zit je te typen en is er meer verwardheid heb 2 boeken gekocht die me ook wel geholpen hebben.
Paniek ontmaskerd
Duiveltje van de gedachten
Zeker aanraders!
En onthou je bent niet gek, je bent nog heel gezond omdat die gedachten je angstig maken ben je nog een heel nuchter persoon!

Life.coach.aan.zee
Google dat maar eens

Van Wijnand.van.Dam

Kan het niet in een keer en zonder puntjes plaatsen want blijkbaar mag dat niet van de eigenaren van deze (k*t) site. Zal wel concurrentie zijn die ze niet willen

Anyway. Zo kan het wel.
Groet en veel succes
Newbee

Nou geweldig, of beter gezegd ik heb helemaal het zelvende. Je staat er mee op en gaat er mee naar bed.je weet nog niet meer of het stemmen zijn ,of een achtbaan van ongewenste kl... gedachten. Of je idd gek aan het worden bent.of er een 2de ik in je hoofd zit.die je hele dag in beslag neemt. Ja en ook ik slaap slecht konstand oververmoeid en ga zo maar door. Ik word er ziek van ,o nee dat ben ik al.je gadachten gaan flink met je op de loop.mag je interesse hebben hier over te praten op dit forum, houdt ik me aanbevolen mvg anoniem

Hoi Anoniem,

Ja ik zou graag met je willen praten hierover. Het is niet niks moet ik zeggen.

Loop je hier allang mee?
En komen er ook andere klachten bij kijken?
Heb je al behandeling gehad?

Hallo eva ja loop hier al zeker 4 jaar mee .maar ik kan alleen praten over mijn ervaring. En die hoeft niet de jouwe te zijn of te worden. Dus dat wil zeggen de klachten die ik heb hoeven niet de jouwe het zelvende te zijn .maar lijken er wel erg veel op .het is een lang verhaal van mij uit. Dus hoop je van lezen houdt. Bij mij bogen het zo een 4 jaar geleden met vermoehijd, deze is in de jaren er na tot onhoudbaar geworden, dat betekent dat ik kapot naar bed ga en gesloopt op sta.hier even dan een opsomming.voor het een beetje in te korten.
Dood en dood moe
Hoofdpijn
Duizelig
Geen intrese meer in dingen om me heen
Lusteloos
Elke dag ik op sta gaat mijn grijze massa hier boven met me op de loop.de dingen die ik denk of maal kan ik niet beschrijven. Het is gewoon een achtbaan, om het zo maar te noemen. De een zecht een depressie, de andere een burn out de volgende zeg een angststoornis. En de volgende een overprikeling van je hoofd.
Ondertussen zit ik in de hulpverlening, en aan de 10mg escitaloprám het is een hel,werkelijk een het.je moet er niet voor knokken maar accepteren zeggen ze.maar Ondertussen denk weet je niet meer of het stemmen zijn ,of dat het piekeren is.de mensen om je heen ,er zijn er niet veel die je begrijpen dat is mijn ervaring. Maar we moeten door. Alleen het boven genoemde gaat in je hoofd met je mee.de vermoehijd is bij mij zo extreem er ook
Geen concentratie meer is
Ik gewoon recht op sta te slapen. Mijn afspraken af kan zeggen, en de ene dag de andere niet is.daar kompt nog bij een algeheel ziek afgemat gevoel. Ik zit zelf idd in terapie. Maar dat heeft nog niets uitgehaald. Ook heb ik hypnose terapie gehad ook dat werkt niet. Nu hoeft het niet zo te zijn jij dit ook nog allemaal krijgen gaat .maar ik zou wel eens even kijken voor een goede hulp.het lijkt op een angststoornis piekerstoornis. Maar we krijgen de knop hier boven niet uitgezet helaas, daar is hulp bij nodig. Ik weet niet of deze klachten je wat zeggen of je bekend voor komen ,maar zo gaat het bij mij helaas. Maar vaak helpen wat positieve gesprek, zo je weer wat herkenning of opluchting heb om toch door te gaan.mag je nog wat info willen, of je verhaal kwijt willen, je bent welkom. Ga in iedergeval naar een huisarts en laat je door sturen naar een goede hulpverlening mvg anoniem

Hoi Anoniem,

Dankjewel voor je reactie!
Ik heb nu sinds 3 weken antidepressiva en 2 weken slaapmedicatie. Gelukkig slaap ik weer goed en kan ik de dag ook weer wat beter aan. Of eigenlijk mevrouw is weer bezig met alle ballen hoog te houden. Maar goed daar ben ik mee aan de slag. Volg nu 2 weken intensieve dagbehandeling, elke dag. Daarna zal ik individueel therapie gaan krijgen.
Hopelijk gaat dit meer duidelijkheid geven!

Hoi eva goed om te lezen. Maar nu weet ik natuurlijk niet welke medicijnen je slikt, deze hebben een inwerk periode nodig.
De laap medicijnen heb ik ook ,kijk hier wel een beetje mee uit, dus rustig aan hier mee.je schrijf hier boven alle ballen hoog houden, prima maar vergeet ook je eigen energie niet, dosering van je energie lijk me beter .maar een goede terapie gaat hier hopelijk bij helpen. Deze heb ik ook nu op moment, alleen ze plaatsen er nog geen stikker op.
Burn out
Depressie
Angststoornis of wat dan ook.pillen zijn niet de oplossing van ons probleem. Denk aan je energie en ritme je dag indeling enz .soms even op de rem .zo leren ze het mij althans. Succes en ik hoor graag hoe het met je verder gaat mvg anoniem

Ps welke medicijnen heb je?

Dankjewel weer voor je snelle reactie. Super fijn.
Ik gebruik Escitalopram 10mg nu. Van de week bij de psychiater geweest en die gaf aan dat hij de escitalopram nog niet wilt ophogen omdat ik nog in de inwerk periode zit. Dus dat snap ik wel.
Voor het slapen slik ik Quetapine, dat geven ze in lage mg voor het slapen. Helpt enorm.

Die rust moet ik echt nog vinden want ik ga maar door. Vandaag ook zoveel gedaan en eigenlijk geen 1 moment echt gerust. Maarja wat wil je met 2 jonge kinderen. Mijn man helpt wel mee maar ik zie altijd weer veelste veel dingen die ik dan wil doen.

Ik wil hier echt actief aan werken maar het is best moeilijk om oude patronen te doorbreken. Bij mij hebben ze wel vast gesteld dat het een depressie is, maar van de week gaf iemand weer aan dat het een fikse burn-out met Andy en paniek is. Dus ja wat is het nou..

Hoi eve burn out en depressie liggen kort naast elkaar, zo ver ik weer kompt een burn out door werk druk of dergelijke. Bij een burn out zeggen ze kan je niks meer.hoor ik ook maar Zo.het verschil beter e even overleggen met je huisarts. Mag goed mischien ook een ide om wat meer met de kinderen en je man te gaan doen. Dat heet ontspanning. De hele dag de huisvrouw zijn en te veel willen lijk me geen aanvuling op je depressie of wat dan ook .en ja hoor ik weet dat het niet vanzelf gaat .maar let eens op je energie punt. Je medicatie v te slapen kan ik niet. Wel de escitaloprám deze heb ik ook.dat gaat wel even duren, hebben tijd nodig. Zal wel even opletten met de slaap medicatie, het magische woord of woorden zijn
Rust
Regelmaat
En structuur zeggen ze .hoor wie het zeg.nu ik zelf nog. Mvg anoniem

Hoelang duurde het bij jou voordat de antidepressiva werkte?
Ik merk het kwa energie en stemming wel al iets, maar gedachtes nog niet echt. Vervelend..

Hallo eva bij mij merk ik eigenlijk niks .aleen als ik ze niet slik .de gedachten er bij noemen ze dus een angststoornis piekerstoornis. Antidepressiva heeft een ongeveer 8 weken nodig volgens mij. Maar wat bij de een niet wekt kan bij de andere wel werken. De bijwerkingen mag je die hebben worden meestal kort stondig onderdruk met diazapam. Wel ervaar ik een opgefokter ik op zijn tijd .en vermoehijd nog meer als normaal. Escitaloprám maakt ook moe mvg anoniem

Hallo Eva, tijdens de zwangerschap en na de geboorte gebeurt er veel op hormonaal gebied en dan ook nog slaaptekort. Ik ben geen arts, dus ik weet niet of dit de reden is, dat jij je zo voelt, maar ik weet uit eigen ervaring, dat een schommelende hormoonhuishouding voor mentale klachten kan zorgen.
Enkele adviezen van mij, lees niets waarvan je denkt, dat het je bang maakt, echt niet meer doen. Blijf niet met je klachten lopen, ga naar je huisarts, laat je doorverwijzen naar een psycholoog, een praktijkondersteuner, een ggz instelling enz.
Ik wens je heel veel sterkte toe en hoop, dat het goed komt.

Heb je misschien last van galstenen?
Met een echo zien ze die ook weleens over het hoofd.

Hallo Mas, ik heb identiek hetzelfde! Ik vond nooit iemand die hetzelfde voelde en kon nooit gerustgesteld zijn. Ik ben hiervoor ook enkele keren naar spoed geweest en bij mij ging men er ook vanuit dat het slokdarmkrampen waren. Ik neem ook maagbeschermers.
Hoe angstiger je wordt als je dit hebt hoe langer het duurt die pijn.
Ik heb geprobeerd bij de laatste keer om het te voelen en doorheen te ademen en te zeggen tegen mezelf dat er niets ernstigs aan de hand is.
Het heeft geholpen en is afgezwakt…..

Heel herkenbaar. Ook een tijd lang dagelijks dezelfde gedachte en de angst om dood te gaan omdat er iets met het Hart is.

Heb zelf ruim 1,5 jaar dageklijks extreme angsten gehad bij elke lichaamssensatie. Nu nog af en toe.

Het meeste wat mij heeft geholpen is het boek Angst is oke.

En de boeken van Michael Pilarczyk. En vooral minder doen en tijd voor jezelf nemen.

Pfff wat een k.t site hier. Berichten plaatsen lukt de helft van de tijd niet, zonder melding waarom niet.

Life.coach.aan.zee

Google daar maar op. (Ik plaats mijn bericht wel in delen)

Angst.is.ok werkt voor mij niet. Maar ieder zijn voorkeur natuurlijk

Succes

Ik heb precies hetzelfde en zou graag in contact komen