Angstaanval / Angststoornis - forum lotgenoten

Hoi Sam,

Je geeft aan al een paar keer door de cyclus te zijn gegaan. Je weet dus dat het overgaat. I kan je meegeven dat het altijd overgaat.
Negeren kan je het niet doen. Mijn inziens schreeuwt je lichaam net om het niet te negeren.
Dus luister, voel, lijd. Het gaat voorbij.
Het is een beetje berusten in je huidige lijden. Ok, dit zuigt, dit is afzien, maar jegaat er niet aan dood en het gaat voorbij.
Heb ik al gezegd dat het voorbij gaat?

Dag marty ik heb daar oom last van dat begint vaak met dat je spieren bibberen net alsof er mieren in je lopen en soms begint daarna letterlijk alles te trillen zonder dat je daar controle over hebt. Ik ben bij dokters geweest want ik heb het gefilmt maar ze weten totaal niet wat de oorzaak is

Hallo, ik heb PTSS en ik ben hier mee bekend. Zo heb ik eens een aanval gehad wat lijkt op epilepsie. Zo kwam er een ambulance en die konden niks vinden. Ik heb wanneer ik stres heb deze reactie in mijn armen en benen. Dit komt door een reactie van stress die een signaal geeft aan je hersenen, die geeft stroom schokjes terug aan je lichaam. Bijvoorbeeld door triggers van iets. Eigenlijk kan je het wel zien alsof je lichaam letterlijk de stress van je af wil schudden net als je lichaam automatisch doet bij Bijvoorbeeld kou, dan ga je bibberen of klappertanden. Wat mij helpt is een lichamelijke sensatie opzoeken, dit kan zijn een wandeling waarbij je de wind of zelfs regen voelt. Of een pijn prikkel Bijvoorbeeld een elastiekje tegen je pols laten tikken. Of Bijvoorbeeld douchen. Wat ook kan helpen is bewust 1 kleur opnoemen hardop in de kamer. Dit kan je afleiden van het schokken.

Ik herken het. Trillingen en spiertrekkingkjes in mn kuiten. Als ik daarnaar kijk gebeurt het minder of niet, is dat misschien bij jou ook zo? Ook een soort spierpijn in mn kaken en een gevoel alsof mijn tong dik en gespannen is, geen ademhalingsklachten. Ik slik nu wel elke dag magnesium tabletten voor mn spieren en het lijkt of het daarmee veel minder word. Ook aan de citalopram sinds een week of 6, dus t kan ook dat dat bijwerkingen geeft

Weet dat je lichaam ook een natuurlijk 'ontladingsmechanisme' heeft om spanning af te voeren en dat het dat wellicht ook doet als het teveel is en je dus in ontspanning/rust bent. Belangrijkste is hoe je het zelf ervaart - is het oké - of is het spannend? In dat laatste geval helpt reguleren inderdaad zoals hierboven als voorbeeld beschreven is, noem voor jezelf is een aantal voorwerpen op in de ruimte - of kleuren. Voor meer informatie kun je je ook is verdiepen in TRE (website TRE Nederland)

Bij mij zijn de spiertrillingen in mn kuiten weg nadat ik met magnesium ben begonnen. Sinds een paar dagen er weer mee gestopt maar nu af en toe trillingen in de zijkant van mn buik en linkerbovenbeen. Ook weer een slap gevoel in mn benen. Kan misschien ook komen doordat ik met de AD ben verhoogd naar de 20mg

Hey laat in je maag kijken onder verdoving voel je helemaal niet vraag verdoving de meeste dan ben je gerust erna dat je geen maagkanker hebt en krijg je de juiste medicatie dat je geen pijn meer hebt heb dat ook laten doen en had teveel aan zuur daag sterkte

Herkenbaar zelf vaak last van mn maag was bang voor maag ONDERZOEK was niet erg met roesje ik mekeerde niets ernstig slik 20 mg 2 maal daags maar mn angst is weg maar als ik afbouw komt het weer terug je moet het langzaam afbouwen maar ik blijf het gebruiken heb ook alpracolam maar nu bijna niet te krijgen dit geef weer veel stres heel veel sterkte

Hey,

Dit herken ik zeker heel erg. Vooral s'nachts maak ik me er erg druk om. Veel boeren, maagzuur, flinke rommels, m'n hart voelen bonzen in m'n maag..

2x een gastroscopie gehad (dit ook i.v.m. een maagbacterie)
Maar alles was netjes en schoon. In tijden van stress (en vooral als ik echt even niks te doen heb) begint het enorm aan te slaan. Soms komt het weleens voor dat ik bloedheet en bezweet wakker word, midden in de nacht.

Hou je sterk. Als je al vaker last had van angsten dan is die oorlog ook ineens heftig, maar we leven al 100 jaren met oorlogen over de hele wereld. Je loopt hier geen gevaar. De mensen die er verstand van hebben maken zich minder zorgen dat jij. Gewoon geen nieuws meer kijken, en het overlaten aan de specialisten, die hebben hier hun werk van gemaakt, omdat ze er goed in zijn.
Praat er ook lekker even niet over. Veel mensen vinden het een onderwerp waar ze mee kunnen scoren. Net als met corona in het begin. Rust, routine maar vooral...geen nieuws, of desnoods alleen jeugdjournaal.
Laat je niet gek maken!
Er verdienen veel mensen geld aan clicks op spannende nieuwsberichten!

Maar die centrale waar ze nu erg zorgen om maken
Lopen wij daar gevaar mee.
Ben ook erg bang voor de kernwapens.
Die ken je niet onschadelijk maken als die deze kant op komt 😢

Waar komt deze angst vandaan? Volledig uit jezelf of is het nieuws kijken wat angst creëert? De media is namelijk van de angst. Geen tv kijken en geen nieuwe lezen. Het er niet over hebben met andere mensen. Dat scheelt denk ik al een hele hoop.

@Lexa

Ik denk dat het juist slim is om het er met andere mensen over te hebben, vooral als ze goed luisteren en makkelijk kunnen praten. Het heeft mij in elk geval wel iets geholpen, praten met de juiste mensen.

Geen nieuws hierover meer volgen, afstand nemen want je hebt er geen invloed op.

De angst was weg
Maar helaas nu na wat Litouwen nu weer doet
Voel ik de angst weer opkomen dat er nu echt een grote oorlog gaat komen 😢😢

Ik ben vreselijk bang, zit ook continue het nieuws te lezen , kan het niet loslaten

Hebben meer hier nog steeds last van

Nu de laatste dagen is de angst weer heel erg terug

Zou een psycholoog mijn hierbij kunnen helpen ?
Ik wil deze angsten niet meer hebben maar hoe kom ik eraf .

Kom hier oorlog

Ik ben zo ontzettend bang voor oorlog, nu de navo besluit de grootste training te doen sinds de koude oorlog en expers ook zeggen dat we er rekening mee moeten houden

Ik ben ooook super bang ben hele tijd nieuws zoeken of er weer wat nieuws is en telkens kijken wat Poetin heeft gezegd

Ik herken het heel erg. Ben zelf gestopt met alle podcasts en analyses over de oorlog in Oekraïne te volgen, volg alleen nog maar de highlights. Wat bij mij werkt is het steunen van goede doelen voor Oekraïne zodat je in ieder geval nog iets positiefs kunt doen voor de mensen daar. Voor de rest kun je misschien een noodpakket in slaan, mocht het hier naar toe komen zodat je enigszins voorbereid bent (voorzover dat kan).

Ik herken het heel erg. Ben zelf gestopt met alle podcasts en analyses over de oorlog in Oekraïne te volgen, volg alleen nog maar de highlights. Wat bij mij werkt is het steunen van goede doelen voor Oekraïne zodat je in ieder geval nog iets positiefs kunt doen voor de mensen daar. Voor de rest kun je misschien een noodpakket in slaan, mocht het hier naar toe komen zodat je enigszins voorbereid bent (voorzover dat kan).

Ik herken deze anfst voor oorlog zo goed. Ik ben nu 65 en ongeveer 40(!) jaar geleden was het hoogtepunt van Koude Oorlog tussen Rusland en het Westen. Je hoorde constant over dreiging atoombom en kruisraketten en een derdewereldoorlog die onvermijdelijkwas. Ik was zoooo ontzettend bang. Had ik toen maar geweten dat we nog minstens 40 jaar in vrede zouden leven... tenminste in Europa.
Druk gemaakt om niks. Relax en probeer het een beetje te relativeren, en geniet van de vrede die er nu is

Herkenbaar! Wat kunnen we eraan doen?
Ik heb er al 15 jaar last van. En beter wordt het niet.Niet leefbaar zo.

Ook last van. Ik ben er elke dag bang voor en als er iets mis is met mijn lijf zoals een griepje of zwaar op mn borstkast slaat de angst mij toe. Ik heb bijna nooit rust en ik weet niet wat er te tegen doen

Ik herken dit hoor. Heb dit ook bang om neer te vallen of flauw te vallen😔 ook.

Ik herken dit hoor. Heb dit ook bang om neer te vallen of flauw te vallen😔 ook.

Ik heb dit nu ookal 5 jaar! Ik viel 1x flauw ( wat helemaal niet eng was ) maar toch bleef het haken. Jaren niks gedurft. Maar dit komt puur door controle. Je brein zoekt een uitweg in stressvolle situaties om vast te houden aan controle & dat is met de dood & flauwvallen super easy. K ben dokter geweest overal onderzoek willen doen maar niks gerustte mij. Op gegeven moment was k er ZO klaar mee Ik zei hardop " kom maar op Ik wil niet meer bang zijn " & k bleef dat herhalen. Ik ging elke dag journaleren in mn Boek, wat voel k, welke gedachte triggered het, wanneer heb k dit het meest? & nu heb k gwn maanden waarin k zonder er aan te denken gwn naar buiten ga! Het is echt mogelijk je moet echt even je zelf dingen blijven afvragen & wat werkt t beste voor jou. Streng zijn & zeggen kom op stop & door ? Of met jezelf gaan zitten dingen uitvogelen & liefde gunnen aan je zelf. Maar het is echt mogelijk om die angst om te zetten in rationaal denken. Enigste wat je er voor nodig hebt is de mentale kracht om te zeggen, ik laat los

HELP

,et kan hee ,yn advies ga naar je huisarts zeg eerlyk dat je het zo niet ,meer red en vraag om kalmerings ,educatie byv ,oxazepam en om in slaap te kunnen komen temazepam 20mg dat zyn inslapers geen doorslapers doe er over praten en krop het niet op sterkte afz jan jans

Heb je al je laten onderzoeken? Of heb jezelf al ondervonden wanneer je last van je darmen krijgt, bijvoorbeeld na pittig gegeten te hebben? Drink je wel genoeg (water) per dag?

Ja ben onderzocht en pds is er uit gekomen. Krijg soms de knop niet om .en denk het is verkeerd.


Marjan

Hier het zelfde onderzochte huisarts zeg PDS maar wil het maar niet geloven

Ik zit nu in hetzelfde schuitje. Heb al 6 weken op en af last van buik links onder en bij mijn rib links. 2x bij de dokter geweest en die zegt dat het absoluut geen kanker is en gewoon pds. Het is zelfs nu nog moeilijk te geloven maar afgelopen week ging het een stuk beter in mn hoofd en dan nemen de klachten enorm af. Ze gaan niet helemaal weg maar er is een enorm verschil. Stress zit vooral in je buik en als je pds hebt kun je daar enorm veel last van hebben.

Beste,

Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis/ Hypochondrie.
Ik heb enorm veel pijn in mijn buik. De onderbuik, bovenbuik 1 kant, navel, opgezette buik, winderigheid, last van de onderrug. De pijn loopt ook door naar de lies en vagina schede.
Ik ben heel erg bang sinds de afgelopen 2 maanden. Ik heb een uitstrijkje gemaakt via het bevolkingsonderzoek. Hieruit kwam pap 2 met hpv. Sinds ik dit heb gehoord heb ik nog meer last van de buikklachten en let ik er constant op.
Ik ben bang dat het met van alles te maken kan hebben.
Feiten zijn, ik heb een lichte voorwandverzakking, een hele kleine vleesboom van 2cm.

Ik weet niet meer waar ik het moet zoeken. Het kan van alles zijn.
Is er herkenning bij andere vrouwen?

Als je angst hebt en je denkt ik val flauw zit dit tussen je oren. Hoor mij nu, ahum. Met paniek staat je lichaam in een soort vluchtmode, hierdoor heb je heel veel adrenaline in je lichaam waardoor het onmogelijk is om flauw te vallen. Tip bel naar 113 en leg je verhaal uit. Zij zijn professionele mensen die je echt kunnen helpen. Want het zou zonde zijn als iemand met zo'n mooie naam zelfmoord gedachten heeft.

Hey! Ik weet niet of je dit nog leest maar ik maak precies hetzelfde door! Als je contact zou willen, daar zou ik wel voor open staan!

Hallo Ron,

Als ik vervelende gedachtes heb dan probeer ik het alfabet na te gaan met als thema bijvoorbeeld; fruit. Dus A: appel B: banaan etc…

Hoi Jeroen,

Ik geloof zeker in wat je schrijft. Is inmiddels twee jaar verder hoe gaat het nu met je?

Beste DM,
Je staat er niet alleen voor en hoeft het niet alleen te dien. Denk aan je partner, instanties, vrienden. Vertel ze waar je mee zit en vraag om hulp! Sterkte!

Ik voel met je mee hetzelfde wat jou is overkomen is mij ook overkomen ik kreeg last van paniekaanvallen door jointjes roken waarna ik er uiteindelijk overheen kwam tien jaar later is het nu weer terug maar in extreme vorm oorzaak een feetje xtc pil begon alles weer opnieuw. Voor mij nooit meer drank drugs of alcol geen sigaret niks als je er gevoelig voor bent kan dit de trigger zijn

Ik heb dit inmiddels al 10 jaar..

Ik heb precies hetzelfde, ik herken mezelf echt als ik dit lees.

Dit is zo herkenbaar. Ik heb een angstoornis sinds september 2023. Ook nu nog veel last van dat rare gevoel ik je hoofd het idee dat je gek wordt, de wereld voelt raar aan, je herkent je eigen niet meer alsof je verdwijnt in een andere dimensie. Bij mij is dit nu gelukkig geen hele dagen meer maar een paar uur maar het is vreselijk. Elke keer denk ik ik ga nu gewoon door en goed reageren als ik er last van heb, maar dat lukt gewoon niet je hoofd en je lijf (de angst) gaat met je aan de haal.

Lef bedankt voor je reactie .probeer er iets mee te doen. Doe dat niet worden de klachten steeds erger. Ga eerts naar een huisarts voor diagnose. Loop er niet meet door wand het wordt van kwaad naar erger tenminste als ik het bij mij zo zie.ik hoor graag Jr verhaal van je huisarts. Mvg anoniem

Hoi Anoniem,

Waarom naar de huisarts als ik weet waar het mee te maken heeft? Ik heb de diagnose angstoornis zowel van de huisarts als van de psycholoog gehad.

Zeer herkenbaar allemaal, zie ook overal tegenop... Zit nu op 20 mg escitalopram maar het heeft mij ook nog niet echt geholpen.
Werken lukt op dit moment ook niet, steeds dat bange gevoel vanbinnen... Zou graag iemand spreken die hier vanaf is gekomen en hoe doe dat gedaan heeft...

Hallo hiet dan even een vervolg van mijn verhaal. Als je of jullie weten wat het gevolg is depresie. Angstoornis. of wat dan ook zijn jullie een stuk verder dan ik .gelukkig ook maar .bij wordt gezecht depresie. Dat zeg de een .de ander zegt Angstoornis,ja en dan ga je zoeken op internet. Wat ja je wil natuurlijk van je klachten af.nu is het de hele dag zoeken op Google natuurlijk ook niet goed .ik zelf heb wel nu een pot waar in de goede en lueke dingen zitten. Die ik dan wel mee maak , ook al zijn het er zeer weinig. Hier haal ik dan een briefje uit als het me slecht gaat en lees ik deze.ook heb ik terapie gehad. Maar deze helpt niet. Nu wil ik voor rmts gaan kijken of dat mag helpen. En is een zware weg die te gaan is natuurlijk. Voor ons allemaal lot genoten. We moeten een beetje positief blijven en onze gedachten om draaien?? Maar hoe .tis Hier ook maar overleven van dag tot dag. Ik denk dat er geen tover middel is .maar wel de steun die we aan elkaar hebben. En de ervaringen die we hebben kunnen we hier delen. Ik ga nu kijken voor idd rmts mischien voor iemand van ons een tip .zal ook zeker jullie op de hoogte houden van mijn bevindingen. Mvg anoniem

Was rmts iets?

Heb sinds 2020 een angststoornis....met veel dalen...het enige dat helpt is xanax maardat is verslavend...dus neem ik dat enkel in hoge nood...het komt en gaat
...hrt is wel zwaar in de dalen...ook ik heb al foute gedachten gehad....rationeel weet jedat er niets ernstig aan de hand is maar gevoelsmatig is dat van een andere orde...zit nu terug in een dal...morgen vertrek ik op vakantie maar zie er tegen op....wat me soms helpt is weten dat er nog mensen zijn met dat probleem...ons veertje is gewoon op...

Hoi , ik herken heel erg goed als je hoofd of je lichaam anders aanvoelt . Ook kan de omgeving onrealistisch aanvoelen..
Dit heet dissosatie .
Je brein kan de stress niet aan en komt in verdoofde toestand . Is overlevend mechanisme . Deze angsten en gevoelens komen voort uit trauma. Meestal zit er diepe kinderlijk trauma’s . Emotioneel verwaarloosd ed. Op fb heb ik een pagina . Ik heb zelf Dis met Ptss en angststoornis. Ik zit in laaste fase van behandeling . 4 jaar therapie. Heb enorm veel ervaring Wil je verder praten voor pb . 

Hoi José

Ja dat is zo herkenbaar. Ik heb nu nauwelijks tot geen angst/paniekaanvallen meer..
Maar in de plaats daarvan merk ik wel dat mijn hoofd bijna non stop aan staat.
Piekeren maar ook dat verdoofde (verdedigjngsmechanisme) gevoel. Niet echt prettig.

Hoi José

Ja dat is zo herkenbaar. Ik heb nu nauwelijks tot geen angst/paniekaanvallen meer..
Maar in de plaats daarvan merk ik wel dat mijn hoofd bijna non stop aan staat.
Piekeren maar ook dat verdoofde (verdedigjngsmechanisme) gevoel. Niet echt prettig.

Wat voor therapie heeft jou geholpen José?

Ken het gevoel maar al te goed.
In 2015 heb ik een depressie gehad of burn out, heeft 1 jaar geduurt voor ik terug de nodige energie had en natuurlijk ook dagtherapie en medcatie waren een grote hulp.
Ondertussen zijn we 2024 en heb een traumatische ervaring gehad met moeder die 84 jaar is en we zijn terug bij af natuurlijk, terug antidepresiva de vermoeidheid begint te minderen na 1 maand maar eerlijk gezegd als ik met de situatie word geconfronteerd gaat het weer Bergaf krijg een beklemmend gevoel waar ik geen controle over heb.
Leg dat maar eens uit aan de mensen hoor de waarom.
Meestal krijg je als antwoord, je bent veel te jong om zo te zijn ofwel krijg je een MOET als woordje.
Je " moet" u daarvoor zetten of je moet zo niet piekeren.... enz...
Bla...bla...bla....
Hier is gewoon geen uitleg voor, voor deze gevoelens en waarom je ze hebt.
S'avonds gaat het meestal beter omdat er minder prikkels of triggers zijn veronderstel ik???
Geen flauw idee hoe dit komt???
Men kan zich ook zeer onbegrepen voelen, aangezien men dit niet uigelegd krijgt en soms doen mensen meer kwaad hierin door hun commentaren dat ze geven of hun situatie te vergelijken met de uwe.
Ieder geval is appart en ook zo onze functie van onze hersenen.
Onze omgeving speelt hier ook een grote rol in natuurlijk.
Als ik eerlijk moet zijn, kan depressie burn out en angstaanvallen beschrijven als de hel waar je doorgaat.

Ja zij kunnen aleen maar medicijnen uitschrijven en dan ga je nog meer door een hel iemand die dit niet heb denk dan schrijf wel wat uit maar de ellende en angst die je ervan heb voelen zij niet en dan gaan ze verhogen of antderessiva voorschrijven waar je nog meer angsten en nare gedachte krijg en dan maar weer verhogen tot je nog angstiger word of nare gedachtes werd alleen maar nog zieker van en bange gedachtes in mijn hoofd

Zoek eens naar. Vrijheid van angst van Wouter Manders.
Zelf veel baad bij.

Joke, Het klopt inderdaad dat antidepressiva de klachten de eerste paar weken erger kunnen maken, dat heb ik zelf ook zo ervaren, maar ik moest doorzetten en daarna merkte ik toch echt dat er een demping kwam op mijn angst en ik ook weer wat meer zin kreeg om dingen te doen. Verhogen is ook nooit een hobby geweest, maar omdat ik het (na overleg) in kleinere stappen deed vielen die bijwerkingen toch best mee.

Ik volg het Stress en Angst Vrij Programma van Nick de Waard. Echt een aanrader. En qua prijs een stuk ook voordeliger!

Hoi P.

Ik heb een burnout met angst en herken dit zeker. Dit komt omdat wij gewoon veel te veel nadenken van snap ik het wel enz. enz. Dit is een periode waar je vanzelf wel weer uitkomt. Probeer er niet te veel aan te denken.

Veel sterkte!

Klinkt heel bekend. Niets kan je stemming meer verpesten dat die druk op je ogen. Iemand die dit nooit heeft gehad kan niet voorstellen hoeveel impact dit heeft op de dag.

Heel erg herkenbaar. Zit zelf sinds november gedeeltelijk in de ziektewet en soms kost het zoveel moeite om mijn ogen open te houden dat ik ze maar dicht doe.
(Heb zelf sinds mijn 19e een gegeneraliseerde angststoornis waar ik ook maar niet vanaf kom)

Herkenbaar! Gaat vanzelf vaak in 1 x weer over. Heb vertrouwen en geduld.

Ik krijg het van de telefoon .. tv valt mee want dat is toch nog op een afstandje. Op de pc heb ik er ook vlugger last van en de tablet. Maar de telefoon is echt de nummer 1 van druk op de ogen hier

Hoe lang duurde het voordat je de effecten van de probiotica merkte?

Ik herken al je klachten! Bij mij wisselen de klachten zich af in periodes. Dan last van het 1 is dat over dan weer het ander.

Ik heb precies het zelfde. En ook die extreme klachten.heb het nu sinds anderhalf jaar. Heb de hele dag angst

Mo, Echt super vervelend voor je. Ga aub met je huisarts praten want je sloopt jezelf op deze manier. Vertel eerlijk waar je last van hebt, hij/zij kan je op de goede weg helpen. Succes en sterkte!

Als je zoals je zegt al jaren in de fight flight modus zit dan gaat je lichaam ook met je aan de haal. Je moet hier iets mee! Jou zenuwstelsel moet weer tot rust komen. Zoek professionele hulp. Ga wandelen in de natuur, mediteer, eet gezonde voeding… en vermijd zoveel mogelijk stress.

Ik had dat ook aan het begin van mijn angststoornis. Maar juist door de saturatiemeter te pakken krijg je nog meer stress en zakt je saturatie. Ik heb uiteindelijk iemand in huis de saturatiemeter laten verstoppen en zo ben ik soort van van het controleren afgekickt. Dat je bij elke pijntje overal bang voor ben heb en had ik ook. Dit zijn periodes en moeten we helaas door heen. Ik raad je wel aan een psycholoog te zoeken. Ik deed en kon helemaal niks meer kwam amper het huis uit en nu na enkele sessies bij de psycholoog rij ik alweer kleine stukjes auto en durf ik de winkel weer in. Natuurlijk is het niet altijd een pretje maar het omgaan met is belangrijk om er ooit vanaf te komen.

Ja deze klachten heb ik ook. Het is een vreselijk gevoel m'n hele lichaam word heet vreselijke buikpijn en m'n hart doet raar. Dan in 1 keer lam gevoel in m'n schouders en armen. Ben dan zo bang dan wil ik ook helemaal alleen zijn om alles weer tot rust te krijgen. Maar dat duurt soms uren. Ik wens je heel veel sterkte. Hoop dat het wat beter gaat dot is geen leven meet

Dik 15 jaar last van angst aanvallen wat soms overslaat in paniekaanvallen, laatste maanden durf ik ook niet meer te slapen, bang dat ik weer wakker wordt met dat kloten gevoel . Wordt er doodmoe van gezinnetje lijdt ook eronder papa is papa niet meer . Alleen maar werk en dan thuis plat op de bank , niets meer doen,nu hulp gezocht bij ggz dinsdag beginnen met behandeling. Hoop zo dat het helpt ben nu 51 jaar wil niet nog 15 jaar zo leven . 🙏

Ik denk dat je het zelf net al mooi verwoord hebt. Je lichaam wil iets loslaten, iets er 'uit' krijgen. Ik leerde om elke dag een moment te geven voor mijzelf om het 'los te laten' gewoon tegen mijzelf zeggen dat het oké is en wat komt dat komt, soms helpt het, soms niet. We zijn vaak zo druk bezig met onze gedachten en gevoelens weg te drukken dat ons lichaam steeds harder begint te schreeuwen om aandacht. Probeer te luisteren naar wat je lichaam en innerlijke stem je wil vertellen.. liefs.

Dankje. Het wegdrukken gebeurd zo onbewust dat ik niet voel hoe het anders moet!

Hoi anoniem, ik lees je verhaal nu en zit met mijn vriend in een soortgelijke situatie. Kun je vertellen hoe het nu gaat? Lijkt me ook heel moeilijk voor je

Dit lijkt op ocd mbt je relatie. Heb jij ook andere dwanggedachtes? Ik ben absoluut geen dokter of specialist, dat wil ik er wel even bijzeggen. Heb wel heel veel gelezen over dit soort klachten, vandaar mijn opmerking.

Ik denk dat jij het spirituele pad om moet. Er zit iets in jou onderbewuste wat dit triggerd.

Het gaat iets beter met me, maar nog steeds heb ik er enorm veel last van. Concentratie problemen en nergens anders aan kunnen denken en voelen. Andere dwanggedachtes had ik vroeger wel maar die zijn als het ware naar de achtergrond gezakt. Op dit heb ik totaal geen grip en het gevoel dat het dan ook niet goed zit. Anoniem, je verteld dat je hier ook last van hebt, zou jij van jou iets meer kunnen vertellen?

Hi joya!
Helaas herken ik dit heel goed.. toen ik 2 jaar geleden in een burnout viel kreeg ik s'nachts ook een keer een paniekaanval en sinds die tijd is slapen een soort angst geworden. Vooral als ik de volgende dag een verplichting heb weet ik gewoon dat de nacht weer vreselijk wordt. Ook wat jij schrijft gewoon simpel weg niet in slaap kunnen komen , en blijven piekeren. En soms als ik uit eindelijk in slaap val na 4/5 uur wordt ik wakker door een paniekerig gevoel op het moment dat ik in slaap dommel.. ik wou dat ik de gouden tip voor je had maar ik heb hem ook nog niet gevonden. Wel slik ik magnesium en moet zeggen dat dat deels voor mij wel iets helpt.. wens je veel sterkte wat het is echt naar!

Ps. En het stukje bang om dood te gaan ook erg herkenbaar!

Haii Kim,

Bedankt voor je reactie. Hoe gaat het nu met jou?
Met mij nog steeds hetzelfde. Veel angst overdag en snachts soms nachtenlang niet slapen en als ik wel slaap is het kort en wordt ik altijd voor 5 a 6 uur wakker. Hoe is dit bij jou ?
Slik jij medicatie? Bij mij willen ze dat nu wel gaan doen maar toen ik de bijsluiter las kreeg ik een aanval van hier tot tokio. Ik wil het op eigen kracht doen maar het slapen nekt me. Op dagen dat ik weinig/niet slaap is de angst ook groter. Ik krijg wel therapie maar tot nu toe werkt het hier nog niet voor.
Ook durf ik niet meer naast me man te slapen omdat hij "wel" slaapt pfffff.
Ik heb ook magnesium gekocht maar na de 1e keer slikken voelde ik me daar zo naar van.. en barstende koppijn. Misschien toeval maar durf het nu niet meer. Heb je ervaring met CBD druppels ?

Liefs

Dag Joya,

heb je al eens metalonine gebrobeerd? CBD kan werken, kan hoofdpijn geven maar je kan het zeker proberen.

Heb je geen angst als je 'echte' slaapmedicatie gebruikt zoals zolpidem e.a.? Er zijn mensen zat die heel hun leven dergelijke slaapmedicatie nemen dus wees er ook niet bang van. Slapen lijkt me gewoon het belangrijkste nu.

Hoor het graag.

Hartelijke groet, Joris.

Ik gebruik nu mirtazapine 3.75 voor het slapen ongeveer 1.5 week maar ik begin enorme spierpijn te krijgen en wazig zien. Ook slaap ik er maar kort op. Omdat bij mij alles is ontstaan door burn-out en angstklachten wilt de psych me op de antidepressiva hebben. Dit gaat mij rust in mijn hoofd geven en dan zou ik weer kunnen slapen. Iemand hier ervaring mee ?
Cbd wil ik graag een kans geven maar dan moet ik wel eerst stoppen met de mirtazapine. Werkt dit goed ? En welke kan ik het best halen ?

Hi!

Wat naar dat het nog steeds wat hetzelfde voor jou gaat! Ik slik zelf geen medicatie.. ik snap ook heel goed dat je het graag zelf wilt doen maar soms heb je een periode even "hulp" nodig het hoeft niet voor altijd he! Met mij gaat het opzich wel goed ik had deze week ook weer een week waarbij mijn slaap erg slecht was( bij mij is dit dan pas na 3/4 uur in slaap kunnen komen en dan na 3 uur slaap weer wakker worden om vervolgens weer 2 uur wakker te liggen met veel piekeren of angstgevoel en dan soms nog in slaap te vallen voor 1a2 uur), en zoals jij ook zegt wordt dan mijn angst overdag automatisch ook erger.
Zelf kan ik de angsten wel wat beter aan laatste maanden maar ik ben ook al een een langere tijd onderweg, dus hoe kak het ook is het heeft veel tijd nodig. Ik begon met kleine angsten aangaan en zo steeds een stapje verder naar mijn grotere angsten dus kreeg ik ook meer zelfvertrouwen in mijzelf, en dat hielp mij wel zoals deze week als de nachten weer lastiger worden en dit de angsten triggert heb ik er mee leren omgaan en wuiven ze ook sneller weer wat weg..
Ik heb zelf geen ervaring met de druppels wel heb ik een aantal mensen om mij heen die antidepressiva hebben voor o.a angst etc. Bij de mensen om mij heen nam het wel de zwaarte van de angst weg maar goed je hebt ook mensen waarbij het minder goed werkt.
Ik hoop dat je goeie hulp hierin hebt want soms is het heel moeilijk om te kiezen wat nou het beste voor jezelf is als de angst ook je dingen aanpraat :(
Maar ik zeg altijd als mensen medicijnen nodig hebben en die keuze maken of het voor tijdelijk is of niet is dat ook een sterke keuze! Dit betekend niet dat je faalt of het niet zelf doet, je mag jezelf ook gunnen dat je weer even kan bijtanken want leven met angst en slecht slapen vraagt veel van je!

Hai ik herken veel in jou verhaal ook veel angst en sinds het overlijden van mijn vader was het hevig geworden .ik heb daarvoor therapie en en medicijnen gehad het gaat beter .het is niet helemaal weg .maar de vraag aan jou wat voor therapie heb je allemaal gehad ? .standaart cognitieve? .denkt het goed is om het overlijden van jou vader goed te verwerken .het gevoel te gaan aanvaarden door heen te gaan dus .emdr is ook een voorbeeld .sporten is goed ,goed eten slapen .slaap is heel belangrijk creatief zijn alleen moet wel je ding zijn om uit je hoofd te gaan en zelfs dingen te verwerken .magnesium is een anti stress mineraal angst verbruikt veel mineralen .

Ik lees je bericht nu en het is heel herkenbaar. In het "hoogtepunt" van m'n angstaanvallen zat ik met enige regelmaat op de hap met het idee dat ik een hartaanval had. Mijn toenmalige therapeut zei toen ook dat dat er heel vaal "bij hoorde". Maakte het niet leuker, maar daardoor kon ik het wel een soort van normaliseren.

Het is 2 jaar geleden dat je dit gepost hebt, dus ik hoop dat er ondertussen verbetering is!

Dag Loes,
Je mankeert meer dan waarschijnlijk niets…!
Het gaat waarschijnlijk om stress gecombineerd met angsten of gepieker.
Ik herken je symptomen.
Het is alsof je hersens samenknijpen in je hoofd en dan het gevoel (als het echt erg wordt) van kortsluiting geeft waarbij je een blackout ervaart.
Ik krijg dat soms in de wagen en als ik een voordracht geef, lastig, belemmerend idd. Vermoeiend ook.
Probeer het een beetje te aanvaarden in eerste instantie, terwijl je volop er tegenaan gaat om het zoveel als mogelijk te neutraliseren , dat vergt tijd!!
Wat kan helpen, relaxatie therapie, ademhaling, lees er over, doe je verhaal, rustgevende medicatie (vrij te verkrijgen, op basis van Valeriaan bijvoorbeeld), oude stresserende gewoontes toestanden proberen bijschaven zodat ze niet meer stresserend zijn voor jou. Indien nodig, zaken vermijden als kan. Mss moet er wel iets veranderen in je leven, zonder dat je dat beseft of mss zelfs verdrukt…
Even nadenken reflectie doen en aan de slag er mee! Komt goed, you are in control!
Belangrijkste van alles: ga bewegen, ga naar het bos. Leef in het hier en nu (dat is eigenlijk het enige echte), concentreer je op ELKE actie die je doet, dat helpt, probeer te genieten van onnozele momentjes die we anders laten passeren…
Ik hoop dat het je lukt!
Oh ja ik ben er nog niet van af, they keep coming back, maar meer in controle, leefbaar, gelukkig ook.
Aanvaarding werkt wonderlijk.
Cheerz

Gezien je leeftijd is het interessant de piste van de overgang te bekijken. Geeft vaak dezelfde symptomen en wordt weleens over het hoofd gezien. Ik herken mezelf soms niet meer door de overgang/menopauze .... Als je beseft dat het van voorbijgaande aard is kan dat eventueel helpen...

Loes heb je gedacht aan de overgang? Duizeligheid en allerlei akelige symptomen kunnen opspelen, ook klachten waar je zo snel niet aan zou denken. Hartkloppingen, extreme somberheid, niet/slecht slapen, duizeligheid etc. veel sterkte!

Lief duizelvrouwtje ik heb ziekte van meniere.Lees das es op google.het is niet gevaarlijk alleen erg vervelend..Je kan chiranizine halen. Gewoon vrije verkoop bij de apotheek en kruidvat..sterkte..

Ja hoor dit kan zeker... Dit noemen ze chronische hyperventilatie...

Kan zeer zeker heb ik namelijk ook t vreemde is dat ik t dan niet snap en dat geeft mij weer angst iedere keer als t mij nu overkomt denk ik oke het gaat weer weg helpt in veel gevallen best goed

Hi Nicol,

Dat kan zeker. Vaak heeft het dan niet te maken met hoe snel je ademt, maar hoe je ademt. Het is belangrijk om laag (vanuit je buik) te ademen. Je kan dit oefenen dmv filmpjes bijvoorbeeld. Hopelijk is het inmiddels allemaal wat beter

Beste Gerardus,
Herkenbaar wat je schrijft. Veel mensen die stotteren zijn HSP. Onder hen is eveneens een groep die het hoorbare stotteren weet te vermijden, door moeilijke woorden te omzeilen. Ook zij worstelen met sociale angst en gevoelig voor stress.

Er bestaat een besloten actieve Facebookgroep van 200 leden (mensen die stotteren, stottertherapeuten en geïnteresseerden) die het met elkaar over stotteren hebben: hoe ervaren zij stotteren, hoe gaan zij met stotteren om, welke inzichten zijn er?

Ik nodig je van harte uit om lid te worden. Je kunt hen vinden als je in Facebook zoekt op 'Stichting Support Stotteren'. Je zult daar zien dat je heus de enige niet bent.

Hopelijk tref ik je daar?

Hallo Ron, ik heb hier vroeger ook last van gehad. Had last van hyperventilatie aanvallen waarvan ik dacht ik ga dood. Kon toen niet alleen gelaten worden ok niet met slapen. Dacht hetzelfde als jij. Zat ook in een cirkel waar ik heel langzaam ben uitgekomen. Door ondersteuning van naasten, medicijnen (antidepressiva, psycholoog. Was in het begin in 1 week 10 kg afgevallen. Uiteindelijk werd het beter, heel langzaam. Wens je heel veel strrkte en doorzettingsvermogen toe. Probeer er met hulp uit te komen.

Hallo Ron,

Als ik vervelende gedachtes heb dan probeer ik het alfabet na te gaan met als thema bijvoorbeeld; fruit. Dus A: appel B: banaan etc…

Het lijkt erop dat ik dit zelf heb geschreven, alleen heb ik geen kinderen. Probeer regelmaat te creëren, ga afleiding zoeken, pak een echte puzzel en probeer die nare gedachten te vergeten. Wat ook helpt is om naar muziek te luisteren. Een mooie manier is om naar kalm met klassiek podcast te luisteren. Natuurlijk werkt dit niet direct en kost tijd. Soms helpt het en de andere keer niet, maar probeer dan niet direct in de stress te geraken. Succes

Hallo Gerrit, ik herken jouw verhaal. Vanaf mijn 8 e levensjaar en ben nu 51 jaar heb ik hetzelfde als jouw. Al heel heel veel therapieën gevolgd , vanaf mijn 16 jaar anti depresiva gebruik, en nog steeds heb ik ups en downs. Er is tegen mij ook gezegd dat het erfelijk is wat ik heb, en er mee moet leren leven. Ook mijn vriend begrijpt mij niet en negeert mij dan totaal. Laat staan dat iemand in mijn omgeving het begrijpt. Soms heb je het gevoel alleen op de wereld te zijn met dit probleem, maar ik weet dat veel mensen hier mee rond lopen.

Jeetje ik las dit en dacht... heb ik dit soms getypt? Ik weet precies hoe je je voelt. Het is bijna niet uit te leggen aan anderen. Dat je lichaam aan de ene kant te uitgeput is ok wakker te blijven. Maar dat slapen onmogelijk is door de angst, hyper en paniek. Ik heb nachten dat mn lichaam zoveel adrenaline produceert dat elke keer als ik even indommel ik weer (vaak met maaiende armen) weer wakker schrik alsof er iets verschrikkelijks gebeurd.

Ik heb er sinds drie maanden hartoverslagen bij die, uiteraard, erger zijn als ik angst heb. Soms komen ze elke paar seconden. Dat laait het paniek vuurtje nog eens lekker extra op. Half een snachts en ik wil niet gaan liggen want dan worden ze erger. Zucht. Ik word zo moe van mezelf :,(

Hoi, dit heb ik dus ook. Enige tijd geleden was ik ervan overtuigd dat ik de ziekte ALS had. Ik blijf dus nu ook super gefocust op mijn been. De ene keer voelt het supergespannen, de andere keer superslap. Gek word ik ervan!

Hoi suus, hoe kan ik jou bereiken <3

Heyy! Ik heb precies hetzelfde, ben je nog steeds op zoek?

Hey,
Ik leef er ook al 22 jaar mee , bij mij begon het toen ik al 17 jarige een relatie had met iemand waar ik slaag van kreeg. Thuis was de situatie door mijn moeilijke broer ook veel angstig geweest. Toen heb ik na die relatie drie jaar gevochten en waren de angstaanvallen en hyperventileren wel beter ben dan in therapie gegaan .
Dan in mijn verdere leven leef ik zo nu en dan met zeer heftige periode. Vooral door als er iets misgaat , teveel ineens mis gaat of omdat ik een grote verandering moet maken bv van werk veranderen of zoiets met als gevolg dat in heel veel pieker en eigenlijk niet meer de persoon ben die ik wil zijn . Nu ben ik weer aan het kijken naar ander werk en hup het hek is weer van de dam en er is niks eigenlijk. Wel vele problemen op elkaar gehad de laatste tijd . Heel hoge gasfactuur die ik vergat vast te zetten .
Ik denk dat ook lijn hormonen me parten spelen en ben het nu wel echt eens beu en wil gewoon terug leven zonder angst .
Zoek ook iemand waar ik af en toe is mee kan praten . Want niemand begrijpt me vaak .

Hi. Wat fijn. Ik herken precies jou klachten. Piekeren/negatief denken het is vreselijk.

Vraag: heb jij ook dat je gevoelig bent voor negatief nieuws? Op tv op internet. Ik raak helemaal van slag als ik negatieve dingen lees. :(

Ik kan wel door het tv kijken weer negatieve gedachtes ontwikkelen. Een programma zoals Over mijn Lijk brengt mij gelijk weer bij angstgevoelens over dood en ziektes.

Ik gebruik venflaxine en nu in korte tijd al 2 keer moeten ophogen.Den k nu heel de dag alleen nog masr wat als ik niet beter word of gek word en opgenomen mort worden.Dadelijk kan ik niet meer werken en bij zzp,er
Word er helemaal gek van hoop dat de oohoging snel gaat werken.
Iemand meer ervaring hiermee???

Hey , ik ervaar dit ook bij mij in juni hartkloppingen , paniekaanvallen en angst , ik ben momenteel in opname daarvoor , en als ik in paniek geraakt neem ik xanax en anti depressieva deanxit .. heb ook veel onderzoeken gedaan , maar helaas niks gevonden , heb dus een depressie , met ook gevolg met een druk gevoel op de borst

Ik precies zo
Geen 10 minuten maar hele dagen
Geen leven zo
Aanvallen slapen beetje eten en suïcidale gedachten

Het lijkt op existentiële angst. Ik heb angst gehad voor het leven zelf en voor het bewustzijn dat ik leef. Angst bevestigd je gedachten en daarom ga je geloven dat je gedachten het probleem zijn. Echter heeft het allemaal met je focus op je angst te maken. Je let op hoe je je voelt tijdens het denken. Het probleem zit m in de focus en die moet je zien te doorbreken. Ik doe ondanks mijn angst alles wat ik anders ook doe en ook alles zonder medicatie. Ik neem geen genoegen met leren leven met mijn angst, ik geloof in een oplossing. Ik heb jaren zonder angst kunnen leven dus dat moet nu ook kunnen. Wij kunnen meer met onze hersenen dan wij weten. Ik onderzoek zelf hoe de focus doorbroken kan worden. Ik wil gewoon kunnen denken over alles zonder dat ik er angst bij krijg.

Beste daniel sorry dat ik dit zo laat lees.
Het zou inderdaad een existentiele angst kunnen zijn en ik geloof er ik sterk in dat dit zonder medicijnen opgelost kan worden. De vraag is inderdaad hoe verleg je de focus . Heb nu namelijk ook angst over de gedachten of wij wel echt iets kunnen beslissen in ons leven. Ik wil gerust mijn nummer geven zodat we met elkaar wat kunnen praten?.

Dit is wel zo herkenbaar, en zoooo eng, ik heb daarbij nog thanatofobie ( irreele overdreven angst om dood te gaan zonder dat er gevaar is) je gaat door de hel ! Bang ook om geestelijk zwaar ziek te worden, denk veel te ver door. Dit is nog versterkt door het verlies pas geleden van 2 zeer dierbare personen, vraag me af of ik hier ooit nog uit kom. Het is constant vechten. Sterkte

beste kirsten,

Ik heb ook hyperventilatie en ga naar een ademhalings therapeut. Wellicht kan dit jou helpen bij de paniekaanvallen...

Hallo dit is nu eens een mooi verhaal. Ga zo door. Ben trots op je zelf ,en ben trots op je huisje. Kijk naar wat je voor elkaar hebt gekregen top.en dat je het zo eerlijk hier op dit forum neer zet dat mag je ook als een compliment zien .ga zo door. Mvg anoniem

Hoi! Je verhaal is zo herkenbaar. Alleen zit ik nog in de fase dat het mijn leven volledig beheerst en ik de hele tijd paniekaanvallen krijg hierdoor.

Ik vertrek binnenkort op reis en maak me nu al enorm druk omdat ik angst heb om ziek te worden. In mijn nabije omgeving heerst er momenteel ook een virus, waardoor dit nog eens zo erg is. Ik weet momenteel echt geen weg met mezelf en voel me de hele tijd angstig en gestresseerd hierdoor… weet zelfs niet hoe ik het momenteel ga moeten aanpakken om mezelf rustig het vliegtuig op te krijgen en alles wat er bij komt kijken.

Mocht je tips hebben, ze zijn altijd welkom.

Veel liefs en knap wat je bereikt hebt!

Mooi verhaal Kimberly. Heb er zelf ook nog altijd moeite mee. Maar beetje bij beetje gaan we vooruit.

Ja dat herken ik , jij noemt het brandnetels en het lijkt voor mij alsof ik veel te lang in de zon heb gelegen zowel borst voeten en binnenkant van mijn armen. Het heeft te maken met de angststoornis.

Hoi Petra,

Voor mij ook herkenbaar. Misschien niet helemaal hetzelfde, maar ik heb sinds een paar weken op en af hele erge tintelingen in mijn voeten en onderbenen. Als ik aan anderen zonder angststoornis vraag of zij dit ook ervaren, geven zij aan dit te voelen wanneer ze er op letten. En dat het een 'normale' sensatie is
Mijn angststoornis gaat met name richting hypochondrie en ik ben hierdoor zelf ook bang dat er iets niet goed zit. Ook omdat ik nog veel andere klachten heb (kort van adem, spijsverteringsklachten, hartkloppingen, duizelingen). Je voelt je soms zo alleen..huisarts denkt niet dat er iets mis is.
Dus ik ben hier eigenlijk ook opzoek naar mensen die ook ervaringen hebben met deze sensaties. En het echt een lichamelijke uiting van angst is. Beetje geruststelling is altijd fijn haha

Allemaal heel herkenbaar. Ik voel al een lange tijd een brandgevoel in mijn lichaam, en dan van mijn keel tot de maagstreek. Het is een heel eng gevoel. Ik kan het ook niet precies uitleggen wat ik voel maar het zullen wel angsten zijn in combinatie met spijsverteringsklachten. Maar ja door de angst ga ik hele andere dingen denken. En Petra zou je nog eens precies willen uitleggen wat jij voelt? Is het in je lichaam of juist niet.

Ben je hiermee al eens naar de huisarts geweest? Toen ik dit soort problemen kreeg vertelde de huisarts mij na wat onderzoekjes dat het bij een paniek/angst aanval hoort. Uiteraard liet ik het hier niet bij en liet me doorverwijzen naar een cadioloog en neuroloog. Na verschillende onderzoeken kwam hier niets uit. Nu 2 jaar verder en een psycholoog verder. Op aanraden van deze het sporten weer opgepakt en ik moet zeggen dat je je dan minder focust op je lichamelijke klachten en ze dan ook wel eens helemaal weg zijn

Tip. Ga luisteren, vanaf begin, naar de Podcast Wijnand van Dam. Live coach aan zee. Heb ik zoveel aan.

Heb je enig idee waarom je in juni zo wakker werd?
Het klinkt nu vooral als angst voor de angst (heel herkenbaar..)

Douche durf ik ook niet bang van de duizelingen die ik elke dag heb dus was mij aan de wastafel

Hoi george,

Bij mij precies hetzelfde. Slecht slapen en angst staan bij mij steeds in verband. Om gek van te worden! Als ik slecht slaap voel ik me angstig, en vervolgens wordt ik angstig om slecht te slapen en slaap ik dus slecht , met vaak paniekaanvallen in de nacht erbij. Ik heb tot nu toe nog niet iets gevonden wat helpt, soms is het letterlijk het even uitzitten voor mij.

Groet,

Hoi kim hoe ga het nu met jou al Wat beter grtjs john

Om mijn bovenstaande verhaal nog even aan te vullen, toen ik de eerste keer herstellende was had ik ook last van extreme vermoeidheid, dat is nu gelukkig zo goed als over, waar ik nog wel last van heb is af en toe een soort kortsluiting in mijn hoofd, ineens een blackout, erg vergeetachtig ook.

Hey Lis,

Ben je al bij een echte GZ psycholoog geweest? Daarnaast ook yoga doen 2 keer in de week zal je niet normaal veel helpen. Vooral voor de ademhaling en paniekaanvallen.

Groetjes Nina

Om mijn bovenstaande verhaal nog even aan te vullen, toen ik de eerste keer herstellende was had ik ook last van extreme vermoeidheid, dat is nu gelukkig zo goed als over, waar ik nog wel last van heb is af en toe een soort kortsluiting in mijn hoofd, ineens een blackout, erg vergeetachtig ook.

Ik heb al van alles gedaan Hypnose Haptonomie LEMDR COGNITIEVE therapie heb wel 30 boeken over angsten ggz gelopen ik weet mij geen raad meer vannacht hevige Paniekaanval gehad nog nooit .snachts gehad ik ben bang dat ik het vannacht weer krijg ik sta op met angst en ga ermee naar bed raak overal van in paniek en dan vreselijke duizelingen ik ben helemaal onderzocht en 4 weken geleden 9 bloedonderzoeken gehad en was allemaal goed chloresterol ook goed hartfilmpjes gehad maar zodra ik maar wat voel of naar buiten moet wat ij niet dirf meteen angst en altijd voor de dood ik was al niet dik maar ben door slikfobie erbij 18 kg afgevallen ik ge bruik 3x daags diazepam 5mg en had Citapolam gekregen erbij maar daar ben ik snel mee gestopt dat maakte het nog erger ik ben radeloos GGZ propt je vol met medicijnen zijn er meer mensen die Hypogondrie hebben ik zou het liefst in een groep willen met mensen die de zelfde klachten hebben dan kan je elkaar steunen maar ik heb al in mijn woonplaats geinformeerd maar helaas is dat er niet allemaal veel sterkte gewenst gr Joke

Dag Joke, ik ben Rob. Elk verhaal is weer iets anders maar de rode draad is hetzelfde. Ik heb de laatste 3,5 jaar heel veel last van angst, paniek, onrust/gejaagdheid, permanente spanning, doemdenken, depressie en vermoeidheid. Dat van die medicatie herken ik ook helemaal. Mijn echtgenote en ik zijn regelmatig radeloos. Ook ik heb wel behoefte om eens met iemand met dezelfde ervaringen delen. Geen ach en wee maar meer 'wat ervaar jij' en 'hoe ga jij daar mee om'. Ik mis mijn creativiteit, zelfvertrouwen en eigenwaarde. Alles voelt als 'dreiging'. Soms lijkt het alsof het leven zelf mij naar een andere rol, een die meer bij mij past, probeert te 'duwen'. In vroeger tijden kon ik prima andere mensen helpen maar dat lukt niet meer. Zit helemaal vast in mezelf. Nou ja zo, voel je de behoefte zie ik wel een reactie. Groetjes, Rob

Hoi Naamgenoot (ik heet ook Joke haha) Ik volg in Stress en Angst Vrij Programma van Nick de Waard. Echt een aanrader. Veel herkenning en ervaringsdeskundig advies. beter dan psycholoog als je het mij vraagt.

Heb ik ook gevolgd bij hem.
Ik snap het nu veel beter wat er gebeurt.
Hij legt het op fijne manier uit.
Ook heerlijk zijn zijn meditaties op you tube.
Zou daar ook eens kijken

Het komt goed maar gaat niet vanzelf.
Sterkte

Herkenbaar. Wil graag in contact komen

Heel hard gezegd doorblijven gaan! zet door. Dit is namelijk een reactie van je lichaam die met alles probeert om te gaan. Zet door

Fiet op jou

Fiet op jou??

Ik snap dat sporten belangerijk voor je is en gelukkig kan je tegenwoordig thuis ook een eind komen. Natuurlijk is het uiteindelijk de bedoeling weer naar buiten te kunnen gaan en doen en staan waar je wil. Maar push jezelf niet zo hard. Onderschat niet wat angst en paniek met je doet. Het is een echte aanslag aan geest en lichaam. Het is vermoeiend en trek de energie uit je dus al dat sporten ontneemt je van dat kleine beetje energie die je nu hebt en dat maakt je nog vermoeiender waardoor je vatbaar bent voor meer stress en aanvallen. Bouw het rustig en klein op. Maak een schema maar wees niet bang om ook eens nee te zeggen als het niet gaat. Wees lief voor jezelf en je lichaam. Succes!

Hoi Sterre,

Ik herken er heel veel van.

De angst voor de angst is dan ook vaak nog het ergste.

Wat mij sowieso helpt/hielp is lezen dat je niet de enige bent. Er zijn er veel meer dan je denkt.

Ik heb deze site sinds kort ontdekt en het nadeel is dat iedereen hier kan schrijven en lezen (is natuurlijk een voordeel ook) maar hierdoor dus ik schrijf niet alles 😊

Wel een jaar later maar ik herken mij enorm in jou verhaal. Ik struggle hier enorm mee!
Hoe gaat het nu met jou?
Heb je tips? Ik slik momenteel geen medicatie maar denk er soms wel aan. Hoewel…. Ook weer angst daarvoor. Overal angst zien.

Ik herken heel veel in je verhaal.
Druk op maag borst, een gevoel te willen vluchten..

Angst zou kunnen komen door onderdrukte emoties. Onverwerkte rouw .
Praten is fijn om steun te ervaren maar je angstgevoelens stoppen niet.

Je zenuwstelsel zou overbelas
ting kunnen zijn door lang durende stress. Tegen de angst vechten helpt niet . Het er laten zijn is beste oplossing. Ik heb de angst getekend in m’n lichaam. Zelf gedichtje er over geschreven.

Laaste wat mogelijkheid is , is vroeg kinderlijk trauma. Hoe was je kindertijd. Waren je ouders emotioneel beschikbaar.
We hebben allemaal innerlijke kind.
Hoe is jou innerlijk kind. ? Hoe is daarmee.

Ik zelf heb chronisch complex Ptss , door vroeg kinderlijktrauma. Daarbij angstoornis.

Ik heb dezelfde klachten. Al vanaf april 2023 heb ik angstklachten en ervaar hetzelfde als jou. Het word beetje bij beetje beter. Misschien kan je de volgende dingen proberen:

- Probeer afleiding te zoeken en alleen dingen te doen die je echt leuk vind. Hierdoor ga je niet zo snel aan de angst denken en als je je goed voelt op de dag (ervaar ik) heb je wellicht veel minder last van de klachten.
- Blijf positief en weet dat je niet doodgaat. Ook als je "keel dichtgeknepen" word, voel met je hand de lucht die je in en uitademt om te beseffen dat je niet stikt.
- Wat bij mij soms helpt tegen de spanningshoofdpijn, naast proberen continu positief te denken, zijn de rustgevende tabletten van A. Vogel met Passiflora erin.

Ik zelf heb ook continu een onrustig gevoel nog steeds maar bekijk elke dag terug en doe alles op een dag wat ik normaal ook zou doen. Als ik een kleine vooruitgang heb geboekt probeer ik daar ook blij om te zijn.

Hoop dat je hier wat mee kan en succes.

Ik heb dezelfde klachten. Al vanaf april 2023 heb ik angstklachten en ervaar hetzelfde als jou. Het word beetje bij beetje beter. Misschien kan je de volgende dingen proberen:

- Probeer afleiding te zoeken en alleen dingen te doen die je echt leuk vind. Hierdoor ga je niet zo snel aan de angst denken en als je je goed voelt op de dag (ervaar ik) heb je wellicht veel minder last van de klachten.
- Blijf positief en weet dat je niet doodgaat. Ook als je "keel dichtgeknepen" word, voel met je hand de lucht die je in en uitademt om te beseffen dat je niet stikt.
- Wat bij mij soms helpt tegen de spanningshoofdpijn, naast proberen continu positief te denken, zijn de rustgevende tabletten van A. Vogel met Passiflora erin.

Ik zelf heb ook continu een onrustig gevoel nog steeds maar bekijk elke dag terug en doe alles op een dag wat ik normaal ook zou doen. Als ik een kleine vooruitgang heb geboekt probeer ik daar ook blij om te zijn.

Hoop dat je hier wat mee kan en succes.

Hi Lucas,
Ik heb het zelfde als jij alleen ik heb 10 jaar medicijnen geslikt waar ik goed op reageerde. Nu ben ik een half jaar geleden ermee gestopt en dat ging goed tot 3 weken geleden. Enorme terugval. Zit nu ook hele dag thuis met constante angst en nare gevoel in me lichaam. Ik geniet nergens meer van. Het is net of ik niet meer leef.

Lieve Lucas en Somaya,

Ik had dezelfde klachten en wat mij erg geholpen heeft is regressie/reïncarnatietherapie.
Ik was erg sceptisch maar het heeft mij geweldig geholpen en daar gaat het om.

Ik hoop dat jullie er iets aan hebben.
Groetjes

Hoi, de tunnelvisie en de snelle hartslag herken ik wel. Op zo’n moment denk ik hier ook heel erg bij na. Ook als ik in gesprek ben met iemand, dan luister ik wel maar ik denk alleen maar ‘ik voel me niet goed ik voel me niet goed’ waardoor het alleen maar erger word. Sinds ik ben begonnen met antidepressiva dit soort paniek aanvallen niet meer zo hevig gehad

Lastig is dat he. Ik Heb er ook lang last van gehad tot ik op een gegeven moment dacht ja fk it😂 gewoon jezelf zijn hoor!!!

Ik heb er veel spijt van dat ik stil was. En de reden waarom ik stil was is omdat ik nogal hard was (volgends vele). Men gaat over je heen lopen als je stil bent (kan) dus gewoon doen hoor, er kan niks gebeuren.

Oja

In het begin kan het erg lastig zijn en veel energie kosten maar het word wel beter..

Mijn moeder is 60 jaar en zij heeft er nog steeds last van, ze bevriest tijdends feestjes en ze schaamt zich heel erg en je ziet dan ook hoe ze zich terug trekt en ze zal ook nooit de telefoon opnemen. Een echte weerspiegeling van wat ik was,heb ik me eigen toch over de drempel weten te zetten. want dat is gewoon vergooien van je leven. Door je in te houden.. voor andere mensen..Niet doen! Zoek desnoods therapie daarvoor

Hoi Josee,

Ontzettend herkenbaar! Ik heb het ook gekregen als gevolg van een paniekaanval. Momenteel ben ik gediagnoseerd met een angstoornis. Ook ik heb regelmatig en soms dagenlang die derealisatie/personalisatie. Het lijkt gewoon alsof je er niet ben of niet bestaat dat je ergens zweeft in een droom. Heb jij dan ook zo'n raar gevoel in je hoofd? beetje wazig ofzo. Ook ik heb nog een tal van lichamelijke klachten. Dit hoort erbij. Ik loop inmiddels bij een psycholoog en dit is iets waar we doorheen moeten. Ik heb zelfs een poosje geen auto meer gereden door de derealisatie/personalisatie. Nu kan ik er op sommige momenten iets beter mee om gaan. Met momenten wordt ik er ook nog heel angstig van en heb ik ook het idee gek te worden, of allerlei ziektes te hebben. Kortom je bent absoluut niet de enigste. Ik hoop dat dit je wat helpt. Heel veel sterke!

Ik heb het al 1.5 jaar.. word er zo gek van! Snap niet wat ik verkeerd doe..ik werk aan mezelf, nergens bang voor.. maja..

Waarschijnlijk ben je zolang doorgegaan terwijl je lichaam en hoofd te moe waren. Ze zeggen dat je dubbel zoveel tijd nodig heb om van je klachten af te komen. Mijn psycholoog zei dat het eigenlijk een mooi ding is van je brein. De derealisatie/personalisatie is een bescherming van je hoofd om verder schade te voorkomen. Probeer is te denken oke ik heb het maar er gebeurd niks. Ik weet hoe moeilijk het is mij lukt het ook lang niet altijd, maar als je dit lang volhoudt schijnt het vanzelf minder te worden.

Hallo Lieke en Josee

Ik heb er ook onwijs last van, vind het ook heel frustrerend. Nu al 3,5 jaar..
Ik heb ook wel medicijnen geslikt tussendoor, maar ben hier wel mee gestopt. Nu wel het gevoel sterk genoeg te zijn om het aan te kunnen hoe naar ook.
Helaas kan ik er de vinger niet op leggen waarom ik er zoveel last van heb. Heb ook allerlei rare gedachten waar ik vroeger nooit aandacht aan zou hebben besteed maar nu niet weg te denken zijn en me angstig maken.
Het is iets raars met mijn bewustzijn, ervaren jullie dat ook zo?
Ik hoop ook op tips!

Groetjes Lotte

Hallo Lieke en Josee,

Helaas super herkenbaar voor mij, nu al 3,5 jaar..
Ook het gevoel helemaal de controle kwijt te raken door ik denk de derealisatie. Want niks klopt meer voor mijn gevoel en ik heb dan ook vaak geen idee wat ik hier doe zegmaar. Ben dan ook bang ook psychotisch te worden.
Ik slik geen medicijnen meer.. Werd er wel iets rustiger van maar uiteindelijk lost het niks op bij mij.
Het is voor mijn gevoel altijd aanwezig maar het komt in vlagen.
Ik weet ook niet wat ik verkeerd doe, ik ga naar een pri therapeut. En lees er ook veel over om het goed te begrijpen.
Heeeel frustrerend.
Ik hoop ook op tips!

Hallo Lieke en Josee,

Helaas super herkenbaar voor mij, nu al 3,5 jaar..
Ook het gevoel helemaal de controle kwijt te raken door ik denk de derealisatie. Want niks klopt meer voor mijn gevoel en ik heb dan ook vaak geen idee wat ik hier doe zegmaar. Ben dan ook bang ook psychotisch te worden.
Ik slik geen medicijnen meer.. Werd er wel iets rustiger van maar uiteindelijk lost het niks op bij mij.
Het is voor mijn gevoel altijd aanwezig maar het komt in vlagen.
Ik weet ook niet wat ik verkeerd doe, ik ga naar een pri therapeut. En lees er ook veel over om het goed te begrijpen.
Heeeel frustrerend.
Ik hoop ook op tips!

Hoi Anoniem,

Vervelend hé ik herken mezelf ik je verhaal. Gisteren lag ik bijvoorbeeld op bed ik moest ik daarna even wat pakken in de douche. Ik had het gevoel dat ik zweefde en gewoon niet was maar wel liep zo raar!
Mijn tip:
- Accepteer het en denk er gebeurd niets (vind ik ook nog moeilijk hoor)
- Als je moe bent stop en neem rust
- Als je moet huilen huil dan dat zorg soms dat er veel spanning van je af valt en dat kan helpen op de derealisatie te verminderen.

Hallo Lieke en Josee,

Helaas super herkenbaar voor mij, nu al 3,5 jaar..
Ook het gevoel helemaal de controle kwijt te raken door ik denk de derealisatie. Want niks klopt meer voor mijn gevoel en ik heb dan ook vaak geen idee wat ik hier doe zegmaar. Ben dan ook bang ook psychotisch te worden.
Ik slik geen medicijnen meer.. Werd er wel iets rustiger van maar uiteindelijk lost het niks op bij mij.
Het is voor mijn gevoel altijd aanwezig maar het komt in vlagen.
Ik weet ook niet wat ik verkeerd doe, ik ga naar een pri therapeut. En lees er ook veel over om het goed te begrijpen.
Heeeel frustrerend.
Ik hoop ook op tips!

Jep exact dat. Ik kan hier ook nog totaal niet mee omgaan. Heeft iemand tips?

I hope it all works out for you.
Im often in the same situation

Ik denk dat u met een narcist te maken heeft Google het maar eens wel weg gaan hoor

Lieverd, stop alsjeblieft met dit soort dingen te lezen. Het nieuws is 1 grote bangmakerij. Leef met de dag en geniet 🥰

Ik heb het ook extreem, wil niet meer maar kan er niks voor vinden om te stoppen,
Een hel elke dag weer

Hoi Caroline. Mijn vader is gestorven toen ik zes jaar was en heb ongeveer sinds mijn 11e last van angst en paniekaanvallen. Sindsien ben ik bang voor de dood. Ik weet niet of dit hetzelfde is, maar extreem en nu ik 54 ben en ouder wordt, worden de aanvallen erger. Twee jaar geleden, na erg lange tijd, weer hulp gezocht, van her naar der gestuurd en nóg bezig met het vinden van 'de juiste praktijk. Weer ergens anders en weer met iemand anders, weer mijn verhaal gedaan en weer verschillende uitspraken.
Ik ben er elke dag mee bezig, de ene dag wat minder dan de ander, maar zo vermoeiend. Soms lijkt het alsof ik kortsluiting maak in mijn hoofd en ben al wel eens neergeklapt. Ik word niet gehoort of ze nemen me niet serieus, geloven me niet...ik probeer het met ademhalings- en ontspanningsoefeningen onder controle te krijgen, wat ietsje lukt soms, maar ze begrijpen niet, dat, dat maar voor eventjes is en de angst maar blijft terugkomen, soms zelfs erger hierdoor. Zo moeilijk!! Groetjes Katja

Hoi Tille, je verhaal klinkt voor mij best herkenbaar. Ook mijn man heeft me een paar keer toe emotioneel beschadigd door stiekem contact te hebben met zijn exen. Het is voor mij nu 4 jaar geleden. Maar ik blijf onzeker, ik durf ook mijzelf niet te zijn en dat gaat best ver door. Ik hoop dat het inmiddels wat beter met je gaat. Als je er behoefte aan hebt wil ik gerust verder met je kletsen hierover hoor.

Groetjes Marianne

Hai, toevallig lees ik dit. Komt mij heel bekend voor. Dit kan komen door jouw darmen. Google op Lekkende darm of door bacteriële overgroei in de darm. Darmen en brein zijn met elkaar verbonden.

Goedeavond, ik ervaar met veel dingen het zelfde, ik ben sinds klein altijd angstig en de afgelopen jaren is mijn angst met de meeste dingen in me leven de baas geworden. Vorig jaar ben ik begonnen met meditatie en dat helpt mij goed op vele momenten. Tijdens me meditatie focus ik op me adem, en laat ik alle gedachtes gaan terwijl ik langzaam in en uit adem. Dit is echt een aanrader, de meeste dagen mediteer ik als ik opsta 30 min en wanneer ik ga slapen 30 min. In het begin is het moeilijk om het zo lang voltehouden maar als je elke dag oefend kom je steeds verder. Je komt achter dingen die je normaal niet zou kunnen ontcijferen en dat is het mooie. Verder raad ik u ook aan om als u een angstaanval heeft gewoon even een momentje rustig in en uit te ademen. Ons gedachtes zitten veel in verband met onze manier van ademen, als je je hart rustiger laat lopen doormiddel van rustig ademen worden je gedachtes ook minder heftig. Is wetenschappelijk bewezen. Ik hoop dat dit u gerusteld en dat u het eventueel kan gaan proberen. De groeten van Marley

Ik zou zeker kijken naar een lichaamsgerichte therapie. Er is steeds meer bewezen dat ‘trauma’ (dit kan iets kleins zijn) zich opslaat in je lijf. Ook stress ontladen kan je hiermee.

Hoi, als het op angststoornissen aankomt. Ik heb circa 30j met een gzleefd zonder te weten wat het is.
Ook ik dacht een hersentumor te hebben of gek te worden toen 2 jaar geleden mijn lichaam allerhande rare dingen begon tee doen. Ongecontroleerd zweten, rillen, evenwichtstoornissen, misselijkheid, braken, uitgeput, etc

Je geeft aan dat je symptomen erger geworsen zijn. Dan lijkt mij een consultatie bij de psycholoog aangewezen. Je kan ook met je symptomen naar een internist. Die checken op mogelijks lichamelijke oorzaken, zoals bvb een tumor.

Hooe it helps
R

Ik ben mijn man aan een hersentumor verloren…. Dit waren zeker niet de symptomen die ik bij hem zag! Ik ga nu wel door het leven met angststoornissen, door wat ik mee maakte. Mijn slechtste moment is wakker worden… tussen 7/8u. Opgejaagd, angstig, zweten, diaree… al 2 jaar lang. Ik probeer het te plaatsen en vooral actief te blijven. Stil zitten en piekeren maakt het erger!!! Ademen, aanvaarden dat het leven niet zo lief geweest is en blijven hopen dat het weer beter wordt!! Ik weiger medicatie!! Die verlamd de ziel, heelt ze niet. Alles komt goed, is nu mijn mantra!!!

Jeetje Martin, heftig om te lezen. Erg herkenbaar dit. Weet dat je niet alleen bent ook al voelt dat soms wel zo. Blijf hoop houden!

Sterkte en bedankt voor je bemoedigende woorden.

Vreselijk, ook begrijpelijk. De buitenwereld is ook hard en gemeen. Sterkte!

Misschien kun je, met begeleiding, ceremonieel 'terugstappen' op je levenslijn, tot vlak voor de gebeurtenis. En dan vanuit kracht weer vooruit stappen en jouw vrolijkheid en onbevangenheid meenemen.
Je begeleider kan jou bemoedigen, door jouw 11 jarige deel te bevragen op wat zij voelt en haar te vertellen dat het niet erg is,dat het kan gebeuren en dat het goed is dat je een toilet hebt opgezocht. Je kunt dit ook zelf doen overigens door een dialoog te voeren met jouw innerlijke 11 jarige, ;)

Misschien helpt het om gewoon buiten te gaan poepen in de bosjes of in zee gaan zwemmen en dan poepen totdat je het leuk gaat vinden. Het lichaam is gewoon een poepmachine, het eet en drinkt en scheidt dat uit in de vorm van mest. Dat geldt voor alle dieren.
Alles wat we eten is ook veredelde mest, want vlees en groenten groeien van mest dat sinds een miljard jaar dat bodemlaag van de aarde is gaan vormen. Alles is dus mest of veredelde mest.
Volgens mij heb je een ongedefinieerde angst stoornis, en wordt de poepangst gebruikt als excuus, uiteraard onbewust.
De angst lijkt zich te fixeren op sociale angst, op de anderen.
Je kan dus niet goed tegen mensen, je begrijpt ze niet, ze lijken wel een andere soort waarvan je niets goeds hoeft te verwachten, en contact is dan stressvol.
En om eerlijk te zijn, daar zit je niet erg ver naast.
Probeer je gewoon te vermaken en neem de mensen niet zo serieus, want ze zijn ook niet serieus te nemen.
Laat ze maar lekker lullen, dat is wat mensen doen.
Probeer anders een hond, die zijn veel relaxter en normaler en je moet dan toch naar buiten en hebt een dier om je liefde te geven en voor te zorgen.
En neem je eigen angst ook niet zo serieus. Je anticipeert enkel een verschrikkelijk vooruitzicht. En ja, dat doe je toch echt zelf.
DUS STOP DAARMEE, EN KIES VOOR JEZELF ! Je hebt een geboorterecht op een enigszins comfortabel leven, en daarvoor moet je besluiten nemen voor JEZELF en maling hebben aan wat de anderen denken. Denken denken denken, STOP

Hoi Anne,
Ik heb net mijn verhaal geplaatst, wat in veel opzichten lijkt op dat van jou. Ik heb div. antidepressiva geprobeerd, maar niets sloeg aan. Mag ik vragen welke medicatie jij kreeg?
Heel veel sterkte met je herstel.
Liefs, Rosa

Heeft iemand positieve verhalen om hieruit te komen

Hallo Corrie ,

ik ben op dit moment bezig met ademhaling oefeningen, en het werkt een beetje maar positieve verhalen vind ik ook niet echt en dat is wat mij ook zo bang maakt.


om elke week de dood in de ogen te kijken is zo naar