Angstaanval / Angststoornis - forum lotgenoten

Als je al zoveel geprobeerd hebt, dan heb ik deze tip: Dynamic meditation van Osho. Zoek of er een groep is die de dynamic meditation in je omgeving aanbiedt. Of ga bijvoorbeeld naar de humaniversity in Egmond aan Zee.

Ik heb identiek hetzelfde probleem. Ook ik heb hier nog altijd geen oplossing voor. Het is echt vreemd waarom onze hersenen een signaal naar onze keel geven om te kokhalzen. Wat je misschien nog kan proberen is een chiropractor. Hij kan door het kraken van gewrichten druk in je lichaam verlagen. Psychologisch is dit echt heel zwaar.

Laat me gerust weten hoe het nu en verder in de toekomst met je gaat.

Ikheb het zelfde ik slaap.ook vaak vij mijn zus.ik heb zelf kinderen. Maar ik wil.altijd met iemand zijn ik snap.jou helemaal.

Na meerdere pogingen zit ik nu momenteel weer bij de psycholoog voor een behandeltraject en medicatie, maar heb er een hard hoofd in.. Let maar op dat ik weer niet kom opdagen. Dan kom ik gewoon nooit verder...

Ik ben ook 22 en vecht door exact hetzelfde ik heb exact hetzelfde kwa jeugd onthoud een ding blijf positief en ik zit ook weer helemaal vast maar bij begon het op 18 een jaar elke dag gehad kon niets meer tot aan douchen toe maar toch kwam ik er toen uit dus weet dat het kan en het niet levenslang hoeft te zijn blijf vechten en zoveel afleiding als kan

Welke medicatie want dat wil iedereen wel zou je dat bekend willen maken

HOi, hoe is het nu met jou? na het gaan naar de psycholoog?

Hoi,Ik hoop dat het beter met je gaat. Ik ben een vrouw van 20 jaar oud en heb zelf ook last van een sociale fobie. Ik zit momenteel in therapie om hieraan te werken. Ik begrijp precies hoe je je voelt: het constante gevoel dat mensen op je letten, het gevoel alsof je bijna flauwvalt en je hartslag die omhoog gaat. Ik ben vooral bang voor wat anderen van mij denken en vind het eng om te denken dat ik alles verkeerd doe en dat ik opval.
Ik heb zoveel last gehad van mijn sociale fobie dat ik op 17-jarige leeftijd moest stoppen met mijn opleiding omdat ik niet meer naar school en stage durfde te gaan. Gelukkig zit ik nu al ongeveer 5 maanden in therapie en voel ik me iets beter.
Mijn psycholoog zegt altijd dat ik mijn angst de baas moet zijn, en ik vond dat in het begin maar een stomme opmerking. Ik dacht bij mezelf: 'Joh, als ik dat kon, zat ik hier niet'. Maar uiteindelijk besloot ik mezelf te dwingen om dingen te doen die ik super eng vond, zoals boodschappen doen of naar de stad gaan en nieuwe mensen ontmoeten. Ik vond het echt doodeng en had misschien wel 10 paniekaanvallen die dag, maar ondanks de paniekaanvallen en de stress was ik wel trots op mezelf toen ik weer thuis was.
Door mezelf te dwingen naar buiten te gaan en onder de mensen te komen, nam de angst af en werd de stap om het de volgende keer weer te doen kleiner. Ik vind het nog steeds wel eng, en ik heb nog last van paniekaanvallen, maar het zijn er minder en daar ben ik al blij mee (: Sommige dagen lukt het me om dingen te doen, en sommige dagen niet, en dat neem ik mezelf ook niet kwalijk, want het is echt vervelend om een angststoornis te hebben.
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat hoe meer dingen je doet die je eng vindt, hoe minder eng ze uiteindelijk worden. Totdat je op een dag totaal geen angst meer voelt en niet meer piekerend je bed in gaat.
Ik hoop dat je iets aan mijn ervaring hebt en ik wens je veel sterkte toe. Blijf eraan werken en wees trots op jezelf voor elke stap die je zet.

Hier precies zo
Al drie weken aaneen
Met af en toe slaap
Ik heb app gedownload paniekaanvallen overwinnen
Maar werkt niet
Ik bel huisarts je moet wel je paniek Omarmen
Cognitieve gedragstherapie proberen en ik krijg emdr

Als je wil contact
Of kijk op you tube Marcus’ krielen
Of coach aan zee

Klinkt misschien stom
Maar koop een kleurboek, er is een speciaal kleur boek voor anxiety.
Ook zijn er een heleboel boeken hoe je piekeren kunt minderen.

Herkenbaar hier hetzelfde bij me zoontje van 1,5 als je wil praten mag dat altijd

Heyy,

Zelf loop ik ook bij een psygoloog om precies het zelfde wat jij hier verwoord.
Bij mij begon het ook met het druk maken om de kleinste stomme dingetjes. Om die gedachten was ik mij nooit echt bewust.
Vorig jaar November ben ik moeder geworden na me bevalling heb ik om alles gehuild waarom wist ik niet uiteindelijk vormde ik een intense angst omdat ik bang zou zijn ik een gevaar zou kunnen vormen voor mijn zoon.
Zelf weet ik dat ik dat nooit zal kunnen of willen doen maar toch blijven de gedachten me schrikken.
Daarom geloof ik best dat jij er van schrikt en graag wat tips wil.
Dit zijn de tips die ik van de psygoloog mee heb gekregen.
Probeer je pieker uur uit te stellen tussen 7-8 uur savonds.
Als je die nare angstige gedachten heb ga in dan in discussie met je zelf vraag je zelf af wat je op het moment deed op welk moment die gedachten kwam, vraag jezelf daarna af of er dan ook uberhaupt wat is gebeurd en hoeveel kans er is dat dat zou gebeuren of je het zou willen.
Kijk daarna naar hoe je je dan voelt of je angst minder is.
Blijf dat telkens herhalen in je hoofd.
Zelf heb ik ook echt nog last er van en dat komt omdat ik het vollop negeer en de gedachtes dan ook weg wil drukken laat ik je een ding vettellen zodra je dat doet worden ze alleen maar erger ik merk zodra ik in gevecht met me eigen brein ga dat het stukken minder word

Heyy,

Zelf loop ik ook bij een psygoloog om precies het zelfde wat jij hier verwoord.
Bij mij begon het ook met het druk maken om de kleinste stomme dingetjes. Om die gedachten was ik mij nooit echt bewust.
Vorig jaar November ben ik moeder geworden na me bevalling heb ik om alles gehuild waarom wist ik niet uiteindelijk vormde ik een intense angst omdat ik bang zou zijn ik een gevaar zou kunnen vormen voor mijn zoon.
Zelf weet ik dat ik dat nooit zal kunnen of willen doen maar toch blijven de gedachten me schrikken.
Daarom geloof ik best dat jij er van schrikt en graag wat tips wil.
Dit zijn de tips die ik van de psygoloog mee heb gekregen.
Probeer je pieker uur uit te stellen tussen 7-8 uur savonds.
Als je die nare angstige gedachten heb ga in dan in discussie met je zelf vraag je zelf af wat je op het moment deed op welk moment die gedachten kwam, vraag jezelf daarna af of er dan ook uberhaupt wat is gebeurd en hoeveel kans er is dat dat zou gebeuren of je het zou willen.
Kijk daarna naar hoe je je dan voelt of je angst minder is.
Blijf dat telkens herhalen in je hoofd.
Zelf heb ik ook echt nog last er van en dat komt omdat ik het vollop negeer en de gedachtes dan ook weg wil drukken laat ik je een ding vettellen zodra je dat doet worden ze alleen maar erger ik merk zodra ik in gevecht met me eigen brein ga dat het stukken minder word

Hey, als je wilt kunnen we er eens over praten. Je bent namelijk niet de enige die hier last van heeft!;)

Ik herken helemaal wat je zegt. Ik ervaar ook de hele dag spanning en angst . Zie mijn post van 10 juli hierover. Ik probeer ook steeds de tips toente passen die ik lees in de boeken van so chicken en zijn blogs. Ik ben erfelijk belast met dit soort gedachten en zal waarschijnlijk altijd moeten blijven vechten. Als mijn examen erop zit zal de spanning wel weet zitten maar het piekeren wil ik echt aanpakken.

Ik heb exact hetzelfde. Benieuwd of je het intussen hebt weten op te lossen?

Ik heb hetzelfde ik krijg nu elke keer als ik moet werken een paniek aanval en dat slaat op mijn keel waardoor ik niet kan eten als deze voorbij is moet ik helemaal bijkomen en voelt het of ik heb gesport en je gwn de gele dag al iets heb gedaan. Mijn advies is om het over je heen te laten komen maar niet accepteren dat dit bij je hoort je moet je minder veranderen naar positieve dingen en als het mogelijk is afleiding zoeken om er niet an te denken. Ik heb er namelijk net 1 gehad ik haat deze angst en heb al vele angsten mee gemaakt maar dit is wel 1 van de ergste ik hoop dat iets geholpen ben en hoop dat het snel oplost liefs sanne💪❤

Je zou eens kunnen proberen met hartcoherentie oefeningen. Heartmath of hartbrein. Angst in de keel is gekoppeld aan het hart en de angst die daar wirdt gevoeld.

Ik heb precies hetzelfde. Continu angst op het moment en daardoor dichtgeknepen keel, waardoor ik niet kan eten en bang ben om te eten. Ook door hele erge keelspanning steeds heftig hoesten en soms met eten zelfs kokhalzen omdat ik zo in paniek ben. Het is 1,5 week goed gegaan en nu door een trigger erger dan daarvoor...
Heb je al iets gevonden wat hiertegen helpt? En gaat het al wat beter?

Wat vervelend dat je dit door moet maken! Angst kan ons enorme belemmeringen geven in het dagelijks leven. Voor mij duurde het best een tijdje voor ik snapte dat ik met angst te maken had. Ik hoop dat onderstaande info jou/jullie zal helpen om weer een stap vooruit te komen.

Belangrijk: als je je in een (thuis)situatie bevindt waar je constant spanning hebt, probeer een nieuw (tijdelijk) thuis te vinden. Probeer niet alle triggers tegelijk te kunnen opvangen als je daar niet meer de kracht voor hebt! Uit ervaring weet ik dat weggaan dan de betere optie is, je hebt rust nodig om te herstellen van waar je ook doorheen bent gegaan.

Verder: een emotie (zoals angst of boosheid) moet je 'doorvoelen' om hem te kunnen verwerken. Accepteren dat hij er is op dit moment, alsof het een klein kind is dat aandacht en erkenning nodig heeft, helpt. Daardoor zwakt de emotie af en gaat hij soms zelfs helemaal weg. Let in gespannen situaties bewust op wat je lichaam doet, waar het zich aanspant. Geef je vervolgens langzaam over aan het nare en oncomfortabele gevoel, net zo lang tot je je er comfortabel mee voelt. Vergelijk het met onder een koude douche stappen: jezelf aanspannen is niet handig, want daardoor raak je niet gewend aan de kou. Het is beter om rustig adem te halen en telkens weer te ontspannen zodra je een lichaamsdeel aanspant. Probeer geen weerstand te bieden tegen het nare gevoel! Tegenwerken en weerstand bieden zorgen dat de emotie juist toeneemt en heftiger wordt. Het moet juist langzaam uit het lichaam komen. Bewegen helpt hierbij. Dit helpt mij persoonlijk bij angst, al heb ik het minder erg dan hoe jij het omschrijft denk ik. Mijn angst zit hem meer in sociale situaties. Het helpt mij om even stil te staan en bewust te worden van mijn aangespannen lichaam, en de tijd nemen om mijn racende gedachten te erkennen en los te laten zonder me ervoor te schamen dat ik ze heb.

Word ook bewust van de situaties die jou angst geven en waarom. Bedenk bijvoorbeeld hoe realistisch het is dat je in je eten stikt. Hoe vaak is dat tot nu toe gebeurd? Heb je misschien heel vroeger eens een nare ervaring gehad waarbij je bijna in je eten stikte? En heb je die angst nooit goed verwerkt? Of schaam je je voor deze angst bij de mensen om je heen? Probeer eens langzaam te kauwen op bijvoorbeeld een stukje fruit, heel bewust. Dan zul je zien dat je wat meer vertrouwen kunt krijgen in je eigen tong en kaken ;) Zoals je ook zegt: je hebt nooit een allergische reactie gehad. Redelijkerwijs is er dus geen reden om daar bang voor te zijn, maar de angst laat jou iets anders geloven en het helpt niet om je daartegen te verzetten. Emoties kun je niet wegredeneren: je voelt nu eenmaal wat je voelt. Wat hierbij helpt is de (mogelijke) situatie te accepteren (het advies van je psycholoog was dus zo gek nog niet!). Wat is het ergste dat er kan gebeuren als je eventueel een allergische reactie krijgt? Probeer het eens uit met iemand erbij die jij vertrouwt en die eventueel 112 kan bellen als het misgaat. Gewoon om je een gevoel van veiligheid te geven. Emoties zijn nu eenmaal erg ingewikkeld, maar laat ze er gewoon zijn. Angst voor de angst heb je soms nu eenmaal, ook al wil je het liever niet. Het heeft geen zin om dat te veroordelen, want dat maakt het alleen maar vervelender. Daarnaast kan onderdrukte angst inderdaad voor pijnklachten in het lichaam zorgen. Dus als je weer wat voelt... het is maar angst, geen dodelijke ziekte. Het zit alleen nog in je lichaam en moet even erkend worden.
Het is juist goed dat je je zo bewust bent van je lichaam! Maar hang aan pijnklachten niet meteen een oordeel of angstig idee. Laat het er gewoon zijn en haal rustig adem.

Angst overwin je door stap voor stap door een enge situatie heen te gaan in volle bewustwording dat je het eng vindt maar het toch doet. En dat heet: moed! :) Het kost wel oefening en patronen die al zo lang ingebakken zijn, zijn niet 1 2 3 'opgelost'. Maar iedere stap is er één.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Ik ben geen psycholoog, gewoon een ervaringsdeskundige...

Groetjes,
Lotte

Dit is normaal. Soms komt t ineens omhoog. Kunnen we niks aan doen. Dat gebeurd gewoon. Hebben wij allemaal ook. Soms gaat t jaren goed en ineens steekt t weer de kop op. Ma dat is ma voor even. Komt goed x

Iemand ook bekend met steken in het hart? Ik ben een jongen van 30 met een sociale angststoornis. Sinds ik ongeveer puber ben is dit begonnen. Van hyperventilatie tot paniekaanvallen. Ook heb ik een vorm van autisme pdd nos. Je ziet niet goed aan mij dat ik gebreken heb, ja in het zenuwachtige gedrag misschien soms. Iemand hier bekend mee? Zo ja, hoe kan je 10 jaar lang spanning van sociale contacten verminderen. Meer mensen om me heen vind ik lastig. 1 op 1 is verder wel iets fijner. Maar een derde persoon zal al stress betekenen voor mij.

Ja dat heb ik ook .bang voor pijn en denk dan het ergste. Gebruik ook antiepeprie pillen. Soms een oxa erbij.

Ingrid

Waarom denk je dat ze uit je buurt blijven?

Weet je dat miljoenen Nederlanders het niet eens weten dat ze een onregelmatige hartslag hebben? Zelf heb ik ook een onregelmatige regelmatige hartslag. Als je telt, is het van 1,2,3,4,5,pauze 6,7,8 enzovoorts. Elke keer als ik eraan denk denk ik, gaat dat wel goed en ga ik mij druk over maken met gevolg hyperventilatie. Constant houd ik 2 vingers op mijn pols om te checken. Maar ik begrijp en herken het wel. Probeer ademhalings oefeningen regelmatig te doen, je zal zien dat dat helpt.

Het tegenovergestelde van angst is liefde. Als je dus geen angst wil voelen moet je liefdevolle gedachten stimuleren. Een buikademhaling kan wat helpen, maar als je alsnog paniekerige gedachten hebt lost het niet veel op.

Beste Dame,


Wat mij heel erg heeft geholpen is mezelf proberen eroverheen te zetten. Niet in die slachtofferrol blijven. Maar constant blijven proberen. En proberen positief te denken. Als er iets positief kwam of gebeurde. Of ik een goeie dag had. Dan benadrukte ik dat heel erg en probeerde ik het weg te duwen. Ik herken mezelf heel erg in je verhaal. Je bent nog jong, ga echt opzoek naar jezelf. En zie dit als een rem van je lichaam en geest naar wie je nou echt bent.

Ga niet constant op het internet opzoek naar al je klachten. Dit maakt je alleen maar gekker. Maar ga wel met je psycholoog opzoek naar wat het kan zijn en borduur daarop verder. Psychologen zijn vaak goeie en slimme mensen met veel ervaring maar je mag gerust voor jezelf opkomen. En meedenken. Ik heb zelf ADD gepaard mer generaliseerde angstoornis en HSP. Ik zou als ik jou was op HSP google. Wie weer herken je jezelf erin en kan je zo wat meer over jezelf leren!

Ohja en 1 goude tip, bij mij werkte het in me begin niet door mijn ADD. Maar ga mediteren.

Ga dat nou echt doen, 2 x op een dag probeer het zo makkelijk mogelijk te maken voor jezelf. Dus wanneer je opstaat elke dag even 5 min en wanneer je naar bed gaat. Dit helpt enorm. Het klinkt zweverig, ik ben een heel nuchter persoon maar het heeft mij heel veel geholpen.


En breng ondanks dat je ke kut voelt ritme aan je dag! Ga sporten , beweeg. En voel je je neerslachtig omdat het niet zo ging als vroeger? Werk eraan, probeer weer te gaan naar zoals vroeger. Ga een rondje wandelen, liefst in de natuur. Overzet je angsten, pak de auto en ga gewoon rijden. Die angst is niet echt dat ben jij niet zelf. Dat zijn gedachtes, word die de baas! Dit kost tijd maar ook dit kan jij.


Succes!

Beste anoniem.

Wat vervelend voor je dat je je zo voelt door je gevoeligheid.
Ik heb al 20 jaar last van depresieva gevoelens zwaarmoedigheid . Ik ben gevoelig voor drukte en op stresmomenten last van licht geluid etc. Ik voel ook sterk iemands gemoedstoestand aan. Er is nooit een diagnose gesteld bij mij .Maar ik.weet zeker dat ik een heel gevoelig persoon ben. Pieker ook heel veel. Overdenk alles. Ik voelde me de laatste 2 jaar heel slecht mentaal en fysiek. Ik begon heel erg te zweten in bed. Kreeg pijn aan de binnenkant van ellebogen en knieholte. Alsof er een strakke band omheen zat. Kreeg last van haaruitval en de pijn in mijn lijf werd erger. Zwevende pijn door heel mijn lijf. Ik.omschrijf het als een groeipijn of verzuring van bloed of spieren. Als ik in bed lag begon ik echt te beven. Inwendig. Vooral in mijn benen en armen. Naderhand ook in mijn hele lichaam. Traplopen voelde alsof ik gewichten aan mijn benen had. Ik kon geen vaatdoekje meer uitwringen. Ik had gewoon geen kracht meer in mijn armen.ik had ook heftige angst aanvallen en heel kortademig. Ik dacht echt dat ik een beginnende spierziekte had. Ik naar de dokter en mijn angst voor de spierziekte uitgelegd. Ze ging bloed laten onderzoeken. Ze vroeg of ik verder nog iets wist om te laten onderzoeken toen ze de lijst invulde.
Ik vroeg om de vitamine d ook maar te laten onderzoeken. O ja vitamine d zei ze. Toen ik voor de uitslag kwam was er niks aan de hand uitslagen waren goed maar het vitamine d gehalte was wat aan de lage kant. Was 40 ie en moest volgens hun 50 ie zijn.
Z3 gaf me een stootkuur vitamine d.
Dat moest ik dan 3 mnd doen en daarna met suplimenten van de drogist. Na.3 weken viel het mij op dat mijn ademhaling beter was geworden.
Dacht altijd dat ik een soort cronische hyperventilatie had. Ik kon nu dieper in en uitademen mijn spierpijn verdween voor een groot gedeelte. Ik heb nog maar een beetje spiertrilingen
En waar ik echt blij mee was is dat mijn gepieker stopte in mijn hoofd. Het was stil in mijn hoofd. Depressieve gevoelens zijn ook minder en mijn angstgevoelens zijn helemaal weg.Ik weet het natuurlijk niet zeker want ik ben geen dokter maar ik denk dat er een sterk verband is met de vitamine d is.
Hoe kan het anders dat ik me zoveel beter voel. Was ook altijd doodop. Nu heb ik ook weer vollop energie. Ik snap als je mijn verhaal ongeloofwaardig vindt
Maar zo is het bij mij echt gegaan. Ik wou dat ik dit eerder had geweten. Ik loop al 20 jaar als een zombie rond.
Ik wil oom even erbij zeggen . Vitamine d staat niet standaard op de bloedprik lijst. Dokters zullen ook niet zeggen om je vitamine d te controleren dus je zou het dan echt zelf om moeten vragen. Ik denk dat het iets te maken heeft met mijn hormoonhuishouding of zoiets. Heb ook altijd problemen gehad met heftige menstruaties enzo.
Wel altijd het gevoel gehad dat er iets niet klopte daardoor.
Ik vindt het echt bizar dat ik zo reageer op zoiets simpels als vitamine d. Maar ik ga zeker nog terug naar mijn huisarts om een keer de vitamine en mineralen te laten checken. Misschien bheb ik wel een heel gevoelig hormoon vitamine mineralen systeem omdat ik zelf een gevoelig persoon ben. Ik zelf ben nu perongeluk achter gekomen dat het echt iets doet voor mij. Ik ben echt opgeknapt. Ik hoop dat je er misschien iets aan hebt. Het is echt de moeite waard. Tenminste als het daar aan ligt..

Beste anoniem

Even ter aanvulling. Ik snap dat je misschien denkt wat mijn verhaal met jou probleem te maken heeft. Maar wat eigenlijk wilde zeggen. Het heeft mijn hoofd rustiger gemaakt. Ik ben er enorm van opgeknapt psychisch. Ik herkende mezelf in het stukje van de gevoeligheid van allerlei prikkels.

heb ook hsp en bescherm mijzelf door teveel prikkels uit de weg te gaan luister veel muziek wandel en probeer prettige mensen te ontmoeten dat helpt ,kom er niet zelf mee ,laat het ze vragen geef dan oprecht antwoord zij zullen dat waarderen en er rekening mee houden,begrip en medeleven is fijn , sterkte en vertrouw op jezelf het komt goed -met hartelijke groet gerardus.

Hallo Joyce, ik ben een meisje van 20 jaar en ik heb ook enorme last van mijn sociale angst. Wanneer ik 1 op 1 ben met een vriendin valt het nog mee en ben ik meestal mezelf wel, maar vanaf het moment dat er nog maar iemand bijkomt, heb ik er last van. Ben zelf ook op zoek naar iemand rond mijn leeftijd die hetzelfde ervaart, want heb zo het gevoel dat niemand me begrijpt.

Weggaan bij hem. If dat hij zich last behandelen

Al vaak paniek gehad, denk dat ik dood ga, heb ook copd, na aanval kan mijn vriend niet eens werken omdat ik dan helemaal in paniek raak

Bij mij hielp lorezepam

Het klopt dat negatieve gedachten de overhand nemen als je in die flow zit. Afleiding zoeken is echt het beste, al is het moeilijk. Ik kom ook net uit zo’n flow, en wat mij hielp, was painting by numbers of zoek games op de tablet. Ideetje?

Hallo,

Ik kan hier een tal van lichamelijke klachten opnoemen die ik heb opgelopen na minn heftige eerste paniek aanval. Wat jij beschrijft heb ik ook. Heel herkenbaar. Dus ja, dat kan zeker komen door angst en paniek stoornis

Ik heb heel vaak de laatste 2 maanden dat mijn benen uit jellypudding bestaan alsof er geen kracht meer in zit, nu ook al mijn armen, zo raar, vreselijke pijnen in mijn bovenbuik uitstralend naar mijn rug en onder het borstbeen, ik heb al heel lang heel slecht geslapen en denk dat ik echt een paniekstoornis heb ontwikkeld, ook na het eten hele snelle hartslag en veel overslagen, zoveel stress in mijn lichaam niet normaal meer, ik wist niet dat een lichaam zo raar kan doen

Hoi Johan, hoe gaat het nu met je? Ik herken me in jou verhaal. Ik ben alleen een vrouw en heb ook 3 kinderen en een man. Vreselijk hè om dagelijks dit allemaal te moeten doorstaan. Wat heb je er zelf aan gedaan om de angsten wat onder controle te krijgen behalve de medicatie?

Ok. Ik geef het op. 3x pogingen maar de reactie wordt steeds niet geplaatst. Zoveelste keer.

Pfff en nu wel. Wat een k. site 🤣

Heel herkenbaar die angst voor de angst

Hoi Johan en Karin.
Ik waag nog een poging. Heb het idee dat ik weet waarom een bericht soms niet geplaatst wordt. Het algoritme of wat dan ook blokkeert sommige woorden. Soms snap ik het maar in dit geval snap ik er niets van. Of ze zijn hier bang voor concurrentie. So far voor de hulpverlening hier dan €€€ rules
Dus ik zet soms een puntje tussen woorden waarvan ik denk dat ze geblokkeerd worden. 😄

Anyway. Ik heb het Bre.infijn programma gevolgd. Niet gratis, wel helpend.

En ook luister ik nog geregeld naar "Lif.ecoac.h aan ze.e " Die is gratis op spo.tify.

Gr
Newbee

Die 2e optie (nu lukt het wel 😄) gebruik ik dan zelf nog te vaak als strategie wanneer ik in de overspoeling zit van spanningen. De momenten dan ik me goed voel die ik er niets mee, terwijl dat juist de periode is waar je structureel veranderingen kunt doen/leren
Dus daar moet ik nog zeker aan werken
Newbee

Herkenbaar. Zioek woutermanders eens op op Instagram of spotify podcast. Voor mij echt een eye opener.

Ik kan je Nick de Waard adviseren kijk eens op zn site. Doet veel met acceptatie van de angst, was voor mij de doorslag.

Zee herkenbaar sta ermee op en ga ermee naar bed ik heb naast mijn Diazepam 2x5 mg Es CITROPOLAM gekregen elke week een druppel vermogen maar nu na 5 druppels en 5 weken verder ben ik gestopt ik held het niet meer vol net of er stemmen in mijn hoofd kwamen je gaat dood en 's nachts badend in het zweet wakker worden ik ben nu 1 avond gestopt en ik heb al jaren last van angsten en paniekkaanvallen maar nooit gehoord dat ik een depressie had ik heb nu veel last van mijn maag en darmen en slikfobie ben heel veel afgevallen ik hoop dat die Es Citrpolam snel uit mijn lichaam verdwijnt ze hadden mij vorige week opgenomen na 3 uur ben ik naar huis gegaan mijn man gebeld ik zat tussen allemaal mensen waar ik niet thuis hoorde ik had verwacht dat ik met mensen zou zitten die ook angsten en paniek hadden maar dat was vreselijk daar de ene schreeuwde nog erger als de ander en deden hele rare dingen dus ik zij tegen de GGZ IK HAD VERWACHT OM MET MENSEN TE VERBLIJVEN DIEVOOK DEZELFDE ANGSTEN HADDEN MAAR DAT WAS NIET ZO IK WERD NOG BANGER VAN HUN GEDRAG

Wat een herkenbaar verhaal. Na een paar traumatise gebeurtenissen een angst/ paniek stoornis ontwikkeld. Kreeg ook Citralopam druppels voorgeschreven opbouwend naar 5 druppels. Het werd steeds erger en na 5 weken ook gestopt. Ook veel last van zweetaanvallen. Ik begrijp je angst en weet zo goed hoe je je voelt!! Het is afschuwelijk.!! Ik weet ook niet wat verder nog kan. Het is ook zo moeilijk uit te leggen aan anderen hoe het voelt. Ik wens jou ook heel veel sterkte en niet opgeven

Joke en Wilma bedankt voor jullie berichtjes. Hoe is het er nu mee.hier schiet het niet op mvg anoniem

Ik heb hier geen ervaring mee....maar ik ben wel van mening dat je zelf baas bent over het wel of niet slikken van medicatie. Ik begin in mei met gesprekken bij een psycholoog tegen mijn angsten. Ik weet nu al dat ik dit zonder medicatie wil doen. Heel veel sterkte voir jou.

Dit herken ik heel erg ik noem het watten in mijn hoofd. Volgens mij wordt het ook wel dissociatie genoemd. Hele nare ervaring. Bij gebeurt dit als er veel stress is.

Ja precies watten alsof je wegblijft van de wereld of van heel ver meekijkt. De wereld is dan ook heel anders hé. Heb het idd met periodes soms is het erg op achtergrond en met tijden constant aanwezig. Tegenwoordig is het in de ochtend erg en zakt het naar paar uur weg. Maar wat doe jij dan ik wordt daar zo eng van dat wegglij gevoel.

Volhouden

Goeie tip.....

Vraag advies of laat iemand komen om je vloer te checken. Al is het alleen om jezelf gerust te stellen. Er zijn gadgets en tips om te controleren of je huis cameras of bugs heeft. Maar ik denk niet dat de vorige bewoners hard gezegd je leven intressant vinden en je bespieden. Daarnaast heb je hulp? Kan je hierover praten met iemand? Ik hoop het! Heel veel sterkte!

Hopelijk kan je lekker van je welverdiende pensioen genieten Loek.

Ik heb vaker gehoord dat mensen zich in het begin geen raad wisten met hun pensioen. Sommigen hadden een soort van schuldgevoel dat ze niet meer hoefden te werken en toch geld kregen. Anderen hadden een gevoel dat ze er minder toe deden. Allemaal "onzin" en dat zit Russen je oren..maar krijg het er maar eens uit. Tijd deed bij allemaal.wonderen, dus geef jezelf die ook

Ik mag nog niet met pensioen ben pas 35 maar mijn jongste is afgelopen vrijdag naar school gegaan en herken dit gevoel heel erg wat je omschrijft op mijn vrije dagen.

Loek hoe gaat het nu?

Werkt t werkelijk al 40 jaar angst

Ik wil erg graag met jou in contact komen. Heb exact hetzelfde gevoel!!! Een ramp is het. Zit ook al 13 weken in de ziektewet door die onrust in mijn lijf. Gek word je ervan!

Wat voor een bijwerkingen heb je van quetiapine? Ik slaap er heerlijk op. 2x 25 mg.

Je mag me een pb doen via messenger.
Ik heet op facebook book Groot Fred uit Warnsveld

Hey. Wat bij mij soms helpt is een warme douche nemen. Misschien kan je eens proberen om camille thee te kopen?

Succes!

Hey! Zelf heb ik jaren last gehad van angstaanvallen depressie neurose.
Naast langdurige therapie ben ik ook mindfullness gaan doen. Wellicht kan dit je helpen om laten we zeggen een aantal keer per dag even een oefening te doen en dan in de avond een wat langere oefening.
Misschien helpt het voor jou.

Ik had hetzelfde vannacht en de nachten daarvoor ook..
Al me hele volwassen leven ben alleenstaande moeder 39 met een zoontje van 3.
Ik lig maar te malen en krijg geen rust in me lichaam.
Depressief ben ik niet maar heb zoveel angsten zonder reden.

Het er laten zijn,niet tegen vechten.obseveer je gedachtes.
Laat het over je heen komen.

Tijdens een paniek/angstaanval moet je vooral doen wat je op dat moment nodig hebt. Dat kan verschillend zijn voor iedereen.

Het goede nieuws is, het gaat weer voorbij. In die periodes dat het beter gaat kun je oefenen met kleine dingen/momenten/situaties om daar anders mee om te gaan, of ze er te laten zijn.
Tijdens een echte overspoeling lukt dat niet.

Ik heb jaren ook met periodes paniek/angstaanvallen gehad. Nu gaat het langzaam beter en zijn de aanvallen veel minder frequent, niber heftig en korter.

Wat bij mij kan helpen is het opzetten van een luisterboek. Ik begin vaak op mijn rug en ben dan wel bewust van mijn hartslag maar op een gegeven moment dwaalt mijn gedachten af worden mijn ogen zwaar en kan ik lekker gaan liggen. Ik zet dan wel een timer aan zodat hij bv uit gaat na 20 minuten.

Ik lees deze forum nu pas.
Mijn tip om de hartslag omlaag te krijgen is beker warme melk met lepel honing.

Hoi mien ik heb ook paniek aanvallen ervaren en die gingen niet binnen een paar uren weg. Van smorgens tot savond had ik er last van en ben er zelfs een tijdje in blijven hangen. Ik dacht eerst hyperventilatie maar omdat het zo lang en zwaar aanhield dacht ik toch wel in de richting van een paniek aanval. De toren hogen hartslag herken ik ook wel maar krijg het al van een beetje druk maken (of zware langzame bonzen na het druk maken) soms kan het ook zijn dat het voelt alsof het hartslag heel hoog is maar dat dan is het gewoon goed. Ik heb vaak een opgejaagd gevoel door deze stoornis. Mijn moeder heeft ze al langer dan 40 jaar en als je ze eenmaal een keer krijgt dan is het heel moeielijk om het onder controle te houden voor een tijdje. Paniek aanvallen zijn dus geen kleine hyperventilatie aanvallen. Deze duren langer en kunnen best intens zijn. Ik heb hier veel klachten door ervaren, vooral maagproblemen en middenrif die strak aangetrokke voelt met een steen op mijn longen.

Sinds ik de eerste paniek aanval heb gehad jaren terug ben ik er nog steeds niet helemaal van opegknapt. Meschien omdat het zo ontzettend intens is dat het een soort trauma geeft of angsten om het weer te krijgen, ik weet het niet. Zou fijn zijn als het gewoon eens ophoud. Van de ene naar de andere klacht…Erg vermoeiend. Ergens las ik ook dat sommige er na 5 jaar nog niet van “genezen zijn” ik snap deze paniek aanval echt niet hoor. Wat doet het nou precies dat je er dan niet helemaal uit kunt komen..

Bij mij is het net een speaker die ze tegen mijn oren aanhouden en als iemand wat zegt ontplof ik zowat in mijn hoofd. Alles komt heel hard aan. Ik heb na verkoudheid-covid langdurig migraine hoofpijn gehad en visuele sneeuw met soms oogmigraine, deze laatste had ik al maar was toegenomen van 1-2 keer per jaar naar een paar per dag! De prikkels zijn super vervelend. Ik neem desloratidine sinds ik het heb ervaren en ben overgevoelig voor heel veel voedsel en aqute contact allergieën maar moet wel even zeggen dat het klinkt alsof je het ook hebt gehad of een burn out waar je naar toe aan het gaan bent. Ik zou het zeker eens voorleggen waar je last van hebt bij een arts of een psychiater. Dan weet je het in ieder geval in welke richting je het moet zoeken

Mvg S

Ben 35 jaar en herken het bovenstaande zeker. Ik had geen gevoel van overslagen, maar druk op borst en enorme steken. Dit triggerde bij mij de aanval. Ook daarna veeel te hoog gaan ademen. En van wekelijks naar dagelijks paniekaanvallen. Dacht telkens dat ik dood zou gaan. Inmiddels allerlei onderzoeken, hartfilmpje, 24 uur registratie, bloedonderzoeken, echo's. Alles is zo top als wat.

Het zit hem in je mind/hoofd/gedachte. Ik wilde het ook niet geloven. Maar het klopt echt. Je angst maakt het gevoel 100 x erger je let er op en dat is een vicieuze cirkel. Ook wil je het absoluut niet weer voelen/krijgen maar dan gebeurt het juist.

Angstisok.nl is heel interessant. Aanrader. Het zit hem vaak ook in een te lang te hoog stress niveau.

Met mij gaat het stap voor stap beter en heb al weken geen paniekaanval gehad

Hallo weet niet of dit berichtje. Herkenbaar is .maar ben ook de hele dag bezig met me zelfbewustzijn van me zelf en mijn denken. Het is begonnen met extreem vermoehijd. Uitputting. En als het ware voed je je eigen waanzin. De Uitputting zorgt er voor ik mijn eigen afspraken niet meer kan na komen van vermoehijd. In een overleving.s fase zit waar ik niet meer uit kom na mijn gevoel. Het is zo extreem ik me geen raad meer weet en mijn handen vol heb om er geen einde aan te maken. Tis voor mij constant aan staan en bezig zijn met me zelf en mijn gedachten .voel me gewoon lichamelijk en geestelijk opgebrand. Heb je misschien nog wat tips?????? Mvg anoniem

Hey,

Ik heb dit ook precies het zelfde sinds k klein ben. Mijn vader was altijd te voorzichtig maakte ons altijd over al bang voor omt hij zelf ook een erge hypochonder was, nu heb k alles overgenomen & heb k t zelf ook. Soms ( vooral winter idd ) heb ik zoveel last van die hypochondrie, k denk meteen dat k bij elke tinteling wat heb of t zelfde heb als mn moeder ( tumoren ) alle ziekte wat k zie boem hakt er meteen in. Maar dit kan echt beter worden! Na accepteren & loslaten hoe moeilijk dit ook zal zijn, voel k me wel vrijer. Soms heb k momenten dan kan k t even niet zelf. K weet precies wat je voelt. Mn gedachtes gaan alle kanten op, fight or flight is aan & je raakt in paniek terwijl je gwn lekker op de bank zit !

Hoi, ik herken me echt in jouw verhaal. Je stelt de vraag of rusten helpt. Op korte termijn doet het deugd, maar op de lange duur blijf je in het comfort van je zetel of bed en maak je je wereld erg klein. En zelfs in dat kleine coconnetje overkomt het je terwijl je rustig in de zetel zit. Daarom: stel jezelf bloot aan prikkels, zonder dat je je extreem gaat forceren. Het is niet de leuke weg, maar wel degene die je langzaam leert omgaan met je angst.. da's alleszins wat ik mezelf voorhou 😊.

Heey, ik herken vooral de angst dat het niet goed komt, en de wil om eruit te komen. Op het moment zit ik zelf ook in een hele lastige periode en heb ik op en af last van derealisatie, dan ben ik ook heel angstig. Wat voor mij helpt is slaap en eten als prioriteit te zien, en daarnaast ook beweging. Dus eigenlijk, terug naar de basisbehoeftes gaan. Dat je aan yoga doet en dat je sport is dus hartstikke goed! Probeer je gedachtes op te schrijven of er over te praten met anderen, je kan je gedachtes ook hardop uiten ipv erover te schrijven als je dat minder fijn vindt. Voor de rest helpt muziek mij ook heel erg, ik kom er achter dat als ik mee zing met een liedje het me bijna niet meer lukt om na te denken over al mijn angstgedachtes. Misschien dat dit helpt.

En dat trillen, ervaar ik vooral als ik in bed lig en als ik wakker word in rust. Is dat normaal ?

Hoi! Dat trillen heb ik vaak ook ik heb een keer te horen gekregen van mijn huisarts dat dat normaal is en op zo’n manier alle paniek en angst uit je lichaam kan komen.

Hoi Tamara,

Heel heel herkenbaar alles. Ik zit helaas helemaal thuis. Ik ben ook steeds bang dat ik iets erg in me hoofd heb ofzo. Elk pijntje is iets erg en denk ik iets achter. Herkent iemand dit?

Allebei de reactie en verhaal erg herkenbaar. Je lichaam voelt erg ziek aan en allemaal heftige sensaties en pijntjes. Ook ik had erg last van angst . Duizelingen benauwd zweten etc etc. Het belangrijkste is dat je er niet tegen vecht, accepteer het en laat het zijn wat het is. Hoe meer je vecht en vlucht hoe erger het word. Kijk de angst in de ogen aan. Soms verlies je jezelf maar onthou dat je niet ziek bent maar dat je dit allemaal zelf creërt. Wees niet streng voor jezelf maar extra lief. Probeer ontspanningsoefeningen en meditatie , heeft mij erg geholpen. Succes met je reis en je bent niet alleen!

@anoniem heel erg bedankt voor je reactie! Hoe ging jij om met de angst en de klachten? Ik voel me bijvoorbeeld echt heel rot nergens zin in. Hoofdpijn en duizelig elke x bijna paniek. Heel de wereld voelt raar en eng Ik ben mezelf zo aan het verliezen zo voelt Het althans. Als ik bijvoorbeeld van werk naar huis fiets is 2 min wordt ik al ontzttend angstig omdat de wereld raar is ik duizelig en angstig ben. Hoe deed jij dit?

Hallo hier wil ik wel even op reageren. Het is inderdaad heel herkenbaar .bij mij uit het zig in zware vermoehijd. Angst. Piekerstoornis en ga zo maar door. Je zit idd in een neergaande spiraal. Je klanten zijn dus heel herkenbaar. Maar wel een pluspunt je nog aan het werk bent. Ik wil je wel mee geven probeer er met een huisarts iets aan te doen of ggz instelling. Blijf hier niet mee rond lopen. Want dan zit je vroeg of laat nog maar in de put. Verdeel ook je energie. Niet te veel als het niet gaat .kijk aub uit je niet in een neerwaartse spiraal terecht komp. Daar er maar bij neer te gaan zitten. Succes hopelijk gaat het je in der tijd beter mvg ...anoniem

Hallo tamara lees eens mijn verhaal nr 531 mischien voor jouw herkenbaar. Sorry voor mijn even tiep foutjes in mijn verhaal naar jou hier voor geschreven

Ja heel herkenbaar vooral dat ze werled zo nep lijkt ik heb geen last van duizelig heid maar last van schommelen als of ik op een schip sta en heb meer last van derealisatie als t bewolkt weer is of of qls t begint te schemerenn,kort om bij verandering van licht heel raar maar dat gebeurt bij mij
Heb r 6 jaar geleden veel last van gehad was r een tijd vanaf maar heb me net weer ziek gemeldt op mn werk omdat t niey goed gaat

Maurice
Ik heb exact het zelfde dan jou...
Bij grijze wolken,of regenweer heb ik dat ook heel fel,zo angsaanjagend he
Ook het gevoel van op een boot te staan,en te wankelen.
Ik gun het jou zeker niet maar ik ben wel blij te horen dat ik dit niet alleen ervaar,.
Groetjes Angke.

Al die therapeuten werken volgens protocol. Ik heb er niets mee. Sinds 9 maanden luister ik naar de Podcast van Wijnand van Dam Live coach aanv zee. Heb er veel aan gehad en nog steeds.

Het is niet raar dat je klachten terugkomen aan het begin van een solo reis in een nieuwe omgeving. Je bent waarschijnlijk aangekomen in een drukke stad, met veel onbekende prikkers, geluiden, geuren, indrukken. Ik zou je adviseren om en zo comfortabel mogelijk naar een rustige, natuurlijke omgeving te gaan, die niet te ver reizen is, een fijne accommodatie zoeken, en daar gewoon net zolang blijven tot je weer rustig bent.

Ik wou net hetzelfde doen om mezelf te helpen maar durf niet te starten.
Ik weet hoe je je voelt, het valt over je heen en je wil erover praten maar niemand om te luisteren.

Contacteer me en vertel me over je reis.
Hoe kan ik mijn whatsapp hier doorgeven ??

Hoi lieverd. Wat ik hier lees is dat je getraumatiseerd bent en herbelevingen hebt. Ik zou sowieso contact zoeken voor goede hulp. Een fijne therapeut die ook lichaamsgericht werkt en emdr of een andere trauma techniek kent.
Daarnaast is anti depressiva niet de oplossing, je bent niet depressief maar hebt veel stress volle dingen meegemaakt. Jou stress systeem is geactiveerd. Je zou je huisarts kunnen vragen om slaapmedicatie, al is het maar voor een tijdje. Wil je liever iets natuurlijks, kijk dan eens voor cbd olie.
Maar het is duidelijk dat je hulp moet zoeken!

Ja dat heb ik ook. Alsof je hoofd zeg ik ben moe nu is het klaar.

Hoi,

Ik denk echt dat dit geen epilepsie is maar paniekaanvallen. KLink ontzetten bekend. Als het echt epilepsie is geweest herinner je het jezelf niet en val je volledig weg, dat had je zo te lezen niet. Dit klink echt als paniek.

Heel herkenbaar! Ik heb zelf een poos gehad dat ik helemaal niet kon autorijden. nu gaat het langzamerhand beter, maar ook ik heb last in tunnels of lange rechte stukken enz.

Bij mij helemaal hetzelfde. Is begonnen door eens een draainis te krijgen in de wagen. Voordien reed ik heel heel graag op autostrade, was een plezier. Nu zware paniekaanvallen, hyperventilatie, zweet breekt uit, ijl in mijn hoofd. Vandaag nogmaals bij de huisarts geweest en alprozolam 25 mg gekregen, 1,5 uur op voorhand te nemen. Ik ben benieuwd. Ik hoop dat ik het overwin en terug normaal kan rijden. Word extremer en extremer elke keer. Zelfs korte stukken

Iets dergelijks. Heb namelijk hechtingsproblematiek.

Ja hetzelfde hier. Ook vaker in mijn leven soortgelijke gevoelens gehad. Heb er zelf last door gekregen na een aantal heftige gebeurtenissen kort achter elkaar. Ook geboorte van een kind en het ziek worden van naasten kwam daarboven op. Wat mij ontzettend helpt is om het leven iets minder serieus te benaderen. En gezelligheid op te zoeken.

Ik zit er ook een jaar in al. Maar het wordt beter! Dus gewoon doorgaan met je leven. Het wordt vanzelf weer beter.

Groetjes

Dit herken ik ook. Beheerst mijn leven. Helaas geen oplossing

Gaat het om anti depressie medicatie?
Ik heb ook oxazepam geslikt tot die medicatie begon te werken iov met GGZ arts.
Dus overleg het zou ik zeggen...suc6 en sterkte

Hoi Miranda,

Helaas heel herkenbaar. Ik heb een zoon van tien. Altijd de angst dat er iets met hem gebeurd, dat hij ziek wordt. Maar vooral ook angst dat ik ziek word, dood ga, hem achter moet laten. Hij heeft ook een lichtverstandelijke beperking dus dat maakt de angst nog groter.
Ik probeer wel hem er zo min mogelijk van te laten merken. Ik verdraag de angst en deel die met anderen maar nooit met hem. Het enige wat ik je kan aanraden is om je kinderen ook op die manier wat meer vrij te laten en jouw angst niet bij hun te leggen, hoe moeilijk dat ook is. Ze zullen anders misschien juist steeds minder met je gaan delen en afstand gaan houden. Ik geloof dat dit soort angsten idd hun oorsprong hebben in onze jeugd en wat daar wel of niet gebeurd is.
Veel sterkte en succes!

Hi!
Het klinkt heel erg op derealisatie.. zoek maar eens op;) heb dit ook jaren gehad.
Vooral het gevoel dat ik flauw kon vallen, net of mijn ogen niet helder konden zien, de geluiden die ik wel hoorde maar niet goed binnen kwamen, soms voelde het net of ik wat buiten me zelf treede. Het is niks ernstigs hoor!( als dit het is ben natuurlijk geen dokter). Heel veel mensen hebben hier last van het komt vaak voor als je overprikkeld bent op deze manier beschermen je hersenen jou. Mij hielp er niet tegen te vechten ik kreeg het ook vaak op drukkere plekken ik wist dan ohja mijn hoofd wil me even laten weten dat ik straks mijn rust moet pakken. Mindfullnes kan helpen, maar vooral accepteren dat het er is en er niks ergs is en als ik mijn rust kan pakken dat doen ( muziekje op, even 10 min op de bank ogen dicht en ontspannen etc).
En hoelang het kan aanhouden is echt per persoon verschillend zelf begon het bij mij 2 jaar geleden en sinds nu wordt het wat minder bij mij omdat ik weet wat het is en er niet meer angstig van wordt. Als ik in erge drukte kom of als ik vermoeid ben komt het nog wel eens terug maar ik zie dat als een " lieve" waarschuw van mijn lichaam.

Beste Hanae,
Wat vervelend voor jou dat je dit ervaart en dat het zo een impact heeft.
Ik kan me voorstellen dat wanneer dit thema zo beladen is voor jou, dat het moeilijk is om daar nog wat afstand van te nemen. Eigenlijk wil je er niet mee bezig zijn en wil je die narigheid niet denken of voelen, dat probeer je oa. door het ‘op te lossen’ met je hoofd (dat misschien al overuren maakt?). Die strategie uitproberen is logisch, je probeert er zo controle op te krijgen om de last te verminderen (die lastige gedachten en of gevoelens) of erger te voorkomen (kan zijn dat je denkt dat hierdoor het psychotisch proces zou kunnen voorkomen worden?). Controleren kan helpen, maar eigenlijk is het niet de oplossing die werkt voor de lange termijn. Onze gedachten kunnen we eigenlijk niet of beperkt controleren. Probeer maar eens een minuut niet te denken aan een blauwe vogel en turf telkens wanneer je eraan denkt. Ga daarna weer een minuut timen en turven, maar nu mag je er wel aan denken. Merk je een verschil qua voorkomen?

Weet dat je zeker niet de enige bent die hier last van heeft. Eigenlijk zijn angstgedachten heel normaal, iedereen heeft negatieve gedachten. We zijn eigenlijk wat ‘voorgeprogrammeerd’, evolutionair gezien om ons in eerste instantie te beschermen, te behoeden voor gevaar. Maar soms kan het wat uit de hand gaan lopen, zien we meer dan gemiddeld beren op de weg en beginnen we ook nog eens nare gevoelens te krijgen.

Eigenlijk is het effectiever om controlestrategieen te laten varen door ze af te bouwen en onze angsten op te merken en toe te laten. Zo gaan we er minder gewicht aan geven.
Misschien kan je nadenken over wat je wat spannend vindt dat te maken heeft met het thema. Kan zijn een documentaire zien over psychose. Of een beeld bekijken dat psychosegerelateerd is. Of een audiobestand beluisteren met akelige stemmen, alsof je stemmen zou horen. Stel je er herhaaldelijk aan bloot. Angst bereikt een piek en zakt weer. We gaan ook meer gaan ervaren dat onze angstige verwachting niet klopt, en dat kan onze alarmbellen minder doen afgaan.
Ik zou minder zaken met je hoofd proberen zoals rationeel / positief denken. Hiermee ga je eigenlijk iets uit de weg waardoor de angst instand wordt gehouden mee!

Hai ,is er her verleden iemand in je nabije omgeving geweest die dat heeft gehad ?
groetjes patje

Nieuwe verhalen staan eerst onderaan de lijst. Zodra ze gecheckt zijn komen ze bovenaan de lijst te staan.

Hallo Ahmed ik ben serdar woon in Dordrecht. In mijn jeugd had ik geen angst. Is wat later instaan in de jaren 90. Ik ging situatie vermijden. Wel mijn groot rijbewijs gehaald 1996. Later in 2007 kreeg burn-out en kreeg venlafaxine Effexor. Heeft geholpen. Ik heb nog steeds angst vooral drukke plaatsen. Sociale angst beetje

Hallo

Ik heb ook angst als ik iemand hoor roepen, schreeuwen of luidruchtig is. Of in aanwezigheid van veel mensen, zijn. Daarom ik vermijd veel feesten of iemand gaan bezoeken ofzo. Ik krijg dan al eerder te maken met grote angsten

Hey Floor, ik herken het helemaal van de afgelopen maanden. Ik ben wel dubbele leeftijd van jou en heb afleiding tav werk en kinderen. Dat helpt/hielp me om de knop om te zetten. De hypochondrie heb ik al jaren en depersonalisatie met name na een periode van veel stress en zorgen maken. Toen kwam het nadenken over de dood, het leven, wie je bent, waarom je hier bent, wat het nut is van het leven, gefocust op je lichaam, klachten en continu in je hoofd. Je kunt je er zelf helemaal gek mee maken want je gaat geen antwoorden krijgen. Ik zou kijken of je afleiding kunt krijgen door te sporten, of naar buiten te gaan (natuur opzoeken) en met vrienden dingen te ondernemen. Zorg dat je afleiding krijgt en uit je hoofd gaat. Het zijn gedachten die vd angst zorgen en dat is niet Floor. Ik kan je gerust stellen dat je niet de enige bent. Kun je met iemand erover praten? Ook dat helpt.

Floor je bent niet enige hierin ik heb daar ook heel veel last van

Hi Floor,

Ik herken mijzelf heel erg in jouw klachten, vooral de derealisatie is heel heftig. Dus als je wilt praten, laat het gerust weten. Ik kan het ook wel gebruiken!

Groeten,

Alain

@Marty, gaan die derealisatie klachten bij jou ook vanzelf weer over als de stress gezakt is?

Beste Floor,

Ik herken me volledig in je verhaal.. Ben 29 jaar en de laatste 5 jaar waren zwaar. Angststoornis, ocd en depressie waren en zijn de boosdoeners en ondertussen heb ik er al een heel traject opzitten maar angst beheerst nog steeds mijn leven en ik voel me vaak alleen hierdoor.

Vooral wat je zegt over depersonalisatie komt me heel bekend voor. Ik zelf zou hier ook vaker over willen kunnen praten dus laat zeker iets weten indien je er voor open staat. Weet dat je niet alleen bent, blijf vechten!

Groetjes Sebastiaan

Hoi hoi. Wat vervelend dat je hier last van hebt. Het lijkt erop alsof je veel in je hoofd leeft en niet in je lichaam. Lichaamswerk kan je leren in het hier en nu te zijn.
Iets wil aandacht van jou en zit aan de oppervlakte. Je zou kunnen onderzoeken waar je angst vandaan komt.
Liefs!

Hoi floor,

Ik ben zelf 20 jaar en heb het zelfde probleem als jou. Ook klaar met mijn opleiding en heb al 5 jaar last van paniekaanvallen die nu hun piek hebben bereikt. Ik krijg zelfs paniekaanvallen thuis op de bank. Heb ook al mijn vakanties met vrienden moeten missen. Ik voelde me vaak alleen en het beperkt je hele leven.

Ik heb de keuze gemaakt om met medicatie te beginnen. SSRI heet de medicatie ik zit nu op dag 5 en ik begin me al beter te voelen misschien is dit ook iets voor jou? Het idee klinkt spannend en dat snap ik. Ik zelf vond het heel spannend om te beginnen maar het kan echt je leven veranderen.

Mocht je meer vragen hebben of toch gewoon is met iemand praten die dezelfde klachten voelt kun je me benaderen via instagram.

Heel veel sterkte

(Redactie: Om mogelijk misbruik van persoonsgegevens te voorkomen, verwijderen we telefoonnummers en mailadressen enkele weken na plaatsing)

hallo, ik neem ook efexor samen met anafranil en ik voel me wel beter langzaamaan. Ik kan terug werken reizen hobby's uitoefenen, alleen het alleen zijn schrikt mij af dan komen alle gedachten boven en angstgevoelens. Dan neem ik mijn hond en ga ik ergens gaan wandelen of dergelijks om mezelf te tonen dat er niets is om bang voor te zijn. Als raad kan ik alleen meegeven om niet tussen vier muren te blijven zitten en naar buiten te gaan en initiatief te nemen. Veel succes en beterschap.

Soul retrieval

Met zoveel verschillende medicijnen, voorgeschreven door gifmengers wat zich hedendaags artsen noemt kan je ook niets goeds verwachten. Je bent er slechter uitgekomen, en die chemicalien tasten ook nog de organen aan op den duur.
Angst en depressie gaan hand in hand, en zijn volgens mij misschien wel identiek. Het gaat veelal om angst voor de toekomst en dat maakt depressief natuurlijk.
Wat de hele toestand verergert is natuurlijk dat niemand omgang met een depressief mens prettig vind, en je jezelf teveel voelt.
Dus wijze mensen met goede adviezen zijn moeilijk om mee in contact te komen. Zo was dat bij mij iig.
Ik hoop dat je hieruit komt. Meer dan 2 van die psychotrope middelen voorschrijven vind ik echt onverantwoord van een arts.
Je lijkt wel een chemokar op deze manier, kan nooit goed voor je zijn.
Als het dan niet eens helpt moet je echt voor jezelf gaan kiezen.
Ik ben ervan overtuigt dat je met natuurgeneeswijzen een veel betere kans op herstel hebt.
De weg die je bent ingeslagen buiten je eigen vrije wil om uiteraard werkt niet, dat is zeker.
Dat het je goed mag gaan !

Misschien is een - vrijwillige!- opname in speciaal angstkliniek een optie . Is van de GGZ en zitten op meerdere plaatsen in het land . Bovendien werken ze het liefst zònder medicatie ( als dat mogelijk is bij betreffende patiënt) Ze werken met vele therapieën , vooral exposure ( angsten opzoeken en ermee leren te omgaan met deskundige hulp ) Denk aan deze therapievorm aan wéken zo niet zelfs maanden , intern en weekend naar huis .

Overwaal nijmegen schijnt de beste te zijn.
Met dit soort klachten.
Gehoord uit betrouwbare bron.

Misschien heb je baat bij benzodiazepines,ze zijn verslavend en liggen onder vuur maar bij angst zijn ze langdurig werkzaam.
Mijn moeder gebruikt ze al 50 jaar icm ClomipramIne en ze stopt er nooit meer mee omdat ze geen bijwerkingen heeft en zo een leuk leven kan leiden.

Hey Bianca,

Ik herken me ook in jouw angsten en ik ben ervan overtuigd dat er nog heel veel mensen met deze problemen rondlopen..
Anderzijds gaat ook niet iedereen er openlijk voor uitkomen..
Veel sterkte toegewenst

Ik denk dat er voor deze situatie alleen nog maar medicatie helpt tegen angst .
Iets waar ik zelf ook heel bang voor ben : een antidepressiva tegen angst …; maakt je aanvankelijk nòg angstiger .. onrustig(er) en heeft een hele lijst nare bijwerkingen. Maar psychiaters werken volgens de DSM richtlijnen … en dan kom je hier hij uit …..heel vervelend want het is héél moeilijk afbouwen daarvan …….

Beste Bianca,

Wat naar voor je! Ik herken je in je klachten. Ik ben 20 heb zelf sinds een jaar paniek en angstklachten, gecombineerd met hyperventilatie. Ik had vooral last van duizeligheid tijdens het lopen en de angst (en ook echt het gevoel) om flauw te vallen of om te vallen. Ik controleerde steeds mijn hartslag in mijn nek, die was steeds hoog omdat ik mij druk maakte (later leerde ik dat je niet flauw kan vallen van hoge hartslag, dat gebeurt alleen bij een te lage hartslag). Ik ben met de fysio gaan werken aan hyperventilatie, wat mij heel erg heeft geholpen. Verder doe ik veel yin yoga.

Ik hoop dat je kan vinden wat voor jou helpt! Misschien heb je dit vader gehoord maar je bent niet de enige die hier last van heeft :)

Ik wens je het beste!

Hartelijke groet,
Eleni

Ik weet niet of je systeemtherapie al een keer geprobeerd hebt. Ik ben daar 1 maand geleden mee gestart. Dit op aanraden van een ex-collega die ooit met dezelfde klachten als ik rondliep (rare angsten/enorm gespannen, etc). Beiden hebben wij een nagenoeg gelijke jeugdervaring, waardoor je een symbiose trauma kunt oplopen. In beide gevallen had het te maken met de zorg van een van de ouders en dat al op jonge leeftijd en gedurende je hele leven. Ook geclaimed worden door die ouder speelt een rol. Mijn klachten zijn angst voor paniek en iedere ochtend zeiknat van het zweet wakker worden. Beide had ik al 25 jaar lang. Tot mijn verbazing is het zweten s'nachts compleet verdwenen. Geen druppeltje meer, terwijl ik normaal gesproken bijna dagelijks alles moest verschonen. Stapsgewijs wordt mijn huidige leven tegen het licht gehouden en is ook mijn vrouw bij een gesprek geweest. Hoe het werkt weet ik niet, maar dit onderdeel was dus al binnen 1 maand verleden tijd. Die ex-collega had 15 gesprekken nodig en is al jarenlang klachtenvrij en voelt zich gelukkiger dan ooit. Maw ik heb goede hoop en ben ervan overtuigd dat onder je angst een of meerdere oorzaken schuilen die ontrafelt worden door systeemtherapie. Ook vanmiddag weer een gesprek gehad en weer kwam ik met nieuwe inzichten thuis. Schematherapie is overigens ook een adequate therapie, vooral in groepsvorm.

Hé,

Ik weet niet of je dit nog zult lezen maar ik wilde je meegeven (en misschien ben je het afgelopen jaar er zelf al achter gekomen) dat het normaal kan zijn dat dat opspeelt na bv emdr. Doordat je met emdr trauma’s aan gaat kijken komt er veel omhoog. Angst wilt vaak zeggen dat je je niet veilig genoeg voelt in jezelf om die trauma’s aan te kijken. Het is een soort van beschermingsmechanisme.

Hopelijk gaat het beter met je!

Liefs

Hoi Lana,

Zelf heb ik ook een angststoornis en ben ik een tijdje geleden begonnen met escitalopram. Nu zit ik op 20mg, en ik begon met 10mg. Eigenlijk heeft het bij mij ook een hele lange tijd geduurd voordat ik iets merkte van het medicijn. Ik werd in het begin ontzettend depressief en een beetje suïcidaal. Dat je klachten eerst verergeren is dus wel logisch. Aangezien het begin bij mij zo heftig was is toen de dosis in overleg naar 15mg opgehoogd en het heeft minstens 3 maanden of zelfs meer geduurd voordat ik iets merkte van de escitalopram. Weer veel later ben ik (preventief) naar 20mg gegaan en nu voel ik zeer weinig angsten. Nu moet ik zeggen dat ik destijds wel gewoon doorgegaan ben met stappen ondernemen in het reïntegratieproces. Dus blijf ook zelf stappen nemen. Alleen medicatie is niet de oplossing, het is ook goed om zelf te blijven ondernemen en niet te wachten totdat de medicatie gaat werken. Dat heb ik aan den lijve ondervonden. Ik hoop dat je er iets aan hebt!
Veel sterkte de komende tijd!

Ik herken mezelf heel erg hierin. Ik heb de klachten ook echt hele dagen door, je word er echt gek van. Pff

Hoi Lana,

Ik heb deze klachten mijn hele leven al, ook doorlopend de hele dag. Ik heb 15 jaar aan de antidepressiva gezeten er heb daar heel veel nadelige klachten aan over gehouden. Begin daar alsjeblieft niet aan en als daar wel aan bent, bouw het zo snel mogelijk af. Zoek goeie psychologische hulp! Ik ben nu 71 en voel mij nog net zo ellendig als 50 jaa r geleden alleen omdat ik nooit goeie hulp heb gekregen. Als je echt iets zou mankeren was er al lang iets gebeurd!! Probeer zo veel mogelijk over je angsten te praten, dat helpt enorm. Ik wens je heel veel sterkte en liefde

Ellen

Je zou kunnen overwegen om medicatie te slikken voor je angststoornis. Mij heeft dit enorm geholpen. Ook doet stress een hoop met je. Als je dit weg krijgt dan kan je weer gaan leven. Uiteraard met goede therapie. Ik zit ook weer in dezelfde gedachte door langdurige stress, maar weet dat ik eruit kom, jij dus ook!
Je zou ook kunnen onderzoeken met hulp wat de dood zo’n angst aanjaagt. Onderzoek eens of de dood wel echt dood is. Ik heb het geloof dat er meer is dan wij weten. Kijk eens om je heen en hoe alles zo perfect op elkaar is afgestemd. De bijbel is nooit ontkracht. Mensen hebben bijna dood ervaringen en zijn daarna niet meer bang. In het westen hebben wij zo’n angst op het woord dood gelegd. In andere culturen zien ze het alleen maar als een mooie overgang van het ene naar het ander. Je leeft nu, je hebt de dood niet in de hand. Maar als er niks is dan merk je dat ook niet meer. Leef!!!!

Misschien ook eens probiotica tegen de angst proberen , met liefst meerdere stammen ( bijv . “ Orthoflor” van merk Orthica
: darmen en brein werken nauw samen . Velen hebben er al baat bij gehad !

Hallo, bij mij is het nog niet zolang ik denk 1,5 jaar dat ik sukkel met deze angsten en nerveusiteit . Ben opgenomen geweest maar dat doet je geen goed geloof me
Ik probeer me uit de slag te trekken met de medicatie en het negeren van mijn klachten. Zodanig dat mijn man en zoon en familie en vrienden er zo weinig mogelijk van merken. Ik probeer me op moeilijke momenten creatief bezig te houden. Ik me te concentreren op mijn lieve man en zoon. Grts

Zit in dezelfde situatie. Angst en stress jaren perfect kunnen onderdrukken met paroxetine. 2mnd geleden van 20 naar 10mg. Na aantal weken kwam alles super hard terug. Nu 6wkn terug op oude dosis en nog steeds geen echte beterschap. De angst om hier niet meer uit te geraken werkt als een visieuze cirkel

Dag Maria. Je zou er over kunnen praten met iemand die je vertrouwt.
En langs de huisarts gaan zou ik ook zeker doen.
Je moet het niet voor je houden maar delen met mensen.
Goed dat je het al op dit forum hebt geplaatst.

Hoi hoi,

Ik ken dit gevoel heel goed ik heb ook hele erge aanvallen met overgeven en op de grond willen liggen in foetus houding. Gewoon helemaal verstijfd en heftig trillen.

Ik ben blij te lezen dat je tbh wat beter met jou gaat. Dit geeft mijzelf ook hoop.

Groetjes

ik herken jou angst . zelf heb ik afgelopen jaar er ook erg veel last van gehad en geloofde meteen als ik wat zag over een 3de wereldoorlog of kernwapens raakte ik meteen in paniek.
Helaas zijn sommige mensen hier op social media opzoek naar views en fame , waardoor ze dit soort vervelende en enge dingen zeggen zonder dat er enige logica achter zit of ze verdraaien het verhaal.
zelf ben ik helderde kunnen gaan nadenken en logischer sinds ik het account op tiktok heb gevonden zijn username is : count Daedalus

deze man uit Engeland weet heel veel dingen over dit soort onderwerpen en hij weet ook waar hij het over hebt zonder bangmakerij. hij doet ook vaak uitleggen waarom de meeste dingen die je op social media ziet niet waar zijn.
voor mij heeft het enorm geholpen deze videos en duidelijke uitleg .

en vergeet niet dat het oke is om soms bang te zijn want we hebben nou eenmaal gekke leiders op deze wereld .
ik hoop dat je hier een beetje wat aan hebt !

groetjes, anoniem

Beste anoniem dank je wel voor je bericht . Misschien kunnen we mail contact hebben. ? . Helaas is mijn Engels niet zo heel goed
Dus is zijn account op Tiktok.geen optie .

Want hoe reageert hij nu dan op alle ontwikkelingen en berichten die op de media geplaatst worden

Beste ikke,


Natuurlijk is een oorlog vreselijk.
Probeer hier toch afstand van te nemen, je hebt er immers geen invloed op.
Lees er niet teveel over want dat maakt je onrustig.
Er komt heus een oplossing daar en er zal vrede komen.
Volgens mij ben je een gevoelig persoon en dat is een goede eigenschap.
Alleen kan het vaak ook tegen je werpen , gevoelige mensen hebben het vaak erg moeilijk.
Wees trots op jezelf, zeker in deze harde maatschappij.


Laat die angsten los en leef als een vlinder.
Sterkte

En dat lukt allemaal zo gemakkelijk?ik hoop het ,in ieder geval de beste wensen in 2023

Hoi Iris,

Dit klinkt verdacht veel als dissassociatie. Ja dit komt vaker voor en is behandelbaar. Je wordt niet gek! Maar lijkt me wel tijd om ff naar een doktersconult te gaan.

Hoi Iris, kan ook bij een B12 tekort horen. D3 ook in de gaten houden.