Angstfobietherapie
Netwerk van therapeuten
bij angst en fobie
Angstfobie therapie

Angstaanval / Angststoornis - forum lotgenoten

 

Lotgenoten angstaanval - angststoornis

Heb je last van angstaanvallen / een angststoornis? 

Voor veel mensen lucht het op als ze hun verhaal opschrijven en delen. 

 

  • Je kunt hier je hart luchten.
  • Je kunt de verhalen van lotgenoten lezen.
  • Je kunt reageren op de ervaringen van lotgenoten.


Meer ondersteuning nodig? 

Zoek een therapeut voor hulp bij angstaanvallen / angststoornissen >>

Ontdek hier de verhalen van andere mensen met angstaanvallen en een angststoornis en deel jouw eigen verhaal.

 

Overzicht verhalen



+ Mijn verhaal delen





Alle verhalen


Dagelijkse spanning/angst die blijft hangen (Verhaal 570)

Ik ben enige tijd geleden aangenomen voor een baan en sindsdien ervaar ik weer dagelijks angst en pieker gedachten. Ik zweet en heb een knoop in me borst ervan. Ik probeer positieve gedachten en mediteren toe te passen en ook zelfcompassie maar voel nog weinig verbetering. Denk soms ook weleens om gewoon met de opleiding te stoppen en terug te gaan naar mijn vorige functie.Ik zoek mensen die hier ervaring mee hebben en dit herkennen en waarbij de hulpmiddelen wel effect hebben gehad. Ik zou eigenlijk een soort groepje willen oprichten om elkaar hiermee te helpen en ondersteunen. Enige andere optie is weer escitalopram en dat wil ik liever vermijden. Wie kan en wil me helpen

Jerry
10-07-2024
laatste reactie: 16-07-2024

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Jerry,

Waar be je bang voor in je nieuwe baan?

Newbee
10-07-2024
Reactie:
Ik ben bang dat ik de opleiding niet ga halen. Zit eorm te piekeren en heb veel spanning in me lijf ervoor. Als ik het niet haal mag ik die functie niet gaan uitvoeren daarna en zal ik terug moeten naar mijn vorige functie. De opleiding duurt nog 2 maanden en vooral in de ochtend heb ik het slecht. Ik mediteer en probeer me gedachten niet zo serieus te nemen. Ik wil graag positief in het leven staan en niet meer piekeren in me eentje.

Jerry
13-07-2024
Reactie:
En wat als je terug moet naar je oude functie?
Wat vind je dan van jezelf?
(Verzin ik niet zelf, maar is een vraag die steeds terug komt ieen programma dat ik gevolgd heb)

Newbee
13-07-2024
Reactie:
Hi, heel herkenbaar. Ik zit in een soortgelijke situatie. Mijn nieuwe baan start in september, en ik voel daardoor veel angst, spanning en paniek.

Blikhof
14-07-2024
Reactie:
Als ik terug moet naar mijn oude functie zou er eigenlijk niks aannde hand zijn. Dan heb ik het geprobeerd. Toch voelt hrt dan ergens als falen en dat is geen fijne gedachten. Ik had al bedacht om dat zo wie zo te doen maar dan geef je op en dat wil ik ook weer niet. Dus de enige manier is vooruit. Twijfel nog steeds om weer terug te gaan aan de medicijnen maar er zit ook iets in mij dat wilt groeien en op eigen kracht wil varen. Kom uit een familie met veel mensen met depressie en angst klachten en medicijnen dus ben er ook gewoon gevoeliger voor. Probeer vooral positieve gedachten te benoemen in de hoop dat dat gaat werken.

Jerry
16-07-2024
Reactie:
Als een collega van jou in jouw situatie zou zitten en terug zou gaan.
Heeft hij dan gefaald vind je?

Newbee
16-07-2024

Jouw reactie:



Slaap bij mijn moeder (Verhaal 325)

Ik zit midden in een medicijnwissel. Ik heb al twee keer eerder een angststoornis gehad en nu zit ik er weer in. Ik ben een man van 49 en slaap bij mijn moeder van 78 omdat ik niet lang alleen durf/ kan zijn, verder heb ik geen sociale contacten. Ik heb veel spanningen en angsten en ben bang dat ik stop met werken en elke dag even naar huis gaan. Herkent iemand zich hierin of heeft iemand tips of gewoon iemand om mee te praten

Marco
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 15-07-2024

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ikheb het zelfde ik slaap.ook vaak vij mijn zus.ik heb zelf kinderen. Maar ik wil.altijd met iemand zijn ik snap.jou helemaal.

Anoniem
15-07-2024

Jouw reactie:



Depressie. Burn out. Angst piekerstoornis???? (Verhaal 550)

Hallo voor wie is dit herkenbaar???
Weet niet een waar ik moet beginnen. Maar goed. Extreeme vermoehijd,beetje te Extreeme vermoehijd .kan mijn afspraken niet meer na komen, doe niks anders als slapen,geen concentratie meer .en loop de hele dag te piekeren. Het is wat mij betreft een piekeren stoornis. In de automatische piloot stand dan wel.dan komp de vraag waar over pieker je? Dit is niet uit te leggen. Het gaat als een wir war door je hoofd en heb er geen controle over. Het is zo erg, ik de hele dag in een overleving.s stand zit en bang ben er een einde aan te maken .het gepieker en of de stemmen wat het ook is heeft de overhand. Ok al ga ik wandelen of wat dan ook de vermoehijd laat het niet toe. Intussen esitalopram 10 mg deze merk ik geen verschil in .de wereld om me heen lijk niet echt. Mensen om me heen zijn me te veel.en heb geen besef meer wie ik ben.ik voel me een verwarde tijd bom.die kompleet de weg kwijt is .in me zelf ,hulp mag niet helpen,om dat ik zo lichamelijk en geestelijk kapot ben .en nergens In en energie voor heb .is er hier iemand met de zelvende klachten?????en dan met name de zeer ernstige uitputtende vermoehijd,en ook zo geestelijk de weg kwijt hij of zij die dit begrijp??ik trek het hier niet meer .alle adviezen zeer welkom mvg anoniem

Anoniem
01-05-2024
laatste reactie: 14-07-2024

3
7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit is zo herkenbaar. Ik heb een angstoornis sinds september 2023. Ook nu nog veel last van dat rare gevoel ik je hoofd het idee dat je gek wordt, de wereld voelt raar aan, je herkent je eigen niet meer alsof je verdwijnt in een andere dimensie. Bij mij is dit nu gelukkig geen hele dagen meer maar een paar uur maar het is vreselijk. Elke keer denk ik ik ga nu gewoon door en goed reageren als ik er last van heb, maar dat lukt gewoon niet je hoofd en je lijf (de angst) gaat met je aan de haal.

Ief
02-05-2024
Reactie:
Lef bedankt voor je reactie .probeer er iets mee te doen. Doe dat niet worden de klachten steeds erger. Ga eerts naar een huisarts voor diagnose. Loop er niet meet door wand het wordt van kwaad naar erger tenminste als ik het bij mij zo zie.ik hoor graag Jr verhaal van je huisarts. Mvg anoniem

Anoniem
02-05-2024
Reactie:
Hoi Anoniem,

Waarom naar de huisarts als ik weet waar het mee te maken heeft? Ik heb de diagnose angstoornis zowel van de huisarts als van de psycholoog gehad.

Anoniem
03-05-2024
Reactie:
Zeer herkenbaar allemaal, zie ook overal tegenop... Zit nu op 20 mg escitalopram maar het heeft mij ook nog niet echt geholpen.
Werken lukt op dit moment ook niet, steeds dat bange gevoel vanbinnen... Zou graag iemand spreken die hier vanaf is gekomen en hoe doe dat gedaan heeft...

Esther
03-05-2024
Reactie:
Hallo hiet dan even een vervolg van mijn verhaal. Als je of jullie weten wat het gevolg is depresie. Angstoornis. of wat dan ook zijn jullie een stuk verder dan ik .gelukkig ook maar .bij wordt gezecht depresie. Dat zeg de een .de ander zegt Angstoornis,ja en dan ga je zoeken op internet. Wat ja je wil natuurlijk van je klachten af.nu is het de hele dag zoeken op Google natuurlijk ook niet goed .ik zelf heb wel nu een pot waar in de goede en lueke dingen zitten. Die ik dan wel mee maak , ook al zijn het er zeer weinig. Hier haal ik dan een briefje uit als het me slecht gaat en lees ik deze.ook heb ik terapie gehad. Maar deze helpt niet. Nu wil ik voor rmts gaan kijken of dat mag helpen. En is een zware weg die te gaan is natuurlijk. Voor ons allemaal lot genoten. We moeten een beetje positief blijven en onze gedachten om draaien?? Maar hoe .tis Hier ook maar overleven van dag tot dag. Ik denk dat er geen tover middel is .maar wel de steun die we aan elkaar hebben. En de ervaringen die we hebben kunnen we hier delen. Ik ga nu kijken voor idd rmts mischien voor iemand van ons een tip .zal ook zeker jullie op de hoogte houden van mijn bevindingen. Mvg anoniem

Anoniem
04-05-2024
Reactie:
Was rmts iets?

Anoniem
18-06-2024
Reactie:
Heb sinds 2020 een angststoornis....met veel dalen...het enige dat helpt is xanax maardat is verslavend...dus neem ik dat enkel in hoge nood...het komt en gaat
...hrt is wel zwaar in de dalen...ook ik heb al foute gedachten gehad....rationeel weet jedat er niets ernstig aan de hand is maar gevoelsmatig is dat van een andere orde...zit nu terug in een dal...morgen vertrek ik op vakantie maar zie er tegen op....wat me soms helpt is weten dat er nog mensen zijn met dat probleem...ons veertje is gewoon op...

Anoniem
14-07-2024

Jouw reactie:



Domme gedachtes (Verhaal 226)

Hallo allemaal,

Kwam dit forum tegen en wil graag ook even mijn verhaal kwijt!
Ik ben een hele spontane vriendelijke jonge dame van 30 jaartjes jong.
In het dagelijks leven entertain ik mensen op social media om hun zodoende een lach op hun gezicht te toveren. En dit lukt met succes gelukkig! Want een persoon gelukkig zien maakt rijker als wat dan ook.

Alleen, hoe graag ik ook andere met een glimlach zie heb ik zelf al heel wat jaartjes last van gegeneraliseerde angstoornis/paniekstoornis.
En alsof dat pakketje nog niet genoeg is stukjes dwang.

Ik zit hiervoor ook bij de psycholoog en krijg gespecialiseerder hulp.
Zweten,nerveus,geïrriteerd en een onwerkelijk gevoel krijg ik als ik ergens heen moet gaan. Naar wat dan ook. Ik blijf zelfs een nerveus gevoel houden als ik naar mijn eigen familie ga behalve als het naar mijn ouders is.
Daarbij komen savonds ook vaker hele stomme rare vervelende gedachten op. Die breken mij nog wel meer als de angststoornis.

Gedachtes zoals dat ik nooit iets zal bereiken in mijn leven, dat mijn partner vast iemand vind die beter voor haar is, nutteloos .. en dan weer wat kwadere gedachtes.. denken dat ik een slecht mens ben, denken dat ik op een dag gek word en mijn vriendin iets aan doe.. zulke rare dingen allemaal!!

Ik heb dit open en eerlijk aan mijn psycholoog vermeld omdat je natuurlijk beter wilt worden dan is eerlijkheid het beste. Eerder durfde ik dit nooit ik dacht ze zullen me wel echt gek vinden!

Ook mijn vriendin waarmee ik al een lange tijd samen ben weet dit, ze moet dan altijd lachen en zegt; gekkie als er iemand niemand kwaad doet ben jij het wel durf ik mijn handen voor in het vuur te steken.

Als ik alle negatieve gedachtes na ga, weet ik ook van mezelf dat ik dat echt nooit zou doen en er is ook geen aanleiding voor die gedachtes want ik doe nooit mensen pijn.
Dat is ook het stomme ervan ik weet het dondersgoed maar ik denk het wel?

Mijn psycholoog gaf al aan dat gedachtes vreemd kunnen zijn maar je ze niet bent!!
Maar toch.. waarom denk je ze dan als je ze niet bent? Vaker dacht ik zou ik het dan maar uit maken met mijn vriendin en me laten opnemen? Want mensen zeggen wel je bent je gedachten niet maar waarom denk je ze dan? Dan ben je toch niet 100 procent ?

Na veel gesprekken met de psycholoog gehad te hebben en mezelf goed te spiegelen weet ik heust wel zeker dat ik niet “gek” ben.. want iemand die iemand iets wil aandoen doet dat meteen zonder zoals mij (ons) er zoveel over na te denken. Die denken niet maar doen.

Maar toch zou ik graag wat tips van jullie willen krijgen als iemand zich herkent en hoe degene ermee omgaat? Mijn gespecialiseerder hulp duurt namelijk nog ff maar onderhand zit ik wel met die stomme domme gedachtes opgescheept.

Hoop dat jullie mij kunnen helpen.
En voor iedereen.. geef nooit op samen staan we sterk en iedereen heeft echt wel iets waarmee hij of zij zijn hele leven lang mee moet vechten.

Stay positieve ondanks alles probeer ik dat ook. Mijn grootste motivatie zijn de mensen om me heen. We zijn zoveel rijker als we eens goed kijken na de mensen die dicht naast ons zijn.

Knuffels

Anoniem
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 13-07-2024

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hey, als je wilt kunnen we er eens over praten. Je bent namelijk niet de enige die hier last van heeft!;)

Nikita
11-07-2024
Reactie:
Ik herken helemaal wat je zegt. Ik ervaar ook de hele dag spanning en angst . Zie mijn post van 10 juli hierover. Ik probeer ook steeds de tips toente passen die ik lees in de boeken van so chicken en zijn blogs. Ik ben erfelijk belast met dit soort gedachten en zal waarschijnlijk altijd moeten blijven vechten. Als mijn examen erop zit zal de spanning wel weet zitten maar het piekeren wil ik echt aanpakken.

Jerry
13-07-2024

Jouw reactie:



Briefje (Verhaal 571)

Heb vaker last van angsten/ onzekerheid gehad in verleden met periodes. Vraag dan vaker voor bevestiging, terwijl ik het antwoord weet.Na een stressvolle periode is het na 9 jaar teruggekomen.Ik heb 1 gedachte die me angst bezorgd. Heb controledwang als ik bv op het werk moet afsluiten of als ik de verantwoordelijkheid heb voor iemands huis. Bv is het koffieapparaat en het gas uit . Thuis heb ik dit alleen als we op vakantie gaan.
Ik ben veranderd v werk en werk op een dagbesteding en moet de mensen ook thuis ophalen. Ik ben gespannen hiervoor, omdat ik steeds denk, heb ik een briefje ,( waar iets opstaat van mijn angsten) laten vallen? Terwijl ik geen briefje bij me heb. Ook als ik iets moet opruimen of pakken, denk ik, heb ik geen briefje er tussen zitten? Bv kast inruimen in de keuken, iets in de tas stoppen vd mensen.In de winkel en bieb had ik dat vroeger ook weleens, maar nu is het wel vervelend. Herkent iemand dit?Ik doe wel gewoon alles, maar het stoort me dat deze dwanggedachte me spanning veroorzaakt. Heb het hier ook al met de psychologe over gehad. Ik heb geen controledwang bij de mensen dat ik bang ben dat de deur niet op slot is of het licht uit is.

Merel
12-07-2024

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Never give up 💪🏻 (Verhaal 499)

Lieve lezer,

Ik heb al een aantal jaren last van angst in sociale situaties. Nu heb ik al veel geprobeerd, in de hoop hier vanaf te komen. Ik ben goed opweg, na alles wat ik heb geleerd in de afgelopen jaren. Maar ik ben er nog niet. En net zat ik te denken: ik heb eigenlijk helemaal niet iemand waarmee ik dit nou eens echt kan delen en die me niet alleen ‘hoort’ maar ook begrijpt. Dat zou gewoon zo fijn zijn want dan voel je je ook echt begrepen en niet zo alleen hierin.
Ik heb op emotioneel vlak al zoveel meegemaakt dat ik nu echt probeer om positief te denken en niet zo streng voor mezelf ben en niet meer boos of teleurgesteld op mezelf probeer te zijn, na een angstige situatie. Als er iets vervelends gebeurd wil ik er daarom ook (sinds een paar weken) niet meer zo lang over na denken en som ik alle positieve dingen van die dag op ipv me te focussen op de angstaanvallen/schaamte momenten die ik die dag had.

Dus deze avond dacht ik: hoe fijn is het als ik het af en toe met iemand er over kan hebben, die ook echt weet wat ik mee maak. En wederzijds uiteraard. Dat je die vervelende momentjes met elkaar kan delen en misschien elkaar ook weer op kan peppen (er weer voor gaan en niet blijven hangen in het negatieve want dat is echt wat ik sowieso iedereen aan zou willen raden, want het is zooooo vermoeiend om in die negatieve spiraal te blijven hangen).

Lees jij dit nou toevallig en denk je; ja ik heb wel dezelfde mentaliteit (proberen positief te blijven, ondanks die vervelende momenten) maar dat je toch af en toe zo graag met iemand er over zou willen praten..

Stuur dan een berichtje terug en wie weet kunnen we elkaar helpen en een soort van steun zijn voor elkaar!

Never give up 💪🏻

Daphne
28-12-2023
laatste reactie: 10-07-2024

1
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi,

Herken heel veel in jouw verhaal.

Ik hen ook last van angsten in sociale situaties. En sterk het gevoel dat niemand naar mij wil luisteren.

Ben mijn hele leven al overschreeuwd door anderen... Ben opgegroeid in een zwaar narcistisch familie.
Daarom ben ik erg stil geworden.... Het onzichtbare meisje...

Maar heel weinig mensen kennen mij eigenlijk echt. En bijna niemand is oprecht geïnteresseerd in mij en wat ik te vertellen heb. Dus vertel ik ook bijna nooit meer wat over mezelf in sociale situaties. What's the point??

Toch zou ik het leuk vinden om te praten
met iemand die mij echt begrijpt... en het zelfde voelt. Zonder dat ik het gevoel weer moet hebben dat ik er gewoon niet toe doe.. en het altijd allemaal om anderen moet draaien...

Liefss

Een loner-mama

Stay positive🙏🏻 you are worthy❤️
06-01-2024
Reactie:
Hallo!

Hier hetzelfde verhaal.

Zal heel graag mijn gedachten met die van jullie uitwisselen. Misschien in een whats App groep….

Sarah
25-01-2024
Reactie:
Ja goed idee zo’n whatsapp groep;-)
Kan er hier ook privé gemaild worden?

Melaniexxx
27-01-2024
Reactie:
Ik herken mezelf hierin, mijn enige medicijn is praten en mensen vertellen hoe ik me voel maar ook proberen wat waardering en begrip te krijgen.
Iemand vinden om mee te praten lijkt soms onmogelijk..
Kan ik me aansluiten in dit groepje asjeblieft en hoe doe ik dat?


St
02-02-2024
Reactie:
Hoi Daphne

Ik heb ook enorm last/angst in sociale situaties. Ben behoorlijk overgevoelig en enorm vatbaar voor zelfs de kleinste prikkels.
En als dat te groot wordt , dan moet ik weg!

Ik slikte jarenlang een benzo.... maar dat ging mis op gegeven moment en heb het nog in maanden tijd afgebouwd/afgekickt tot 0.

Ik begon toen te merken dat ik er op straat er ook last/problemen van kreeg. ben radeloos geworden maar ben een doorzetter.

Wil je er over praten met me als je daar zin in heeft.. ? Dan vertel ik je alles.

Groet Pierre

Pierre
06-02-2024
Reactie:


Hai Never give up,

Ik herken veel in je verhaal.
Ook ik ben al een heel eind op weg, maar vind het soms nog moeilijk allemaal.
Ik heb geen sociale angst, maar ben wel bang voor allerlei andere dingen.
Stap voor stap ben ik op weg gegaan, maar soms ga ik te hard, omdat ik zo graag wil, en als ik dan gas terug moet nemen word ik overvallen door een trieste bui.
Ik weet dat die weer overgaat, maar als ik er middenin zit is dat toch wel lastig.
De kunst is, jezelf de tijd te gunnen.
Stap voor stap te gaan en je bewust te zijn van de stappen die je maakt
Ik vertel ze ook aan anderen en die zijn dan echt blij voor me, maar idd is contact met een lotgenoot anders.
Ik zou het fijn vinden als je reageert op mijn reactie.

Karin
24-02-2024
Reactie:
Goe bezig! Geen aandacht aan geven lachen er mee je brein moet je herprogrameren..en dat kan....duurdt wel even....maar kan

Gigi
16-03-2024
Reactie:
Je verhaal is heel herkenbaar. Kampt ook al jaren met angst en probeer het positief te zien. Wil graag in contact komen om elkaar te horen en positief te steunen. Aangezien je geen nummer mag geven zoek me op facebook op onder jerry boswijk uit nieuwegein

Jerry
10-07-2024

Jouw reactie:



Venlafaxine (Verhaal 569)

Sinds 3 maanden heb ik een angsstoornis wat zich uit in een ongelooflijke onrust in mijn lijf.
Ik ben aan het afbouwen met Paroxetine (heb ik al 26 jaar) en ga zaterdag over naar Venlafaxine.
Zijn hier mensen met POSITIEVE verhalen daarover? Werkt t goed? Bijwerkingen in t begin? Hoelang duurt t voordat t aanslaat? Krijg ik mijn fijne leventje weer terug?
Ik hoor heel graag!

Groet Ilse Bosch

Ilse Bosch
07-07-2024
laatste reactie: 08-07-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Ilse,

Geen medicijnen hier. Maar ik heb wel het Breinfijn programma gevolgd. Ik ben er nog niet, (en ze geven in dat orogramma ook heel realistisch aan dat het niet in een maandje gepiept is) maar het heeft me zeker een hoop gebracht.

Misschien een idee om hier eens naar te kijken of het iets voor je kan zijn?

Newbee
08-07-2024
Reactie:
Hoi Ilse,

Geen medicijnen hier. Maar ik heb wel het Breinfijn programma gevolgd. Ik ben er nog niet, (en ze geven in dat orogramma ook heel realistisch aan dat het niet in een maandje gepiept is) maar het heeft me zeker een hoop gebracht.

Misschien een idee om hier eens naar te kijken of het iets voor je kan zijn?

Newbee
08-07-2024

Jouw reactie:



Homeopatische middelen tegen onrust/opgejaagd gevoel (Verhaal 567)

Ik ben afgelopen december gestopt met AD clomipramine na dit middel 40 jaar gebruikt te hebben.
Afgebouwd binnen 3 weken iom huisarts.
Volgens mij is dit veel te snel gegaan .
Nu een erge terugval. Wat een hel.
Hele dag zo onrustig en opgejaagd gevoel 24/7.
Nu overweeg ik weer om de AD weer te gaan gebruiken.
Zijn er hier lotgenoten die goede resultaten hebben om die onrust/ opgejaagd heid met homeopatische middelen weg te krijgen of een goede ondersteuning bieden.
Huisarts heeft quetiapine voorgeschreven , maar vind het een erg zwaar middel met veel bijwerkingen.
Iemand hier ook ervaring mee.
Hoop op reacties van jullie.

Freddeke
06-07-2024
laatste reactie: 07-07-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik wil erg graag met jou in contact komen. Heb exact hetzelfde gevoel!!! Een ramp is het. Zit ook al 13 weken in de ziektewet door die onrust in mijn lijf. Gek word je ervan!

Wat voor een bijwerkingen heb je van quetiapine? Ik slaap er heerlijk op. 2x 25 mg.

Ilse Bosch
07-07-2024
Reactie:
Je mag me een pb doen via messenger.
Ik heet op facebook book Groot Fred uit Warnsveld

Freddeke
07-07-2024

Jouw reactie:



Voortdurende onrust/spanning in mijn lijf (Verhaal 553)

Sinds 2,5 week ben ik 'getrakteerd' op een angst- en paniekstoornis. Ik heb de hele dag onrust in mijn lijf. Een vreselijk gevoel is het! Bijna onhoudbaar! In de ochtend is t het ergste. Dan neem ik 2x 10 mg Oxazepam. Verder neem ik Paroxetine (sinds 2 weken verhoogd van 20 mg naar 30 mg) en voor de avond Quetipine. Soms heb ik wat goede momenten maar ik ben er 24/7 mee bezig. Als ik wakker word, voel ik gelijk die spanning in mijn lijf. Elke dag hoop ik dat de genezing inzet. Gister een goede dag, heel blij mee, maar vandaag weer erg onrustig.
Hoe kom ik toch weer rustig?
Herkenbaar iets voor anderen?

Ilse
09-05-2024
laatste reactie: 07-07-2024

4
20
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Ilse...

Ik sta ook elke dag op met zo'n zenuwachtig gevoel... Ik pak er ook oxazepam voor maar echt rustig word ik niet... Ik tril ook best veel.. Slik nu ook 20 mg escitalopram ben nog in de ophoog fase...
Maar heb jij iemand om mee te praten?

Esther
11-05-2024
Reactie:
Hoi Esther, bedankt voor jouw reactie!
Ik ga 1x per week naar de huisarts.ik heb er overdag ook last van helaas. Ben wel zoekende naar een psycholoog maar ze zitten zo vol allemaal. Net als je hulp nodig hebt, ist er niet.
Ik slik ook Paroxetine 30 mg sinds 2 weken (was eerst 20 mg). Dit slik ik al 26 jaar en is altijd super goed gegaan! Tot 2,5 week geleden dus.
Ik wil zo graag van dit klote gevoel af en weer werken!
Heb jij wel psychologische hulp en werken jouw medicijnen? Hoelang heb jij last van deze klachten? Ik hoor heel graag van je!
Gr Ilse

Ilse
11-05-2024
Reactie:
Goedenavond Ilse;

Na het lezen van je verhaal heb ik het gevoel dat we dezelfde klachten hebben (gehad). 24/7 angst en onrust. Ik omschreef het altijd alsof iemand me liet schrikken en bij dat gevoel van het heftigste schrikmoment dat die continu in je lichaam blijft. Heel naar.

Heb er ruim 2 jaar ervaring mee. Gaat nu steeds beter en heb nooit medicijnen gebruikt. Dit is een bewuste keuze van mij geweest omdat ik de oorzaak wil aanpakken en niet gevoelens wil onderdrukken. Angst voel je in je lichaam maar zit allemaal in je hoofd. Ik ben vooral met mijn mindset aan de gang gegaan en merk grote stappen vooruit. Ik had ook enorme paniekaanvallen waarbij ik telkens dacht, ik ga dood.

Ik heb een privé coach/therapeut ingeschakeld en veel podcasts geluisterd. Daarnaast meditatie, zo weinig mogelijk negatieve prikkels binnen krijgen en minimaal 1 dag in de week geen afspraken en verplichtingen.

Hopelijk kan je hier wat mee. Je mag me ook altijd even berichten om ervaringen te delen en elkaar te helpen

Erwin
12-05-2024
Reactie:
Hoi Ilse...

Ik zou ook zo graag van dit klote gevoel af willen,sta nu elke dag op met angst en kom gewoon niet vooruit,vind aankleden al vermoeiend...herken je dat?
Ik kom bij een psychiater voor mijn medicijnen maar heb nog niet echt het gevoel dat ze aanslaan...en heb ook een psycholoog...maar het gaat allemaal zo moeizaam...werken kan ik op dit moment ook niet...voel me zo alleen met mijn gevoel heb jij dat ook? Groetjes Esther

Esther
13-05-2024
Reactie:
Hoi Esther en Erwin, bedankt voor jullie reacties!
Ik zou graag met jullie in contact willen komen buiten dit forum om elkaar te steunen!
Helaas mag je hier geen tel nrs plaatsen. Hebben jullie een idee hoe we dat kunnen doen? Mss via Facebook: Ilse Bosch.
Zoek mij maar op, graag!
Ja, Esther, ik herken jouw verhaal! Die vreselijke onrust in mijn lijf vanaf t moment dat je wakker bent. Ik ben ook in de ziektewet. Ik wil zooo graag weer aant werk maar lukt nu echt niet. Ik wil mijn oude leventje weer terug waarin ik van alles geniet en niks eng vindt!
Hoeveel mg aan medicijnen slik jij nu? Ook Oxazepam erbij?
@Erwin: zonder medicijnen zou ik echt helemaal nergens zijn! Deze heb ik hard nodig.

Anoniem
14-05-2024
Reactie:
Ik heb een Ilse Bosch toegevoegd, ik hoop dat ik de goede heb!

Esther
14-05-2024
Reactie:
Ik ben Esther van der wallen Miss kun je mij zoeken?

Esther
14-05-2024
Reactie:
Woon je in Asten,Esther? Ik heb er 2 een vriendschapsverzoek gestuurd. Ik heb van jou niks ontvangen. Ik woon in Wijchen.

Ilse
14-05-2024
Reactie:
Klopt ik woon in Asten maar ik zie jou verzoek nog niet helaas

Anoniem
14-05-2024
Reactie:
Hoi allemaal, ook ik heb sinds 1.5 jaar last van angst/stress etc. Ook bewust niet aan de medicatie omdat ik hier niet de oplossing in zie (op aanraden van mijn coach). Jullie gevoelens herken ik volledig..Inmiddels gaat het stukken beter en weer volledig aan het werk. Grote omslag voor mij is geweest het stoppen met vechten en het er maar laten zijn. Het boek Angst is oké heeft mij hier ontzettend mee geholpen. Ook mij mogen jullie eventueel toevoegen op FB.

Paul
17-05-2024
Reactie:
Hoi Paul, bedankt voor jouw reactie.
Wat is jouw volledige naam, dan zoek ik je op op FB.
Maar zonder medicatie....wow....dat is heel knap! En slaap je wel goed? Word je ook wakker met een gevoel wat eigenlijk niet te houden is zo naar?
Werken kan ik nog lang niet....helaas. Daarvoor ben ik nog veel te ver heen.

Gr Ilse

Ilse
24-05-2024
Reactie:
Hoi Ilse,

Wat bizar om te lezen, het is alsnog ik het zelf geschreven heb. Ook het alleen voeren erin, niemand in mijn omgeving herkent dit en na 2,5 jaar merk ik dat het begrip ook een stuk minder wordt.
Ik gebruik ook oxazepam en nog een anti depressiva waar ik even de naam van kwijt ben.
Inmiddels ben ik weer gestart met therapie, deze x cgt. Ook al schematherapie gehad, begeleiding vanuit praktijkondersteuner. Hopelijk kan dit handvaten bieden om hiermee om te gaan.
Ondertussen werk ik deels, deels ziektewet. Op het werk overigens erg veel begrip wat superfijn is.

Marinke
29-05-2024
Reactie:
Hoi Ilse,

Wat bizar om te lezen, het is alsnog ik het zelf geschreven heb. Ook het alleen voeren erin, niemand in mijn omgeving herkent dit en na 2,5 jaar merk ik dat het begrip ook een stuk minder wordt.
Ik gebruik ook oxazepam en nog een anti depressiva waar ik even de naam van kwijt ben.
Inmiddels ben ik weer gestart met therapie, deze x cgt. Ook al schematherapie gehad, begeleiding vanuit praktijkondersteuner. Hopelijk kan dit handvaten bieden om hiermee om te gaan.
Ondertussen werk ik deels, deels ziektewet. Op het werk overigens erg veel begrip wat superfijn is.

Marinke
29-05-2024
Reactie:
Wat goed dat je (deels) werkt, Marinke! Dat zit er bij mij echt nog niet in. Helaas. Ik zou wel willen. Helpt CGT goed voor je en schematherapie?
En hoeveel mg antidepressiva neem je en hoeveel Oxazepam?

Groetjes Ilse

Ilse
30-05-2024
Reactie:
Hi allemaal,
Ik herkend me heel erg in jullie situaties. Ik loop de hele dag met dit vreselijke angstige gevoel. Ene keer zet het door en de ander keer niet maar het gevoel ik constant. Ik heb het gevoel dat ik niet meer leef…

Soumaya
31-05-2024
Reactie:
Ik herken me helemaal in jouw verhaal.
Precies de zelfde klachten als jij. Die onrust /opgejaagd heid is een verschrikkelijk gevoel.
Ook ik ervaar dit sinds eind april van dit jaar.
Nu aan antidepressiva 10mg zit in opbouwfase. Ook net als jij quetiapine voor de nacht. Ik slaap hier idd beter door. Voor de rest is het een hele. Sterkte

Freddeke
03-07-2024
Reactie:
Herkenbare verhalen allemaal.
In het algemeen kan ik nog vrij goed functioneren (voor de huitenwereld)
Geen medicijnen hier (ben ik ook angstig voor.)
Heb een partner, leuke kinderen, prima baan, ik sport.
Maar toch, ik woon alleen, en soms is dat heerlijk, en soms beklemmend omdat je dan in mindere periodes alle tijd hebt je zelf gek te maken. Dus dan afleiding zoeken, verdoven (geen drugs)

Newbee
06-07-2024
Reactie:
Herkenbare verhalen allemaal.
In het algemeen kan ik nog vrij goed functioneren (voor de huitenwereld)
Geen medicijnen hier (ben ik ook angstig voor.)
Heb een partner, leuke kinderen, prima baan, ik sport.
Maar toch, ik woon alleen, en soms is dat heerlijk, en soms beklemmend omdat je dan in mindere periodes alle tijd hebt je zelf gek te maken. Dus dan afleiding zoeken, verdoven (geen drugs)

Newbee
06-07-2024
Reactie:
Excuses. Blijkbaar 2x geplaatst.
Angst is ok heb ik ook dat boek.
De theorie klopt volgens mij goed, ik vind de schrijfwijze niet heel prettig. Maar dat zal voor iedereen verschillend zijn.

Geen FB hier

Newbee
06-07-2024
Reactie:
Hoi Feddeke, wat een ramp, hè? Heb jij FB dan kunnen we evt wat contacten en ervaringen uitwisselen?
Zoek je mij op: Ilse Bosch - Wijchen.
Het is zeker een hel!
Ik ben nu Paroxetine aan het afbouwen en ga over naar Venlafaxine.
Ik hoop dat je mij kunt bereiken.
Groet Ilse

Ilse
07-07-2024

Jouw reactie:



Mirtazapine. (Verhaal 568)

Hi iedereen.
Nu op dag 6 met 15mg Mirtazapine. ( tegen angststoornis) Ging goed maar nu beetje suf en rillerig. Moet ik dat even doorbijten? Is dit normaal?
Ik neem ook nog ( al 1 maand) 1 mg temesta voor het slapen. Dat mocht van arts.
Maar die eerste 5 dagen gingen net zo goed. Nu gekluisterd aan de bank met een erge onrust in mijn lijf…

Jools
06-07-2024

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



angst in grote open ruimtes waarbij de lucht en wolken goed te zien zijn (Verhaal 53)

Beste mensen,

Sinds mijn jeugd heb ik erg last van hoogtevrees, war ik inmiddels mee heb leren leven. Ik ben een man van 24 jaar.
Echter heb ik na mijn 18de helaas te maken met een nieuwe angst wat ik moeilijk kan uitleggen en wat mijn leven erg belemmerd. Na het behalen van mijn rijbewijs begon ik steeds meer moeite te krijgen om op wegen te rijden met grote open ruimtes waarbij de lucht en wolken goed te zien waren, zoals snelwegen.
Ik voelde steeds meer angsymptomen ontstaan en dit gebeurt zelfs al ik naast een chauffeur zit. Hierdoor kan ik een aantal jaren niet meer zelf de snelweg op en krijg ik ook veel last als bijrijder.
Dit heb ik trouwens ook als ik op de grond lig en naar de lucht kijk om te zonnen bijv of grote gebieden. Alsof mijn leven in gevaar is en ik kwetsbaar ben door gebeurtenissen vanuit de lucht, bliksem, tornado, explosies, meteoriet, enz.
Ik heb hiervoor een aantal behandelingen gehad zoals hypno en cognitieve gedrag, maar heeft niet geholpen helaas.

Herkent iemand dit en heeft iemand tips voor me? Ik wil echt van mijn angsten af en weer verder met mijn leven. Medicijnen kunnen ook een optie zijn.


Amersfoorter
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 04-07-2024

18
16
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hi ,

ik weet precies wat jij bedoelt. Die angst is zo inntens en heftig waardoor je al die situaties vermijd. Als ik op et strand lig om te zonnen houd ik et maar 30 seconden vol , ik voel dan alsof ik in de blauwe hemel gezogen word bang om van de aardbodem af te vallen ( zelfde gevoel als hoogtevrees ) en dit heb ik ook als ik op lange kale stukken fiets op et platteland. op internet kan ik nergens of heel weinig mensen vinden met dezelfde fobie als ons weet niet goed hoe we dit kunnen oplossen ik struggle er al 15 jaar mee , kan er wel mee leven maar beperkt mijn leven enorm. misschien moeten we eens contactgegevens uitwisselen want ik voel me door jouw verhaal eindelijk begrepen en kan echt niemand vinden met dezelfde angst.

groetjes Daniel

daniel
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken maar heb geen tips. Op een zonnige dag lag ik ontspannen in een weiland naar de wolken te kijken. Mijn twee honden waren lekker aan het ravotten. Van het ene op het andere moment hevige paniek. Naar huis gerend. Sindsdien durf ik ook het strand niet op terwijl ik op Terschelling vele strandwandelingen heb gemaakt. De afsluitdijk heb ik al vele jaren gemeden. Net of ik mij in de ruimte verlies. Ik wil schuilen, dat gevoel. Sterkte en succes

Cor
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik ken het gevoel, helaas ook geen tips… ik neem al jaren medicatie maar het wordt eigenlijk erger. Ik hou/hield van op reis gaan maar de gedachte aan de rit op de Autostrade naar de luchthaven bezorgt me al paniek…
Het is en blijft een vreemde aandoening.

Mie
> 2 jaar geleden
Reactie:
Wow enorm herkenbaar , bang om in de lucht te worden gezogen idd ... op weiland gebieden fietsen is moeilijk ... het schijnt toch iets te zijn met dwang ook , niet alleen gewoon fobie.

Pia
01-08-2022
Reactie:
Tip1: vind een goede hypnotherapeut (bv Hypno Jens). Geloof het of niet, het onderbewustzijn is enorm sterk.
Tip2: zorg dat uw darmflora in goede staat is, probiotica kan hierbij helpen. Heeft onrechtstreeks ook een invloed op uw mentaal welzijn.
Tip3: blijf gemotiveerd om jezelf te pushen naar betere levenskwaliteit, ga mediteren en tijdens het mediteren kan je jezelf positieve dingen bevelen om te doen (soort van zelfhypnose)
Tip4: zoek naar rustgevende thee, ookal is het minder lekker, heeft een heel gezonde invloed op je (bv kamille thee)
Tip5: nogmaals, blijf jezelf motiveren en opwekken. Vergeet nooit dat er altijd een oplossing is :)

Ik kamp zelf met enkele angsten gepaard met derealisatie en depersonalisatie, maar ik doe mn best om door die moeilijke periodes te komen. Ik werk aan mezelf en hopelijk zie ik binnenkort optimaar resultaat.

Als er nog mensen met tips zijn laat deze gerust achter hieronder

Onbekend
20-08-2022
Reactie:
Ik ben 61 , en nog nooit hoogtevrees gehad. Maar een aantal weken terug ineens bang van de blauwe lucht met witte wolken. Een angstgevoel zonder het te kunnen verklaren. Ik kan er bijna niets over vinden.
Ik heb het nu ook in lichtere mate als ik naar tv kijk en daar zo’n blauwe lucht met wolken zie.
Een volledig blauwe lucht of grijze lucht is geen probleem.
Ik vind het erg raar.

Saskia
22-08-2022
Reactie:
Goedenavond,

Onze zoon heeft ook een bepaalde angst met omhooglopen bij het strand dat had hij al toen hij net kon lopen en nu heeft hij nog steeds last met opervlakte’s of bij de zee, op of langs snelwegen of in de bergen ook heeft hij het in een kerk als de akoestiek flink aanwezig is, wij denken zelf dat het komt doordat hij flink hoogsensitief is en waardoor hij alles heel intens beleeft en een soort geen filter heeft op dat gebied waardoor alles anders en heel heftig binnenkomt denk dat je moet proberen zoveel mogelijk te ontspannen heb het idee dat door spanning het alleen maar erger wordt, heel veel sterkte hoor!
Groetjes Sophia

Sophia
08-06-2023
Reactie:
Jeetje, super herkenbaar. Ik heb exact dezelfde angst. Alsof ik de lucht in word gezogen. Of in grote concertzalen. Ik kan ook heel slecht tegen het kijken van beelden over het universum. Ik dacht altijd dat ik de enige was.

Laura
17-06-2023
Reactie:
Ik heb het gevonden. Het heet: Kenophobia!

Laura
17-06-2023
Reactie:
Is het over gegaan saskia?

Jaap
10-07-2023
Reactie:
Precies dit! Ik woon aan het strand. Maar ik ga er een aantal jaar niet ontspannen naartoe. Ik kan absoluut niet langs de kust lopen. Inderdaad het angstige gevoel om de lucht in gezogen te worden. Daarbij ook angst in grote weilanden (tenzij er een hek staat waar ik langs kan lopen), snelwegen, gebouwen met een hoog plafon (zoals kerken), vliegen. Overigens kan ik wel op een klein strand liggen, maar dan moet ik wel onder een parasol liggen. Ik probeer mezelf wel te pushen om mn angst te overwinnen. Tot op heden nog niet echt succes. Iemand tips? (Behalve cognitieve gedragstherapie en emdr)

Sabine
18-07-2023
Reactie:
Hi, ik heb hier last van sinds mijn 16e, inmiddels 24. Als ik naar school moest fietsen over weilanden kreeg ik een overweldigend gevoel alsof ik de lucht in werd gezogen, achterover zou klappen of omhoog fietste. Heel apart. Ik heb sinds 2 jaar nu ook paniekaanvallen en de angst voor open ruimtes is daarbij erger geworden. Ik kan bijvoorbeeld niet ontspannen op het strand liggen, naar hoge gebouwen kijken of open ruimtes zoals weilanden. Ik krijg zelfs angst bij het zien van een film/afbeelding van een grote ruimte of de universum. Het liefst wil ik me dan ergens aan vast grijpen. In grote gebouwen heb ik het minder erg. Ik gebruik nu sinds 2 weken citalopram 10 mg, tot nu toe nog weinig verschil zelfs angstiger eigenlijk. Bang dat ik gek word, dingen ga zien of horen en in een psychose kom door het medicijn. Hopelijk heeft het na 6 weken een positief effect op zowel mijn paniekstoornis als de angst voor grote ruimtes

Anouk
21-07-2023
Reactie:
Ook ik herken dit. Ik heb periodes van angst meegemaakt waarin ook deze angst speelde. Ik had dan het gevoel dat ik op de grond wilde gaan liggen en me aan de aarde vastklampen. Ook 'de ruimte' geeft mij dan angst (zelfs op t.v.)

Ik ben hooggevoelig en heb het gevoel dat het hiermee te maken heeft. Mijn aura/ energieveld om me heen is denk ik groter dan bij niet hoogsensitieve mensen.
Als ik er in periodes dat het goed met mij gaat, zoals nu, naar kijk denk ik dat ik op zulke momenten te ver weg van mijn lichaam ben.

Medicatie werkt bij mij goed om de basis rustig te hebben en verder aarden:
Bewust bij je lichaam blijven: visualiseren dat je je aura kleiner maakt en bij je kern blijft. Sporten, wandelen met aandacht bij mijn lichaam, tuinieren, aanraking/ knuffelen met mens of dier, bezig zijn met goed voor mijn lichaam zorgen, leuke kleding, lekker eten, zintuigen prikkelen met lekker ruikend badschuim/ douchegel, warmte...

Heel veel sterkte voor wie met dit nare gevoel kampt! Het helpt mij altijd al om te weten dat ik niet de enige ben 🙂

Erica
27-09-2023
Reactie:
Nog steeds last van Jaap.
Vandaag ook, gewoon een blauwe lucht op de tv met witte wolken.
Ik krijg een raar gevoel .
Soort van angst.
Moeilijk te verklaren .

Saskia
25-01-2024
Reactie:
Ten eerste een hele grote opluchting dat ik eindelijk een website gevonden heb met meerdere mensen die precies dezelfde angsten hebben zoals ik.

Mijn voornaamste angsten zijn vooral lange kale snelwegen, weilanden of extreem lange bruggen zoals de afsluitdijk waar de blauwe lucht goed te zien is en ik het gevoel krijg dat ik gezogen word in de blauwe luchthemel. Ik denk dat het ook een combinatie is met agorafobie , omdat je niet kan ontsnappen uit een gevaarlijke/angstige situatie in dit geval voor mij die lange eindeloze afsluitdijkbrug. Voor mij is het dan ook onmogelijk om op snelwegen te rijden met de auto.

Nogmaals vind ik het echt heel fijn dat ik meerdere berichten van mensen hier gezien hebt met exact dezelfde angsten. Graag zou ik in contact met jullie willen komen om te praten over onze angsten. Ik merk dat het mij heel goed doet (denk jullie ook) om elkaars harten te kunnen luchten en eindelijk begrepen te kunnen worden.

Mijn e-mail adres is Dennie-willem@hotmail.com

Stuur mij gerust een berichtje en wie weet kunnen we elkaar ook motiveren en ideeën uitwisselen om deze angst onder controle te kunnen houden.



Dennie
12-05-2024
Reactie:
Beste mensen,

Bedankt voor jullie locaties. Inmiddels is het weer een tijdje geleden sinds ik mijn verhaal had gedeeld met jullie.

Ik ben momenteel bezig met een angstbehandeling, waarbij ze ook EMDR toepassen (flash forward). Ik merk dat ik steeds meer scenario's begin te vermijden. Mijn angst en een aantal die ik van jullie lees is inderdaad een mix van Kenofobie en Agorafobie. Dit kan komen door een nare ervaring (trauma), maar in mijn geval is het nog onduidelijk.

Het doel is nu om mijn angst in deze scenario's te verminderen nu. Ik zal jullie op de hoogte houden.

Ik heb voor deze angst de volgende behandelingen gehad de afgelopen 7 jaar:

Hypnotherapie
Cognitieve gedragstherapie
MEMREC methode
En nu bezig met EMDR/Cognitieve gedrags.

De eerste twee hebben helaas niet geholpen. MEMREC leek wel enigszins effect hebben. Ik namelijk wat meer op de snelwegen rijden. Ik hoop dat ik met de laatste methode weer kan genezen. Ze gaan me anders doorverwijzen naar een TOP GGZ.

Ik zal jullie op de hoogte houden!

Amersfoorter
04-07-2024

Jouw reactie:



Hele nacht wakker door hoge hartslag angststoornis (Verhaal 565)

Hoiii! Ik hoop heel erg er mensen zijn die hier op willen reageren
Ik heb een angststoornis. Het begon allemaal jaren geleden. Paniekaanvallen die duurde maar wel weer over gingen. Met periodes gaat het goed en met periodes heel slecht. Soms kan ik me nu echt uren onrustig voelen. Vannacht voelde ik weer ineens mijn hart kloppen en ik was niet sterk genoeg om weer tot rust te komen. Hele nacht wakker gelegen en geen oog dicht gedaan. Hartslag zat heel hoog en kreeg het niet rustig. Heb een 478 ademhaling gedaan, hypnose, even gekleurd, muziek geluisterd maar niets hielp. Iemand tips hoe je dan toch rustig kan worden en weer kan slapen, want dit is echt super vervelend! Echt iets van een bijzondere tip ofzo, want ademhalen, mediteren, afleiding zoeken dat doe ik al zo veel maar het werkt gewoon niet. De angst zit dan zoooo diep!!! Gewoon hele nacht uren achter elkaar hoge hartslag grrrr.
Ik hoor heel graag van jullie❤️❤️

Mientje
29-06-2024
laatste reactie: 02-07-2024

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hey. Wat bij mij soms helpt is een warme douche nemen. Misschien kan je eens proberen om camille thee te kopen?

Succes!

Anoniem
01-07-2024
Reactie:
Hey! Zelf heb ik jaren last gehad van angstaanvallen depressie neurose.
Naast langdurige therapie ben ik ook mindfullness gaan doen. Wellicht kan dit je helpen om laten we zeggen een aantal keer per dag even een oefening te doen en dan in de avond een wat langere oefening.
Misschien helpt het voor jou.

Jurry de Paauw
01-07-2024
Reactie:
Ik had hetzelfde vannacht en de nachten daarvoor ook..
Al me hele volwassen leven ben alleenstaande moeder 39 met een zoontje van 3.
Ik lig maar te malen en krijg geen rust in me lichaam.
Depressief ben ik niet maar heb zoveel angsten zonder reden.

Lena
02-07-2024

Jouw reactie:



Voortdurend angst en klachten (Verhaal 564)

Hi,
sinds ik jong ben heb ik last van paniekaanvallen. Dit kon ik toen alleen nog niet indentifceren. Het is een lange tijd weggeweest maar sinds een hevige paniekaanval 2 maanden terug leef ik constant ik onrust.. ik heb soms 'buiten mezelf ervaringen'. Het is ontzettend lastig uit te leggen maar het voelt alsof ik mezelf bekijk door de ogen van een ander en ik schrik dan in een x heel erg. Dagenlang het gevoel dat mijn keel dichtgeknepen word en als ik buiten ben voel ik me een soort van licht in mn hoofd, alsof ik ieder moment flauw kan vallen. Ik probeer echt te bidden en te vertrouwen op God maar soms is er zo'n angst in mijn hoofd. Bij die ervaringen ga ik soms ook heel diep nadenken over dingen dat het eng word. Ik kan slecht alleen zijn en de hele dag voel ik een soort onrust. Ik heb een constante soort drukkende hoofdpijn.

Dit alles is voor mijn gevoel vooral de schuld van alle gebeurtenissen in mijn prive leven de laatste tijd.

ik heb wel betere dagen maar atm leef ik toe naar het moment dat ik me beter ga voelen. Iedereen die dit leest en Christen is, zou je voor me willen bidden?


r
20-06-2024
laatste reactie: 26-06-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik heb dezelfde klachten. Al vanaf april 2023 heb ik angstklachten en ervaar hetzelfde als jou. Het word beetje bij beetje beter. Misschien kan je de volgende dingen proberen:

- Probeer afleiding te zoeken en alleen dingen te doen die je echt leuk vind. Hierdoor ga je niet zo snel aan de angst denken en als je je goed voelt op de dag (ervaar ik) heb je wellicht veel minder last van de klachten.
- Blijf positief en weet dat je niet doodgaat. Ook als je "keel dichtgeknepen" word, voel met je hand de lucht die je in en uitademt om te beseffen dat je niet stikt.
- Wat bij mij soms helpt tegen de spanningshoofdpijn, naast proberen continu positief te denken, zijn de rustgevende tabletten van A. Vogel met Passiflora erin.

Ik zelf heb ook continu een onrustig gevoel nog steeds maar bekijk elke dag terug en doe alles op een dag wat ik normaal ook zou doen. Als ik een kleine vooruitgang heb geboekt probeer ik daar ook blij om te zijn.

Hoop dat je hier wat mee kan en succes.

Anoniem
26-06-2024
Reactie:
Ik heb dezelfde klachten. Al vanaf april 2023 heb ik angstklachten en ervaar hetzelfde als jou. Het word beetje bij beetje beter. Misschien kan je de volgende dingen proberen:

- Probeer afleiding te zoeken en alleen dingen te doen die je echt leuk vind. Hierdoor ga je niet zo snel aan de angst denken en als je je goed voelt op de dag (ervaar ik) heb je wellicht veel minder last van de klachten.
- Blijf positief en weet dat je niet doodgaat. Ook als je "keel dichtgeknepen" word, voel met je hand de lucht die je in en uitademt om te beseffen dat je niet stikt.
- Wat bij mij soms helpt tegen de spanningshoofdpijn, naast proberen continu positief te denken, zijn de rustgevende tabletten van A. Vogel met Passiflora erin.

Ik zelf heb ook continu een onrustig gevoel nog steeds maar bekijk elke dag terug en doe alles op een dag wat ik normaal ook zou doen. Als ik een kleine vooruitgang heb geboekt probeer ik daar ook blij om te zijn.

Hoop dat je hier wat mee kan en succes.

Anoniem
26-06-2024

Jouw reactie:



Ik weet het niet meer (Verhaal 554)

Al sinds vorige jaar september last van een burnout met angstklachten en paniekaanvallen.
Stapje bij stapje ging het wat beter ik rij weer auto kan sinds een paar weken de paniek geen paniek laten worden. Dus de angst is beter maar man man man wat een klachten. Momenteel heb ik elke dag tot zo ie zo een uur of 4 een vreselijk raar afwezig hoofd. Kan geen 2 min verder kijken. Ook raar gevoel in mijn hoofd soort druk. En hoofdpijn op z'n tijd ook nog is. Ook is buiten vreselijk de wereld voel eng en raar. Soms zo erg dat ik niet een kan lopen buiten tis alsof de tegels me doodslaan. Ik ben hier heel bang voor.
Ook in bed kan m'n hoofd soms ineens de regie op de negatieve manier overnemen ik ben dan heel bang zelfs de kast op mijn kamer voelt eng aan alsof mijn geest me lichaam verlaat. Ik kan me tegenwoordig wel zo rustig houden dat hetgeen paniek wordt.maar ben zj bang voor al die klachten. Bang dat er iets helemaal fout zit in mijn hoofd. Ik kan moeilijk genieten snel huilen enz. De angst dat ik iets ergs in mijn hoofd heb en gek wordt is heeeel groot.

Wie herkent dit?

Lizette
12-05-2024
laatste reactie: 20-06-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hi,
ik ben nog heel jong maar herken wat je zegt. Ik ben Christelijk maar heb soms 'buiten mezelf ervaringen'. Het is ontzettend lastig uit te leggen maar het voelt alsof ik mezelf bekijk door de ogen van een ander en ik schrik dan in een x heel erg. Dagenlang het gevoel dat mijn keel dichtgeknepen word en als ik buiten ben voel ik me een soort van licht in mn hoofd, alsof ik ieder moment flauw kan vallen. Ik probeer echt te bidden en te vertrouwen op God maar soms is er zo'n angst in mijn hoofd. Bij die ervaringen ga ik soms ook heel diep nadenken over dingen dat het eng word. Ik kan slecht alleen zijn en de hele dag voel ik een soort onrust. Ik heb een constante soort drukkende hoofdpijn.

ik heb wel betere dagen maar atm leef ik toe naar het moment dat ik me beter ga voelen. Iedereen die dit leest en Christen is, zou je voor me willen bidden?

r
20-06-2024

Jouw reactie:



Ontlasting angst bij stress (Verhaal 563)

Al vele jaren (47 jaar) heb ik last van ontlasting angst in situaties die mij om begrijpelijke wijze stress geven. Boodschappen doen, theater, uit eten, besprekingen, reizen etc etc . Alle activiteiten kosten bergen energie. Bij alles wat ik buitenshuis doe waarbij andere mensen betrokken zijn , Ja zelfs mijn eigen vrouw en kinderen moet ik heel vaak naar het toilet en heb een constante aandraagt om te poepen. Ik ben kapot. Hoewel ik verder probeer te genieten ben ik soms wel klaar met alles. Je wordt soms wel zo wanhopig dat je dingen begint te wensen die niet horen.

Peter
19-06-2024

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Druk op ogen (Verhaal 515)

Hoi,

Ik zit inmiddels al een aardig poosje in een burnou/angststoornis.
Momenteel ontzettend veel last van mijn ogen. De druk op mijn ogen is enorm. Soms zo erg dat ik met al me laatste krachten mijn ogen open kan houden. Soms is het ineens dagen weg en dan is het er weer. Wel merk ik als ik bijvoorbeeld werk (is achter de computer) ik meer last heb. Of als ik iets intensief aan doen ben zoals autorijden/kleuren/puzzelen is het ook erger.

Wie herkent dit en wat kan ik er aan doen?

Marjjon
18-01-2024
laatste reactie: 17-06-2024

4
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Klinkt heel bekend. Niets kan je stemming meer verpesten dat die druk op je ogen. Iemand die dit nooit heeft gehad kan niet voorstellen hoeveel impact dit heeft op de dag.

Anoniem
18-01-2024
Reactie:
Heel erg herkenbaar. Zit zelf sinds november gedeeltelijk in de ziektewet en soms kost het zoveel moeite om mijn ogen open te houden dat ik ze maar dicht doe.
(Heb zelf sinds mijn 19e een gegeneraliseerde angststoornis waar ik ook maar niet vanaf kom)

Iris
09-03-2024
Reactie:
Herkenbaar! Gaat vanzelf vaak in 1 x weer over. Heb vertrouwen en geduld.

Annet
15-06-2024
Reactie:
Ik krijg het van de telefoon .. tv valt mee want dat is toch nog op een afstandje. Op de pc heb ik er ook vlugger last van en de tablet. Maar de telefoon is echt de nummer 1 van druk op de ogen hier

Anoniem
17-06-2024

Jouw reactie:



Angststoornis/paniekaanvallen (Verhaal 561)

Hi allemaal,

Sinds de coronaperiode ben ik zo gevoelig geworden voor prikkels dat ik er regelmatig paniekaanvallen van krijg. Reclameborden met bewegende beelden, een koord dat tegen een vlaggenmast tikt, het gezoem van een airco. Noem het maar op. Soms voelt het net alsof ik niet goed weet hoe ik moet functioneren in deze drukke maatschappij vol prikkels. Nu heb ik enkele maanden cognitieve gedragstherapie gevolgd en dat ging eigenlijk hartstikke goed. Maar nu heb ik onlangs te horen gekregen dat mijn contract niet verlengd gaat worden en is de angst weer helemaal terug. Wanneer ik nu bij een bedrijf op gesprek ga zie ik allemaal beren op de weg. Een krakende deur, het koffiezetapparaat dat lawaai maakt, muziek die te hard staat. En dan praat ik mezelf aan dat ik daar nooit kan werken. Ik ben nerveus, heb zo’n knoop in m’n maag dat ik geen zin heb in eten en lig de hele nacht wakker. Herkent iemand deze gevoelens? Hoor het graag!

M
11-06-2024
laatste reactie: 14-06-2024

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Bij mij is het net een speaker die ze tegen mijn oren aanhouden en als iemand wat zegt ontplof ik zowat in mijn hoofd. Alles komt heel hard aan. Ik heb na verkoudheid-covid langdurig migraine hoofpijn gehad en visuele sneeuw met soms oogmigraine, deze laatste had ik al maar was toegenomen van 1-2 keer per jaar naar een paar per dag! De prikkels zijn super vervelend. Ik neem desloratidine sinds ik het heb ervaren en ben overgevoelig voor heel veel voedsel en aqute contact allergieën maar moet wel even zeggen dat het klinkt alsof je het ook hebt gehad of een burn out waar je naar toe aan het gaan bent. Ik zou het zeker eens voorleggen waar je last van hebt bij een arts of een psychiater. Dan weet je het in ieder geval in welke richting je het moet zoeken

Mvg S

S
14-06-2024

Jouw reactie:



Jaren paniekaanvallen en soms dagenlang achter elkaar (Verhaal 562)

Hoi,

Ik heb zelf ook al jaren last van paniekaanvallen. Je hartslag zit torenhoog en je kan niet rustig stil zitten. Ik lees zo veel verhalen, maar het stelt mij niet gerust. Zijn er mensen die ook soms een torenhoge hartslag voor dagen achter elkaar hebben? Bij mij is een paniekaanval niet even twee uurtjes en over. Nee ik kan soms 24-48 uur achter elkaar onrustig zijn met een torenhoge hartslag dat niet zakt. Meteen bang voor steken, hoge bloeddruk. Oog bloedvaatjes springen wel ook met rood oog.

Mensen die dit ook hebben???

Ook dat je je hartslag in je oren hoort suizen???

het zit allemaal tussen je oren zeggen ze...

Hopelijk kan iemand mij geruststellen en ben ik niet de enige!!!
we zijn uiteindelijk allemaal gezond zeggen ze....

Mien
12-06-2024
laatste reactie: 14-06-2024

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi mien ik heb ook paniek aanvallen ervaren en die gingen niet binnen een paar uren weg. Van smorgens tot savond had ik er last van en ben er zelfs een tijdje in blijven hangen. Ik dacht eerst hyperventilatie maar omdat het zo lang en zwaar aanhield dacht ik toch wel in de richting van een paniek aanval. De toren hogen hartslag herken ik ook wel maar krijg het al van een beetje druk maken (of zware langzame bonzen na het druk maken) soms kan het ook zijn dat het voelt alsof het hartslag heel hoog is maar dat dan is het gewoon goed. Ik heb vaak een opgejaagd gevoel door deze stoornis. Mijn moeder heeft ze al langer dan 40 jaar en als je ze eenmaal een keer krijgt dan is het heel moeielijk om het onder controle te houden voor een tijdje. Paniek aanvallen zijn dus geen kleine hyperventilatie aanvallen. Deze duren langer en kunnen best intens zijn. Ik heb hier veel klachten door ervaren, vooral maagproblemen en middenrif die strak aangetrokke voelt met een steen op mijn longen.

Anoniem
14-06-2024
Reactie:
Sinds ik de eerste paniek aanval heb gehad jaren terug ben ik er nog steeds niet helemaal van opegknapt. Meschien omdat het zo ontzettend intens is dat het een soort trauma geeft of angsten om het weer te krijgen, ik weet het niet. Zou fijn zijn als het gewoon eens ophoud. Van de ene naar de andere klacht…Erg vermoeiend. Ergens las ik ook dat sommige er na 5 jaar nog niet van “genezen zijn” ik snap deze paniek aanval echt niet hoor. Wat doet het nou precies dat je er dan niet helemaal uit kunt komen..

Anoniem
14-06-2024

Jouw reactie:



Ontwenningsverschijnselen paroxetine (Verhaal 560)

Even schetsen,
Vriendin heeft tijdje paniekaanvallen gehad, deanxit gekregen en kon terug normaal leven , door zware stressperiode toch hervallen, deanxit werkte niet meer, zeer snel in een vicieuze cirkel van paniek en angst geraakt die niet meer houdbaar was met 2 kleine kinderen in huis.
Crisisopname van 4 weken gehad, hoop medicatie, na 4 weken mocht ze naar huis en werd haar nog paroxetine voorgesteld omdat het niet veel beter werd.
Omdat ze extreem heftig reageert op alle soorten van medicatie werd voorgesteld om in stapjes van 5:Mg per week omhoog te gaan. Dus begonnen met 5 Mg. Na een week naar 10mg. Maar ze werd enkel angstiger, onrustiger, extreem duizelig, overgeven enz..
Op aanraden van psychiater terug een week moeten afbouwen van 10 naar 5 en daarna onmiddellijk naar fluoxetine overgezet omdat dit veel minder heftige bijwerkingen zou moeten hebben.
In totaal heeft ze dus maar 2-3 weken paroxetine geslikt maar ze trekt het niet meer van de angst en bijwerkingen. Ze kan gewoon niets meer. Durft zelfs de kinderen niet meer zien.. iemand met soortgelijke ervaring of iemand die weet of die bijwerkingen lang kunnen duren? Want op deze manier ziet haar zelf niet lang volhouden.
Bedankt alvast voor je reactie

Jos
31-05-2024
laatste reactie: 05-06-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hai Jos,

Ik zou toch even verder kijken dan naar "alleen" een angststoornis als zelfs medicatie niet werkt.

M.
05-06-2024
Reactie:
Hoi M
Bedankt voor je reactie.
Wat bedoel je precies met verder kijken?.volgens de psychiater heeft ze een angst en paniekstoornis?

Jos
05-06-2024

Jouw reactie:



Heftige angst en paniekaanvallen (Verhaal 559)

Goedendag,

Ik heb last van extreme angst en paniek de hele dag door. Het begon toen ik 17 was( inmiddels 23) met een paniek aanval waarvan ik dacht dat er iets met mijn hart aan de hand was. Dit gebeurde tijdens het blowen wat ik er lang heb gedaan en na een keertje truffels gebruikt te hebben. Na deze ervaring ben ik er meteen mee gestopt. In de loop van de jaren heb ik veel ups en downs gehad met deze angst klachten het werd telkens erger. Op een gegeven moment ben ik erg angstig geworden over mijn gedachtes bijvoorbeeld dat ik door zo een angstaanval in een psychose zou raken en dingen zou doen die niet meer terug te draaien zouden zijn. Dit is een periode wat minder geweest maar de laatste maanden is het heviger dan ooit te voren. Paniekaanval na paniekaanval, angstaanval na angstaanval. Ik kan nauwelijks nog plezier hebben in mijn leven en mijn werksituatie lijd er ook erg onder. Ik probeer nu het te onderdrukken met medicijnen alleen ik wil dat er wat gaat veranderen van ik kan zo niet verder leven. De constante angst is niet te verdragen.
Ik hoop dat iemand advies heeft…

Sorry voor het slechte Nederlands ik heb dit snel geschreven..

Lucas
29-05-2024
laatste reactie: 05-06-2024

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hi Lucas,
Ik heb het zelfde als jij alleen ik heb 10 jaar medicijnen geslikt waar ik goed op reageerde. Nu ben ik een half jaar geleden ermee gestopt en dat ging goed tot 3 weken geleden. Enorme terugval. Zit nu ook hele dag thuis met constante angst en nare gevoel in me lichaam. Ik geniet nergens meer van. Het is net of ik niet meer leef.

Soumaya
31-05-2024
Reactie:
Lieve Lucas en Somaya,

Ik had dezelfde klachten en wat mij erg geholpen heeft is regressie/reïncarnatietherapie.
Ik was erg sceptisch maar het heeft mij geweldig geholpen en daar gaat het om.

Ik hoop dat jullie er iets aan hebben.
Groetjes

Anoniem
05-06-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Bang voor hartaanval (Verhaal 98)

Hey!

Mijn naam is Marc, ik ben een 27 jarige jongen.
Ik heb al 1 keer eerder op dit forum mijn verhaal gedaan, alleen was dat onder het kopje Hypochondrie.

Ik kamp al een aantal jaren met hypochondrie alleen is dit het afgelopen jaar echt gegroeid als een monster.
In juli dit jaar kreeg ik last van keelpijn. Dat hield een tijdje aan en ik was er op een gegeven moment heilig van overtuigd dat ik halskanker zou hebben. Ik heb daarvoor snel hulp gezocht bij mijn huisarts. Ook verteld dat ik heel erg hypochondrisch ben en zij neemt dat gelukkig erg serieus.
Ik heb destijds bloedonderzoeken gehad en ben doorverwezen naar een KNO-Arts. Er was op alle onderzoeken niks te vinden en alles ziet er gezond uit. Het probleem deze keer was alleen dat ik voor 1 dag gerust gesteld was en daarna begon alles weer opnieuw. Ik was bang dat ze toch iets gemist hadden en er toch wel iets zou zitten.

Lang verhaal (een beetje) kort(er); dit heeft geresulteerd in dat ik nu al 1,5 maand last heb van zware paniekaanvallen. Het beheerst mijn hele leven en ik ben elke seconden van de dag en nacht (droom ook heel heftig) bang dat ik dood ga en dat er iets ergs aan de hand is.

Hiervoor ben ik ook 1,5 maand geleden accuut door mijn psycholoog en huisarts doorgestuurd naar gespecialiseerde therapie. Ik ben 2 weken geleden begonnen met deze therapie en het boekte meteen succes; na 3 dagen na de eerste sessie was ik 0 bang meer voor de halskanker. Dat ben ik nog steeds. Het probleem is alleen dat het zich verschoven heeft; door de paniekaanvallen heb ik veel last van steken op mijn borst, stijf gevoel tussen mijn schouderbladen. Ik heb pijn in mijn linker arm en kaak, koude voeten en handen, benauwd gevoel en voel me vaak onwel. Ik slaap heel slecht en ben heel vaak in paniek (ook snachts). Hierdoor ben ik nu constant bang dat ik een hartaanval ga krijgen. Het beheerst echt mijn leven op dit moment.
Ik heb in de afgelopen maanden ook al 2x een ECG gehad voor mijn hart. Daar was ook niks op te zien en alles was gezond. Maar toch ben ik er van overtuigd dat ik binnenkort een hartaanval ga krijgen. Dit gevoel is verschrikkelijk en normaal functioneren zit er ook niet echt meer in..
Het rare vind ik dat als ik een goed moment heb en het relativeer, ik weet dat mijn angststoornis is en dat ik gezond ben. Maar toch is de angst zo groot en overheersend dat ik dus vaak 100% overtuigd ben dat er iets met mijn hart gaat gebeuren en dat ik dood ga. De fysieke klachten die ik er van heb (wat ik hierboven noemde) versterken die angst heel erg.

Ik wilde graag even mijn verhaal doen, omdat dat sowieso altijd oplucht, en vroeg me af of er mensen zijn die zich hierin herkennen?

Groetjes,
Marc


Marc
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 28-05-2024

45
48
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Zijn er ook mensen met de leeftijd van mij 69 jaar ben zo bang om ziek te worden en van alles.Ben altijd een hele behulpzame vrouw gedaan en wie ik helpen kon was ik.


Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:

Hi Mark,

Herkenbaar verhaal. Ik ben zelf 25 en inmiddels al 3 jaar de overtuiging dat ik (vroeg) dood ga. Bang voor de dood, leegte en het grote onbekende. Daarnaast slaapproblemen, omdat ik voornamelijk savonds focus op klachten.

Ik hoop dat je snel weer vertrouwen krijgt in je lichaam. En wellicht kunnen we contact met elkaar opnemen om elkaar te helpen: soms is ervaringen delen en het gevoel dat je niet alleen bent al heel prettig.


Lomi
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik hen na een domme seksueel contact op alles laten testen, alles negatief. Tich heilig van overtuigd dat deze tzsten uets hadden gemist, bovendien dacht ik ook aan een een potentieel dodelijke ziekte. Alle symotomen volgden. Mijn leven begon smorgens met googelen. Ook ik heb hypochondrie, angststoornis. Alvast veel sterkte en medeleven.

Simon
> 2 jaar geleden
Reactie:
Komt mij zo bekent voor ben blij dat ik het niet alleen heb :) alleen is dat bij mij als ik een steek voel of een verhoogde hartslag, da ik dus begin te panikeren, ik wordt snachts ook al wakker van de angstaanvallen ineens zweten kei hoge hartslag en er van overtuigd dat het mijn laatste nacht was en ik iedereen achter laat waar ik van hou, ben altijd continue overspannen ge verteld wel tegen jezelf probeer rustig te blijven het zit tussen u oren maar das soms echt onmogelijkheid, het is nu zelfs al zo ver gekomen dat ik niet eens na zee durf en ook al een angst aan het ontwikkelen ben voor open ruimtes zo een soort hoogte vrees maar toch op de grond staan 😅 ochja this allemaal nogal wat denk dat da door eht systeem is alles is stress en moet altijd maar sneller beter, das et echte leven niet het leven is rust en genieten :-) ma de mensen hebben er een echte rotte shit van gemaakt iedereen staat altijd maar onder druk meer beter harder sneller, denk dat da uiteindelijk bij de meeste hier resulteert in de klachten die ze hebben, this al heel mijn leven een gevecht tegen hartkloppingen spoed bellen buiten durven, denk da wij mensen zijn da juist veel te goed beseffen hoe fragiel het leven is, in ieder geval ge zijt zeker niet alleen veel sterkte en beterschap aan iedereen hier! Ooit geraken we er wel vanaf

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Zo herkenbaar. Je staat met de gedachtes op en gaat ermee naar bed.
Ene dag is beter dan de andere maar de gedachtes zijn er altijd, en als je er dan te lang over nadenkt komt er wel een steek oid bij de borst.

Michelle
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hey Marc,

Ik heb sinds een jaar last van een paniek/angststoornis. Ik was altijd verkouden en had altijd het gevoel dat ik niet genoeg lucht kreeg. Eerst ging ik dit via allerlei medische verklaringen proberen te verhelpen. Na een bezoek bij de KNO arts was de conclusie dat mijn neusschelpen te dik waren waardoor het goed kon dat ik ook daadwerkelijk niet genoeg lucht kreeg. Dus heb ik daaraan een operatie ondergaan. Na de operatie had ik nog steeds hetzelfde verhaal. Hartkloppingen, extreem erge spierpijn, hele hoge hartslag en duizelig. Ook dezelfde klachten die jij noemde: steek op de borst, spanning tussen schouders, tintelingen in handen en voeten, gespannen kaak. Een lijst van wel 100 symptomen en ik had van alles last. Ook ik was overtuigd dat er iets goed mis was met mij! Tot dat ik een beetje opzoek ging naar psychische oorzaken voor lichamelijke klachten. En daar vond ik het: chronische hyperventilatie wat wordt veroorzaakt door angsten en stress. Ik snap dus heel goed dat je fysieke dingen ervaart ondanks dat er waarschijnlijk lichamelijk niks mis is! Het voelt erg als onmacht. Mij heeft het me geholpen ((na er over te praten met familie, psycholoog en arts, dit helpt echt heel erg! Spreek het uit naar anderen, niemand wist dit van mij en nu als ik er last van heb kan ik gewoon even zeggen sorry ik heb er weer even last van)) om heel veel te gaan bewegen. Niet extreem veel sporten maar veel wandelen, yoga, zwemmen, fietsen. Mijn lichaam kon niet meer ontspannen merkte ik, door de sporten en je in te spannen kan je lichaam daarna veel beter ontspannen. En daarnaast heeft mediteren mij heel erg geholpen. En ook veel boeken lezen over hoe je hersenen en je lichaam werken en hoe die wisselwerking is (mindlift/ fight flight freeze). Doordat ik wist dat dit normale, logische dingen waren en wist ik ook hoe ik er van af moest/ kunnen komen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. En weet dat je echt niet alleen bent!

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik lees jou verhaal in stukjes. Ik ben erg dronken. Ik had 20 jaar lang een angststoornis. Ik kreeg een hartaanval, een klaplong, en nu opnieuw klachten. Ik ben bang dat ik het nu niet overleef. Maar weet je geef nooit op jongen. Jij hebt deze angst niet verdient. Stress is heel ongezond. Misschien mag je ook wel eens boos zijn op jezelf. Stop met die onzin. Ja ik weet het. Ik heb makkelijk lullen. Ik ken het zelf. Maar hart en bloedvaten problemen zit in mijn familie. Mijn opa stierf er aan. Mijn moeder 6 jaar na haar operatie. Maar jou ziekte zit in jou hoofd. Gelukkig kun jij dat beseffen. Want mensen zijn intelligente wezens. Geniet van het nu en relax man! Neem een hond of zoiets. Daar had ik enorme steun aan. Meer dan aan mensen. Hou vol jongen!!! Knok voor elk dag. Ik geef om jou! Ook al ken ik jou niet en ook wel. Ik ben namelijk ook een mens. Paniekaanvallen gaan ook weer over. (Had ik ook hoor). Zoek afleiding. Ga fotograferen in het bos. Je ontmoet dan ook eenzame mensen. Het bos heelt. Geloof me. Je bent niet alleen. Ik ben geen arts. Maar geloof me. Je hebt enkel een overdreven overlevings instinct. Leef nou maar gewoon. Pluk de dag. Neem je eens voor iets moois te dromen. Dat leerde ik van Ad Visser en het werkt. Je kunt jou brein zelfs laten vertellen hoe je aan dromen kwam. Leef jongen... leef!

Erik
> 2 jaar geleden
Reactie:
Jongen blij dat ik zie dat ik niet de enigste ben.

Ik ben 29 en verder een gezonde jongen moeder van 2 kinderen ( moet wel eerlijk bekennen.dat ik een paar kilos te zwaar ben)

Ik heb bij de geboorte van mijn dochter best een trauma op gelopen, en na 2 weken geleden corona te hebben gehad ben ik ontzettend moe.

Dit deed de emmer overlopen en heb ik angst van te gaan slapen en niet wakker te worden, zodra ik zit voelt het alsof mijn hart soms overslaat of dat ik wegzak🙄 erg breemd en beangstigend.

Zolang ik bezig ben kan ik me er redelijk van afzetten maar moet niet niks doen.

Hierboven staan geen datums bij maar hoop dat dit recent is. En dat wel elkaar kunnen helpen door tips en eventueel een luisterend oor te zijn voor elkaar.

Groetjes

Bloempje
> 2 jaar geleden
Reactie:
Goedenavond,
Ik heb het zelfde alleen dan met wat heel anders.
Ik ben bang dat de tandarts iets over het hoofd heeft gezien dat er toch wat ergs is met mij. Dit beheerst mijn leven.
Ik heb hiervoor Emdr gehad maar heeft niet geholpen.
Deze angst heb ik zelf ontwikkeld omdat ik afgelopen tijd steeds wat heb gehad.
Een angst heb ik opgelopen 20 jaar terug met kerst moest ik naar spoed tandarts.

Denise
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hi Marc,

Je bent zeker niet de enige. Wat je zegt is voor mij heel herkenbaar. Van angst om ziek te worden en dood te gaan tot constant bang dat er iets misgaat en ik dat niet aan ga kunnen. Vooral omdat ik er al 10 jaar mee zit en ik uitgeput ben. Als je wilt praten hoor ik het graag!

H.
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hoi Marc,

Ik heb al sinds het overlijden van mijn moeder 35 jaar geleden angsten ontwikkeld voor een hartaanval. Het was zo erg dat ik zelfs in de wachtkamer in het ziekenhuis ging zitten. Ik liep de hele dag te hyperventileren zonder dat het tot een echte aanval kwam. Als ik aan het werk was ging het goed maar zodra ik in rust kwam ging het helemaal fout, lag s'nachts te schudden in mijn bed. Na dat ik mij 20 jaar lang zo ellendig voelde heb ik ik antidepressiva gekregen van mijn huisarts en dat werkte direct vanaf de eerste dag, dat was een hele bijzondere ervaring. Toen ik dat 15 jaar had geslikt wilde ik er van af en dat lukte. Ik ben gestopt in de coronacrisis en voelde mij driekwart jaar heel goed ws door alle afleiding maar daarna ging het weer heel slecht, ik heb het gevoel dat ik weer terug bij af ben af. Ik slik weer AD maar werkt minder goed dan 16 jaar geleden, ik durf ook niet meer naar de dokter of naar het ziekenhuis , is op het moment allemaal erg gecompliceerd maar snap heel goed wat je doormaakt en het is zo erg want we verpesten ons leven met deze angsten 😢

Ellen
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hallo mark.
Ik herken me erg in jou verhaal. Ben een vrouw/moeder van 32. Ik heb een heftige tijd van huiselijk geweld mee gemaakt, gescheiden en nu weer gelukkig getrouwd en gaat beter dan ooit.
Ik heb een heftige trauma therapie gehad en ben ook gediagnostiseerd op PTSS. Nu ik weer kan slapen zonder nachtmerries van de gebeurtenissen destijds kamp ik nu met hypochondrie. Dit is gekomen omdat ik destijds altijd alles onder controle wilde hebben zodat ik maar niet geslagen zou worden. Doordat dat nu niet meer hoeft en ik ook geen nachtmerries etc meer heb ben ik hoe dom ook de controle gaan opzoeken van mijn eigen lichaam. Grootste fout ooit. Ieder pijntje zoek ik op en zoek ik wat achter. Hartaanval is mijn grootste angst. Ik ben hier voortdurend mee bezig en vraag steeds bevestiging aan mijn man etc. Heel vervelend. Ik heb mij nu aangemeld om wederom een therapie te doen, maar nu dus voor de hypochondrie. Ik heb me dit helaas zelf aan gedaan (tenminste dit zie ik zo, huisarts en therapeut zeggen dat het mij is aangedaan). Dit blijkt bij mij een gevolg te zijn van mijn PTSS. Ik heb veel paniek aanvallen wat erg angstig is. ben zelf verpleegkundige dus ook elk pijntje ga ik linken aan bepaalde ziektes. Dit maakt het niet makkelijker allemaal. Mensen in mijn omgeving zeiden al ga ander werk zoeken, maar ja en dan?? de kennis zit al in mijn hoofd dus weet bepaalde klachten te plaatsen. AL met al heel vervelend en blij dat ik niet de enige ben waardoor je makkelijker praat. Begrepen voelen ofzo.
Ik wens je sterkte en succes met alles. Hoop dat het bij een ieder die hier zijn verhaal gedaan heeft beter gaat worden. Ik ken jullie wel niet maar steun jullie wel.

anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Wow, alsof ik mijn eigen verhaal zit te lezen.

Ik denk continu precies hetzelfde over mijn hart, de angst beheert zodanig mijn leven nu dat ik ermee op sta en ermee naar bed ga.
De symptomen die je zegt, precies hetzelfde hier.

Mag ik vragen hoe het nu met je is en of je tips voor me hebt?

Gioya Quijs
> 2 jaar geleden
Reactie:
Wow wat herkenbaar, hier ook.continu bang voor mijn hart. Wordt er gek van. Soms gaat het tijden beter en soms is het maanden ellende. Wordt er moedeloos van. Slaap ook heel slecht.

Sandra
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken mezelf super erg in jou ik heb precies het zelfde wat jij ook hebt met angst voor Een hartaanval en dit is super vervelend ik slaap heel onrustig hierdoor en heb ook vaak steken en last van mij borst en linker arm wat mijn angst nog groter maakt ik heb dit al 5-6 jaar lang en ik kom er maar niet van af heb alles al geprobeerd gesprekken therapie maar mijn angst is te groot en ik overwin het maar niet het is echt het ergste wat je kan meemaken als persoon ik merk ook dat ik er zelf ook veel door veranderd ben en niet meer dat blije leuke meisje ben zoals 5-6 jaar geleden...

Melina
> 2 jaar geleden
Reactie:
Heb precies hetzelfde als jullie allemaal. Iemand die nog iets kan vertellen?

Boer
> 2 jaar geleden
Reactie:
Goedenacht, hier nog 1..
Verschrikkelijk ik nu ook wakker dus mijn verhaal maar even doen.

Vorige weeg donderdag werd ik onwel op mijn werk. Duizelig en het gevoel dat het leven uit je weg trekt. Ben niet echt flauw gevallen. Mijn werk vertrouwde het niet en er kwam een ambu. Deze zagen een inieminie afwijking in ecg en brachten mij boor de zekerheid naar het ziekenhuis.
Daar, na 5 uur, naar huis gestuurd. L9ng fotos waren goed hartfilmpje waren oke en bloed uitslagen enz ook.

De volgende trok vertrokken naar spanje voor 3 weken waar ik nu een week zit.

Al 2 keer lichtelijk niet goed in mijn hoofd geworden maar vanabond leek het pas echt erg. Druk aan linkerkant borst en weer het gevoel dat ik flauw ging vallen ofzo. En dan word je bang...pijn bij je hart linkerarm hoeft anders, krijgt droge mond en zo voel je je eigen steeds beroerder.

Gevolg is nu dat ik bang ben dat steeds erger word en alleen door die gedachte alweer de volgende paniek reactie uitlok eigenlijk.

Liefst last ik mij bijvoorbeeld weer helemaal nakijken maar ja ik zit in spanje....

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Wow herken mezelf zo erg in je verhaal. Op me 22ste begon mijn angststoornissen, angst om dood te gaan, angst voor een hartaanval. De spoeddienst ingeschakeld en meteen aan de antidepressiva, na 2 weken meteen aangeslagen. Na een jaar besloten om te stoppen, ging heel goed voelde me als herboren. Na 5 jaar sloeg het noodlot weer aan, ik kreeg paniek van een onschuldig hartoverslag. Was er van overtuigd dat ik een hartaanval kreeg en dood ging. Na heel veel cadiologische testen etc uit voortgekomen dat mijn hart super gezond is. Maar ik krijg nog dagelijks last van hartoverslagen en angsten dat mijn hart ermee ophoudt. Gewoon om gek vAn te worden.

Lina
09-08-2022
Reactie:
Ongelofelijk.

Er zijn oprecht zo veel mensen die exact hetzelfde ervaren als ik. Zelf ben ik 21 jaar en heb hier al een jaar of 2 last van. Terwijl ik hier op vakantie ontiegelijk veel last van heb, lees ik exact hetzelfde verhaal. Pijn in de borst (steken in hart), angst on ‘s nachts iets te krijgen, willekeurig zweten, hoofdpijn, spierpijn, bang voor de leegte na de dood. Slecht slapen, continu op je Apple Watch een ECG doen, naar huis van avondjes uit omdat het niet oké gaat, met mensen bellen om van de angst af te komen.

Het is erg lastig om hier met mensen over te praten die dit nog nooit hebben meegemaakt. Het is dan zo ingewikkeld om goed te begrijpen hoe beangstigend dit is.


Ik wens dit niemand toe. Het slokt me al een hele tijd op. Het is zo’n intens beangstigend gevoel die alle energie de afgrond in trekt.

Ik heb de huisarts al kort laten kijken, ECG extern laten checken, allemaal geen probleem. Nog nooit bij een psycholoog geweest. Ik weet dat het aanvallen zijn en tussen je oren zit, maar los dat maar eens op. Het is helaas niet zo makkelijk. Mijn leven voelt op dit moment zo gigantisch mooi, dat ik bang ben om dingen te missen als ik ooit dood zou gaan. Ik hoop dat ik er vanaf kom. Ik ga er voor knokken en ik weet dat jullie dat ook doen. 👊🏼

Nif
16-08-2022
Reactie:
Ongelofelijk.

Er zijn oprecht zo veel mensen die exact hetzelfde ervaren als ik. Zelf ben ik 21 jaar en heb hier al een jaar of 2 last van. Terwijl ik hier op vakantie ontiegelijk veel last van heb, lees ik exact hetzelfde verhaal. Pijn in de borst (steken in hart), angst on ‘s nachts iets te krijgen, willekeurig zweten, hoofdpijn, spierpijn, bang voor de leegte na de dood. Slecht slapen, continu op je Apple Watch een ECG doen, naar huis van avondjes uit omdat het niet oké gaat, met mensen bellen om van de angst af te komen.

Het is erg lastig om hier met mensen over te praten die dit nog nooit hebben meegemaakt. Het is dan zo ingewikkeld om goed te begrijpen hoe beangstigend dit is.


Ik wens dit niemand toe. Het slokt me al een hele tijd op. Het is zo’n intens beangstigend gevoel die alle energie de afgrond in trekt.

Ik heb de huisarts al kort laten kijken, ECG extern laten checken, allemaal geen probleem. Nog nooit bij een psycholoog geweest. Ik weet dat het aanvallen zijn en tussen je oren zit, maar los dat maar eens op. Het is helaas niet zo makkelijk. Mijn leven voelt op dit moment zo gigantisch mooi, dat ik bang ben om dingen te missen als ik ooit dood zou gaan. Ik hoop dat ik er vanaf kom. Ik ga er voor knokken en ik weet dat jullie dat ook doen. 👊🏼

Nif
16-08-2022
Reactie:
Helaas heel herkenbaar! Ik ben al zo hypochondrisch sinds ik heel jong was. Op mijn 17de escaleerde het volledig en durfde ik niks meer. Niet meer plassen met de deur dicht (want stel je voor dat je dan een hartaanval zou krijgen, dan zou niemand het zien!), douchen hetzelfde verhaal. Niet meer het huis uit durven, niet meer alleen durven zijn etc. Etc. Vaak in therapie geweest en had een abonnement bij de dokter. Veel ziekenhuisonderzoeken gehad, maar er kwam nooit iets uit. Dan hadden ze uiteraard iets over het hoofd gezien of niet goed genoeg gekeken. Ik maakte mijzelf continue helemaal gek. Ik had wel 10 paniekaanvallen op een dag, wat het allemaal alleen nog maar erger maakte natuurlijk. Ik heb hier jaren lang last van gehad.. steeds met pieken en dalen. Dan weer heel erg en dan weer minder (3 paniek aanvallen op een dag).

Ik ben nu 33 en ben er eigenlijk zo goed als vanaf. Helemaal eraf dat zal mij nooit lukken, maar als ik zie waar ik vandaan ben gekomen en waar ik nu sta, dan ben ik 100 procent tevreden. Misschien nog 1 paniekaanval in het half jaar.. als dat al het geval is. Ik durf alles weer... alleen slapen, shoppen in een onbekende stad, ik ben zelfs verhuisd naar een stad waar ik alleen mijn toenmalige vriend kende! Cognitieve gedragstherapie heeft mij erg goed gedaan en ik slik nog steeds (en wss voor altijd) citalopram 40 mg. Anti depressiva maar dan voor de angststoornis. Ik heb altijd geroepen dat ik niet aan de pillen zou gaan... maar man, wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb (alleen pillen helpen niet!! Het is geen wonderpil), want het helpt mij minder te voelen in mijn lichaam.

Je mag mij altijd vragen stellen over hypochondrie, want ik weer er echt alles van!

Corine
21-08-2022
Reactie:
Hey Mark, ik ben 17 jaar en ik heb precies hetzelfde, je bent kern gezond maar toch bang voor hartproblemen, dit is niks, ik weet dat het niet helpt, mij helpt het altijd om thee te drinken en rustig blijven, helpt therapie?

Je bent niet de enige !

Joshua
31-08-2022
Reactie:
Precies wat ik nodig had zo’n bericht, bedankt!!!

Joost
27-12-2022
Reactie:
Ik heb dit al jaren geloof me echt op zware schaal slik er citalopram.vpot al 7 jaar het is 70%afgezakt nu denk nog elke dag dat ik een hartaanval krijgt maat er komen niet zoveel klachten meer bij kijken als toen ik had elke dag hart overslagen echt elke dag steken in me borst zware paniek aanvallen me hart sloeg op hol terwijl ik een film aan het kijken was en noem maar op alles kwam erbij kijken niet kunnen slikken zweet handen koud trillen en noem maar op ik heb nu nog dat ik elke minuut van de dag bang bent dat ik een hartaanval gaat krijgen weet niet waar het vandaan komt maar ben super bang om dood te gaan en namelijk alleen maar me hart ik wil het liefste stoppen met citalopram maar ben bang dat ik alle klachten weer terug ga krijgen

Tjabo
22-01-2023
Reactie:
Hoi,

Ik ben 16 en ik herken me eigenlijk precies in jouw verhaal. Ik durf niet eens alleen naar school te gaan (want bang voor een paniekaanval en alsmede een hartaanval), daarom loop ik ook samen met mijn moeder. Bijna de hele dag trillen en af en toe hartkloppingen horen. Soms hoor je het duidelijk, soms ineens niet meer (en dat dat schrikgevoel). Dan een beetje kortademig, pijn op de borst en schouders. Maar eigenlijk alleen wanneer ik eraan denk; zonder gedachten geen klachten. Maar soms komt het toch ineens uit het niets. Dan krijg ik een verhoogde hartslag. Zoals bij het douchen. Het is al een paar keer voorgevallen dat ik uit de douche moest rennen en hulp moest zoeken bij familie. Enorme hartslag, maar ja ik ben nog nooit flauw gevallen o.i.d.
Onderzoek gedaan bij de cardiologen: ECG, holter, bloedwaarden, etc. en telkens als uitslag: kerngezond. Ik weet dat ik gezond ben en dat de kans op een hartaanval op mijn leeftijd nihil is, maar toch ben ik er bang voor. Het helpt daarbij niet als je een moeder hebt die denkt dat je "manipuleert", waardoor je eigenlijk een beetje boos wordt op jezelf. Waarom ben ik bang? Er kan niks gebeuren.
Wat mij helpt zijn ademhalingsoefeningen, zoals de 4-7-8 regel. Of een simpel spelletje op mijn telefoon. Het gaat gelukkig steeds beter met mij en hopelijk ook met jou en andere mensen met soortgelijke klachten.
Je moet gewoon rustig aandoen, rustig ademhalen en leren beseffen dat er niks kan gebeuren. Negeer eventuele pijn en klachten en denk bij jezelf "ik ben gezond, ik rook/drink niet, ik neem geen schadelijke stoffen in, drink en slaap voldoende en ik ben jong. En dus kan er niks gebeuren."
Vooral voor de jonge mensen: denk maar niet dat er iets mis is. Ga voor de zekerheid maar anders onderzoek doen. Als er niks is, dan is er ook niks. Zij weten het beter dan jij en hebben veel meer expertise op dit gebied. Als zij vermoeden dat je een verhoogd risico hebt op een hartaanval, dan zullen ze je zeker niet zomaar laten gaan. Leef en geniet!

Mark
23-01-2023
Reactie:
Accepteer dat jou dit overkomt. Je bent gezond er is niets aan de hand. Stress doet veel met een mens dus probeer dit te verminderen. Daarbij is het logisch dat je hart sneller gaat slaan bij t douchen, je lichaam moet immers de warmte kwijt.
Komt goed, niet teveel piekeren en geniet straks in t voorjaar van t zonnetje. Ga naar buiten en beweeg.

Claire
29-01-2023
Reactie:
Dag Marc

Ik ken het gevoel zeker, ik ben 22 jaar en heb elke dag het gevoel dat mijn hart gaat stoppen, ook snachts heb ik dit, minste steekje of druk op mijn borst denk ik dat ik een hartaanval ga krijgen, minste wat ik mij effe onwel voel of draaierig denk ik dat ik ga neervallen, ik heb het heel moeilijk in drukke ruimtes nu door deze angst, ik beeld mij ook altijd andere mensen hun in hart in hoe die aan het gaan is

Jorn
20-02-2023
Reactie:
Hoi ik ben diezelfde 16-jarige Marc. Ik wilde ff een update geven.
Bij mij werd er een echo en ECG (holter) als onderzoek gedaan. Een echo om mijn hart echt te controleren op vaatvernauwingen, hartafwijkingen , etc. Conclusie: alles is okay. Er is geen kans op een hartaanval of plotselinge hartstilstand. Dat kan alleen als er iets mis is, maar dat is het (godzijdank) niet. Sinds ik dit heb begrepen en er bij ben stilgestaan met de gedachte dat alles gecontroleerd is en er niks mis is, ben ik verder gaan leven met elke dag steeds minder klachten. Ik voel me nu een beetje zoals vroeger :)
de cardioloog zei zelfs dat ik makkelijk een marathon kan lopen en dat je hart makkelijk een maximale hoge hartslag aankon, mits er geen stoornissen zijn. Dat is er bij mij gelukkig niet. Met andere woorden: al zou ik 24 uur lang op 200 slagen per minuut zitten, zou ik alsnog niet dood kunnen gaan. Hooguit natuurlijk een duizelig gevoel. Dat nam mijn angst voor een hartaanval vrijwel direct weg. Nu denk ik: "Oh, hoge hartslag en hartkloppingen? Opeens 3 slagen in 1 seconden en daarna rustig? Een onregelmatige hartslag? Niet erg, gewoon rustig blijven. Alles is okay en er kan niets gebeuren." Sindsdien natuurlijk minder angst waardoor mijn RHR ook daalt en ik minder klachten heb. Langzaam, maar zeker, herstel ik.
Vrijwel iedereen die dit leest: je moet niet bang zijn, je moet je leven niet laten bepalen door angst. Er kan niets gebeuren, er is echt niks mis met je hart. Je hart is zoveel sterker dan je denkt, anders zou je dagelijks wel iemand dood op straat zien liggen (zeker bij amateurclubs). Maar dat gebeurt niet, want je hart kan zoveel dingen aan. Zeker als je een uitgebreid onderzoek hebt gehad waarbij de uitslagen positief waren. Geloof me, ik weet hoe je je voelt. Maar niemand kan je genezen, alleen jijzelf. Want het is niks medisch, het is iets wat in je hoofd zit. En alleen jij kan dat verhelpen, helaas bestaan er geen medicijnen (ja behalve Anti Depressiva ofzo maar dat is niet echt een oplossing).
Veel geluk iedereen! En geniet van je leven die sws al best kort is dus laat je jaren niet verspillen door angst. Leef en geniet!

Marc
20-02-2023
Reactie:
Hallo lieve lotgenoten, wat super vervelend maar ook zo fijn om deze herkenning te lezen. Ik heb precies ook alles wat jullie omschrijven. Ik heb complexe PTSS en angst/paniek stoornis dit is in 2014 begonnen en ook regelmatig op de eerste hulp gezeten voor een ECG ed. Helaas is de paniek afgelopen Oktober weer toe geslagen. Als ik al een grieperig gevoel krijg denk ik al dat ik een hartaanval heb. Het beheerst ook mijn leven, ben nu weer begonnen met anti depressiva en de bijwerkingen zijn verschrikkelijk 😢. Ik ben duizelig , misselijk, grieperig gevoel hoop dat het snel zijn werk gaat doen! Heel erg veel sterkte iedereen en ik hoop dat jullie weer in een rustig vaarwater komen! Liefs

S. van Daal
08-03-2023
Reactie:
Het is een geruststelling dat er nog heel wat mensen zijn die hier last van hebben. Toen ik 25 was kreeg ik een ernstige paniekaanval. De huisdokter is dringend moeten komen en heeft me een injectie gegeven(valium). Daarna ben ik naar bed gegaan.
De angst is daarna wel gebleven, maar beheersbaar. Toen heb ik een psychiater gevonden die van vele markten thuis was.
Dank zij deze arts heb ik vele angsten kunnen overwinnen.
Hij paste reeds EMDR toe toen ze hier in Vlaanderen nog niet wisten dat zoiets bestond. Dank zij deze arts heb ik agorafobie,
claustrofobie, vliegangst over wonnen.
Spijtig is hij op 75 met pensioen gegaan. Hij was echt bekommerd om zijn patienten.
Dank zij hem heb ik mijn pensioen behaald. Maar de angst voor de hartaanval is er nog minimaal, ben nu 71.
Mijn grootste schrik is dat het plots gedaan is zonder afscheid van geliefden te kunnen nemen.

Joris V
21-03-2023
Reactie:
Hey mark
Ik ben 16 jaar en heb begin september te horen gekregen dat ik lichte hartproblemen heb en daardoor ben ik continu bang voor alles en denk ik ook dat ik elk moment een hartinfarct ga krijgen dus ik snap 100% wat je voelt en ik weet ook niet hoe ik dit oplos ik ben zo bang want ik brn nog zo jong en ik wil niet dood ik durf bijna niks meer

Jessy
25-03-2023
Reactie:
Hoi Jessey,

Wat vervelend om te horen dat je lichte hartproblemen hebt. Hopelijk heb je van je cardioloog wel te horen gekregen wat je wel en niet kan doen, zodat je weet wanneer je je geen zorgen hoeft te maken. De meeste mensen hier hebben geen hartproblemen, maar hebben iets meegemaakt waardoor ze angstig zijn. Bijvoorbeeld een familielid die eraan is overleden of een paniekaanval. Bij jou is de angst er omdat je hartje niet helemaal gezond is. Je hoeft niet bang te zijn, als je cardioloog niet teveel zorgen maakt om de gezondheid van je hart. Wel rustig aan blijf doen, maar blijf genieten van het leven. Wees niet bang dat er iets zal gebeuren, de cardiologen weten precies wat ze moeten doen in jouw situatie. Hebben ze gezegd dat je beter niet kunt sporten? Dan moet je dat ook niet doen. Als ze zeggen dat je dat wel kan, dan hoef je je uiteraard geen zorgen te maken.
Veel sterkte, hopelijk komt het goed voor je.

Mark
23-04-2023
Reactie:
Hallo Marc,

Ik ben Evie en ongeveer van jouw leeftijd. Qua angst voor hartklachten ervaar ik precies het zelfde. Veel paniekaanvallen, vaak een onwel gevoel met drukkende pijn op mijn borst en uitstraling. Het beheerst ook mijn leven. Daardoor heb ik wat pleinvrees ontwikkeld, omdat ik bang ben dat het in het openbaar gebeurd. Hopelijk is er een manier om hier voor altijd vanaf te komen en dat we weer wat meer kunnen gaan genieten van het leven…
Groetjes Evie

Evie
19-05-2023
Reactie:
Hoi Marc,

Ik herken me erg in jouw verhaal. Hoe gaat het nu met jou?

Gert
14-06-2023
Reactie:
Hallo!

Bij mij is mijn hypochondrie extreem geworden ook na paniekaanvallen door een bepaalde reden waar ik niet over ga uitwijken maar ik heb net het zelfde door die paniekaanvallen ben ik mij in het extreme beginnen focussen op mijn hart vooral als mijn hart sneller slaagt als anders begin ik te panikeren waardoor ik last krijg van hart kloppingen en ja hierdoor komt er meer paniek enzo ben al naar een cardioloog geweest deze zegt dat ik perfect inorde ben enzo dus eigenlijk niets aan de hand maar toch ik snap wat je doormaakt grts dimi

Dimi van den broeck
25-06-2023
Reactie:
Ik ervaar het zelfde. En als ik op internet iemand tegen kom die het wel heeft gehad wordt het weer erger met mijn klachten

Mees
05-07-2023
Reactie:
Ik vond het erg prettig om alle verhalen te lezen. Ik ben zelf helaas al sinds mijn 21e hypochondrisch, ben nu 31 dus heb mijn ongewilde jubileum nu zo'n beetje gehad.De laatste jaren word het vervelender. Waarschijnlijk omdat ik nu besef wat ik te verliezen heb. De laatste jaren ben ik vier steunpilaren kwijtgeraakt in mijn familie aan verschillende ziektes. Daardoor nu veel angst om zelf ter plekke dood neer te vallen door een hartaanval. Ik herken de symptomen maar al te goed, pijn op de linkerkant van de borst opgejaagd gevoel en constant het gevoel dat ik naar drukke plekken moet zodat iemand mij kan vinden en helpen voor het te laat is. Ik woon alleen dus tijd genoeg om dit soort dwanggedachten te hebben. Verschillende psychologen bezocht maar nog geen ontdekt die mij echt kon helpen. Aan de tabletten wil ik niet omdat ik niet afhankelijk wil zijn, toch die neiging om het zelf maar op te lossen. Besef me echt wel dat er niks mis met mij is maar in het achterhoofd blijft het malen. Ik ben blij dat ik dit nu schrijf want ik ben niet iemand die dit snel met anderen zou delen, dus hoop dat dit een stap ik de goede richting is. Bedankt voor het lezen en ik wens jullie allemaal een goed en stress vrij leven toe.

Stefan
31-07-2023
Reactie:
Ik vond het erg prettig om alle verhalen te lezen. Ik ben zelf helaas al sinds mijn 21e hypochondrisch, ben nu 31 dus heb mijn ongewilde jubileum nu zo'n beetje gehad.De laatste jaren word het vervelender. Waarschijnlijk omdat ik nu besef wat ik te verliezen heb. De laatste jaren ben ik vier steunpilaren kwijtgeraakt in mijn familie aan verschillende ziektes. Daardoor nu veel angst om zelf ter plekke dood neer te vallen door een hartaanval. Ik herken de symptomen maar al te goed, pijn op de linkerkant van de borst opgejaagd gevoel en constant het gevoel dat ik naar drukke plekken moet zodat iemand mij kan vinden en helpen voor het te laat is. Ik woon alleen dus tijd genoeg om dit soort dwanggedachten te hebben. Verschillende psychologen bezocht maar nog geen ontdekt die mij echt kon helpen. Aan de tabletten wil ik niet omdat ik niet afhankelijk wil zijn, toch die neiging om het zelf maar op te lossen. Besef me echt wel dat er niks mis met mij is maar in het achterhoofd blijft het malen. Ik ben blij dat ik dit nu schrijf want ik ben niet iemand die dit snel met anderen zou delen, dus hoop dat dit een stap ik de goede richting is. Bedankt voor het lezen en ik wens jullie allemaal een goed en stress vrij leven toe.

Stefan
31-07-2023
Reactie:
Beste Stefan,

Ten eerste: je gaat niet dood!
Het zijn de spanningen die jou overvallen hoe naar dit ook is.
Ten tweede: ik snap niet dat je geen medicijnen/ hulpmiddelen wilt.
Het haalt de scherpe kantjes er van af en je zult je beter gaan voelen. Je bent nu afhankelijk van die nare klachten, dus denk verstandig en maak gebruik van die hulpmiddelen.
Je zult je veel beter gaan voelen en de klachten worden minder.
Daarna kun je het langzamerhand gaan afbouwen.
Straf jezelf niet zo!
Denk rationeel.
Veel sterkte!

Claire
31-07-2023
Reactie:
Beste Stefan,

Ten eerste: je gaat niet dood!
Het zijn de spanningen die jou overvallen hoe naar dit ook is.
Ten tweede: ik snap niet dat je geen medicijnen/ hulpmiddelen wilt.
Het haalt de scherpe kantjes er van af en je zult je beter gaan voelen. Je bent nu afhankelijk van die nare klachten, dus denk verstandig en maak gebruik van die hulpmiddelen.
Je zult je veel beter gaan voelen en de klachten worden minder.
Daarna kun je het langzamerhand gaan afbouwen.
Straf jezelf niet zo!
Denk rationeel.
Veel sterkte!

Claire
01-08-2023
Reactie:
Beste Stefan,

Ten eerste: je gaat niet dood!
Het zijn de spanningen die jou overvallen hoe naar dit ook is.
Ten tweede: ik snap niet dat je geen medicijnen/ hulpmiddelen wilt.
Het haalt de scherpe kantjes er van af en je zult je beter gaan voelen. Je bent nu afhankelijk van die nare klachten, dus denk verstandig en maak gebruik van die hulpmiddelen.
Je zult je veel beter gaan voelen en de klachten worden minder.
Daarna kun je het langzamerhand gaan afbouwen.
Straf jezelf niet zo!
Denk rationeel.
Veel sterkte!

Claire
17-08-2023
Reactie:
Hey Marc! en alle anderen,

Dankjewel voor het delen van dit bericht. Bizar hoeveel mensen hetzelfde ervaren. Ik voel me op zulke momenten zo alleen. Hoe gaat het nu met je twee jaar later?

Het lijkt me leuk en fijn om van je te horen.

Groetjes Stephanie (29)

Stephanie
07-10-2023
Reactie:
Ontzettend herkenbaar, vooral dat het met pieken en dalen gaat en komt. Heb hier zelf ook vanaf mijn 24e (nu 27) ook last van gekregen, en tevens net zoals de rest ECG's, bezoeken, onderzoeken hebben nooit wat uigewezen.

Maar toch is er de (ir)reële angst voor een hartaanval/ hartaandoening. Wat iemand mij ooit verteld heeft en het voor mij goed relativeert is:

'De angst die je voelde bij het eerste moment is een soort herinnering die opgeslagen is in de hersenen. Elke keer als je diezelfde angst/ moment van angst voelt, probeer jezelf er dan aan te herinneren dat dit komt doordat het deel in je hersenen geactiveerd wordt waar die nare herinnering aan gekoppeld is. Je voelt hetzelfde maar in werkelijkheid (en dat is vaak zo) is het een placebo en dus niks aan de hand.'

Pak je leven gewoon op, ga rustig sporten, doe elke dag iets meer en je merkt vanzelf dat het net als met de zee weer wegebt.

Darius
02-11-2023
Reactie:
Ik ging voor mijn angsten bidden.het Wees gegroet.en het Onze Vader.met de woorden.Help.Mij
Zo.ging langzaam.al.die gedachten weg uit mijn hoofd.

Elizabeth
06-11-2023
Reactie:
Ondanks dat het allemaal heel ellendig is, voelt het ergens toch goed om te weten dat ik niet de enige ben. Ik heb na de hartstilstand van voetballer Nouri erge paniek klachten ontwikkeld, ik was destijds 18. Hier heb ik zeker 1 jaar last van gehad en ik was hierdoor zelf ook bang dat ik een hartaanval zou krijgen tijdens het sporten. Destijds ben ik alles wat met een versnelde hartslag te maken had gaan vermijden. Uiteindelijk ben ik er gelukkig vanaf gekomen door juist wel te gaan sporten en te ervaren dat er niks aan de hand was. Zodoende raakte ik de gedachten kwijt en kon ik weer leven. Helaas heb ik hier weer last van sinds een paar maanden, en het is weer net zo heftig als destijds. Wat mij helpt is positieve dingen zo levendig mogelijk visualiseren en jezelf afleiden met leuke dingen. Maar ook dingen als ongezonde voeding en alcohol vermijden helpen erg goed. Daarnaast ga ik binnenkort EMDR en hypnotherapie overwegen, zeker hypnotherapie schijnt erg goed te werken. Ik hoop dat jullie hier allemaal vanaf kunnen komen en weer kunnen leven zonder angst!

Mauro
19-11-2023
Reactie:
Hi!

Ik herken heel veel verhalen. Nu sinds eind maart last van ernstig gevoel dat me wat overkomt. Dit uit zich in enge lichamelijke klachten, stress, snel overprikkeld, noem het maar op. Ben al maanden afhankelijk van rustgevende -en slaapmedicatie. Onlangs angststoornis vastgesteld. Eerder al Citalopram geprobeerd maar zonder resultaat. Eerder ook gedacht dat de klachten toch ergens anders vandaan kwamen omdat mn schildklierwaardes ook niet goed waren. Ondertussen is dit opgelost maar helaas is de angststoornis nu zeker. Wel blij dat er een diagnose is met een redelijk positief uitzicht maar ook heb ik zo mn momenten dat ik compleet instort en het allemaal effe niet aan kan. Ik kan niet de dag doorkomen zonder lorazepam. Dan kan ik de lichamelijke klachten niet onder controle krijgrn en krijg ik zoveel last van angst wat dan een spiraal wordt omdat ik door de angst ook denk dat ik nog meer stress krijg en dus nog een grotere kans op een hartstilstand. Ook nog is extreem bang voor de dood. Vandaag sinds 2 jaar ook ziekte v crohn. Daarna astma ontwikkeld en dus ook een chronisch traag werkende schildklier en een angststoornis. Sinds 19-11-2021 is het leven zo bergafwaarts gegaan en ik heb niemand in mijn omgeving die mij begrijpt qua angststoornis. Sta op de wachtlijst bij de Psychiater maarja eindeloos natuurlijk.. ik ben 21 en leef super regelmatig en gezond sindsdat het zo tegen zit. Lastig om te accepteren. Zou zo graag ter overbrugging met iemand willen praten die die angststoornis ook heeft met lichamelijke klachten erbij. Af en toe je hart luchten is zo fijn. Net als het typen van dit. Ik kan niet wachten totdat er een dag gaat zijn dat ik kan zeggen het is over. Elke dag is een gevecht

Isabel
19-11-2023
Reactie:
Hoi ik ben 16 jaar heb vroeger al erg veel last van paniekaanvallen gehad en dat ik dood zou gaan, toen ging t een jaar of 2 goed. Heb ik xtc genomen een domme keus… t is sinds toen terug gekomen. Ik ben bang bij alles wat ik doe dat ik een hartaanval ga krijfen, sporten een sigaretje roken zulke dingen. T voelt goed om me verhaal te doen, en t voelt beter dat ik niet de enigste ben die hiermee zit.

Iemand
17-02-2024
Reactie:
Ik heb ook las van angstenhyperventilatie en de laatste tijd ook Veel paniekaanvallen ik ben een Hypogonder en als ik dan pijn op mijn borst krijg denk ik dat ik het aan mijn hart heb en doodgaat ik heb nog geen week geleden bij de huisarts hartfilmpje gehad was goed bloeddrukhee goed zelfs en allemaal bloed onderzoeken gehad alles goed

Anoniem
28-05-2024

Jouw reactie:



Hoe geraak ik af van die voortdurende angst... (Verhaal 558)

Sinds meer dan 10 jaar leef ik in angst dat ik ziek ben. Dit sinds een aantal mensen dicht bij me kanker gekregen hebben. Het beheerst mijn leven en maakt me zo ongelukkig. Nu heb ik weer veel blauwe plekken op mijn benen en heb ik oorsuizen en zie soms wazig en dus denk ik nu aan leukemie. En zo is het altijd iets en bij onderzoeken vinden ze dan niets. Dan ben ik even zeer opgelucht en even later begint er dan iets anders. Ik heb al vanalles gedaan om ervan af te geraken: yoga, psychologen, ademhalingsoefeningen, hypnose,... Is iemand hier vanaf geraakt of heeft iemand tips? Het is zo lastig...

Anoniem
26-05-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Hartoverslagen en angst (Verhaal 556)

Hallo, ik ben Sam 36 jaar

Ben half februari op de eerste hulp beland omdat ik in de avond plots een onregelmatige hartslag had, die misschien 10 sec heeft geduurd. Op de eerste hulp een ecg en bloedonderzoek gehad. Er bleek hierbij dat er niks aan de hand was, en dat het waarschijnlijk een hartoverslag of overslagen zijn geweest, die een paniekaanval hebben getriggerd. Twee dagen na deze gebeurtenis heb ik last gekregen van meer en meer paniekaanvallen helaas. Kort voor en tijdens deze paniekaanvallen heb ik meer last van hartoverslagen gekregen waardoor ik vreselijke angst ervaar. Op momenten dat ik kalm ben, heb ik geen last van hartoverslagen. Verder heb ik vaak het idee dat ik verkeerd adem of te veel let op mijn ademhaling, waardoor ik vaak licht in mijn hoofd ben en soms een gevoel heb van wegvallen/duizeligheid.

Is er iemand die deze symptomen ook heeft ?

Mvg Sam

Sam
22-05-2024
laatste reactie: 22-05-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ben 35 jaar en herken het bovenstaande zeker. Ik had geen gevoel van overslagen, maar druk op borst en enorme steken. Dit triggerde bij mij de aanval. Ook daarna veeel te hoog gaan ademen. En van wekelijks naar dagelijks paniekaanvallen. Dacht telkens dat ik dood zou gaan. Inmiddels allerlei onderzoeken, hartfilmpje, 24 uur registratie, bloedonderzoeken, echo's. Alles is zo top als wat.

Het zit hem in je mind/hoofd/gedachte. Ik wilde het ook niet geloven. Maar het klopt echt. Je angst maakt het gevoel 100 x erger je let er op en dat is een vicieuze cirkel. Ook wil je het absoluut niet weer voelen/krijgen maar dan gebeurt het juist.

Angstisok.nl is heel interessant. Aanrader. Het zit hem vaak ook in een te lang te hoog stress niveau.

Met mij gaat het stap voor stap beter en heb al weken geen paniekaanval gehad

Erwin
22-05-2024

Jouw reactie:



Waar komt het vandaan (Verhaal 555)

Ik lees de verhalen over angst en paniek en het veelvuldig gebruik van medicatie.
Als je weet waar die angst vandaan komt dan wordt het ontstaan van die angst en paniek duidelijk.
Maar hoe kom je daar achter.
Ik weet het niet of durf het niet te zien. Wel weet ik dat ik bruut eerlijk moet zijn tegen mezelf en de gedachten en handelingen aan moet gaan.
Heb daar goede begeleiding bij nodig, kan het niet alleen. Medicatie is denk ik niet de weg, niet voor mij.
Sterkte allemaal

Daantje
20-05-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Angstig dat er wat mis is met me.Trillen (Verhaal 545)

Eind vorig jaar 2 heftige gebeurtenissen mee gemaakt. IK ging me steeds slechter voelen en van de ene specialist naar de andere . Uiteindelijk veel pijn in me nek schouder bovenrug arm. Reumatoloog denkt fibromyalgie. Nu weer wat maanden verder nof steeds pijn maar ook ineens trillen in mijn bovenrugrug onderrug.Het gevoel alsof ik instabiel op mijn benen sta.DIt gevoel is heel naar en maakt me nog angstiger en bang dat er iets ernstigs aan de hand is met me. Herkent iemand dit en hoe kom je er vanaf .Ik sport doe aan Yoga probeer alles aan te grijpen maar het lukt niet.

Diana
04-04-2024
laatste reactie: 08-05-2024

1
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heey, ik herken vooral de angst dat het niet goed komt, en de wil om eruit te komen. Op het moment zit ik zelf ook in een hele lastige periode en heb ik op en af last van derealisatie, dan ben ik ook heel angstig. Wat voor mij helpt is slaap en eten als prioriteit te zien, en daarnaast ook beweging. Dus eigenlijk, terug naar de basisbehoeftes gaan. Dat je aan yoga doet en dat je sport is dus hartstikke goed! Probeer je gedachtes op te schrijven of er over te praten met anderen, je kan je gedachtes ook hardop uiten ipv erover te schrijven als je dat minder fijn vindt. Voor de rest helpt muziek mij ook heel erg, ik kom er achter dat als ik mee zing met een liedje het me bijna niet meer lukt om na te denken over al mijn angstgedachtes. Misschien dat dit helpt.

Lee
04-04-2024
Reactie:
En dat trillen, ervaar ik vooral als ik in bed lig en als ik wakker word in rust. Is dat normaal ?

Diana
05-04-2024
Reactie:
Hoi! Dat trillen heb ik vaak ook ik heb een keer te horen gekregen van mijn huisarts dat dat normaal is en op zo’n manier alle paniek en angst uit je lichaam kan komen.

Anoniem
08-05-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Hele leven al angst (Verhaal 532)

Ik herken mij helaas ontzettend in alleys wat hier wordt verteld.

Ik ben nu 20 jaar en eigenlijk mijn hele leven al last van angst. Sinds mijn 14e ongeveer al hypochondrie, altijd naar de huisarts gaan voor een nieuwe klacht omdat ik er van overtuigd was dat ik een erge ziekte had. Ook altijd al angst voor de steekjes die ik op mijn borst voel.

Vanaf mijn 18e is het al helemaal bergafwaards gegaan. Ik begon steeds meer paniekaanvallen te krijgen, vooral in mijn slaap waardoor ik in een vicieuze cirkel vast kwam te zitten.
Uiteindelijk naar een psycholoog geweest voor eventjes (die van mij werd niet volledig vergoed dus het werd te duur.)
Het is een paar maandjes minder geweest maar nu al een tijd juist weer erger geworden. Waar ik ook ben heb ik paniekaanvallen en angst om dood te gaan. Ik heb vaak last van steken/druk op mijn borst, pijn aan mijn linkerarm en ook soms de rechter, duizeligheid, benauwdheid, last van mijn maag, kaken, schouders, nek en noem het zo maar op. Vaak tijdens een paniekaanval de huisartenpost al gebeld.
3 weken geleden werd de pijn in mijn linkerarm zo erg dat ik de huisartsenpost heb gebeld. Uiteindelijk bij de huisarts geweest en hij heeft verteld dat het “waarschijnlijk” een beknelde zenuw is wat vanzelf over gaat. Dat heeft voor een paar dagen mij gerustgesteld en uiteindelijk toch weer onzekerheid er over.
Paar dagen geleden weer in de stress omdat ik spontaan alle hartaanval klachten had en nog meer, waar ik woensdag voor naar de huisarts ga. Mijn hart is verder nog nooit onderzocht dus ik ga nu een hartfilmpje etc aanvragen. Ik hoop dat ik vanwege mijn angstige achtergrond serieus wordt genomen.

Ik ben verschrikkelijk moe hier van en ik ben nog zo jong. Ik kan het echt niet meer helpen en ik vraag me af of het ooit beter gaat, maar ik blijf proberen te knokken.

Soraya
27-02-2024
laatste reactie: 08-05-2024

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit is heel herkenbaar voor mij. Ik ben 48 en heb al sinds mijn 18de last van pijnlijke kaken. Dit is onderzocht en komt doordat ik continu mijn kaken op elkaar klem, vooral 's nachts. Dankzij het dragen van een opbeetplaat 's nachts is dit beter, maar ook overdag klem ik veel waardoor mijn kaken overbelast raken en die pijn straalt uit naar hoofd en schouders.
Sinds een jaar of 5 ook last van aanvallen waarbij ik denk dat ik een hartaanval krijg. Steken op mijn borst, pijnlijke linkerarm, ademnood...heel eng. Al meerdere keren naar de cardioloog geweest en ettelijke keren bij de huisarts, ook een keer op spoed. Met mijn hart is alles ok. Onlangs bij een therapeut geweest die specialiseert in hartcoherentie, en die heeft vastgesteld dat ik chronisch hyperventileer. Dus ik adem dag en nacht verkeerd. Al deze lichamelijke klachten zijn daaraan te wijten bij mij. Heb nu oefeningen gekregen om zuiniger te ademen, want het probleem is dat ik continu teveel lucht inadem en daardoor teveel koolzuur uitadem. Dit zorgt voor een hele reeks lichamelijke en mentale klachten, zoals angst, somberheid en paniek. Het zal een hele tijd duren vooraleer ik mijn ademhaling terug op een normaal niveau heb gebracht maar na een paar weken met de oefeningen voel ik al een verschil. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Sterkte!

Sarah
06-04-2024
Reactie:
Ook ik herken je verhaal. Pijnlijke kaken heb ik ook een hele tijd gehad. Ineens was het weg, kwam dan ook ineens weer terug net zoals andere sensaties die je noemt. Ook al eens midden in de nacht wakker geworden met het idee een hartaanval te krijgen, maar ik ben er nog. Dus dat was niet zo. Ik heb halverwege vorig jaar wel een hartfilmpje, echo en fietstest in het ziekenhuis gedaan. Kwam allemaal niets uit. Later ook nog bij de neuroloog geweest voor een mri van mn nek vanwege hoofdpijn, ook nog een emg gehad (zenuwtest) allemaal helemaal prima. Nu eigelijk de grootste klachten wel weer verdwenen zijn heb ik vanuit het niets wel vaak een soort van benauwdheid, ik denk dat dat met onbewuste hyperventilatie te maken heeft.

Maar als het je gerust stelt gewoon naar de huisarts gaan en een onderzoek aanvragen. Ik moet wel zeggen dat ik vanaf december ben begonnen met antidepressiva, waarschijnlijk vermindert dat mijn klachten ook een hoop. Wil natuurlijk niet zeggen dat jij dit ook moet doen

Rik
06-04-2024
Reactie:
Hallo! Ik ben een meisje van 17 en heb precies hetzelfde vooral die rare steken op je borst aan de linkerkant en in je arm schouder en nek. Inderdaad heel af en toe aan de rechterkant maar altijd links. Bij mij is alles onderzocht en is er niks aan de hand. Angst kan veel met je doen.

Anoniem
08-05-2024

Jouw reactie:



Angst voor geluid (Verhaal 110)

Ik heb jarenlang wakkergelegen van geluidsoverlast veroorzaakt door buren. Niet alleen 's nachts maar ook overdag ging het door. Dit kwam door verschillende huisgenoten die samenwoonden en verschillende ritmes hadden. Ik heb vervolgens mijn huis verkocht en tijdelijk een appartement gehuurd omdat mijn nieuwbouwhuis werd gebouwd. Ik woon nu sinds 4 maanden in mijn nieuwbouwhuis en ik merk dat ik ontzettend weinig kan hebben. Deuren die hard dichtslaan, harde muziek die ik hoor van buren, stemmen die ik hoor van buren. Ik slaap slecht, heb paniekaanvallen en huil de hele dag door. Ik denk dat ik hulp moet gaan zoeken bij een psycholoog maar ik weet niet of ik hier ooit overheen zou kunnen komen.


Anoniem
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 07-05-2024

26
25
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Hebt u al hulp gekregen en bent u er vanaf Graag een antwoord


Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Bedankt voor je reactie. Ik start binnenkort met therapie maar ik ben er nog steeds ontzettend bang voor. Ik weet dat er veel tijd in gaat zitten en dat ik anders moet gaan leren denken, maar ik ben heel bang dat ik dit mezelf niet kan aanpraten/aanleren omdat het zó in mijn systeem zit.. Ik zou heel graag verhalen lezen over iemand die hetzelfde heeft meegemaakt of een idee over een oplossing heeft!

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik zou graag in contact komen.
Ik heb precies t zelfde probleem. Misschien kunnen we elkaar tips geven?

Anneke
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik heb precies hetzelfde probleem, zou je kunnen vertellen of dit opgelost is en zo ja hoe je dat gedaan hebt? Exact hetzelfde verhaal, gehorig appartement, naar nieuwbouw en enorm gevoelig.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Sorry, het is al lang geleden dat ik hier ben geweest.

Ik ben al maanden in therapie en mij is geadviseerd om exposure te doen. Dus dat betekent in de zomer in de tuin zitten (zonder koptelefoon), gewoon thuiskomen alsof je lekker naar huis gaat en niet met de omgeving bezig bent en jezelf echt blootstellen aan geluiden. Geloof me, extreem moeilijk. Het gaat gepaard met veel paniekaanvallen. Soms denk ik: het gaat echt beter! Een paar weken later zit ik weer helemaal op 0. Omdat ik niemand in mijn omgeving heb die hetzelfde heeft, voel ik me soms best alleen. Ik hoor van anderen die geluiden van buren horen en lachend hun schouders ophalen. Ik wil dit ook, maar door mijn trauma (ja, ik heb inmiddels geleerd dat het echt een trauma is) lukt het me gewoon niet en heb ik continu herbelevingen.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb zeker hoop dat ik er bovenop kom en ik wil ook zeker dat elke lezer hoop houdt. Het komt echt wel een keer goed. Het is gewoon een ontzettend lange weg met pieken en dalen. Het kan nog jaren duren maar ik weet inmiddels dat het een keer goed gaat komen. Het is doodeng om exposureoefeningen te doen en uitstelgedrag en vermijdingsgedrag worden absoluut niet afgekeurd in de therapie. Als je het maar probeert met kleine stappen.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
@Anneke, ik zou ook graag contact willen leggen maar ik weet niet hoe dit kan?

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik voel me erg alleen in het ervaren van de geluidsoverlast van mijn buren, ik zou het ook fijn vinden hierover te kunnen praten met mensen die hetzelfde ervaren.

Anoniem
11-10-2022
Reactie:
Beste anneke, ik zou heeel graag met je in contact komen. Ik heb exact hetzelfde probleem en probeer ook anders te leren denken. Ik ben heel erg benieuwd naar jouw verhaal en hoe het gaat. Mocht je me willen vinden mijn instagram is larissa.linger

Larissa
03-04-2023
Reactie:
Volgens mij ervaar ik dezelfde problemen over geluidsoverlast.
Dat is inmiddels zo'n 30 jaar geleden begonnen toen ik nog thuis bij mijn moeder woonde. De buurjongen was jarig en gaf een feestje in de tuin met harde muziek.
Ik kon niet slapen door de herrie waar ik geen grip op had.
Ongeveer 5 jaar later...inmiddels getrouwd en vader van toen nog 3 kinderen.
Heel leuk huisje hadden we ...echter 2 huizen naast ons woonde er een buurjo gen die regelmatig zijn speakers in de tuin zetten om een feestje te bouwen.
Op een of andere manier werd ik zo bang om mijn zelfbeheersing te verliezen en de heleboel kort en klein te slaan. ( wat gelukkig nooit is gebeurd). Met gevolg dat ik in de gevangenis zou komen...
Iedere middag belde ik naar mijn vrouw of ze al wat hoorde in de tuin.
Doodongelukkig was ik. ..deuren op slot, luisterend aan de muur of ik eventueel wat zou horen. Gluren door een kiertje of ik kon zien of de buurjongen thuis was.
Kortom het beheerste mijn leven.
Angstige gevoelens, van binnen rillen, veel gaan drinken om het allemaal wat rustiger te krijgen in mijn hoofd. En dat de gehele dag door dag en nacht.
De dokter gaf mij effexor als anti depresivia.
Dat heeft maar even geholpen om het wat af te vlakken.
Alleen als we op vakantie waren ...dan had ik nergens last van. Maar zodra we weer de straat in reden kwam de angst direct terug.
Als ik heel eerlijk bent dan zegt mijn brein en mijn vrouw en kinderen dat de herrie echt wel meevalt, en dat het bijna nooit meer voorkomt.
Alleen de angst ervoor krijg ik niet onder controle.


Timmerjan
15-05-2023
Reactie:
Ik lees hier zo veel wat voor mij herkenbaar is. Wij zijn 10 maanden geleden verhuisd naar een seniorenflat. Voor het eerst sinds 25 jaar weer bovenburen waardoor ik toen ben verhuisd door het vreselijke overlast dat dag en nacht doorging. Ik vond het al spannend om hier naar toe te verhuizen maar ik dacht dat het tussen senioren wel mee zou vallen. Niet dus, elk weekend rennende kinderen boven ons. Ik word er doodnerveus van en ik besef ook wel dat ik misschien erg overgevoelig ben, maar op maandag begin ik me al zorgen te maken hoe de zaterdag weer zal zijn. Ik heb echt het gevoel dat ik er ziek van word.Ik ben zo gespannen dat ik nu elk geluid hoor, en zo wil ik helemaal niet zijn. Ik probeer yoga, mediteren en ademhalingsoefeningen maar mijn paniekgedachten schieten alle kanten op.

Gina
16-09-2023
Reactie:
Ik heb hetzelfde probleem. Ik woon inmiddels 12 jaar in een nieuwbouwwoning en toen we hier kwamen wonen hadden we een buurman die heel hard hardcore muziek draaide. Hoewel hij dit niet elke dag deed en vaak ook niet langer dan een uur werd ik er toch helemaal gek van. Ik ging dus op een gegeven moment echt opletten wanneer hij wel en niet thuis was. En eigenlijk had ik continue stress ervan. We hebben er nooit wat van gezegd omdat we niet wilden 'zeuren' maar ook omdat we niet zo goed met die mensen om gingen. Uiteindelijk ging dat stel uit elkaar en is hij verhuisd.
Toen was er een paar jaar rust. Totdat de buren die hem opvolgde ook weer verhuisden. Nu woont er een stel waarvan de dame vrij rustig is maar de man vrij luidruchtig. Het is een aardige jongen. Heel sociaal en extravert. Eigenlijk niks mis mee. Maar toch krijg ik angst wanneer hij buiten zit met zijn vrienden en luidruchtig aan het praten is. Sinds kort horen we helaas ook zijn muziek (de bas that is) door de muur en dat is eigenlijk mijn grootste angst geluid. Ik hou inmiddels in een schriftje bij hoe vaak ik het hoor. Het is een paar keer per week en vaak niet langer dan een uur. Volgens mijn vriend is het niet hard en kunnen we er daarom eigenlijk niets van zeggen. Maar mijn vriend kan zich ervoor afsluiten en ik niet. Ik ben er nu alweer een heel weekend mee bezig terwijl die man niet eens thuis was! Ik weet dat deze angst niet rationeel is. Ik weet dat het aan mij ligt. Ik heb inmiddels EMDR gehad en therapie voor misofonie, waarbij je leert te focussen op andere dingen. Je aandacht verleggen dus. Dit werkt voor mij goed voor andere geluiden waar ik in mindere mate last van heb. Ik kon voorheen bijvoorbeeld niet in de tuin werken. Dat durfde ik niet door het geluid van de buren. Maar dat gaat nu prima. Alleen dat bas geluid door de muur. Dat lijkt wel een soort PTSD. Ik verstijf direct van angst en eigenlijk wil ik heel hard huilen. Het is echt verschrikkelijk. Ik probeer me dus zoveel mogelijk te focussen op andere dingen. Maar het lukt me vaak niet. Om de kwartier doe ik mijn koptelefoon af om te luisteren of het geluid er nog is. Ik word er helemaal gek van. Of liever gezegd, ik word gek van mezelf. Eigenlijk heb ik de therapie al afgerond maar omdat ik er nu weer zoveel last van heb ga ik toch maar met mijn therapeut bespreken of we het niet voort kunnen zetten. Of misschien heeft zij nog andere suggesties. Ik lees hier over exposure therapie maar volgens haar hebben personen met misofonie daar vaak geen baat bij en is het bijv. beter om een noise cancelling koptelefoon te dragen of te gaan wandelen wanneer je het geluid hoort. Aangezien we ook beter contact hebben met deze buren ben ik van plan om (als ik het nog vaker ga horen) te vragen of de bas uit kan. Zij kunnen dan nee zeggen maar niet geschoten is altijd mis.
Ik zou ook graag in contact komen met lotgenoten. Omdat ik me er vaak heel alleen in voel. Ik zit zelf in de misophonia Reddit groep: https://www.reddit.com/r/misophonia/?rdt=54572 (Engels). Dat helpt mij al een beetje. Misschien jullie ook?

Hansje
08-10-2023
Reactie:
Allemaal heel herkenbaar. Ik heb ook een angst voor eventuele geluiden die zouden kunnen gaan komen vanaf de buren. De buurman is een timmerman en zelf zijn aanbouw aan het maken. Hij begint vaak s avonds met klussen, na de werkdag. Dit maakt het extra lastig omdat dit de periode is dat ik ook zo verlang naar rust. Maar hij gaat gerust door tot 22 uur. Tuurlijk ik weet dat het wettelijk gezien mag maar rekening houden met ons is er niet bij. Zelfs na het bespreekbaar maken niet. Dit maakt het extra lastig omdat ik ook een gevoel krijg van onrecht, doordat hij ondanks dat het is aangegeven gewoon door blijft gaan. De band is hierdoor ook erg bekoeld. Dit geeft mij een extra rottig gevoel. Ik herken het dat ik al angst voel zodra ik de straat in kom rijden, ik denk dan meteen 'wat voor geluid zal er nu weer komen'. Voel mijzelf ook structureel gespannen in huis. Hoe kom ik hier vanaf want het maakt me gek en wanhopig. Heeft iemand hier al juiste hulp voor gekregen?

Anoniem
06-11-2023
Reactie:
Ik heb er nog steeds geen oplossing voor. Maar wij hebben het ook nog niet met de buren besproken. Want opeens hoorde we drie weken niks. Pas sinds vorig weekend weer, maar toen was ik zelf weg.
Ik denk dat het met klusgeluiden erg moeilijk is omdat je dat niet kan tegenhouden. Iemand kan nou eenmaal niet 'stil' zijn huis verbouwen. Daarom heb ik zelf meestal ook geen problemen met klusgeluiden. Maar misschien ook omdat mijn vader vroeger altijd aan het klussen was. Dan raak je er aan gewend. Wij woonde ook aan een drukke weg dus autogeluiden storen mij ook niet.
Met muziek is het anders want dat hoeft natuurlijk niet zo hard. Dat iemand dat wil is leuk maar dan hoor je nog altijd rekening te houden met een ander. Helaas denken veel mensen er niet zo over. Ik heb bijvoorbeeld een collega die ook zo hard muziek draait en toen ik hem vroeg "maar denk je dan nooit, zullen mijn buren er last van hebben?" zei hij "euh, nee. Eigenlijk niet nee." En hij gaf ook aan dat hij vond dat hij in zijn eigen space gewoon moest kunnen doen wat hij wilde. En dat betekent dus zonder koptelefoon op hard muziek luisteren. Ik zei toen "dus jij vindt het wel oké dat ik in MIJN space naar JOUW muziek moet gaan zitten luisteren?" Nee dat vond ie zeker niet oké. Dat zag hij ook als overlast. Maar daar moet je het dan met elkaar over hebben.
En de meeste mensen zullen ook best openstaan voor een gesprek. Alleen tot een bepaald punt. Helaas zijn er mensen die graag leven in stilte en mensen die luidruchtig leven. En deze verschillende types wonen vaak naast elkaar wat voor problemen zorgt.
Wat het klussen betreft zou ik zeggen, probeer het vol te houden. Want klussen is op een gegeven moment over. En dan keert de rust weer terug. Ga bijvoorbeeld 's avonds een uurtje wandelen of op bezoek bij kennissen. Of probeer een noise cancellling koptelefoon. Dit is echt mijn redding in veel situaties. Je zou ook nog EMDR kunnen proberen waarbij je aan het gevoel werkt wat je door het geluid krijgt. Ik zit er zelf ook over na te denken om dat nog een x te proberen.

Hansje
17-11-2023
Reactie:
Ik heb er nog steeds geen oplossing voor. Maar wij hebben het ook nog niet met de buren besproken. Want opeens hoorde we drie weken niks. Pas sinds vorig weekend weer, maar toen was ik zelf weg.
Ik denk dat het met klusgeluiden erg moeilijk is omdat je dat niet kan tegenhouden. Iemand kan nou eenmaal niet 'stil' zijn huis verbouwen. Daarom heb ik zelf meestal ook geen problemen met klusgeluiden. Maar misschien ook omdat mijn vader vroeger altijd aan het klussen was. Dan raak je er aan gewend. Wij woonde ook aan een drukke weg dus autogeluiden storen mij ook niet.
Met muziek is het anders want dat hoeft natuurlijk niet zo hard. Dat iemand dat wil is leuk maar dan hoor je nog altijd rekening te houden met een ander. Helaas denken veel mensen er niet zo over. Ik heb bijvoorbeeld een collega die ook zo hard muziek draait en toen ik hem vroeg "maar denk je dan nooit, zullen mijn buren er last van hebben?" zei hij "euh, nee. Eigenlijk niet nee." En hij gaf ook aan dat hij vond dat hij in zijn eigen space gewoon moest kunnen doen wat hij wilde. En dat betekent dus zonder koptelefoon op hard muziek luisteren. Ik zei toen "dus jij vindt het wel oké dat ik in MIJN space naar JOUW muziek moet gaan zitten luisteren?" Nee dat vond ie zeker niet oké. Dat zag hij ook als overlast. Maar daar moet je het dan met elkaar over hebben.
En de meeste mensen zullen ook best openstaan voor een gesprek. Alleen tot een bepaald punt. Helaas zijn er mensen die graag leven in stilte en mensen die luidruchtig leven. En deze verschillende types wonen vaak naast elkaar wat voor problemen zorgt.
Wat het klussen betreft zou ik zeggen, probeer het vol te houden. Want klussen is op een gegeven moment over. En dan keert de rust weer terug. Ga bijvoorbeeld 's avonds een uurtje wandelen of op bezoek bij kennissen. Of probeer een noise cancellling koptelefoon. Dit is echt mijn redding in veel situaties. Je zou ook nog EMDR kunnen proberen waarbij je aan het gevoel werkt wat je door het geluid krijgt. Ik zit er zelf ook over na te denken om dat nog een x te proberen.

Hansje
17-11-2023
Reactie:
Heel herkenbaar allemaal en zou ook graag in contacr momen met lotgenoten. Ben bereikbaar op alexwanders ad gmail punt com

Alex
24-12-2023
Reactie:
Dankjewel 'Hansje' voor je reactie. Je hebt gelijk er hopen ook echt dat die klus geluiden tijdelijk zullen zijn. Echter het sleept lang voort omdat hij de hele verbouwing alleen doet..hierdoor is het bijna elke avond wel raak. Ik probeer het idd met een noisecancelling headphone en dat werkt goed. Gek genoeg wil ik het liefst gewoon zonder koptelefoon lekker tv kijken dus ondanks dat ik het dan met koptelefoon niet of minder hoor heb ik er alsnog een vorm van hinder van omdat ik weet dat het geluid er is...klinkt waarschijnlijk heel stom. Het speelt ook mee dat ik hoogzwanger ben en erg veel angst heb dat dit straks ook blijft qua herrie als de kleine net is geboren en we juist dan de rust wel hard kunnen gebruiken. Maargoed ik maak me ook gewoon veel te druk overal over!!

I.
11-01-2024
Reactie:

Ik maak precies het zelfde mee. Ik wordt langzamerhand gek 😭 ik ben de hele dag mee bezig luisteren ik durf niet eens meer te stofzuigen bang dat ik ervoor moet boeten in de avond 😔 ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan.

Lala
15-01-2024
Reactie:
Ha Lala,
Waar heb jij precies last van?

I.
21-01-2024
Reactie:
Ik ben 10 dagen geleden verhuisd naar een appartement zonder bovenburen, heerlijk rustig, hoor hier helemaal niets. Ik betaal hier een vermogen maar heb eindelijk rust. Ik wil hier iedereen ontzettend veel sterkte toewensen en ik gun jullie allemaal dat jullie ook de rust zullen vinden.

Gina
28-01-2024
Reactie:
@ I, ja ik begrijp dat als je hoogzwanger bent het extra vervelend is. Ook die stress is natuurlijk niet goed. En ik snap helemaal wat je bedoelt met "ik weet dat er geluid is dus heb ik er nog steeds last van". Want als ik het hoorde dan ging ik ook steeds mijn koptelefoon afzetten om te kijken of er nog geluid was. Maar als de baby er straks is dan moet de buurman zich wel aanpassen vind ik. Want je weet dat baby's overdag moeten slapen. Dus je kunt dan best zeggen kun je tussen die en die tijd stoppen met klussen want dan slaapt de baby. Lijkt me vrij normaal. Zelfs toen wij hier in huis aan t klussen waren zei mijn vader op een gegeven moment "we moeten nu stoppen anders hebben je buren met die baby er last van". Als hij dat niet snapt dan is het wel een beetje een aso.

Bij ons heeft mijn vriend er inmiddels wat van gezegd. Op een gegeven moment was er een feestje wat door ging na 12 uur 's nachts en toen is er een boos appje verstuurd. Had ik zelf niet zo gedaan maar zijn slaap is heilig. Anyways volgende ochtend kwamen ze excuus aanbieden en toen heeft mn vriend ook gezegd dat we wel vaker die bas heel hard door de muur horen en dat, dat best wel vervelend is. Sindsdien hoor ik het bijna niet meer en is de rust redelijk wedergekeerd. Ik vraag me wel af hoe lang het zal duren want de zomer komt er weer aan en mensen vergeten het dan op een gegeven moment. En dan moet je er weer wat van zeggen. Maar goed. Voor nu is het weer fijn.

Ik praat hier trouwens regelmatig over met een vriendin en die zei dat ook haar zus en ouders regelmatig klagen over overlast van hun buren. Dan gaat het voornamelijk over harde muziek en hard praten in de tuin. Bij mijn zusje is het een hond die de hele dag blaft. Zo lijkt iedereen wel ergens last van te hebben.

Hansje
29-01-2024
Reactie:
@ I, ja ik begrijp dat als je hoogzwanger bent het extra vervelend is. Ook die stress is natuurlijk niet goed. En ik snap helemaal wat je bedoelt met "ik weet dat er geluid is dus heb ik er nog steeds last van". Want als ik het hoorde dan ging ik ook steeds mijn koptelefoon afzetten om te kijken of er nog geluid was. Maar als de baby er straks is dan moet de buurman zich wel aanpassen vind ik. Want je weet dat baby's overdag moeten slapen. Dus je kunt dan best zeggen kun je tussen die en die tijd stoppen met klussen want dan slaapt de baby. Lijkt me vrij normaal. Zelfs toen wij hier in huis aan t klussen waren zei mijn vader op een gegeven moment "we moeten nu stoppen anders hebben je buren met die baby er last van". Als hij dat niet snapt dan is het wel een beetje een aso.

Bij ons heeft mijn vriend er inmiddels wat van gezegd. Op een gegeven moment was er een feestje wat door ging na 12 uur 's nachts en toen is er een boos appje verstuurd. Had ik zelf niet zo gedaan maar zijn slaap is heilig. Anyways volgende ochtend kwamen ze excuus aanbieden en toen heeft mn vriend ook gezegd dat we wel vaker die bas heel hard door de muur horen en dat, dat best wel vervelend is. Sindsdien hoor ik het bijna niet meer en is de rust redelijk wedergekeerd. Ik vraag me wel af hoe lang het zal duren want de zomer komt er weer aan en mensen vergeten het dan op een gegeven moment. En dan moet je er weer wat van zeggen. Maar goed. Voor nu is het weer fijn.

Ik praat hier trouwens regelmatig over met een vriendin en die zei dat ook haar zus en ouders regelmatig klagen over overlast van hun buren. Dan gaat het voornamelijk over harde muziek en hard praten in de tuin. Bij mijn zusje is het een hond die de hele dag blaft. Zo lijkt iedereen wel ergens last van te hebben.

Hansje
29-01-2024
Reactie:
Hallo lotgenoten, ik zit nu al 1.5 jaar in de stress. Ik begin als ik opsta al ongecontrolleerd te rillen en probeer mij af te schermen met koptelefoon en alcohol. Laten we wel wezen dit is ernstig levensbederf. Helaas schiet de hulp via de officiele wegen te kort voor velen van ons. Mijn situatie begon jaren geleden al in een oud pand met houten vloeren en een bovenbuur met overgewicht die overdag slaapt en in de nacht steeds door de woning loopt. Politie heeft nooit tijd hiervoor en kan ook weinig doen zolang het om loopgeluiden gaat. Anderhalf jaar geleden eindelijk kunnen verhuizen naar betonbouw woonflat. Wordt ik al gauw "begroet" met een 1200 Watt subwoofer van een hardcore fanaat. Lekker dan. Geprobeerd onderling op te lossen, maar zijn reactie was al gauw letterlijk "Ik was van plan om 23:00 te stoppen, maar omdat jij hier nu over klaag ga ik nog tot 02:00 door". Ik heb toen de klacht bij de verhuurder ingediend. Ik heb opnames als bewijs maar verhuurders en rechters hebben hier geen boodschap aan in geval van sociale huurwoningen. Vanwege de slechte beschikbaarheid van deze woningen moeten er meerdere huurders hier over klagen. Na een buurtonderzoek wat meer dan drie maanden duurde was er niemand die iets te zeggen had over een geluidinstallatie van in totaal zo'n 1500 Watt. Ik woon niet eens direct naast deze aso, zitten nog 2 woningen tussen. In al deze tijd ben ik al een keer bij crisisopvang beland, er is gekeken of trauma behandeling een optie kon zijn maar het probleem is dat het geen zin heeft als je nog in de trauma veroorzakende situatie zit. De psycholoog adviseerde dat ik een vervangende woning krijgt maar de verhuurder weigert dit. De afgelopen weekeinden begint het pareltje in onze samenleving zijn hardcore weer dusdanig hard te zetten dat ik niks anders meer kan doen dan aan moord/zelfmoord denken. Dit kan je toch geen fatsoenlijke rechtstaat noemen? Dit is marteling en de politie doet net alsof het gebruik van subwoofers onder rechtsmatig woongeluid valt. ABSURD.

Marco Anoniem
19-02-2024
Reactie:
Ik ben benieuwd naar ervaringen van overmatige gevoeligheid voor trillingen. Ik heb het idee dat ik hier ook veel gevoeliger voor ben geworden in samenspraak met overmatige gevoeligheid voor geluiden. Ik voel bijvoorbeeld in bed alle trillingen veroorzaakt door de blokverwarming en zelfs van buiten de woning. Als ik bij mijn computer zit voel ik de trillingen van de harde schijf (ja ouderwets, ik ben oud ;p) en de ventilatoren. Jaren geleden merkte ik hier nooit wat van op. Ik heb een boxspring matras superdik, je zou dan een hoop demping verwachten. Misschien is de enige oplossing zenuwdempende medicatie?

Marco Anoniem
19-02-2024
Reactie:
@Marco, vreselijke situatie waar je in zit. Ik zou toch kijken of er geen mogelijkheid is om te verhuizen. Bijvoorbeeld doormiddel van woningruil of iets dergelijks. Want dit, dat je zelfs aan zelfmoord denkt, is het echt niet waard. Als je het via officiële instanties hebt geprobeerd en niets werkt dan is verhuizen de enige optie. Of terug pesten en bijvoorbeeld de muziek keihard zetten op momenten dat de veroorzaker wil slapen. Alleen heb je daar dan ook weer de rest van de flat mee.
Het is toch te gek voor woorden dat meerdere mensen over die persoon klagen en niemand wat doet! Volgens mij hoort de woningbouw (zeker als het huur is) iemand er dan op een gegeven moment uit te zetten.

Wat betreft trillingen. Ik denk best dat als je al trauma hebt door geluid dat het over kan slaan naar andere dingen. Het ding is namelijk dat je overal op gaat letten. Dat kan in eerste instantie geluid zijn maar misschien later ook trillingen. Alles gaat opvallen door hyperfocus.

Hansje
02-05-2024
Reactie:
Hallo Hansje, bedankt voor je reactie. Intussen is politie al wat vaker langs geweest en zijn de subwoofers nu eindelijk verdwenen, hij had er 3 in zijn woning. Jammer dat het zo lang moest duren dat ik nu trauma therapie nodig heb maar sta nu iig op een veel te lange wachtlijst. De angst en stress is nog steeds ongezond hoog. Verhuizen is een drama op zich met laag inkomen, sta al ruim 7 jaar ingeschreven bij woonnet maar dan kom je nog steeds niet aan de beurt. Medische urgentie word niet toegewezen in dit soort geval, alleen bij ernstige bedreiging.

Marco Anoniem
07-05-2024

Jouw reactie:



Angstoornis en elke dag een paar uur een raar hoofd (Verhaal 551)

Ik heb een angstoornis sinds september 2023. Ook nu nog veel last van dat rare gevoel ik je hoofd het idee dat je gek wordt, de wereld voelt raar aan, je herkent je eigen niet meer alsof je verdwijnt in een andere dimensie en de angst er dan bij is vreselijk!. Elke keer denk ik ik ga nu gewoon door en goed reageren als ik er last van heb, maar dat lukt gewoon niet je hoofd en je lijf (de angst) gaat met je aan de haal. Wie herkent dit en wat is dit?

Ief
02-05-2024
laatste reactie: 02-05-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Zie even mijn reactie 550 mvg anoniem

Anoniem
02-05-2024

Jouw reactie:



Angststoornis, ocd, ptsd (Verhaal 548)

Toen ik 7 jaar oud was werd k gediagnosticeerd met een angsstoornis, ocd & ptsd. Alles was een hel, paniekaanvallen elke dag, mn kindertijd was niks kinds aan, alleen maar overleven met stress. Ik pikte alles op van mn ouders ( mn vader een hypochonder & mn moeder al erg ziek toen k werd geboren) ik ken niks anders dan ziektes om me heen. Veel vrienden & dieren verloren achterelkaar aan ziektes & ongelukken. Ik heb maanden gehad waarin ik alleen maar in bed lag niks durfde te doen zelfs met douchen had k hartkloppingen & duizelig. Alles wat k deed kwam uit op paniekaanvallen. Nu dat ik in mn 20e jaren
ben heb k geleerd met behulp van heel veel therapieën & een zorgboerderij, hoe je controle moet loslaten. Mijn ocd, dwang werd zo erg dat ik niet eens meer de trap afkon. Mijn angst voor flauwvallen werd zo erg toen k een keertje flauwvallen dat k niks meer durfde. Ik werd daarna in 2015 gediagnosticeerd met Autisme. Dit veranderde mn leven. Maar het was in het begin moeilijker dan ooit alles werd erger met corona. Ik dacht echt dat dit het was voor mij in 2020. Gelukkig ging k verhuizen & kwam ik ergens waar k werd geforceerd om naar buiten te gaan, k kon niet meer verstoppen k moest mezelf helen & aankijken. Ik heb veel liefde leren hebben naar mezelf toe, ik ben niet meer boos op mezelf & k ga steeds verder zelfs als k hypochondria heb. Het is nog steeds niet makkelijk & soms heb k dagen dat het me echt niet meer lukt maar deze dagen waren ooit maanden & jaren. Iedereen die dit ook heeft k hoop dat je je geluk mag vinden, want ons brein kam ons alles wijs maken maar het is aan ons hoe we daar op reageren. Ze zeiden tegen mij dat k nooit wat zou kunnen & hier ben k, iemand die gwn naar concerten heen gaat! School heeft afgerond! & gwn gelukkig mag voelen van de kleine dingen & als mn angst even stil is ben k zo dankbaar. Je kan de controle ook loslaten, je blijven doorzetten, geloof mij hoevaak mensen het ook zeggen & je het niet gelooft, neem het dan nu aan van iemand die er al sinds kleinsafaan mee leeft: Het word beter !

Celine
10-04-2024
laatste reactie: 01-05-2024

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hallo weet niet of dit berichtje. Herkenbaar is .maar ben ook de hele dag bezig met me zelfbewustzijn van me zelf en mijn denken. Het is begonnen met extreem vermoehijd. Uitputting. En als het ware voed je je eigen waanzin. De Uitputting zorgt er voor ik mijn eigen afspraken niet meer kan na komen van vermoehijd. In een overleving.s fase zit waar ik niet meer uit kom na mijn gevoel. Het is zo extreem ik me geen raad meer weet en mijn handen vol heb om er geen einde aan te maken. Tis voor mij constant aan staan en bezig zijn met me zelf en mijn gedachten .voel me gewoon lichamelijk en geestelijk opgebrand. Heb je misschien nog wat tips?????? Mvg anoniem

Anoniem
01-05-2024

Jouw reactie:



Paniekaanval bij elke lichaamsensatie hart en buik, linker (Verhaal 546)

Hallo lotgenoten, wat kan het leven een andere wending krijgen. Van altijd overal bij (willen) zijn en de hele wereld aan kunnen, 33 jaar lang. Naar een angstige man, inmiddels ruim 2 jaar.

Het begon januari 2022. Op de bank samen met mijn toenmalige vriendin, nu ex, tijdens het serie kijken plotseling extreme paniek na enorme steken bij mijn hart, tintelende handen/voeten, druk op het borst. Ik wilde direct naar het ziekenhuis, zo ook gedaan. Ik werd daar gewoon in de wachtkamer gezet, blijkbaar hadden ze door dat het niet iets acuuts was. En dat bleek.

Helaas is het toen in een versnelling gekomen. Van maandelijks, naar wekelijks naar dagelijkse paniekaanvallen en hoge spanning, continu en elke dag bang voor de dood. Alles is onderzocht en goed bevonden met hart, bloeddruk, bloed. De buitenwereld ziet het niet, al vertel ik de belangrijkste mensen wel wat er aan de hand is.

Ik ben ondernemer, loop bij een therapeut en gaat gelukkig weer een beetje beter. Ik merk vooral dat het in de herfst/winter veel slechter gaat. Ik kan nu 9/10 keer voorkomen dat het een paniekaanval wordt. Maar wel heb ik soms dagen achter elkaar hele hoge spanning, geen prikkels kunnen ontvangen of goed kunnen concentreren.

Vooral bij de slechtere dagen schiet ik bij een steek, kramp, langzame hartslag na check op het horloge, sociale gebeurtenissen of wandelen met de hond nog steeds enorme angsten, een niet te omschrijven gevoel.

Soms denk ik, moet ik meer rust nemen en minder dingen doen, anderzijds lees je veel dat je niks moet laten vanwege de paniek. Hoe denk jij hierover?

Erwin
04-04-2024
laatste reactie: 25-04-2024

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hey,

Ik heb dit ook precies het zelfde sinds k klein ben. Mijn vader was altijd te voorzichtig maakte ons altijd over al bang voor omt hij zelf ook een erge hypochonder was, nu heb k alles overgenomen & heb k t zelf ook. Soms ( vooral winter idd ) heb ik zoveel last van die hypochondrie, k denk meteen dat k bij elke tinteling wat heb of t zelfde heb als mn moeder ( tumoren ) alle ziekte wat k zie boem hakt er meteen in. Maar dit kan echt beter worden! Na accepteren & loslaten hoe moeilijk dit ook zal zijn, voel k me wel vrijer. Soms heb k momenten dan kan k t even niet zelf. K weet precies wat je voelt. Mn gedachtes gaan alle kanten op, fight or flight is aan & je raakt in paniek terwijl je gwn lekker op de bank zit !

Celine
10-04-2024
Reactie:
Hoi, ik herken me echt in jouw verhaal. Je stelt de vraag of rusten helpt. Op korte termijn doet het deugd, maar op de lange duur blijf je in het comfort van je zetel of bed en maak je je wereld erg klein. En zelfs in dat kleine coconnetje overkomt het je terwijl je rustig in de zetel zit. Daarom: stel jezelf bloot aan prikkels, zonder dat je je extreem gaat forceren. Het is niet de leuke weg, maar wel degene die je langzaam leert omgaan met je angst.. da's alleszins wat ik mezelf voorhou 😊.

Carmen
25-04-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Existentiele angsten (Verhaal 494)

Hallo iedereen, telkenmale als er een grote verandering is in mijn leven heb ik last van zeer hevige existentiele angsten. De eerste keer was toen ik 11 jaar bij een beslissing van mijn ouders om mij van school te veranderen en mij te sturen naar zware college. Ook 2 jaar geleden bij een gedwongen functieverandering. En nu 6 maanden geleden bij het eindigen van een 20 jarige diepe vertrouwensband met een heel bijzonder persoon. De angsten die ik hiervan krijg zijn zo hevig dat ik medicatie moet nemen. Maar zelfs met die medicatie voel ik die hevige angsten die mij achtervolgen van s'morgens tot s'avonds, ik voel mij volledig verloren zonder thuisgevoel, ook heb ik depersonnalizatiegevoel en last van vervreemding. Heeft iemand een gelijkaardige ervaring, dat bij het wegvallen van een belangerijke persoon zon hevige angsten, in feite doodsangsten de kop op steken, alvast bedankt voor jullie reactie,fred

Fred
21-12-2023
laatste reactie: 22-04-2024

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Iets dergelijks. Heb namelijk hechtingsproblematiek.

Mabel
18-04-2024
Reactie:
Ja hetzelfde hier. Ook vaker in mijn leven soortgelijke gevoelens gehad. Heb er zelf last door gekregen na een aantal heftige gebeurtenissen kort achter elkaar. Ook geboorte van een kind en het ziek worden van naasten kwam daarboven op. Wat mij ontzettend helpt is om het leven iets minder serieus te benaderen. En gezelligheid op te zoeken.

Ik zit er ook een jaar in al. Maar het wordt beter! Dus gewoon doorgaan met je leven. Het wordt vanzelf weer beter.

Groetjes

Gosse
22-04-2024

Jouw reactie:



Angst voor het universum en de grond - aarde angst (Verhaal 36)

Hoi,

Ik heb al sinds jonge kinderjaren een angst voor het universum, tot een jaar of 7 heb ik dat altijd kunnen negeren/wegdrukken, maar op een gegeven moment transformeerde de weggedrukte angst zich tot een permanent gevoel van paniek wanneer ik de grond onder me voel.
De angst voor de grond is helaas niet afgenomen bij mij, ik ben inmiddels een paar maanden afgekickt van de rifotril (clonazepam).
Dat scheelt een hoop extra ellende, maar de angst en paniekgevoelens die ik ervaar bij het voelen van de grond zijn er niet minder door geworden.

Op zijn ergst zijn de klachten wanneer ik in een auto of trein zit en geen kant op kan gedurende een tijd.
Het voelen van de grond in combinatie met snelheid en niet wegkunnen, doet bij mij gelijk associaties oproepen van een verloren vallend zonder einde gevoel in de eeuwige leegte zonder enige ondersteuning.
Dat schiet gelijk door in dissociatie van mijzelf en mijn omgeving op dat moment.
De angst is zo hevig dan ik letterlijk lichamelijke levensenergieën voel wegtrekken uit mijn onderlichaam.

De grond, de aarde, moet natuurlijk een permanent veilig fundament zijn voor een mens, ondersteunend om zijn leven op te bouwen, te leven, een mens te zijn, een persoonlijkheid te ontwikkelen en te behouden.
Als alles mislukt in je leven, en je op alle vlakken stuk bent gelopen en finaal in de vernieling zit en in de knoop zit met jezelf en alles en iedereen, zit je letterlijk aan de grond.
En die grond is er dan voor je om je uit te rusten, te genezen, bij te komen, aan wederopbouw te beginnen, om je levensfundamenten opnieuw in de grond te slaan, te funderen.
De grond is er altijd voor je geweest, hij droeg het leven van je voorouders, droeg je tijdens je geboorte, draagt je tijdens je leven om alles te doen wat je leuk en fijn vind, en draagt je graf na je dood en draagt alle levens van je eventuele nageslacht, voor altijd.

Hoe vervelend, understatement, is het dan om deze specifiek angst te hebben, het bewustzijn van het grondgevoel, de achterliggende redenen waardoor de grond de grond is, het oneindige niet ondersteund gevoel te hebben als de brein associaties met zwevende aarde in de lege ruimte direct optreden.
Hoe kan ik aan herstel werken als mijn fundament, de aarde, de grond mij constant tot helse angsten brengt.

Zomaar wat gedachten over mijn angst.
Verder praat ik nu wat gemakkelijker over deze aarde angst met familie en hulpverleners dus ik blijf hopen en werken aan verbetering.
Ben benieuwd of mensen iets kunnen delen met mij wat mij misschien verder kan helpen, het kan iets kleins zijn, wat voor mij heel belangrijke goede gevolgen kan hebben.

Groet en bedankt,
Piet.


Piet
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 22-04-2024

9
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit is voor het eerst dat ik teruglees wat ik zelf ook ervaar.

Fathia
> 2 jaar geleden
Reactie:
Beste Piet!

Wat een nare angst! Ik moet je vertellen dat ik er een klein gedeelte uit herken. Jaren geleden had ik last van hevige angstaanvallen. Het was zo erg dat ik de lucht eng vond. Voor mij voelde het alsof ik hier op deze aarde vast zit. Nergens naartoe kan met mijn angsten. Dit ging ook gepaard met dat het vaak leek alsof ik naar mezelf keek vanuit een afstand. Een onwerkelijk gevoel had ik ook.

Uiteindelijk is dit goed gekomen doormiddel van cognitieve gedragstherapie en medicatie.
Ik zou willen meegeven als tip: zoek een psycholoog op, deel je angsten soms met de mensen die je vertrouwt. En blijf onthouden dat ook deze grijze wolk weer voorbij zal gaan. Het leven geeft ons mooie en slechte tijden.

Sha
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken je angsten. Zelf heb ik ook last van grote open ruimtes. Als ik in de auto zit en de snelweg opga voel ik veel angst opkomen, zelfs als ik achterin zit. Het gevoel dat je kwetsbaar bent en een oneindige plek ziet (lucht). Zelf heb ik veel therapieen gevolgd maar tot zover heeft niets geholpen helaas..


Oc
> 2 jaar geleden
Reactie:
Phoe.. hoe herkenbaar. Prachtig verwoord.

Tine
08-03-2023
Reactie:
Boh dit heb ik ook extreem erg.
Als ik open stukken loop.
Krijg ik paniek. Moet ik iets vasthouden

Kan je mij eens mailen?

Redactie: Om mogelijk misbruik van persoonsgegevens te voorkomen, verwijderen we telefoonnummers en mailadressen binnen enkele weken na plaatsing

Dex
10-06-2023
Reactie:
Ik heb sinds enkele jaren ook last van een dergelijke angst... In mijn omgeving ken ik voor de rest helaas niemand die een soortgelijke angst heeft, wat me een gevoel van enorme eenzaamheid geeft... Het blijft maar exposure, exposure en exposure en proberen te accepteren dat ik waarschijnlijk de rest van mijn leven daar met perioden mee blijf sukkelen.. Me proberen te concentreren op zinvolle/waardevolle dingen voor mij, yoga en mindfulness, zijn dingen die me enigszins doen kunnen laten ontspannen.. Sterkte iedereen...

Jordy
22-11-2023
Reactie:
Ik heb dit in mindere mate. Ik heb het heelalvrees genoemd. Misschien helpt het dat ik zeg dat ik je kan begrijpen. Xxx

Anita Van den B.
11-12-2023
Reactie:
Beste, je bent je heel bewust van het gevorl. Dat is al een eerste belangrijke stap.
Stop het niet weg, probeer het zichtbaar te krijgen en te laten bewegen/transformeren.
Familieopstelling is daar bv. een goede tool voor.
wie weet zijn het oude angsten die niet perse van jou, maar uit het faliliesysteem komen etc.
Véél succes,
Sybile

S.
22-04-2024

Jouw reactie:



Paniek stoornis (Verhaal 549)

In eind 2022 kwam ik in een psychose terecht, waardoor ik de contact met de werkelijkheid ben verloren. Het begon met een branderig gevoel op mijn borst en dat mensen mijn gedachten konden lezen en mij in de gaten hielden. Waardoor ik van een jonge gezonde kerel met alleen depressie en dwanggedachten ben veranderd naat iemand die bang is geworden voor bijna alles. Pijn op de borst, hartkloppingen, hyperventilatie, paniekaanvallen en noem het maar op. Ik heb kenmerken van schizofrenie en ben daarvoor voor al jaren behandeld bij gezondsheidszorg. Nu ben ik een tijdje geleden gestopt met op gesprek komen vanwege dat het beter ging en ik toch alles zelf wilde doen. Wat ik jullie kan aanraden is om niet koppig te zijn maar om hulp te zoeken, met of zonder medicatie. Goed uitrusten, naar buiten gaan en bewegen zodat je je spanning kwijt kan. Ik geloof dat het lichaam slim genoeg is om zich terug te trekken als het te veel wordt, weet dat alles tijdelijk van aard is en blijf positief, houdt je bezig met de natuur en probeer geen sociale contacten te vermijden.

Veel sterkte toegewenst

Enes
15-04-2024
laatste reactie: 18-04-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
İk heb dit probleem ook het begon op mbo 1 tot mbo 3 heb zoveel angsten wil zo graag sociaal zijn maar het lukt niet.

Yeşim
18-04-2024

Jouw reactie:



Hele dag bewust van mijn denken (Verhaal 72)

bewust van je denken en dat de hele dag geeft angst herhalende gedachten bv bij moe zijn ik ben moe enz wel paar keer ..ochtend rare gedachten en flarden van gedachten soms een liedje tussendoor van de ene na de andere gedachten ook enkel woorden of een zin in hoofd wordt er heel angstig van
is ook niet te stoppen


drista
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 11-04-2024

14
15
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Herkenbaar je verhaal, ik ben continu zo bewust van al m’n gedachten. Heb stress ervaren en op een gegeven moment dacht ik, ik moet m’n gedachten ombuigen naar iets positiefs. Toen kwam de obsessie om al m’n gedachten te controleren, of ze wel positief waren en ben ik mezelf gaan herprogrammeren. Nu zit ik vast in een negatief verhaal.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken dit heel erg. En ik dacht echt dat ik de enige was hiermee. Hoe zijn jullie hiermee om gegaan? Ik hoop eigenlijk dat het ooit op een dag stopt.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken dit heel erg, ik had dit tot een jaar geleden ook constant. Met de nadruk op had. Het was erg lastig om er vanaf te komen, omdat als je dat probeert alleen nog meer op je gedachten gaat letten en het probleem zo alleen maar verergerd. Maar het was niet onmogelijk. Het hielp mij heel erg om afleiding te zoeken, iets waar ik mijn gedachten volledig op MOEST richten zodat er geen plek was voor dat zelfbewuste stemmetje. Lezen of films kijken bijvoorbeeld. Ik probeerde dan ook door te fantaseren over het verhaal en schreef dat soms op, zodat ik met mijn gedachten bezig was. In het begin verloor ik heel snel al mijn focus, en werd ik gelijk al weer zelfbewust om het zo te zeggen. Maar hoe vaker ik het deed, hoe meer ik mijn gedachten los kon laten.

Ik raad jullie aan om een bezigheid te zoeken, hetzij sporten of tuinieren ofso, waar je alle aandacht voor nodig hebt en zo zo weinig mogelijk dat negatieve zelfbewuste stemmetje in je hoofd hoort. Blijf herinneren dat je niet zo geboren bent, en dat alles zowel aan- als af te leren valt. Dat gaat niet van de ene op de andere dag, maar het is een lange weg met vallen en opstaan. Verlies nooit de hoop, want als ik er vanaf kon komen, dan kunnen jullie het ook, hoe uitzichtloos het ook lijkt

Isa
> 2 jaar geleden
Reactie:
Wauw bedankt voor je uitleg. Heel fijn om te weten dat dit over gaat. Dat is erg gerust stellend al!

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik denk constant aan bewust denken . Zou iemand aub aub contact met mij willen opzoeken. Wil zo graag met iemand erover praten

Berna
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik heb ook regelmatig last van angstaanvallen en dan heb ik geen controle meer over mijn lichaam. Soms duurt het ook enkele dagen en kan ik er zelfs niet meer door eten en ben ik de hele dag moe en wil ik enkel en alleen slapen om het gevoel weg te kunnen krijgen..

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
100x de zelfde gedachten heb ik ook .. ik voel angst ,ik ben moe ,dat blijft soms in de herhaling
zit je wat te doen ,en dan gaat t maar dat hoofd
t brabbelt maar door . over waar ik in zit en waar ik aan denk en wat ik voel

tris
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hee! Ik heb precies hetzelfde, hoe is het met je nu?

Suus
> 2 jaar geleden
Reactie:
Wat Isa schrijft past(te) precies bij mij! Het is voor het eerst dat ik een verhaal lees dat zo in detail bij mijn eigen ervaringen komt! Vooral dat heel erg bewust zijn van jezelf/je eigen gedachten. En idd. als je je heel erg moet concentreren dan is het stemmetje weg.
Bij mij hielp inzet van medicatie heel erg (citolapram). Na een aantal weken opbouw had ik zomaar op eens een paar uur dat het nagenoeg helemaal weg was. Heb ondertussen veel gelezen.. het lijkt een combi van dwang en angst ....(uiteraard) getriggerd door stress.

Jos
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hé Jos! Ik zit ook 4 weken aan de citalopram. Maar het heeft voor mij helaas nog niet zo’n goed effect gehad. Na hoeveel weken merkte jij goed effect ervan? En hoeveel mg slik je?

Suus
> 2 jaar geleden
Reactie:
Heel herkenbaar !
ik dacht dat ik de enige was en beschrijf het zelf als ; het lijkt wel op een tweede ik die in mijn hoofd alles wat ik denk of wat in me opkomt vasthoud en nadenkt over waarom ik dat dacht.
onnodig maar toch kom ik er maar niet vanaf want heb duidelijk geen controle over die tweede idie in mijn hoofd woont.

pip
01-04-2023
Reactie:
Ik heb precies dit! komt dit door angst? Ik ben zoooo bang voor psychose/schizofrenie dat ik continu gefocust en obsessief bezig ben met mijn gedachtes en aan het controleren ben of er geen rare of vreemde gedachtes tussen zitten... Wil graag weten waardoor jullie denken dat het komt.

Tessa
11-04-2023
Reactie:
Hoi allemaal,
Na lang zoeken zie ik eindelijk een forum waarop mijn verhaal bekend voorkomt. Ik ben boeken gaan lezen over hoe gedachten werken. Juist om beter met negatieve gedachten om te kunnen gaan, maar het resultaat is dat ik nu de hele dag denk aan hoe ik mij voel. De hele dag dus bewust van mijn zijn. Ik word er echt knettergek van. Kreeg in het begin paniekaanvallen ervan. Wil het zo graag loslaten en gewoon weer mezelf zijn en niet nadenken over hoe ik me voel. Ik gebruik nu 1 tot max 2 tabletten oxazepam. Daar word ik wel rustig van en ben ik gewoon weer even mezelf. Hoe gaat het ondertussen met jullie? En is het bij jullie over gegaan? Dat is natuurlijk de angst, word ik ooit weer gewoon mezelf. Kan er zo verdrietig van worden.

Esther
20-03-2024
Reactie:
Hallo Esther .ik heb dit ook dagelijks de oplossing is naar mijn idee aflijding zoeken en ook al gaan je gedachten mee zoek aflijding. ZEKER NU IN DE ZOMER MAANDEN GA ER OP UIT. Luister muziek enz enz .ga op tijd naar bed en zorg voor regelmaat. Heb er ook de handen aan vol al 3 jaar .denk bij iedere dag morgen gaat het beter. Schrijf positieve dingen op gooi ze in een pot. En haal er een uit als het even niet gaat mvg anoniem

Anoniem
20-03-2024
Reactie:
Hoi, na een neusoperatie voor de 3e keer en tijdens het herstel daarvan een heftige griep erboven op.
Kreeg ik in eens onverklaarbare angsten. In het begin paniekaanvallen die nu wel stukken minder zijn gelukkig.
Maar als ik nu ‘s morgens vanaf 5 u ong, mijn ogen open doe begint de onrust en gaat er vanalles door mijn hoofd. ik dwing me te blijven liggen val soms weer in slaap maar schrik iedere keer weer wakker en daardoor neemt de onrust alleen maar meer toe. Als ik dan opgestaan ben is t ergste gevoel weg maar ik heb de hele tijd een steen in mijn maag en hartkloppingen. Soms als ik ergens mee bezig ben is t een tijd weg maar t komt ook snel weer terug. Tegen de avond wordt t minder en ik val ook als een blok in slaap. Ik weet ook niet waar ik nu de hele tijd aan denk t gevoel is er gewoon lijkt wel.
Voel me ook erg somber en het kost me moeite iets te doen maar wil ook niet de hele dag maar op de bank hangen dus dwing me wel t huishouden te doen, honden uit te laten en naar vrijwilligerswerk te gaan. Herkent iemand dit. Want ik word er gek van met name die ochtende en dat sombere gevoel

Groetjes Daan

Daan
11-04-2024

Jouw reactie:



Continu bang om dood te gaan flauw te vallen neer te vallen (Verhaal 218)

ik heb sinds 2,5 jaar last van paniek aanvallen en hele erge angsten continu bang om dood te gaan flauw te vallen neer te vallen, de hele dag hartkloppingen duizelig slap kramp en sinds 1,5 jaar last van me ogen zoals dubbel zien vreemd zien knipper beeld, hier maak ik me extreem druk om, ze kunnen niks bij mij vinden, zijn er meerdere?

selina
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 10-04-2024

4
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Herkenbaar! Wat kunnen we eraan doen?
Ik heb er al 15 jaar last van. En beter wordt het niet.Niet leefbaar zo.

Mie
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ook last van. Ik ben er elke dag bang voor en als er iets mis is met mijn lijf zoals een griepje of zwaar op mn borstkast slaat de angst mij toe. Ik heb bijna nooit rust en ik weet niet wat er te tegen doen

Ik
16-03-2023
Reactie:
Ik herken dit hoor. Heb dit ook bang om neer te vallen of flauw te vallen😔 ook.

Melanie
19-03-2024
Reactie:
Ik herken dit hoor. Heb dit ook bang om neer te vallen of flauw te vallen😔 ook.

Melanie
19-03-2024
Reactie:
Ik heb dit nu ookal 5 jaar! Ik viel 1x flauw ( wat helemaal niet eng was ) maar toch bleef het haken. Jaren niks gedurft. Maar dit komt puur door controle. Je brein zoekt een uitweg in stressvolle situaties om vast te houden aan controle & dat is met de dood & flauwvallen super easy. K ben dokter geweest overal onderzoek willen doen maar niks gerustte mij. Op gegeven moment was k er ZO klaar mee Ik zei hardop " kom maar op Ik wil niet meer bang zijn " & k bleef dat herhalen. Ik ging elke dag journaleren in mn Boek, wat voel k, welke gedachte triggered het, wanneer heb k dit het meest? & nu heb k gwn maanden waarin k zonder er aan te denken gwn naar buiten ga! Het is echt mogelijk je moet echt even je zelf dingen blijven afvragen & wat werkt t beste voor jou. Streng zijn & zeggen kom op stop & door ? Of met jezelf gaan zitten dingen uitvogelen & liefde gunnen aan je zelf. Maar het is echt mogelijk om die angst om te zetten in rationaal denken. Enigste wat je er voor nodig hebt is de mentale kracht om te zeggen, ik laat los

Celine
10-04-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Slaappil (Verhaal 547)

Teveel hooi op de vork nemen bij herstel van VKF voorkamerfibrilatie , slaappil werkt normaal, maar vandaag een te drukke dag gehad ….angst omdat slaappil niet werkt…bijna alles dagen een kalmeerpil en s’ avonds slaappil….als ik eens geen rustige, gestructureerde dag heb…ben ik vlug in paniek…

Met slaappil nog niet slapen
06-04-2024

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Raar hoofd (Verhaal 541)

Al meerdere dagen heb ik een heel raar hoofd. Het voelt dan alsof deze vol zit met iets. Ik voel me dan afwezig worden en helemaal in mezelf trekken. De wereld wordt raar en ik voel mezelf ook onwerkelijk worden. Het gevoel of je gek wordt en elke moment je lampje uitgaat. Soms is het ineens weer even weg maar met dezelfde vaart komt het weer wie herkent dit en wat is dit?

Ro
18-03-2024
laatste reactie: 04-04-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Veel achter hoofpijn, duizelig, ook last van m'n ogen en zie ook slechter daardoor. Durf geen auto meer te rijden en alleen te wandelen

Henny
02-04-2024
Reactie:
Heey Ro,
Het klinkt alsof je last hebt van derealisatie, ik kamp hier nu ook al een aantal maanden mee, het duurt voor mij vaak per keer minimaal een hele week. Soms zitten er momenten in de week dat ik me weer normaal voel, maar vaak is het een aaneengesloten periode van me heel vervreemd voelen van mijn omgeving en van mezelf. Alsof je op afstand staat van alles, het voelt heel vlak. Ik wil je even een hart onder de riem steken, dat dit een beschermingsmechanisme is wat in werking treedt op het moment dat er heel veel heftige gebeurtenissen tegelijk gebeuren. Als het teveel wordt voor ons brein kan het gebeuren dat ons brein ervoor zorgt dat we even helemaal niks meer hoeven te voelen. Dit kan zo beangstigend zijn, maar de truc is juist om even te accepteren dat het zo is. Dit is veel makkelijker gezegd dan gedaan, maar wat voor mij helpt is om terug te gaan naar de basisbehoeftes en bezig te blijven met simpele taakjes. Dit betekent, goed proberen te slapen, te eten, muziek opzetten, je lichaam bewegen op welke manier dan ook, schoonmaken, meezingen met muziek, (zodat je niet te veel gaat nadenken over of je niet gek aan het worden bent en of het ooit nog beter wordt). Stel er is een grote klus in huis of bij iemand die je kent, waarbij je gedachteloos moet schilderen, is dat wat dan nog het meeste helpt. Ik zou wel uitzoeken wat er nu speelt in je leven wat ervoor kan zorgen dat je brein dit doet, en ook of er misschien oude trauma's zijn opgerakeld afgelopen tijd. Succes, you got this, je komt hier echt weer uit!!

Lee
04-04-2024

Jouw reactie:



Angst/pijn borst/achtbaan gevoel in de borst (Verhaal 510)

2 maanden geleden ben ik acuut opgenomen in het ziekenhuis (aangezien ik 22 ben een hele schrik).

2 weken naar dit voorval kreeg ik last van angstaanvallen (pijn borst, rug, nek, arm en vermoeidheid). Meerdere onderzoeken gehad bij de dokter (Holter etc)

Sinds vorige week heb ik echter af en toe een vlaag met het achtbaan gevoel in de borst in combinatie met een verhoogde hartslag. Zijn er meer mensen bekend met dit voorval? Wordt er zo langzamerhand knetter gek van!!

Niels
14-01-2024
laatste reactie: 04-04-2024

4
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja dat herken ik. Ik kan het zelf hebben als ik rustig lig en vreselijk is het. Dit is denk ik gewoon de spanning en die het lichaam heeft opgebouwd en wat er op dat moment uit komt

Lieke
15-01-2024
Reactie:
Dat heb ik ook al 4 maanden lang word er echt moe van.Ook ervaar ik heel erg trillen in mijn hele boven en onderrug. Ervaart iemand dit trillen ook ?

Diana
04-04-2024

Jouw reactie:



Brunout/angstoornis/paniek/derelisatie/hypochonder (Verhaal 523)

Hoi allemaal,

Hier mijn verhaal. Sinds 4 maanden ben ik geconstateerd met een angstoornis. De periodes van lichamelijke pijntjes, het down voelen, angstig enz. wisselen zich heel erg af. Ik ben bijvoorbeeld bij elk pijntje bang dat ik iets ernstigs heb. Heb gevoel dat mijn geest mij helemaal in de steek laat. Heb zelfs momenten dat ik het gevoel heb dat ik gek wordt. Dat ik mezelf kwijtraak of mezelf iets aandoe. (al weet ik dat dit niet zo is). Ook heb ik ontzettend last van denk ik derealisatie. Het gevoel dat je niet besta en alles wat je meemaakt een droom is. Dit is heel angstig. Momenteel ging het iets beter en kon ik langzamerhand wat meer, maar dat is me nu weer even teveel. Ik zit in een rotperiode. Ik zie het allemaal niet meer zitten elke dag die strijd hoe zal ik me nu weer voelen. enz. Die angst is ook zo vreselijk. Ben bang dat ik er nooit meer vanaf komt enz. enz.
Gisteren bijvoorbeeld heel de dag zat ik al een beetje in de paniekmodus alles voelde eng de wereld voelde onwerkelijk (alsof je in een droom leeft of niet echt bestaat). Vervolgens krijg ik om 5 uur ineens een dikke migraine aanval en gelijk slaat de angst toe. Was bang voor allerlei ziektes en had echte angstgevoelens. Rond een uur of 8 werd de migraine wat minder. Rond 11 uur me bed in en hup daar was de paniek weer voelde alsof ik verdween van de wereld. Doodeng! Mijn moeder kwam toen bij me zitten en poosje gepraat. Na half uur was ik rustiger en kon ik eindelijk slapen. Mijn brein staat 24/7 aan, ben ik aan het fietsen en afwezig (voelt alsof de wereld anders is dan normaal) hup daar is de paniek weer.
Wie herkent dit of heeft tips?

Anoniem
06-02-2024
laatste reactie: 01-04-2024

6
13
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Bizar dit is alsof ik het ben die dat verhaal heeft getypt. Dit alles letterlijk alles maak ik ook mee. Zo zo vreselijk is dat. Maar je kan het geef niet op!

Lieke
06-02-2024
Reactie:
Ja echt herkenbaar! Het is gek en zeker niet egoïstisch bedoeld maar het lucht op dat ik weet dat dit bij angststoornis hoort
Ik heb ook last van paniekaanvallen na bizarre enge gedachten! Ik maak ook een rotte periode mee ! Ik wil jullie iets meegeven om sterk te blijven dit is tijdelijk al voelen wij ons op dit moment niet zo maar het gaat voorbij

Atika
07-02-2024
Reactie:
@ Atika, ik snap helemaal wat je bedoeld voor mij is het ook een opluchting om te lezen dat ik niet de enigste ben. Je gunt het niemand, maar samen sta je sterker!

Anoniem
08-02-2024
Reactie:
Erg herkenbaar! Ik hoop dat het te kunnen delen een soort van opluchting bij je brengt.
Het is bij mezelf opgevallen (al klinkt het mischien wat suf) dat door goed voor mezelf te zorgen (vitamines) ik er minder last van heb.
Ik hou mezelf daar ook een soort van aanvast.
Met de paniek zelf weet ik me nog geen raad , ook heb ik last van derealisatie (de droom wat ik in je bericht terug lees).
Zorg voor ontspanning indien mogelijk.
Al is het iets kleins.
Het gaat je goed!

Mike
11-02-2024
Reactie:
Erg herkenbaar! Ik hoop dat het te kunnen delen een soort van opluchting bij je brengt.
Het is bij mezelf opgevallen (al klinkt het mischien wat suf) dat door goed voor mezelf te zorgen (vitamines) ik er minder last van heb.
Ik hou mezelf daar ook een soort van aanvast.
Met de paniek zelf weet ik me nog geen raad , ook heb ik last van derealisatie (de droom wat ik in je bericht terug lees).
Zorg voor ontspanning indien mogelijk.
Al is het iets kleins.
Het gaat je goed!

Mike
11-02-2024
Reactie:
Zijn jullie in behandeling ?

Atika
12-02-2024
Reactie:
@Atika, ja zeker ik loop bij een psycholoog. Ben er nu een stuk of 5/6 keer geweest. Help echt. Ze zoekt op waar de angst en alles vandaan komt en leert je de echte ik terug te vinden.

Lieke
12-02-2024
Reactie:
@Atika inmiddels niet meer na een traject van 3 jaar , moet wel bekennen dat ten opzichte van een aantal jaar geleden de klachten minder zijn geworden.
En de signalen eerder op merk.

Mike
14-02-2024
Reactie:
Pff lees jullie berichten met een traan
Hier net zo hele dagen in paniek herken me zelf niet meer terug
Naar buiten gaan durf ik ook niet voel me zo raar

Slik nu 10 mg citralopram bijna 6 weken helpt nog niet helaas

Anoniem
14-02-2024
Reactie:
Herken dit zo erg, ik durf niet meer naar buiten toe! De hele tijd het gevoel van niet echt en zoveel angst, heb hier al 4 maanden last van

Anoniem
27-02-2024
Reactie:
Ik zat aan de 10mg citalopram, ongeveer 9 weken. Nu verhoogd naar 20mg omdat de lichamelijke klachten niet echt afnemen. Ik merkte na een week of 7 met 10mg dat ik wel minder last hand van paniek/angst

Rik
27-02-2024
Reactie:
Er zijn een aantal dingen gezegd/gedaan in therapie die mij een heel eind vooruit hebben geholpen, dus wellicht helpt het ook anderen:

1. Overweldigende gevoelens kun je vergelijken met een zware boodschappen tas. Als je die met gestrekte arm probeert te dragen is het heel zwaar. Trek je het dichter naar je toe is het draaglijker.

2. Visualiseer je angst als dier en geeft het "commando's". Speel dit scenario ook echt af in je hoofd. Het klassieke voorbeeld was om de angst te visualiseren als een tijger in de tuin, die je toeroept dat je geen behoefte hebt aan een roofdier in je tuin.

3. Een menselijk lichaam heeft niet de capaciteit om boos en bang tegelijkertijd te zijn. Probeer op het moment dat je angstig bent, dit om te zetten in "nuttige boosheid". Met nuttig werd bedoeld dat je de boosheid richt op iets externs. (Bijvoorbeeld bovengenoemde tijger) Niet op jezelf.

MT
27-02-2024
Reactie:
Ik herken mezelf superhard in jou verhaal!
Vooral in periodes van erg veel stress heb ik hier veel meer last van.
En dan natuurlijk weer de angst om het 'opnieuw' te krijgen.
Soms is het zo erg dat ik niet naar buiten durf (naar de winkel, sociale bijeenkomsten,..) uit schrik dat ik daar ook deze enge gedachtes krijg en in paniek zou slaan.
Ik hoop dat het met de tijd zal beteren, het is allesinds al een geruststelling dat meerdere mensen hier last van hebben en dit hoort bij een angststoornis.
Al zou ik dit echt aan niemand toewensen!

Anoniem
01-04-2024

Jouw reactie:



Angst voor pijn (Verhaal 544)

Ik heb ME, POTS en histamine problemen.
Ofwel een post virale aandoening, zoals post Covid.

In de gezondheidszorg wordt dit niet erg serieus genomen, mijn huisarts neemt het ook duidelijk niet meer serieus.
Ik ben pijnstillers aan het afbouwen, maar ben erg bang om veel meer pijn te krijgen, en daar dan geen behandeling voor te krijgen.
Ik ben bang voor ondraaglijke pijn waardoor ik helemaal niet meer kan functioneren.

Ik heb ook een zeldzame botaandoening waardoor mijn botten en spieren worden afgebroken, alles is aangetoond met onderzoeken. Maar ik heb teveel aandoeningen volgens de huisarts, dus kan dat niet kloppen. Hij suggereert dat het allemaal niet echt is.

Ik heb me nu ingeschreven bij een andere huisarts, maar nu al bang dat ze er daar ook zo over denken of me helemaal niet aannemen... (Wacht op telefoon)
Het blijft maar malen, hopelijk helpt het om het op te schrijven...

Zijn dit reële angsten of maak ik het erger dan het is?

Tessa
01-04-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Ik ben bang dat de oorlog in NL komt (Verhaal 287)

Nu door de oorlof ben ik heel erg bang dat het in nederland komt.
Ik heb nu 10mg oxzazepam
Eet al bijna 2 weken niks tot bijna niks.

Ik wil denk een uitleg van hoe veilig we hier zijn en hoe sterk ze alles hier weg kunnen duwen zeg maar als er gevraar drijft te komen

Kom ik. Hier ooit uit. En zijn er meerdere die er last van hebben

Anoniem
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 30-03-2024

3
13
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hou je sterk. Als je al vaker last had van angsten dan is die oorlog ook ineens heftig, maar we leven al 100 jaren met oorlogen over de hele wereld. Je loopt hier geen gevaar. De mensen die er verstand van hebben maken zich minder zorgen dat jij. Gewoon geen nieuws meer kijken, en het overlaten aan de specialisten, die hebben hier hun werk van gemaakt, omdat ze er goed in zijn.
Praat er ook lekker even niet over. Veel mensen vinden het een onderwerp waar ze mee kunnen scoren. Net als met corona in het begin. Rust, routine maar vooral...geen nieuws, of desnoods alleen jeugdjournaal.
Laat je niet gek maken!
Er verdienen veel mensen geld aan clicks op spannende nieuwsberichten!

H.h
> 2 jaar geleden
Reactie:
Maar die centrale waar ze nu erg zorgen om maken
Lopen wij daar gevaar mee.
Ben ook erg bang voor de kernwapens.
Die ken je niet onschadelijk maken als die deze kant op komt 😢

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Waar komt deze angst vandaan? Volledig uit jezelf of is het nieuws kijken wat angst creëert? De media is namelijk van de angst. Geen tv kijken en geen nieuwe lezen. Het er niet over hebben met andere mensen. Dat scheelt denk ik al een hele hoop.

Lexa
> 2 jaar geleden
Reactie:
@Lexa

Ik denk dat het juist slim is om het er met andere mensen over te hebben, vooral als ze goed luisteren en makkelijk kunnen praten. Het heeft mij in elk geval wel iets geholpen, praten met de juiste mensen.

Anoniem2
> 2 jaar geleden
Reactie:
Geen nieuws hierover meer volgen, afstand nemen want je hebt er geen invloed op.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
De angst was weg
Maar helaas nu na wat Litouwen nu weer doet
Voel ik de angst weer opkomen dat er nu echt een grote oorlog gaat komen 😢😢


Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik ben vreselijk bang, zit ook continue het nieuws te lezen , kan het niet loslaten

Av
24-09-2022
Reactie:
Hebben meer hier nog steeds last van

Nu de laatste dagen is de angst weer heel erg terug

Zou een psycholoog mijn hierbij kunnen helpen ?
Ik wil deze angsten niet meer hebben maar hoe kom ik eraf .


Anoniem
27-01-2023
Reactie:
Kom hier oorlog

Horia
14-04-2023
Reactie:
Ik ben zo ontzettend bang voor oorlog, nu de navo besluit de grootste training te doen sinds de koude oorlog en expers ook zeggen dat we er rekening mee moeten houden

Anoniem
22-01-2024
Reactie:
Ik ben ooook super bang ben hele tijd nieuws zoeken of er weer wat nieuws is en telkens kijken wat Poetin heeft gezegd

Anoniem
22-03-2024
Reactie:
Ik herken het heel erg. Ben zelf gestopt met alle podcasts en analyses over de oorlog in Oekraïne te volgen, volg alleen nog maar de highlights. Wat bij mij werkt is het steunen van goede doelen voor Oekraïne zodat je in ieder geval nog iets positiefs kunt doen voor de mensen daar. Voor de rest kun je misschien een noodpakket in slaan, mocht het hier naar toe komen zodat je enigszins voorbereid bent (voorzover dat kan).

Anoniem
30-03-2024
Reactie:
Ik herken het heel erg. Ben zelf gestopt met alle podcasts en analyses over de oorlog in Oekraïne te volgen, volg alleen nog maar de highlights. Wat bij mij werkt is het steunen van goede doelen voor Oekraïne zodat je in ieder geval nog iets positiefs kunt doen voor de mensen daar. Voor de rest kun je misschien een noodpakket in slaan, mocht het hier naar toe komen zodat je enigszins voorbereid bent (voorzover dat kan).

Anoniem
30-03-2024

Jouw reactie:



Burnout/ angst en heeel veel lichamelijk klachten (Verhaal 543)

Hoi allemaal,

Ik zit al een poos ( 6 maanden) in een burnout met angst. Momenteel gaat het iets beter en kan ik paniekaanvallen snel de kop in drukken. Wel is buiten lopen echt een ding vooral lange rechte stukken. Ik heb dan het gevoel dat ik in een plaatje loopt en gewoon weggaat van de wereld. Zo eng. Dit heb ik ook in de auto met lange rechte stukken.

Nog een gebeurtenis:
Sinds tijden ging in weer meedoen in een concert met mijn instrument. Bij het oefenen ging het super ik had geen angst en genoot echt!
Totdat het moment daar was. Ik liep de eerste keer het podium op en speelde de eerste noot en ik kreeg benen als elastieken. Ik keerde helemaal in mezelf en dacht nee nee niet nu. Ik stopte een paar keer met spelen en deed of ik moest hoesten. Het was drama ik dacht echt dat ik neer ging. Ik trilde als een rietje en kom mijn instrument amper vasthouden mijn benen voelde pijnlijk en slap en trilde zelfs en mijn hart klopte overal in mijn lichaam keihard en heel snel. Toen er even pauze ben ik met een maatje even weggelopen en ik wilde niet meer maar ik moest. en ik deed het maar man man man wat was dat overleven. Heel het concert trilde ik als een rietje m'n benen waren elastieken en m'n hart bonkte me lijf aan alle kanten uit verder had ik een soort tunnelvisie. Ik zag de noten maar was helemaal in mijzelf getrokken. wat was ik blij toen het voorbij was! Wie herkent dit?

Anoniem
28-03-2024
laatste reactie: 29-03-2024

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi, de tunnelvisie en de snelle hartslag herken ik wel. Op zo’n moment denk ik hier ook heel erg bij na. Ook als ik in gesprek ben met iemand, dan luister ik wel maar ik denk alleen maar ‘ik voel me niet goed ik voel me niet goed’ waardoor het alleen maar erger word. Sinds ik ben begonnen met antidepressiva dit soort paniek aanvallen niet meer zo hevig gehad

Rik
29-03-2024

Jouw reactie:



Het enge is dat de gedachtes soms zo echt lijken (Verhaal 82)

Hoi iedereen, ik hoop dat mensen mijn verhaal herkennen. Ik heb last van ernstige dwanggedachten. Het begon dat ik last kreeg van de gedachte: 'Ik kan mijn vriendin wat aan gaan doen.' Maar dat is op één of andere manier verder gegaan naar dat ik zoiets zou willen. Het enge is dat het soms ook zo echt lijkt, dat ik denk dat ik het echt wil. Terwijl dat helemaal niet zo is. Hebben jullie daar ook ervaring mee? Alvast bedankt.


R.
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 29-03-2024

3
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Ik ben blij te lezen dat je kan zien dat het niet echt waar is. Geef aandacht aan gedachtes die verbonden zijn met je hart en geef geen aandacht meer aan de dwanggedachtes. Dan zal het langzaam minder worden


Y
> 2 jaar geleden
Reactie:

Hallo,

Dat zijn waarschijnlihk intrusies waar je last van hebt. Geen zorgen gedachten zijn je daden niet, ik heb er zelf ook last van gehad en het beste is om het te negeren hoe moeilijk het ook lijkt


mark
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken het van een postpartum depressie. Angst om mijn kind wat aan te doen en die gedachten bleven hangen. Daar werd ik bang van en kreeg het gevoel dat ik het mss wel echt iets aan zou doen. Mij werd uitgelegd dat dit intrusies zijn. Gedachten die gewoon bij de meeste mensen wel eens op kunnen komen. Maar de meeste mensen staan er niet bij stil. Maar als je niet lekker in je vel zit blijven deze gedachten soms hangen. Deze gedachten maken hé bang waardoor je et nog meer op gaat letten. En zo wordt het een neerwaartse spiraal. Als je juist bang bent iets te doen doe je het juist niet. Deze uitleg heeft mij goed geholpen. Hoop dat het jou ook kan helpen

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hoi, ik heb bindingsangst, heb veel tegenslagen in de liefde gehad waardoor ik moeilijk een relatie aandurf. Ik kan soms zo angstig worden dat ik denk om maar met de relatie te stoppen. Terwijl ik mn vriend helemaal niet kwijt wil en van m hou. En toch malen die gedachten steeds maar door en daar word ik weer erg verdrietig van want het wil maar niet stoppen die gedachten.

Hj
23-11-2022
Reactie:
Hey
Ik heb dit ook gehad, dit zijn idd dwanggedachten genoemd. Deze komen vaak voor uit angst, wss omdat je heel veel om je vriendin geeft en schrik hebt dat er met haar iets zou gebeuren.
Hoe harder je deze gedachten onderdrukt, hoe harder ze eruit komen.
Je hoeft je dus geen zorgen te maken en je moet gewoon beseffen dat dit een angst is en deze gedachten niet proberen weg te drukken. Dan gaan ze vanzelf weg.
Hopelijk helpt dit berichtje
Groetjes

Anoniemn
29-03-2024

Jouw reactie:



Na 5 jaar opname in opname uit (...) ben ik slechter dan ooit (Verhaal 441)

Ook hier een angstoornis. Deze is begonnen 16jaar geleden bij mijn 2de zwangerschap. Uiteindelijk heb ik 12 jaar iets ofwat normaal kunnen leven met efexor 75 en trazadone. Nu 5 jaar geleden ineens een depressie gekregen en sinds dan zit ik in een trein van opnames en dagtherapieen. Ik kan gwn niet meer buiten komen...heb juist weer 18maanden dagtherapie achter de rug en uiteindelijk was ik ervoor beter dan nu..alleen buiten gaan is onmogelijk, soms probeer ik tot de hoek van mijn straat maar zelfs dat.. momenteel neem ik efexor 112.5mg, traxene 10mg, setoquel 50mg retard , trazadone 60mg. Dus eigenlijk na 5 jaar opname in opname uit, dagtherapie en een hele apotheek in huis ben ik slechter dan ooit. Iemand tips

Kel
16-07-2023
laatste reactie: 28-03-2024

2
6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
hallo, ik neem ook efexor samen met anafranil en ik voel me wel beter langzaamaan. Ik kan terug werken reizen hobby's uitoefenen, alleen het alleen zijn schrikt mij af dan komen alle gedachten boven en angstgevoelens. Dan neem ik mijn hond en ga ik ergens gaan wandelen of dergelijks om mezelf te tonen dat er niets is om bang voor te zijn. Als raad kan ik alleen meegeven om niet tussen vier muren te blijven zitten en naar buiten te gaan en initiatief te nemen. Veel succes en beterschap.

H
20-07-2023
Reactie:
Soul retrieval

Fee
16-09-2023
Reactie:
Met zoveel verschillende medicijnen, voorgeschreven door gifmengers wat zich hedendaags artsen noemt kan je ook niets goeds verwachten. Je bent er slechter uitgekomen, en die chemicalien tasten ook nog de organen aan op den duur.
Angst en depressie gaan hand in hand, en zijn volgens mij misschien wel identiek. Het gaat veelal om angst voor de toekomst en dat maakt depressief natuurlijk.
Wat de hele toestand verergert is natuurlijk dat niemand omgang met een depressief mens prettig vind, en je jezelf teveel voelt.
Dus wijze mensen met goede adviezen zijn moeilijk om mee in contact te komen. Zo was dat bij mij iig.
Ik hoop dat je hieruit komt. Meer dan 2 van die psychotrope middelen voorschrijven vind ik echt onverantwoord van een arts.
Je lijkt wel een chemokar op deze manier, kan nooit goed voor je zijn.
Als het dan niet eens helpt moet je echt voor jezelf gaan kiezen.
Ik ben ervan overtuigt dat je met natuurgeneeswijzen een veel betere kans op herstel hebt.
De weg die je bent ingeslagen buiten je eigen vrije wil om uiteraard werkt niet, dat is zeker.
Dat het je goed mag gaan !


steven
20-09-2023
Reactie:
Misschien is een - vrijwillige!- opname in speciaal angstkliniek een optie . Is van de GGZ en zitten op meerdere plaatsen in het land . Bovendien werken ze het liefst zònder medicatie ( als dat mogelijk is bij betreffende patiënt) Ze werken met vele therapieën , vooral exposure ( angsten opzoeken en ermee leren te omgaan met deskundige hulp ) Denk aan deze therapievorm aan wéken zo niet zelfs maanden , intern en weekend naar huis .

Nancy
15-10-2023
Reactie:
Overwaal nijmegen schijnt de beste te zijn.
Met dit soort klachten.
Gehoord uit betrouwbare bron.

Anoniem
23-03-2024
Reactie:
Misschien heb je baat bij benzodiazepines,ze zijn verslavend en liggen onder vuur maar bij angst zijn ze langdurig werkzaam.
Mijn moeder gebruikt ze al 50 jaar icm ClomipramIne en ze stopt er nooit meer mee omdat ze geen bijwerkingen heeft en zo een leuk leven kan leiden.

Kees
28-03-2024

Jouw reactie:



Ik was een spring-in-het-veld en altijd gelukkig (Verhaal 371)

Ik heb sinds een half jaar op regelmatige basis (lees: aantal keer per week) last van angstaanvallen/paniekaanvallen, de ene al heviger dan de ander, en ben meerendeel van de tijd continu angstig, met alle gevolgen van dien. Slecht slapen, hartkloppingen, vermoeid, totaal geen focus zowel niet op het werk als privé, in niks geen zin meer, ...

Ik weet niet wat die eerste paniekaanval heeft uitgelokt, maar sindsdien zijn de angstaanvallen blijven terugkeren op verschillende momenten waar ik niet weg kon (of dacht niet weg te kunnen). Als ik m'n angst moet beschrijven is het voornamelijk een doodsangst, bang om er plots niet meer te zijn en van niemand afscheid kunnen nemen. Alsook kan ik niet goed meer tegen drukke plaatsen, omdat ik er niet weg kan als ik een paniekaanval krijg. Intussen ben ik al bij psychologen langs geweest, maar er lijkt geen beterschap te komen. Soms heb ik een aantal goede dagen, maar weet ik dat er plots weer slechte zullen zijn én die zijn er dan plots ook.

Vroeger was ik helemaal niet zo, en ging ook nooit geloven dat ik hier last van ging hebben. Ik was een spring-in-het-veld en altijd gelukkig. Het is zo vermoeiend om er telkens tegen te vechten en het hindert me in alles wat ik doe... wanneer terug de oude ik? Hopelijk snel...

Anoniem
21-11-2022
laatste reactie: 25-03-2024

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Intussen weer anderhalf jaar verder na mijn post hierboven. Helaas met een dubbel gevoel, aangezien ik er aan dacht om mn bericht opnieuw op te zoeken. De doodsangst is gebleven en zo hard aanwezig in alles wat ik doe. Ik heb mijn brein zover gekregen om moeilijk te kunnen functioneren zonder alcohol. Echter ben ik niet verslaafd en kan ik perfect mijn ‘doorsnee’ dagen leven zonder alcohol en heb ik totaal geen drang naar alcohol. Echter van zodra ik iets gepland heb (sociale event, opleiding, …) begint de angst. Ik heb al geprobeerd om een event door te komen zonder alcohol, maar de angst geeft me moeite om te bewegen of te lachen of te praten. Maar na een avondje alcohol te drinken, heb ik de dag erna nog meer last. Niet dat ik een kater heb maar de angst komt zoveel harder aan.

Heeft de drukte me achterhaald? Ik weet het niet..

Het leven gaat door, de doodsangst blijft, en ik ben niet meer wie ik was. Ik ben nog jong en heb weinig verplichtingen, maar die komen dichterbij. Ik ben angstig om bv aan kinderen te beginnen omdat ik weet dat ik op dagen van angst niet kan functioneren, wat dan als ik moet zorgen voor iemand…:

Psychologen, anti-depressiva, een job die ik eindelijk graag doe, … niks zorgt voor een betere gemoedstoestand en dit maakt me zo vermoeid. Help.

Ikzelf
24-03-2024
Reactie:
Helaas herkenbaar.. maar ik heb geen oplossingen…
Ik ben 32 jaar en kinderloos, vriendloos en daar heb ik voor gekozen omdat ik met te veel angsten zit. Het is dan niet zo dat ik angst heb voor andere mensen (vroeger dan weer wel omdat ik op de middelschool zwaar gepest ben geweest en door mijn vader de grond ingeboord was terwijl ik hem hard nodig had) een eenzame tijd dat ik er als kind alleen voor stond en alles moest opkroppen.

Ik heb Moeite om ouder te worden, om ziek te gaan worden. En ik sta al jaren stil in de tijd, geen vooruitgang omdat ik nergens zin in heb. Heb daar gewoon de puf niet voor, De angst opzich vreet al mijn energie op en word er moe van. Ik heb erg veel psychologen gehad.. en niemand schijnt te weten hoe ze dat op moeten lossen, maar allerhande etiketten plakken kunnen ze wel. Ik Ben 1 jaar opgenomen geweest met medicatie tegen angst omdat het me tegenhoud om te leven zoals elk ander mens. Ook ik heb paniek aanvallen gehad, sommige duurde de hele dag.. echt vermoeiend, En ik ben er nooit meer van hersteld. Was gewoon een trauma om het gevoel te hebben dood te gaan. Nu is het al wat jaren geleden maar ik blijf erin hangen, “wat als ik dit weer krijg” drukke plaatsen.. oh nee bah. Daar doe ik alles voor om daar dan onderuit te komen🙄 nu momenteel heb ik weer agressie problemen, dan weer tijdelijke dwang of bang voor lichamelijke klachten.. het verschuift telkens…Maar heb mijn verleden nooit kunnen verwerken

ano2008
25-03-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Overal zorgen en angsten (Verhaal 542)

Haii over 2 maand word ik 22. Ik vind dat heel spannend. Eigenlijk elk vorig jaar ook al. Ik dacht dat ik rond deze tijd wel alles voor elkaar zou hebben. En voor de meeste zal dit een schok zijn maar huisje boompje beest hebben. Ik wilde net als mijn moeder en oma op 20/ 21 jarige leeftijd al moeder zijn. En nu ben ik bang om überhaupt kinderen te krijgen. Ik ben bang om van alles te doen.
Ik zit al bijna een jaar thuis. Ik werkte als caissière. Maar omdat mijn angst te veel werd en ik niet meer uit bed kon komen door een depressie ben ik gestopt met werken. En met alles daarnaast.
Ik ben gestopt met vrienden afspreken, rijlessen, had geen ritme meer. Alles wat ik buiten de deur deed (wat niet veel is) was ineens weg.
Nu denk ik dat het juist heel goed was geweest om wel dingen te blijven doen. Want ondanks dat het heel moeilijk en zwaar werd haalde ik er wel een beetje voldoening uit en energie.
Nu wil ik dat weer terug. Maar ik durf niet meer te solliciteren, bang voor afwijzing. Ik dirf niet met mensen af te spreken want stel je voor dat ik dicht klap. Ik heb genoeg gehad dat anderen leuker of beter zijn dan mij. Dat mensen liever anderen hebben.
Ik vind het heel moeilijk om hier mee om te gaan. Dus ik verstop mij thuis wel

Mandy
21-03-2024
laatste reactie: 21-03-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit is heel erg naar!
Heb hier ook last van alleen heeft de angst bij mij andere onderwerpen.
Dit heet een gegeneraliseerde angststoornis/pieker stoornis.
Ga naar je huisarts en vraag psychologische hulp.
Alleen is het lastig om ermee om te leren gaan/eruit te komen

Kees
21-03-2024
Reactie:
Dit is heel erg naar!
Heb hier ook last van alleen heeft de angst bij mij andere onderwerpen.
Dit heet een gegeneraliseerde angststoornis/pieker stoornis.
Ga naar je huisarts en vraag psychologische hulp.
Alleen is het lastig om ermee om te leren gaan/eruit te komen

Kees
21-03-2024

Jouw reactie:



Angst paniek en derealisatie (Verhaal 529)

Ik zit helaas al dik 7 maanden in de shit. Ik was als kind altijd al bang voor ziektes enz. en dat is nu doorgeslagen. Op een keer werd ik totaal niet lekker duizelig, hartkloppingen, angstig, druk op de borst. Ik was doodsbang. Naar de dokter en er was niks aan de hand. Voor de zekerheid nog naar de cardioloog geweest, maar er was niks. Helaas ben ik dieper de put ingegaan. Kreeg ontzetten veel lichamelijke pijntjes. Zware en slappe benen, druk op ogen, hoofdpijn, duizelig, angst, paniek, niet kunnen slapen enz.
Toen kwamen er periodes waarin alles zwart was ik zag niks zitten kon niet genieten en was heel erg van de wereld verwijderd (derealisatie). Toen deze periode voorbij was ging het iets beter. Ik kon nog weinig, maar de kleinste dingen deden me goed. Nu zit ik in een rot periode. Eerst krijg ik lichamelijk klachten denk aan hoofdpijn/duizelig enz. Vervolgens wordt dit op ten duur een paniekaanval. Soms ben ik hele dage angstig en voel ik me afgescheiden van de wereld. Soms wordt ik wakker en gelijk is de angst. Dan ren ik naar de lamp en dan zakt het langzaam weer. Ook dat doffe gevoel in mijn hoofd is vreselijk. Als ik uit bed kom ben ik al zenuwachtig en bang hoe de dag zal gaan. Ik voel al van alles en het is echt overleven tot de avond. Pas voelde ik me oké en dacht ik even een rondje lopen. Maar de 10min die ik liep was de max. Kreeg op de helft al zware benen werd steeds duizeliger en had bijna angst. ook fietsen en autorijden is moeilijk of lukt amper. De paniek en de rare wereld overheerst dan zo.
Wie herkent zich in mijn verhaal?

Tamara
19-02-2024
laatste reactie: 20-03-2024

2
7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Tamara,

Heel heel herkenbaar alles. Ik zit helaas helemaal thuis. Ik ben ook steeds bang dat ik iets erg in me hoofd heb ofzo. Elk pijntje is iets erg en denk ik iets achter. Herkent iemand dit?

Anoniem
19-02-2024
Reactie:
Allebei de reactie en verhaal erg herkenbaar. Je lichaam voelt erg ziek aan en allemaal heftige sensaties en pijntjes. Ook ik had erg last van angst . Duizelingen benauwd zweten etc etc. Het belangrijkste is dat je er niet tegen vecht, accepteer het en laat het zijn wat het is. Hoe meer je vecht en vlucht hoe erger het word. Kijk de angst in de ogen aan. Soms verlies je jezelf maar onthou dat je niet ziek bent maar dat je dit allemaal zelf creërt. Wees niet streng voor jezelf maar extra lief. Probeer ontspanningsoefeningen en meditatie , heeft mij erg geholpen. Succes met je reis en je bent niet alleen!

Anoniem
20-02-2024
Reactie:
@anoniem heel erg bedankt voor je reactie! Hoe ging jij om met de angst en de klachten? Ik voel me bijvoorbeeld echt heel rot nergens zin in. Hoofdpijn en duizelig elke x bijna paniek. Heel de wereld voelt raar en eng Ik ben mezelf zo aan het verliezen zo voelt Het althans. Als ik bijvoorbeeld van werk naar huis fiets is 2 min wordt ik al ontzttend angstig omdat de wereld raar is ik duizelig en angstig ben. Hoe deed jij dit?

Tamara
21-02-2024
Reactie:
Hallo hier wil ik wel even op reageren. Het is inderdaad heel herkenbaar .bij mij uit het zig in zware vermoehijd. Angst. Piekerstoornis en ga zo maar door. Je zit idd in een neergaande spiraal. Je klanten zijn dus heel herkenbaar. Maar wel een pluspunt je nog aan het werk bent. Ik wil je wel mee geven probeer er met een huisarts iets aan te doen of ggz instelling. Blijf hier niet mee rond lopen. Want dan zit je vroeg of laat nog maar in de put. Verdeel ook je energie. Niet te veel als het niet gaat .kijk aub uit je niet in een neerwaartse spiraal terecht komp. Daar er maar bij neer te gaan zitten. Succes hopelijk gaat het je in der tijd beter mvg ...anoniem

Anoniem
21-02-2024
Reactie:
Hallo tamara lees eens mijn verhaal nr 531 mischien voor jouw herkenbaar. Sorry voor mijn even tiep foutjes in mijn verhaal naar jou hier voor geschreven

Anoniem
21-02-2024
Reactie:
Ja heel herkenbaar vooral dat ze werled zo nep lijkt ik heb geen last van duizelig heid maar last van schommelen als of ik op een schip sta en heb meer last van derealisatie als t bewolkt weer is of of qls t begint te schemerenn,kort om bij verandering van licht heel raar maar dat gebeurt bij mij
Heb r 6 jaar geleden veel last van gehad was r een tijd vanaf maar heb me net weer ziek gemeldt op mn werk omdat t niey goed gaat

Maurice
17-03-2024
Reactie:
Maurice
Ik heb exact het zelfde dan jou...
Bij grijze wolken,of regenweer heb ik dat ook heel fel,zo angsaanjagend he
Ook het gevoel van op een boot te staan,en te wankelen.
Ik gun het jou zeker niet maar ik ben wel blij te horen dat ik dit niet alleen ervaar,.
Groetjes Angke.

Angke
20-03-2024

Jouw reactie:



Ik wilde stoppen met de medicatie (Verhaal 42)

Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis. Ik wilde stoppen met de medicatie. Twee maanden gestopt.... eergisteren weer begonnen. Ik dacht dat ik het wel aankon en aangezien ik mezelf met medicatie goed voel, veel heb geleerd over mezelf, leek het best iets om te proberen. Maar nu sinds anderhalve week weer die constante zenuwen in m’n lijf... constant het gevoel hebben dat er iets “mis” is.... het maakt me gek, moe, constante buikpijn, zweet, moeite met inslapen, m’n hartslag die constant hoger is dan normaal..... ik wil dat gevoel niet meer! Ik voel me opgejaagd terwijl ik weet dat er niks aan de hand is.... maar ik kan het niet uitzetten ookal denk ik “rustig aan.... let op je ademhaling.... niks aan de hand....” het maakt mij niet kalm.... dus weer begonnen met mijn medicatie. En t ergste is dat het nog weken duurt voor het weer werkt. Het voelt een beetje alsof ik heb gefaald.... niemand begrijpt hoe ik mij voel, ook mijn partner niet. Niemand snapt dat je lichaam een loopje met je neemt en jijzelf daar niets aan kan veranderen ookal weet je heel goed dat het nergens op slaat wat je voelt. Het is juist daarom zo verschrikkelijk dat al die lichamelijke klachten en dit gevoel niet kloppen met mijn eigen gedachten.....
ik hoop dat de medicatie snel aanslaat en ik weet rust kan voelen en ontspannen kan zijn.....


Poppie
> 2 jaar geleden
laatste reactie: 19-03-2024

20
24
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wat voor medicatie gebruik je bij behandeling?
Sinds paar maanden vergelijkbare klachten, was er vanaf maar nu mede door Corona weer laxt van.

Erik
> 2 jaar geleden
Reactie:
Nee hoor je faalt niet vind het knap dat je het gedaan hebt ik durf het niet eens heb al 23jaar seroxsat ik kan er niet mee stoppendan word ik gek

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik dacht ook te kunnen stoppen, medicatie sinds 1995 met seroxat, maar kwam hiervan aan, dus probleem er bij en Seroxsat kwam slecht in de publiciteit. Gestopt, maar dat was geen succes! Toen gestart met Fluoxcetine.
Tijdens afbouw ging het oké, maar 5 weken geheel zonder Fluoxetine begon de ellende weer opnieuw. Angst, nerveus en onrust. Naar huisarts gegaan en weer opnieuw gestart met Fluoxetine. Wat heb ik mezelf aangedaan, nu weer weken wachten tot het aanslaat. Gebruikt het nu 8 weken en het gaat al ietjes beter, maar ben er nog niet.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hoi,
Ik heb je bericht gelezen, weet niet of dit bericht recent is of van een tijd geleden, maar wilde er toch even op reageren. Ik herken het wel. Ik had erge last van paniekaanvallen en een enorme onrust van binnen. Ik ben toen met antidepressiva begonnen en met gesprekken bij een psycholoog. Van de antidepressiva had ik de eerste 3 weken verschrikkelijke bijwerkingen, mijn angst werd ook nog veel erger, maar daarna waren de bijwerkingen gelukkig weg en ging ik me stukken beter voelen. De angst en onrust was weg en ik voelde me weer prettig. Na ongeveer een half jaar ben ik gaan afbouwen en helemaal gestopt met de antidepressiva. Maar al na zo’n 3 weken was daar weer de onrust, zo’n afschuwelijk gevoel. Ik ben toen weer begonnen met de medicijnen. Maar 1 jaar later heb ik weer geprobeerd af te bouwen en te stoppen. En weer na een paar weken die enorme onrust….. Nu neem ik alweer een paar jaar de antidepressiva en ik voel me er goed bij. Ik heb geaccepteerd dat ik het op de een of andere manier gewoon nodig heb. Ik wil me gewoon goed voelen. En ik schaam me er ook niet meer voor. Als iemand bijv suikerziekte heeft, moet hij ook medicijnen nemen.
Ik hoop dat je je ondertussen weer goed voelt.
Groetjes.

Veronique
> 2 jaar geleden
Reactie:
Zo denk ik er voortaan ook over!

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Zo herkenbaar. Vooral: je lichaam neemt een loopje met je en je weet dat wel maar je kan er niets aan doen, de emoties overheersen.. sterkte.

Lien
> 2 jaar geleden
Reactie:
Heel herkenbaar. Geen medicatie Het zelf willen doen . Toch heeft een lichte medicatie bij mij geholpen om mij weer beter te voelen en de angst aan te kunnen.
Ik denk maar zo, voor mijn maagpijn neem ik het medicijn waarom help ik mijn psyche niet. Daarbij ging ik ook verder met psychotherapie

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ooit gestopt met medicatie maar de angsten en depressieve gevoelens kwamen terug. Ik stop nooit meer. Ondanks de medicatie nog wel altijd met periodes last van angstklachten. Vooral als ik teveel hooi op mijn vork neem.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Dat ken ik ook. Maar hoe dan ook het beheerst je leven en je wil van die negatieve gedachtes af, want die geven angst. Als je, je goed voelt, is alles leuk. Maar de angst om weer angst/paniek te krijgen is een spelbreker in je gedachten en dan te beseffen dat het je eigen gedachtes zijn, want al jij mijn gedachtes zou hebben, dan ben ik genezen zijn. Heel bizar!

Hoi
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik voel met je mee ik zelf had veel last van angstaanvallen heb 15 jaar citrampram geslikt en daar ging ik goed op kon weer van alles.
Tot een jaar geleden dat de huisarts vroeg of het niet de tijd was om te stoppen dus dacht ik kan het proberen .1 jaar nergens last van gehad en nu sinds een paar dagen is het weer terug dus weer begonnen met de medicijnen maar heb nu meer last van de bij werkingen duserr last van angstaanvallen ik hoop dat het gauw voorbij is .
Ik leef met je mee is ook niet niks dit

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Heel herkenbaar. Ik heb al vanaf mijn 15e ptss met een paniek stoornis. De laatste keer dat ik ben gestopt met de Prozac is nu 10 maanden geleden en het ging zo goed. Vorige week een zware angstaanval gekregen in de supermarkt en ik ben nu gewoon weer terug bij af. Ik durf niet meer naar buiten heb zelfs in huis weer zware angstaanvallen en zit nu aan een hoge dosis Xanax en moet de Prozac weer opnieuw opbouwen. Dus heel erg ziek nu. Het voelt als falen iedere keer. Het idee dat ik blijkbaar nooit een normaal leven kan leiden zonder al die pillen maakt me erg depressief. Soms hopeloos. Maar ik hoop dat als de medicatie weer aan slaat dat ook die gedachten weer wat positiever worden.

Dominique
15-09-2022
Reactie:
Ik lees al jullie verhalen pfff.... wat een ellende he. Hebben jullie ook zo erg last van dwanggedachten! Soms wel 24/7. Ben nu voor het eerst begonnen met ad. Hoop dat het bij mij ook snel aanslaat, want op dit moment zijn de dagen heel zwaar!

Passie
25-09-2022
Reactie:
Blij om te weten, dat we niet alleen zijn!
Ik kan mezelf jammergenoeg helemaal terugvinden in dit verhaal...
Bij mij is het begonnen met de start van de corona... personelijk denk ik dat mijn medicatie die ik neem voor mijn hart en de vaccinaties tegen covid hier zeker mee te maken hebben... grote druk op borstkas, geen leuke dingen meer kunnen plannen, direct wegwillen uit drukkere situaties enz... je wilt het allemaal wel doen met kindjes (zeker als jonge mama , 31j) maar eenmaal je er bent is get om gek te worden.... je wilt je wederhelft er ook niet mee lastigvallen maar het is soms zo moeilijk.... ook medicatie gehad, deanxit hielp goed maar verzwaarde enorm, +10kg .... dan gestopt... ging even goed maar dan terug slechter.... dan probeer je al die vrij te verkrijgen anti stress enz suplementen.... ma na een volle kast en geen betering terug naar dokter... nu fluoxetine gekregen.... hopelijk helpt het

.... iemand hier ervaring mee?

Groetjes en allemaal veel moed gewenst 😘

Anoniem
09-10-2022
Reactie:
lieve mensen ... ik moet ook ff t van me afschrijven ... wat is een angststoornis toch een lijdensweg, mijn hart breekt bij de verhalen die ik soms lees ... ik zelf heb t al 40 jaar maar had mijn weg erin gevonden, hetzij heel beperkt .... maar thuis was t nog leefbaar ... die periode is nu afgelopen, want voor t eerst in die 40 jaar heb ik t nu ook thuis en ik kan t niet meer dragen ... wel kalmeringstabletten gekregen, maar ze werken te kort om de hele dag en nacht te beslaan ...aangemeld voor weer therapie maar enorme wachtlijsten ... ook nieuwe antidepressiva gehad, maar durf er niet aan te beginnen omdat ze zei dat er een begin verergering kon zijn... ik loop al zo op t randje dat ik nog geen 1% verergering erbij zou kunnen dragen want ik zit al op de 100% van mijn kunnen .. ik eindig nu al vaak met hulplijnen bellen omdat ik dan echt gek wordt ....ik lees in t bericht hierboven over deanxit, dat t verzwaard, wat bij mij erg welkom zou zijn want ik blijf afvallen ... maar aan de schrijver van t bovenstaande bericht mocht je t lezen ? is met deanxit bij jou een begin verergering ontstaan bij t opstarten? want nogmaals, die zou ik nu niet kunnen dragen ...dus ben wanhopig op zoek naar een antidepressiva die die verergering niet heeft .... lieve groetjes en sterkte voor iedereen hier die t zo zwaar heeft <3

helle
10-10-2022
Reactie:
Reactie gebruik Fluoxcetine.

Bij mij werkt het goed. Met tijd en wijlen toch nog paniek en angst. Als je, je goed voelt is alles leuk, maar kan ook zo weer in angst omslaan.

Anoniem
01-12-2022
Reactie:
Geld voor mij ook. Periodes van angsten en negatieve gedachtes. Je snapt niet waarom en je krijgt op waarom geen antwoord.😒

Anoniem
04-01-2023
Reactie:
Ik begrijp je volledig!!

Ik heb net hetzelfde.. angststoornis na bevalling opgedaan na een dik jaar gestopt en hervallen en nu zijn we 7 jaar verder en ik nam “maar 5mg”.

Toch heel stom van mij gestopt met medicatie een 6 tal weken geleden.

Het sloop er weer in met angst van dat ik ziek was (had ontstoken vinger enz, en dus dokter google en had altijd stekende pijn in buik, dus ik gebruikte google en natuurlijk dacht ik aan kanker) na zoveel onderzoeken (bloed enz) bleek er toch niks met mij.. en dan is besef gekomen van shit de angststoornis, en nu heb ik dus angst voor de angst.. 🫣 Vollenbak in paniek en aan de kalmeerpillen.. medicatie terug heropgestart dag 4.

herkenbaar?

S
15-06-2023
Reactie:
3 jaar geleden heb ik een burnout gehad en ben ik begonnen met serteraline. Die deed mij echt niet goed en ik kreeg allemaal rare angsten.

Toen overgestapt naar escitaloprám en met behulp van oxezepam ging het na een tijdje weer goed. 3 jaar geen last meer gehad, maar omdat ik aankwam ben ik uiteindelijk gezakt naar 5mg. Dit was een onderdosering voor mij en nu heb ik opgehoogd naar 20 mg wel in bijna 6 weken tijd. Daarnaast slik ik 3 keer oxezepam per dag. Ik denk elke keer dat ik een ernstige ziekte ga krijgen. Inmiddels heb ik een bloedonderzoek gehad en baarmoederhals onderzoek. Het houdt niet op.

Het lijkt wel of de escitaloprám niet meer werkt. Ik ben echt helemaal op!

Ozzy
12-07-2023
Reactie:
Probeer op te drukken als je zo aanval krijgt.
En verder helpt sporten voor 25% minder klachten. Ik wens je veel sterkte. Als het je gelukt is om van je medicatie af te komen, gaat dit je ook lukken. Ik ben nu aan het afbouwen, slikte veel te veel medicatie vooral hoge dosis lorazepam en een grote hoeveelheid per dag. Ik raad je het boek aan uw brein als medicijn. Heeft mij vaak geholpen. Veel beterschap gewenst

Allochtoon
18-07-2023
Reactie:
Lieve poppie,

Wat vervelend voor je ! Ik heb precies hetzelfde. Welke medicatie gebruik jij als ik vragen mag? En helpt dit ?
Ik hoop dat je medicatie snel weer aan slaat. En het is helemaal niets om je voor te schamen. Je hebt dit gewoon nog even nodig.

Joya
26-09-2023
Reactie:
Jammer genoeg weet ik precies hoe je je voelt.
Ik kamp al jaren met constante angst,bang om te falen,bang om alleen te zijn.
Niemand weet hier iets van af want ik draag voor de buitenwereld een masker maar van binnen schreeuw ik om hulp maar ik heb een enorm schaamte gevoel dus ik praat er niet over, dit is de eerste keer dat ik er uberhoud over begin.
Ik ben moe,moe om altijd een knoop in m,n maag te hebben,moe om altijd bang te zijn terwijl er eigenlijk niks aan de hand is.
Heb geen idee hoe ik het moet oplossen maar ik ben het zat het is zo vermoeiend.

Rob
27-11-2023
Reactie:
Ik weet hoe je je voelt. Het is zo machteloos. Ik zit constant in angst. De hele dag door bijna. Ik heb geen leven. Alles geprobeerd maar niets helpt. Paar jaar aan de citalopram gezeten maar hielp niet. Jaartje geleden mee gestopt. Mag ik vragen welke medicatie je gebruikt?

46
09-12-2023
Reactie:
Beste allemaal, helaas herken ik mij ook in bovenstaande verhalen. Ik heb in mijn jeugd te maken gehad met zware emotionele verwaarlozing en psychisch labiele ouders. Mijn hele leven staat in het teken van angst en het bizarre is dat ik hier pas sinds kort achter ben gekomen. Mijn hele leven ben ik al opzoek waarom ik mij zo raar en opgejaagd voel. Het probleem was dat ik niet beter wist. Totdat ik na de zoveelste paniekaanval en burn-out alles ben gaan opschrijven. Dat is een zoektocht van 7 jaar geweest aangezien ik niet wist waar ik moest beginnen. Ik ben nu 46 jaar en slik sinds 7 weken sertraline, nu pas weet ik wat ik al die tijd heb gemist en hoe t mijn hele leven heeft verziekt. Al mijn dromen heb ik niet kunnen waarmaken maar ik ben wel erg strijdbaar en wil nu wel de juiste dingen doen die mij gelukkig gaan maken. Het slikken van de ad was ook voor mij iets waar ik erg tegenop zag, heb t vaak uitgesteld door alle horrorverhalen die ik heb gelezen. 1 tip; laat je daar niet door leiden, mensen weten niet waar ze over praten. Ik heb 7 weken in een hel gezeten door alle bijwerkingen en nog steeds ervaar ik er een aantal. Maar alles beter dan de hel waar ik in leefde, kon nergens van genieten en heb mijn hele carrière om zeep geholpen door de angst en paniek. Was continue aan het piekeren over alles en was compleet gesloopt door alle stress die mij dat gaf. Ik gun t mijn ergste vijand zelfs niet toe. Als je met dit soort klachten loopt zorg dan aub dat je de juiste hulp zoekt, neem contact op met je huisarts en zoek naar de kenmerken van angst en piekerstoornissen. Mocht jij je daarin herkennen schroom dan niet om actie te ondernemen, zo’n stoornis gaat niet vanzelf over! Ik hoop oprecht dat t allemaal goed met jullie gaat en hopelijk ziet de toekomst er zonnig uit !

Anoniem
30-12-2023
Reactie:
Ik begrijp jou, hoe gaat het nu

steranijs
19-03-2024

Jouw reactie:



Angst dat ik gek word (Verhaal 540)

Na een zeer zware crisis, waar ik uit ben geklommen vorig jaar. Heb ik nu een terugval. Voel spanningen en tintelingen, veel last van de wereld die totaal nep is. Wat mij beangstigt. Ik weet dat t nog n tijd gaat duren. Ik hoop er snel weer doorheen te komen...dat ik me bevrijd voel van de onzekerheden en angsten

Anoniem
16-03-2024
laatste reactie: 16-03-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit herken ik zo. De wereld voelt super raar nep vervorm alsof je niet leeft ofzo. Ik vind dat ook doodeng krijg er zelfs paniek van. Heb jij dan ook zo'n raar gevoel in je hoofd?

Lieke
16-03-2024

Jouw reactie:



sociaal angst (Verhaal 539)

ik heb een hele erge sociaal angst waardoor ik niet tegen mensen durf te praten ook durf ik niet te bellen hierdoor heb ik ook moeite met stage lopen.

idk
11-03-2024
laatste reactie: 14-03-2024

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Lastig is dat he. Ik Heb er ook lang last van gehad tot ik op een gegeven moment dacht ja fk it😂 gewoon jezelf zijn hoor!!!

Ik heb er veel spijt van dat ik stil was. En de reden waarom ik stil was is omdat ik nogal hard was (volgends vele). Men gaat over je heen lopen als je stil bent (kan) dus gewoon doen hoor, er kan niks gebeuren.

anoniem
14-03-2024
Reactie:
Oja

In het begin kan het erg lastig zijn en veel energie kosten maar het word wel beter..

Mijn moeder is 60 jaar en zij heeft er nog steeds last van, ze bevriest tijdends feestjes en ze schaamt zich heel erg en je ziet dan ook hoe ze zich terug trekt en ze zal ook nooit de telefoon opnemen. Een echte weerspiegeling van wat ik was,heb ik me eigen toch over de drempel weten te zetten. want dat is gewoon vergooien van je leven. Door je in te houden.. voor andere mensen..Niet doen! Zoek desnoods therapie daarvoor

Anoniem
14-03-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Afhankelijk van benzodiazepines (Verhaal 536)

Hallo allemaal ik ben 47 jaar en heb sinds mijn 20e een gegeneraliseerde angst stoornis met heel de dag paniekaanvallen.
Gebruik al 25 jaar Fluoxetine en alprazolam of diazepam dagelijks dit maakt het leefbaar vooral de benzodiazepines alleen ben ik er afhankelijk van geworden en ze liggen steeds meer onder vuur.
Nu al 2 jaar bijna geen benzodiazepines gebruikt en soms 6 weken niks dus afgebouwd.
Maar voel me vreselijk slecht en Kan niks meer.
Zijn er mensen die ook langdurig benzodiazepines gebruiken meer dan 20 jaar en hier tevreden over zijn of waren.
Ik hoor het graag .

Johan
05-03-2024
laatste reactie: 13-03-2024

1
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Beste Johan
Benzodiazepinnes zijn heel verslavend en je hebt er altijd meer van nodig.
Ik nam ze ook 20 jaar,nu 5 jaar medicijn vrij.
Je kan er een rebound van krijgen als je ze te lang slikt,en worden u klachten dan erger.
In mijn geval,was het een lange weg met vele afkik symptomen.
Mij hebben ze van dag op dag eraf gehaald,doe dat nooit!!!
Ga afbouwen heel traag.
Benzodiazepinnes zijn alleen maar verdovend niks meer.
Je kan op Facebook een groep vinden
Benzo strijders,als je ooit wil weg gaan van benzo en Add deze mensen zijn mensen met ruime ervaring om jou te helpen hiermee.
Een arts of psychiater Kent er niets van om iemand hierbij te helpen.
Dan gaat het veel te snel en geloof mij dat wil je niet.
Groetjes.

Angke
13-03-2024
Reactie:
Beste Angke,
Dank voor je bericht ik ga het proberen maar het is zo lastig de angst en paniek zijn zo heftig.
Welke benzodiazepines en hoeveel gebruikte u?
En is de angst nu ook weg bij u?
Groeten Johan

Johan
13-03-2024
Reactie:
Beste Angke,
Dank voor je bericht ik ga het proberen maar het is zo lastig de angst en paniek zijn zo heftig.
Welke benzodiazepines en hoeveel gebruikte u?
En is de angst nu ook weg bij u?
Groeten Johan

Johan
13-03-2024

Jouw reactie:



Acute stressstoornis (Verhaal 538)

Ik werd op 6februari geopereerd en enkele dagen erna voelde mijn lichaam heel raar aan en alles rond mij leek vreemd en onecht. Ik heb dissociatie: derealisatie/depersonalisatie.

Het is zeer moeilijk voor mij , ik heb een baby van 8maanden :(.

Denken jullie dat dissociatie kan weggaan ? De symptomen zijn wel sterk verminderd tegenover het begin maar nog steeds aanwezig. Ik heb me geïsoleerd, ik durf niet meer gaan werken of op reis gaan. Zo een moeilijke moment

Anoniem
11-03-2024
laatste reactie: 12-03-2024

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Therapie!!
Je bouwt alleen maar meer angst op als je jezelf opsluit. Exposure therapie kan daar echt bij helpen.

S
11-03-2024
Reactie:
Therapie!!
Je bouwt alleen maar meer angst op als je jezelf opsluit. Exposure therapie kan daar echt bij helpen.

S
11-03-2024
Reactie:
Heel erg bedankt voor uw reactie. Ik zal het zeker doen
Mvg

Anoniem
11-03-2024
Reactie:
Ik heb heel erg last van angsten en hyperventilatie last van mijn maag en darmen heel erg koud en misselijk en net een gevoel van stroom door mijn lijf en of mijn etenblijft hangen zijn er meer mensen die daar last van hebben

Joke
12-03-2024

Jouw reactie:



Het blijft een zwakke plek (Verhaal 534)

Hallo allemaal,

Wat fijn dat dit bestaat! Wat een opluchting te kunnen delen.

13 jaar geleden ben ik gediagnosticeerd met een angst- en paniekstoornis. 10 jaar lang heb ik gestreden, therapie gevolgd, angsten geconfronteerd. Gehuild, geschreeuwd, me af gevraagd of ik op deze manier oud kon worden. Maar na 10 jaar kon ik zeggen: het gaat goed met mij. Ik had de afgelopen 3 jaar nog maar weinig wat me beperkte, geen echte aanvallen meer. Fantastisch!

Ik heb er toen ook voor gekozen om alleen te wonen, omdat dit bijdraagt aan de rust die ik nodig heb om die balans waarin ik goed gedij te bewaren. Nu zit ik in een situatie waarin ik een tijdelijke huisgenoot heb in de vorm van mijn broer. Scheiding, moeilijk moeilijk.

Ik raak de balans kwijt! Ik merk dat de dwanggedachten die tot aanvallen leidde in het verleden weer grip proberen te krijgen op mijn gedachten. Het voelt alsof ik op de kliff sta en maar een klein duwtje nodig heb om die spiraal terug in te draaien. En dat benauwd me enorm.

Het alternatief is mijn broer dakloos maken.

Ik voel me gevangen in een situatie waar ik geen controle lijk te hebben. Ik besef me nu hoe fragiel mijn gewonnen vrijheid is, en dat maakt me ontzettend verdrietig. Geen idee wat ik moet doen.

Ik hoop door te delen wat druk van de ketel af te halen, dus bedankt hiervoor!

M.
27-02-2024
laatste reactie: 09-03-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik zit in een soortgelijke situatie.
Ik heb geen oplossing voor u, maar wil u wel het volgende meegeven; als uw broer staat ingeschreven als woningzoekende, dan is hij GEEN urgentiegeval.....
Dat ben ik inmiddels te weten gekomen....
Ik weet natuurlijk niet of hij in de gelegenheid is om te kopen ipv te huren. Inmijn geval is kopen niet meer mogelijk....en ben ik ook ten einde raad...t gaat om mijn zoon....

Anoniem
09-03-2024

Jouw reactie:



Angst,Paniek, waarom?? (Verhaal 537)

Hallo,
Ik ben nu 43 jaar en soms vraag ik me af of ik wel oud wordt. Als tiener had ik soms 'paniekaanvallen' vooral toen het water stroomde, heel raar, hoorde alles snel. Nu sinds de zomer kwam het terug maar op een andere manier. Ik werd duizilig en voelde me heel raar, hartkloppingen,zweten enz. Had toen ook kristallen die in mijn oor Los waren. Na 1 maand thérapie bij kinesist ging het iets beter maar nu sinds enkele weken weer zo onrustig. Wel minder felle hartkloppingen maar raar gevoel in hoofd , heel licht. Doet me goed om het hier even te schrijven,voel me wat minder alleen. Vooral dat ik niet zou weten waarom ik me zo voel.

Mieke
09-03-2024

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Dwang gedachten. Burn out???? (Verhaal 531)

Hallo allemaal,weet niet of dit verhaal hier goed staat en mischien al eerder is neer gezet. Maar misschien en wel hopelijk herkenbaar voor iemand. Die dit leest en door het verhaal heen kan lezen. Mischien herkenbaar voor iemand die denk .ja dit is herkenbaar. Graag dan ook je ervaring hier mee.mijn klachten begonnen zo iets 3 jaar geleden. Zware uitputtende vermoehijd,deze is zo zwaar met geen woorden te beschrijven. Constructie problemen. Geen auto kunnen rijden. Als maar in de overleving.s stand. Dealarisatie, zo kompleet kapot oververmoeid dat het niet meer vol te houden is.tis gewoon een wonder ik hier nog zit of leef .zit en nu komp het voortdurend in mijn hoofd piekeren. Luisteren naar je eigen gedachten. Deze maken me compleet gek zo gek het mijn leven. Of te wel overleven beheest. De hele dag aan staan. Tis of je je eigen waanzin voet. Dus dit gaat ook door bij evt aflijding. Ggz geweest nu aan de esitalopram 10 mg .deze help niet. Ook al hypnose terapie gehad enz enz .maar de aan stand en de waanzin gedachten gang in mijn hoofd veranderen niet. Is dit laatste voor iemand herkenbaar. Ben ik gek aan het worden???is er nog hoop .de Zware uitputtend e vermoehijd en gedachten gang drijven me tot waanzin. Is er iemand die dit begrijpt en er een goede tip in heeft de gedachten zijn niet te beschrijven een wir war gaandeweg in een neerwaartse spiraal. Uit bed komen is een halve dag verder. Kom tot niks en alles is te veel maar dan ook alles. De omgeving om me heen ervaar ik als zeer vreemd. Raar en wazig. Heb geen energie meer .ook niet in positieve gedachten. Het is in 1 woord net een carrousel. Zijn het stemmen in mijn hoofd,is het dwang matig piekeren wie kan me helpen???? Mvg anoniem

Anoniem
21-02-2024
laatste reactie: 05-03-2024

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel heel heel herkenbaar!!! Alles wat je schrijft je lichaam geeft 1000 en 1 klachten je voelt je heel raar in je hoofd enz. De wereld is heel raar angstig. Ik ging bijvoorbeeld een rondje lopen drama. M'n benen worden zwaar ik wort raar ik me hoofd. Alsof je gek wordt inderdaad. Duizelig en dan angstig. De wereld is vreemd dat is zo zo eng. Het voelt alsof mijn hoofd aan de haal gaat met alles. Dood en dood eng. Heb ook baak nergens zin in ik weet niet waar ik mezelf moet laten wat ik moet doen enz. Zelfs douche is al moeilijk. Want ja de wereld is raar en ik heb veel lichamelijke klachten en ik ga denken en hup de paniek. Ik slik geen medicijnen maar loop wel bij een psycholoog

Tamara
21-02-2024
Reactie:
Antwoord aan tamara .het is idd allemaal klote op zijn Limburgs gezegd. Maar we moeten volhouden. Iemand die je begrijpt hoef je niet op te rekenen. Tenminste hier niet. Mischien wel op dit forum. Tis alleen jammer genoeg je geen contact kan leggen ter klachten uitwisselen enz .dus ja zo kan je wel je verhaal even kwijt. Hoe lang loop je al met deze klachten? En heeft de arts je geen medicijnen voor geschreven? Maar ik las dat je nog aan het werk was? Hoe verloopt dit .

Anoniem
21-02-2024
Reactie:
Hoi anoniem,
We moeten volhouden inderdaad maar is er lastig. Iemand die je niet begrijpt snapt inderdaad niet wat je moeilijk doe. Ik heb gelukkig iemand in de familie die een soort gelijk iets heeft gehad dus daar kan ik wel mee praten en dat stelt me gerust.
Ik loop sinds augustus met klachten. Het begon me veel moeheid en slecht slapen. Toen een keer niet lekker geworden(blijkt achteraf een paniekaanval te zijn geweest). Heel de medische mallemolen ingeweest alles was prima. Toen begon het pas derealisatie, duizeligheid, zere slappe benen, raar dof hoofd, angst, paniek, extreem vermoeid, niet kunnen genieten, heel verdrietig, trillen, opgejaagd, hartkloppingen, druk op ogen, enz.
Reed zelfs geen auto. Sinds pas weer opgepakt en tgaat best goed. Nog geen lange stukken maar dat geeft niet. Fietsen en lopen is ook nkg erg moeilijk. Door de rare wereld.
Werken doe ik nog maar met moeite. Ik sta op en ga met alle moeite naar me werk kk sleep mezelf erheen. Soms is het afleiding en knap ik wat op de andere keer totaal niet. Soms is koffiezetten al teveel. Gelukkig kan en mag ik bij me werk weg als het niet gaat. Ik ben via de huisarts maar een psycholoog gestuurd ben daar nu 6x geweest en vind het fijn. Even alles eruit gooien.

Tamara
21-02-2024
Reactie:
Goedemorge deze ook aan tamara. zet het er maar even bij voor de volgende lezers. Nou wat een verhaal kon ik zo zelf er neer gezet hebben. Dat verhaal geeft de burger weer moet zeggen ze wel eens .lekker positief houden zo.hier is het nog niet zo positief maar naar dit te lezen fleur ik weer wat op.veel piekeren op zien tegen de dag die komen gaat .ja je kent het wel he. Maar goed dit te lezen van je .echt top hou vol .toch heb je dan op deze manier weer wat steun. En het niet slapen. Wakker worden midden in de nacht jaja .soms krijg je de dag nog niet eens mee.zal je berichtje eens na lezen als ik weer in een zwart gat zit.bedankt zeer confronterend mvg ..Limburg

Anoniem
22-02-2024
Reactie:
Pfff herkenbaar ...ik al 5 jaar...idd zijn het stemmen of dwanggedachten...hier geen medicatie durf niet maar
dit is ook niet te doen .
Helaas geen tips heb ook alzoveel geprobeerd...niets helpt je hebt dagelijks geen gemoedsrust....zou er zo paranoïde van kunnen raken of dat het je achtervolgd...k.t angst.

Marian
05-03-2024
Reactie:
Ja marjan. Je naam er maar even bij gezet,tis zwaar k.. je moet iets gaan doen,maar geen energie ,zak steeds verder weg om dat de vermoehijd niet vol te houden is .of je nu wil of niet tis slapen en nog eens slapen. Je staat konstand op aan en je gedachten gaan met je op de loop of dat je niet meer in de werkelijkheid zit. Je gaat er zelfs naar luisteren tenminste ik .het maak je kompleet gek.als of je er maar beter een einde aan kan maken lichamelijk en geestelijk gewoon kompleet op .dus in de overlevering stand dan maar weer.ik vraag me wel af hoe je dit al 5 jaar vol houden doet? Hier is de rek er wel uit na 3 jaar .de hulp die ik heb werk niet. Mensen om me heen hebben maar een opmerking of 2 ga naar buiten. En ik ben ook wel eens moe. Maar er zit een verschil tussen wel eens moe,en gewoon niet meer functioneren .ik raak er zo gefrustreerd van dat ik er wel klaar mee ben.tis me gewoon veel te zwaar. Om dag in dag uit bezig te zijn. Met de depresie. Burn out of wat dan ook .ben een a 2 uur wakker uit bed. En val da na weer kompleet urenlang in slaap, of ik nu wil of niet. De volgende klachten sluit ik dan maar mee af.
Uitgeput kapot moe
Gedachten beheersen je leven
Me afsluiten vd buitenwereld
Opgejaagd op gefokt
Alles is me te veel. Zal nu stoppen tis een hele was lijst
Mag je toevallig behoefte hebben aan een persoonlijk contact puur te hulp ondersteuning is dit welkom. Ook dus voor andere mensen. Al vaker is er hier oor voor. Maar weet niet hoe .op deze site mvg anoniem

Anoniem
05-03-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



burnout, paniek, angst, en alle andere vreselijk syptomen (Verhaal 535)

Ik zit sinds vorig jaar oktober in een burnout met angst en paniek.
Het is werkelijk vreselijk zoveel klachten heb ik al doorlopen. Slappe benen, lusteloos, wazig raar hoofd, derealisatie, duizeligheid, extreme vermoeidheid, angst, niet slapen, trillen, zere spieren, hoofdpijn, opgejaagd, lusteloos, misselijk.
Momenteel zit ik in een periode met veel paniek/angst. Zoals gisteren ik voelde me eindelijk een keer best goed ik kon weer kleine stukjes lopen buiten zonder angst, was vrolijk en ineens uit het niets werd ik duizelig en begon ik te zweten en ineens dacht ik: ik ga dood ik val flauw, ik stond op en ging weer zitten en weer staan en zitten, kreeg slappe benen en was helemaal opgejaagd. Gelijk kwamen de gedachten o nee me hart en o nee ik heb wat in me hoofd. Vreselijk was het. Na 10 min was het weg, maar ik was kapot. wat nog wankelig op mijn benen en afwezig. Had een dof en raar hoofd. Vreselijk gewoon. Pas 2 uur later knapte ik op. ook vandaag voelde ik me best oke tot een uur of half 10. Ineens werd ik dof in me hoofd, duizelig en werd ik slaperig begon te trillen en heb het gevoel of alles ontploft. Nu zit ik echt vast in me hoofd de wereld is niks. heb gevoel of elke moment me lampje uitgaat. Ik hoop zo dat mensen dit herkennen en eventueel tips hebben.
Wie kan mij helpen? (ps. ik loop al bij de psycholoog sinds pas)

Anoniem
01-03-2024
laatste reactie: 02-03-2024

1
7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel herkenbaar! Alles wat je hier geschreven hebt heb ik zelf last van gehad (3 jaar) nu heb ik nog een lichte vorm van klachten die komen en gaan. En dat opgejaagd gevoel is heel erg naar.. een van de ergste dingen die ik ooit heb meegemaakt, en ook de zware paniekaanvallen. Maar, het gaat over.. echt waar! Wees je klachten/gevoel de baas en het komt allemaal langzaam wel weer goed (kan wel lang duren trouwens) accepteren voor wat het is anders kun je veel er veel dieper in vast gaan zitten. Kan altijd erger

Sterkte

Anoniem
01-03-2024
Reactie:
Je lampje gaat niet uit hoor maar het is wel akelig allemaal… Zelf gehad, elke dag dacht ik dat ik zou gaan sterven, en de uit knop werkte bij mij niet meer. Totaal geen rust meer zelfs in de rust stand begon ik uit het niks te hyperventileren, en veel pijnklachten uit het niks. Ik heb een jaar lang chronische hoofdpijn gehad toen het eindelijk wat rustiger werd in mijn lichaam.. en soms heb ik nog wel eens hyperventilatie maar dat duurt maar een paar minuutjes, voorheen de hele dag door en Had daardoor geen zin meer om te vechten om te overleven. Mocht van mij wel voorbij zijn, toen heb ik het allemaal maar over me heen laten komen en is het heel langzaam de betere kant op gegaan.. en ademhalingsoefeningen/naar de fysio heeft op langere termijn ook best goed geholpen en altijd fijn als je erover kunt praten waar je last van hebt en geruststellend :-)


Anoniem
01-03-2024
Reactie:
Heel erg bedankt voor jullie reactie! Fijn om te lezen dat ik niet de enigste ben en dat het bij jullie langzaam ook beter is gegaan. Hadden jullie ook zo raar hoofd? Zo dof, je voelt het gewoon opkomen je ziet dan niks meer zitten. En krijg overal last van.

Anoniem
01-03-2024
Reactie:
Hallo, inderdaad heb in juni een heel felle paniekaanval gehad tijdens een feestavond, veel volk, felle lichten enz. Voelde me echt duizilig. Ben toen 1 maand thuis geweest. Sinds september ging het beter en onlzngs weer felle hartslag,paniekeren en licht in het hoofd alsof ik er niet echt ben. Dokter geweest, Zou tekort komen van vitamine D maar Jamie heeft geen tekort met deze weer. Nu probeer ik het gewoon een plaats te geven en lukt nog wel maar ben bang dat het weer zover komt als in juni. Maar ik zeg me dat het tussen mijn oren ligt en pratique erover met de personen die het kunnen behrijpen.

Mieke
01-03-2024
Reactie:
Onee ik ben dezelfde persoon van beide berichten maar ik had te vlug op versturen geklikt🤣 ja! dat is ook heel herkenbaar. Ik ben daardoor een tijdje bang geweest dat er iets niet goed was in mijn hoofd maar dat komt en gaat, soms heb ik een dof gevoel in mijn hoofd, vooral rondom het voorhoofd en bij de oren en soms een soort druk dat erop staat, ik krijg dan ook wel eens last van wazig zicht en het gevoel alsof ik er niet helemaal bij ben, alsof lichaam en hoofd gescheiden zijn ofzo. Ik kan het gevoel niet goed uitleggen. Het is een raar gevoel in ieder geval

Anoniem
01-03-2024
Reactie:
@Anoniem
Precies dat alsof je lichaam van je geest scheidt en je gek wordt ofzo. Idd heel afwezig en in je hoofd omgeving is dan raar en angstig. Vreselijk is het.
Ook ik ben constant bang voor iets in me hoofd drama gewoon. En kk Google en dat moet je nooit doen!
Hoe ben jij van die nare gedachten afgekomen?

Anoniem
01-03-2024
Reactie:
Hallo,ja Googelen deed ik ook bij elke symptoom. Dokter zei me toen,waarom ben ik zoveel jaren gaan bijstideren als je toch alles vindt op internet. Gelijk had ze wel. Bij ons zit het ook wel wat in de familie, mijn oudere zus heeft het ook wel andere symptomen of toch niet maar zij neemt gemakkelijk een medicatie om te kalmeren wat ik dan weer vermijd, probeer van mijn eigen te zeggen dat alles OK is. Maar ja soms heeft het tijd nodig. Het is gewoon lastig dat dokters zeggen dat alles OK is maar dat je eigen zo raar voelt. Dan denk je ben ik nu de enige.

Mieke
02-03-2024

Jouw reactie:



Paniek (Verhaal 527)

Als dagen een dof gevoel in het hoofd. Net werd het me teveel ik liep en ineens werd ik ontzettend duizelig alles was angstig. Ik resette mezelf en liep door totdat Ik in de auto zat (als bijrijder) ineens giga giga duizelig en extreme intense angst, benauwd, hele slappe benen ik riep zet de auto stil. Dus de bestuurder zette de auto aan de kant en raampje open toen kwam kk kets bij. Het was dood en dood eng.
Nu ben ik alleen nog moe, slappe zere benen en wat dof hoofd de paniek is weg.

Wie herkent dit?


Ano
10-02-2024
laatste reactie: 29-02-2024

3
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel herkenbaar ik heb ook zulke paniekaanvallen dagenlang moet ik bij komen. Soms is douche al een opgave zo slap ben ik

Inge
10-02-2024
Reactie:
Ik heb dat soms ook als ik lang naar een zelfde punt kyk word ik duizelig en kan ik een aanval krygen meerdere weken niks en dan weer is lastig je ben niet alleen zware aanvallen kryg ik maar nu en dan grlukig ben toch altyd ban sterkte ook voor jou gr glenn

Glenn
29-02-2024

Jouw reactie:



Angst om dood te gaan (Verhaal 357)

Dag allemaal,

Na lang zoeken ben ik terecht gekomen op deze site. Ik heb meer dan een half jaar last van 'angst om dood te gaan'. Ik word elke nacht wakker met felle hartkloppingen, trillen, enge gedachten en slapende linkerarm. Ik ben al heel vaak naar de huisarts en cardioloog geweest. Blijkt dat ik helemaal gezond ben. Enkel heb ik heel hoog cholesterol. Dit bezorgt mij nog meer stress. Ik weet niet wat ik nog meer kan doen. Ik voel krampen in mijn hart en ik denk elk moment aan de dood. Ook ga ik naar een psycholoog, maar niet helpt precies. Op dit moment tintelend mijn linkerarm en voel ik hartkrampen. Iemand die hetzelfde voelt? HEEEEELPPPP

Sinem
29-09-2022
laatste reactie: 27-02-2024

4
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik lees je bericht nu en het is heel herkenbaar. In het "hoogtepunt" van m'n angstaanvallen zat ik met enige regelmaat op de hap met het idee dat ik een hartaanval had. Mijn toenmalige therapeut zei toen ook dat dat er heel vaal "bij hoorde". Maakte het niet leuker, maar daardoor kon ik het wel een soort van normaliseren.

Het is 2 jaar geleden dat je dit gepost hebt, dus ik hoop dat er ondertussen verbetering is!

MT
27-02-2024

Jouw reactie:



Ik heb een hele serieuze vraag (Verhaal 489)

Goedeavond, ik heb een hele serieuze vraag. Ik lijd enorm aan angst en een hoog spannings level. Of ik 24/7 aan sta in de fight flicht modus. Heb al sinds mijn jeugd last van angsten. Maar laatste tijd heftig. Heb veel lichamelijke sensaties ...klachten..pijntjes waar ik me dan ook erg bang om maak. Nu heb ik sinds n paar weken iets wat ik zo eng vind. Zodra ik van het wakker zijn naar ...in slaap vallen, voel ik een hitte opkomen in mijn lichaam en paniek en angst gevoelens. Heb n saturatie meter erbij gepakt en zag dat mijn saturatie gelijk nadat ik er enorm van schrik de saturatie ook te laag is. Ik durf niet meer te gaan slapen. Wie heeft hier ook ervaringen mee? Alstublieft, laat het me weten.
Liefs , mo.

Mo
08-12-2023
laatste reactie: 25-02-2024

4
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Mo, Echt super vervelend voor je. Ga aub met je huisarts praten want je sloopt jezelf op deze manier. Vertel eerlijk waar je last van hebt, hij/zij kan je op de goede weg helpen. Succes en sterkte!

Anoniem
30-12-2023
Reactie:
Als je zoals je zegt al jaren in de fight flight modus zit dan gaat je lichaam ook met je aan de haal. Je moet hier iets mee! Jou zenuwstelsel moet weer tot rust komen. Zoek professionele hulp. Ga wandelen in de natuur, mediteer, eet gezonde voeding… en vermijd zoveel mogelijk stress.

M
17-01-2024
Reactie:
Ik had dat ook aan het begin van mijn angststoornis. Maar juist door de saturatiemeter te pakken krijg je nog meer stress en zakt je saturatie. Ik heb uiteindelijk iemand in huis de saturatiemeter laten verstoppen en zo ben ik soort van van het controleren afgekickt. Dat je bij elke pijntje overal bang voor ben heb en had ik ook. Dit zijn periodes en moeten we helaas door heen. Ik raad je wel aan een psycholoog te zoeken. Ik deed en kon helemaal niks meer kwam amper het huis uit en nu na enkele sessies bij de psycholoog rij ik alweer kleine stukjes auto en durf ik de winkel weer in. Natuurlijk is het niet altijd een pretje maar het omgaan met is belangrijk om er ooit vanaf te komen.

Lieke
17-01-2024
Reactie:
Ja deze klachten heb ik ook. Het is een vreselijk gevoel m'n hele lichaam word heet vreselijke buikpijn en m'n hart doet raar. Dan in 1 keer lam gevoel in m'n schouders en armen. Ben dan zo bang dan wil ik ook helemaal alleen zijn om alles weer tot rust te krijgen. Maar dat duurt soms uren. Ik wens je heel veel sterkte. Hoop dat het wat beter gaat dot is geen leven meet

Mina
01-02-2024
Reactie:
Dik 15 jaar last van angst aanvallen wat soms overslaat in paniekaanvallen, laatste maanden durf ik ook niet meer te slapen, bang dat ik weer wakker wordt met dat kloten gevoel . Wordt er doodmoe van gezinnetje lijdt ook eronder papa is papa niet meer . Alleen maar werk en dan thuis plat op de bank , niets meer doen,nu hulp gezocht bij ggz dinsdag beginnen met behandeling. Hoop zo dat het helpt ben nu 51 jaar wil niet nog 15 jaar zo leven . 🙏

Ricardo
25-02-2024

Jouw reactie:



Spiertrillingen en spiersamentrekkingen (Verhaal 444)

Iemand bekend met spiertrillingen en spiersamentrekkingen en klachten als een gespannen kaak en moeite met kauwen? Heb nu over mijn hele lichaam trillingen met name in rust sinds een dag of 2-3 en raar gevoel in mijn kaak alsof deze erg gespannen is.

Marty
21-07-2023
laatste reactie: 23-02-2024

4
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dag marty ik heb daar oom last van dat begint vaak met dat je spieren bibberen net alsof er mieren in je lopen en soms begint daarna letterlijk alles te trillen zonder dat je daar controle over hebt. Ik ben bij dokters geweest want ik heb het gefilmt maar ze weten totaal niet wat de oorzaak is

Ahmed
21-07-2023
Reactie:
Hallo, ik heb PTSS en ik ben hier mee bekend. Zo heb ik eens een aanval gehad wat lijkt op epilepsie. Zo kwam er een ambulance en die konden niks vinden. Ik heb wanneer ik stres heb deze reactie in mijn armen en benen. Dit komt door een reactie van stress die een signaal geeft aan je hersenen, die geeft stroom schokjes terug aan je lichaam. Bijvoorbeeld door triggers van iets. Eigenlijk kan je het wel zien alsof je lichaam letterlijk de stress van je af wil schudden net als je lichaam automatisch doet bij Bijvoorbeeld kou, dan ga je bibberen of klappertanden. Wat mij helpt is een lichamelijke sensatie opzoeken, dit kan zijn een wandeling waarbij je de wind of zelfs regen voelt. Of een pijn prikkel Bijvoorbeeld een elastiekje tegen je pols laten tikken. Of Bijvoorbeeld douchen. Wat ook kan helpen is bewust 1 kleur opnoemen hardop in de kamer. Dit kan je afleiden van het schokken.

Anoniem
15-12-2023
Reactie:
Ik herken het. Trillingen en spiertrekkingkjes in mn kuiten. Als ik daarnaar kijk gebeurt het minder of niet, is dat misschien bij jou ook zo? Ook een soort spierpijn in mn kaken en een gevoel alsof mijn tong dik en gespannen is, geen ademhalingsklachten. Ik slik nu wel elke dag magnesium tabletten voor mn spieren en het lijkt of het daarmee veel minder word. Ook aan de citalopram sinds een week of 6, dus t kan ook dat dat bijwerkingen geeft

Rik
03-02-2024
Reactie:
Weet dat je lichaam ook een natuurlijk 'ontladingsmechanisme' heeft om spanning af te voeren en dat het dat wellicht ook doet als het teveel is en je dus in ontspanning/rust bent. Belangrijkste is hoe je het zelf ervaart - is het oké - of is het spannend? In dat laatste geval helpt reguleren inderdaad zoals hierboven als voorbeeld beschreven is, noem voor jezelf is een aantal voorwerpen op in de ruimte - of kleuren. Voor meer informatie kun je je ook is verdiepen in TRE (website TRE Nederland)

Tess
22-02-2024
Reactie:
Bij mij zijn de spiertrillingen in mn kuiten weg nadat ik met magnesium ben begonnen. Sinds een paar dagen er weer mee gestopt maar nu af en toe trillingen in de zijkant van mn buik en linkerbovenbeen. Ook weer een slap gevoel in mn benen. Kan misschien ook komen doordat ik met de AD ben verhoogd naar de 20mg

Rik
23-02-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Vooral de derealisatie is enorm (Verhaal 496)

Sinds een aantal maanden zit ik in een burnout/angststoornis. Aan het begin een paar x niet lekker geworden en allerlei onderzoeken gehad van mijn hart dit was allemaal in orde. Toen werd het erger ik raakte in een diep dal vond dingen niet meer leuk,kon niet genieten, zag er niet doorheen. Vervolgens had ik periodes met lichamelijke pijnen zoals zware ogen, warrig raar hoofd, zere slappe benen enz.
Toen weer bang voor ernstige ziektes in hoofd. Nu zit ik momenteel na 2 redelijke weken weer in een flinke dip. Vooral de derealisatie is enorm. De wereld voelt eng en raar aan. Ik voel me mezelf niet alsof ik vanuit diep in me hoofd mezelf bestuurd. M'n ogen doen pijn en genieten is er nauwelijks. Rond een uur of 6 knap ik soms iets op maar de volgende ochtend begint het weer van vooraf aan. Tegen de dag op zien, moe, angstig.
Gisteren bijvoorbeeld flinke last. Dacht even een rondje lopen. Maar een rondje lopen met derealisatie is moeilijk de wereld was raar en ontzettend angstig, m'n hoofd voelde raar en ik ging nadenken. Ineens mega hartkloppingen en gevoel dat ik flauwviel. Toen gelijk weer bang dat ik iets aan m'n hart of hoofd zal hebben. Kortom dramatisch
Ook ben ik zo bang dat dit nooit meer overgaat dat ik nooit meer kan genieten van het leven. Zijn er mensen die dit ook herkennen?

Lois
26-12-2023
laatste reactie: 21-02-2024

6
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit is zo herkenbaar. Je hoeft je niet druk te maken dit gaat zeker goed komen. Het heeft alleen flinke tijd nodig.

Ano
26-12-2023
Reactie:
Ik heb dit ook. Wereld is raar,eng en onwerkelijk. Als ik naar buiten kijkt lijkt het nep en ik voel mezelf ook nep en eng.
Hoe ga jij hiermee om?

Pim
28-12-2023
Reactie:
Hier nog één bij mij wisselen periodes zich heel erg af. Dan hoofdpijn en duizeligheid, dan weer derealisatie, dan moe en zere ogen, dan depri enz.

Annerie
09-01-2024
Reactie:
Hallo!

Dat heb ik ook!
Ik heb gisteren gelezen dat het misschien ook aan de anticonceptie pil/hormonen kan liggen.

Ik heb veel verhalen gelezen en heb meteen besloten om te stoppen en te kijken of het helpt.

Sarah
25-01-2024
Reactie:
Ik heb ergens anders ook gereageerd. Maar ook hier wilde ik even reageren. Want ik heb precies deze klachten.
Ik heb helaas geen echte tips ik heb er inmiddels 3,5 jaar last van.
Wel hoop ik dat dit ergens goed voor is en ik
hier sterker uitkom.
Maar het is super zwaar en zo naar als
Je niet meer kan genieten.
Zijn er hier ook mensen die hier last van hebben en (kleine) kinderen hebben?
Groetjes Lotte

Anoniem
25-01-2024
Reactie:
Ooo jee het lijkt wel of je over mij schrijft. Ik heb dit precies hetzelfde. Toevallig moest ik vandaag ook nog naar de winkel. Ik stond daar begon te zweten mijn hart ging tekeer ik wist niet hoe gauw ik weg moest komen. Ik heb ook elke morgen vreselijke angsten en ben bang dat ik ernstige ziekte.s heb als ik wat voel denk ik het is niet goed ik ben ziek. Maar inderdaad ook bij mij zakt het in de avond af. Maar ben zo moe zo vreselijk moe. Elke dag hetzelfde ritueel. Ben zo bang dat het niet meer beter word. Ik wens jou ook heel veel sterkte toe. Liefs mina

Mina
01-02-2024
Reactie:
Beste betreffende,

Zo herkenbaar wat jij beschrijft ! Ben een een beschaafde integere man,hbo opgeleid,maar verder is het 1 ramp met angsten,stress,chronische hoofdpijn al jaren,antidepressiva,pijnstillers.stuit vaak op onbegrip ! Wil het liefst wegkruipen.Ik wens jou veel sterkte,ook aan anderen die op jou gereageerd hebben.Ik denk dat wij,lotgenoten,met deze vervelende klachten liever aardiger en gevoeliger zijn dan de gemiddelde ! Is een App groep of mailgroep een idee ? Of een keer met lotgenoten ergens in een café of verwarmd terras erover praten ? Ook over koetjes en kalfjes,misschien geeft het steun aan elkaar,vanzelfsprekend geen bijbedoelingen

Groetjes Edwin uit Eindhoven !

Edwin
17-02-2024
Reactie:
Hallo Edwin goed idee weet jij hoe contact te leggen mvg anoniem

Anoniem
21-02-2024

Jouw reactie:



Ik heb mezelf compleet verloren (Verhaal 487)

Mijn relatie ging uit ongeveer 1,5j geleden. Ik heb mezelf compleet verloren omdat ik hem wou helpen in zijn burnout. Hij is uiteindelijk vertrokken wat mijn verlatingangst getriggerd heeft. Al mijn grootste angsten kwamen boven. Slechte werkervaringen zorgden ervoor dat mijn angst alleen groter werd tot ik een maand thuis bleef omdat ik continue kokhalsneigingen had. Ondertussen voel ik mij veel beter en minder emotioneel, maar de kokhalsneigingen komen nog af en toe op. Vooral in de ochtend. Ik begrijp/voel totaal niet wat de reden is en wat ik hier kan aandoen. Na het kokhalzen voelt het altijd wel als een "opluchting". Mijn lichaam die precies iets wil loslaten.

Yana
26-11-2023
laatste reactie: 19-02-2024

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik denk dat je het zelf net al mooi verwoord hebt. Je lichaam wil iets loslaten, iets er 'uit' krijgen. Ik leerde om elke dag een moment te geven voor mijzelf om het 'los te laten' gewoon tegen mijzelf zeggen dat het oké is en wat komt dat komt, soms helpt het, soms niet. We zijn vaak zo druk bezig met onze gedachten en gevoelens weg te drukken dat ons lichaam steeds harder begint te schreeuwen om aandacht. Probeer te luisteren naar wat je lichaam en innerlijke stem je wil vertellen.. liefs.

Noé
09-12-2023
Reactie:
Dankje. Het wegdrukken gebeurd zo onbewust dat ik niet voel hoe het anders moet!

Yana
19-02-2024

Jouw reactie:



Ervaringsdeskundige inschakelen voor hulp? (Verhaal 530)

Ik kamp al jaren met angstklachten. Het begon met hyperventileren en is nu gegroeid tot een angststoornis. Ik heb al meerdere psychologen geraadpleegd en wat me steeds weer tegenvalt is dat ze alle kennis uit een boekje hebben. Ze zeggen me te begrijpen maar dat voel ik niet. Waar is er hulp te vinden van iemand die écht weet waar hij over praat?

Jan
19-02-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Beetje een angst ontwikkeld op de autostrade (Verhaal 504)

hoi iedereen,

ik heb eigenlijk als sinds ik ben begonnen met autorijden beetje een angst ontwikkeld op de autostrade.
zeker wanneer een geen vluchtstrook is of in tunnels.
ook wel een beetje claustrofobie.
ik heb vooral moeite met slikken vooral als ik vrachtwagen wil voorbij steken,
dat vind ik zo vervelend.
ook wel hyperventilatie.
ik heb verschillende jaren seroxat genomen.
ben daar mee gestopt,
maar nu merk ik weer dat de angst in mij sluipt.
heeft iemand daar ook last van gehad.
ik schaam me er wel een beetje over

Groetjes

pieter
03-01-2024
laatste reactie: 13-02-2024

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel herkenbaar! Ik heb zelf een poos gehad dat ik helemaal niet kon autorijden. nu gaat het langzamerhand beter, maar ook ik heb last in tunnels of lange rechte stukken enz.

Annerie
04-01-2024
Reactie:
Bij mij helemaal hetzelfde. Is begonnen door eens een draainis te krijgen in de wagen. Voordien reed ik heel heel graag op autostrade, was een plezier. Nu zware paniekaanvallen, hyperventilatie, zweet breekt uit, ijl in mijn hoofd. Vandaag nogmaals bij de huisarts geweest en alprozolam 25 mg gekregen, 1,5 uur op voorhand te nemen. Ik ben benieuwd. Ik hoop dat ik het overwin en terug normaal kan rijden. Word extremer en extremer elke keer. Zelfs korte stukken

Steve
13-02-2024

Jouw reactie:



Exposure... (Verhaal 528)

Hoi hoi, mijn therapeut wil samen met mij exposure doen. Maar ik voel weerstand. Ik denk dan: dat heb ik toch al de hele tijd geprobeerd... Hoewel ik paniekaanvallen had, bleef ik moedig en dapper zijn en toch gaan werken en toch naar buiten. Hij zegt dat de angst zou moeten uitdoven door je bloot te stellen. Ik vroeg hem hoe het dan komt, dat het bij mij erger werd? Daar had hij geen duidelijk antwoord op. Hij zegt ook dat het met vertrouwen te maken heeft. Geloven in jezelf. Hmm, die uitspraak heeft me lang bezig gehouden... Heb ik dan paniekaanvallen omdat ik geen vertrouwen heb in mezelf? Hoe kweek je vertrouwen? Door exposure? Ik vind het allemaal zo ingewikkeld. Ik neem nu anti-depressiva en de angstpieken zijn nu weg, wat al een hele verbetering is. Mijn vraag is... Wat is jullie ervaring met exposure? Moest ik mezelf dan blijven exposuren ??? :-)

Lies
11-02-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Bang om te verliezen wat je 'hebt' (Verhaal 526)

Door vele tegenslagen/verliezen op jonge leeftijd 8 - 30 jaar (ziektes, dodelijke valincidenten, zefdoding, verlating) dusdanig sceptisch geworden dat ik binnen mijn gezin elk moment vrees voor nieuw verlies en rouw. Vooral in de auto maar ook op de fiets. Te realistisch en sceptisch tegenover enige vorm van hulp omdat het elke keer weer (is) gebeurd. Het voelt op meerdere momemten in de week zwaar voor mijzelf en m'n gezin. Wie herkent dit?

Rider
07-02-2024
laatste reactie: 07-02-2024

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja herkenbaar dat heeft bij mij vooral te maken met verlatingangst! Vooral de angst om alleen te blijven! Klinkt gek maar echt tijd om aan je jezelf te werken en geloof me ik ontloop hulp al jaren maar ik zit in een punt in mijn leven dat ik niet anders kan want anders blijf ik in die stress leven

Anoniem
07-02-2024

Jouw reactie:



Angst (Verhaal 522)

Ik heb zo’n angst voor psychoses..
Maak mezelf er helemaal gek mee!

Herkent iemand dit?

Anoniem
02-02-2024
laatste reactie: 07-02-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja herkenbaar! Je weet niet wat je met je gedachten moet doen! Blijf erover praten met een vertrouwd iemand
Ik zit zelf ook in je bent niet de enige
Maar sprak meerdere mensen die ik goed ken en het klopt het zijn je negatieve gedachten en de angst om je controle kwijt te raken

Atika
07-02-2024

Jouw reactie:



Angst en paniekaanvallen op solo reis (Verhaal 513)

Ik heb jarenlang rondgelopen met ernstige angstklachten en paniekaanvallen. Dit ging al jaren goed, waardoor ik heb besloten te gaan backpacken voor 4 maanden door zuid oost Azië. Nu ben ik daar gister aangekomen en zijn alle klachten in een keer vol teruggekomen. Ik kan niet in slaap komen door het huilen en de hele dag door ben ik aan het vechten tegen de paniek. Daarnaast ben ik continue misselijk en kan ik bijna geen hap door mijn keel krijgen. Ik vroeg mij af of meerdere mensen op reis zijn gegaan met deze klachten en of er iemand misschien advies heeft.

Martha
16-01-2024
laatste reactie: 02-02-2024

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Het is niet raar dat je klachten terugkomen aan het begin van een solo reis in een nieuwe omgeving. Je bent waarschijnlijk aangekomen in een drukke stad, met veel onbekende prikkers, geluiden, geuren, indrukken. Ik zou je adviseren om en zo comfortabel mogelijk naar een rustige, natuurlijke omgeving te gaan, die niet te ver reizen is, een fijne accommodatie zoeken, en daar gewoon net zolang blijven tot je weer rustig bent.

Issu
20-01-2024
Reactie:
Ik wou net hetzelfde doen om mezelf te helpen maar durf niet te starten.
Ik weet hoe je je voelt, het valt over je heen en je wil erover praten maar niemand om te luisteren.

Contacteer me en vertel me over je reis.
Hoe kan ik mijn whatsapp hier doorgeven ??

St
02-02-2024

Jouw reactie:



Depresie. Burn-out of angst pieker stoornis (Verhaal 488)

Depresie. Burn-out of angst pieker stoornis
Mijn verhaal ergens maar beginnen. Vermoeidheid uitgeput,en totaal op .slapen,slapen en nog eens slapen. Want dan gaan er geen gedachten door mijn hoofd. Of zijn het stemmen. Heb geen ide ik blijf maar bezig in mijn hoofd,het is een wir war van gedachten. Je staat er mee op en gaat er mee naar bed. Het constant met je gedachten bezig zijn.onder tussen esitalopram gekregen ggz .zij houden het op een depressie .Maar ik heb hier mijn grote twijfels aan . Ik ben zo dood op van vermoeidheid,dat ik niet meer kan functioneren in mijn dagelijkse leven. Of beter gezegd ik ben zo moe, dat ik worstel met zelf dooding en er maar een einde aan te maken. Op veel begrip hoef ik niet te wachten. De mensen om je heen begrijpen er maar niks van. Bij het opstaan in de morgen,duurt het een halve dag eer ik al wat van de dag mee krijg. De wereld om me heen lijk wel een grote bubbel. Een waas een film, die zo aan je voorbij gaat , waar in ik niks mee krijg. Voel me gevangenen in mijn eigen gepieker en gadachten. Alleen als ik dizapam neem wil ik een beetje slapen. Dus ook een grote ramp bij te veel er van slikken. Op het moment ik op sta ,val ik naar een uurtje weer in een diepe slaap. Ik kan mij ook niet meer consenteren. Ben zeer vergeetachtig tot aan de angst toe ik niet meer alleen durf te blijven. Bang mijn gedachten de overhand krijgen en ik me of zelf wat aan doe. Of mijn klachten nog erger worden .
Hier even een opsomming van mijn klachten hopelijk voor iemand herkenbaar
Uitgeput kapot moe
Gejaagd
Opgefokt gevoel
Agressie
Geen omgevings besef
Verwardheid
Piekeren deze gaan ook mee bij evt aflijding
Ik wil nog zo graag verder leven maar hier door zak je echt de moet in de schoenen. Ik ben mijn overleving.s fase al voor bij .wie o wie herkend dit. Willen jullie aub reageren. Ook eventueel mensen die wat dit betreft op zoek zijn voor evt persoonlijk contact. Sterkte aan jullie allemaal 😴


Anoniem
05-12-2023
laatste reactie: 31-01-2024

5
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi ik herken heel veel een van jou klachten. Zou graag persoonlijk contact willen ook omdat ik mij heel eenzaam voel

Anoniem
12-12-2023
Reactie:
Hallo heb je wat meer informatie over je klachten mvg anoniem

Anoniem
17-12-2023
Reactie:
Heftig verhaal en heel herkenbaar. Vooral het piekeren/malen en doodmoe zijn. Ik ben zelf gediagnostiseerd met een gegeneraliseerde angststoornis en wat jij omschrijft lijkt daar erg op. Ik ben uiteraard geen dokter of specialist maar ik zou mij als ik jou was laten onderzoeken door een arts. Heb je weleens gekeken bij de kenmerken van zo’n stoornis? En zo ja, herken jij je hier dan in? Blijf a.u.b. niet lopen met deze klachten.

Anoniem
29-12-2023
Reactie:
Je bent niet de enige, dat is misschien al fijn om te weten. Het is voor mensen die hier niet mee worstelen soms moeilijk te begrijpen. Misschien kun je erover praten met een psycholoog waarbij je je goed voelt. Ook kun je geholpen worden met de dagindeling en leren omgaan met de energie die je nu hebt -en/of opbouwen. Daarnaast kun je onder professionele begeleiding werken aan slaapproblematiek om beter te leren slapen, zo is "slaaphygiëne" bv al heel belangrijk en je slaapplek weer kunnen zien als iets positiefs ipv ertegenop zien. Erg belangrijk, want je zult gemerkt hebben dat je nog véél minderhappy (en energiek) bent als je slecht slaapt! De esitalopram zou ik zeker bespreken, dit werkt niet (meer) voor jou. Tegenwoordig zijn er zelfs nieuwere middelen op de markt, als meerdere antidepressiva niet aanslaan. De symptomen lijken wel op een depressie (of ander genoemds) : dit kan meer doen dan je denkt. Probeer leuke en ontspannende dingen te doen / afleiding / enigszins ritme in je dag te krijgen/ veel mensen wandelen bv om het hoofd te legen en luisteren muziek.

Hou vol en laat anderen (oa professionals) meedenken-/helpen. En vergeet niet: babystapjes. Niet te streng voor jezelf. Je bent het waard! Sterkte!

Darkness
02-01-2024
Reactie:
Hallo bedankt voor jullie reacties. Dat geeft weer een beetje moet. Mogen er mensen zijn die graag contact willen. Graag aangeven hoe dat te doen. Maar nogmaals zeer bedankt voor jullie reacties en sterkte voor iedereen met het zelfde probleem hier op dit forum mvg anoniem

Anoniem
24-01-2024
Reactie:
Ik herken het ook. Ik kom in die wervelstormen van piekeren, gedachte over iets, daarna wordt het steeds dieper en er komt steeds meer oud zeer dan ook naar boven en zo word het 1 chaotische negatieve spiraal waar ik dan ook echt niet meer uit kom.,ik vind het echt obsest hoe hardnekkig het kan zijn. Ik heb in een slechte periode van angst en dus een doorgedraaid overprikkeld moe van het denken, hersens die je het liefst even naast je neer legt op de tafel …heb ik Aktiprol geslikt. Het is een antipsychoticum maar maakt het echt wat rustiger en zelfs soms ervaar je dan een chill hoofd dat rustig is en helder na kan denken.

Melaniexxx
27-01-2024
Reactie:
Sterkte ben zelf ook overspannen

Ik heb.e terug getrokken en heel herkenbaar
29-01-2024
Reactie:
Hallo melanie even een berichtje van anoniempje die dit geplaatst heeft. Ik moet zeggen je beschrijft het idd heel goed. eigenlijk zo als het is .soms denk ik waarom begrijp niemand het nu.van hulp verleners naar hulp verleners maar ....helaas. op zijn tijd is het niet meer vol te houden. En op iemand die je een beetje begrijp hoef je niet te rekenen. Wat doe je er zelf aan om aan je verwarde hoofd gedachten tot rust te komen of te krijgen? Ik moet wel zeggen zeer bedankt voor je inzicht en berichtje. Hoor graag je reactie xx anoniempje

Anoniem
31-01-2024

Jouw reactie:



Bang om gek te worden (Verhaal 521)

Momenteel zit ik in een periode waarin ik bang ben gek te worden. Bij elke handeling die ik doe denk ik weet ik wel wat ik doe? terwijl ik doe het gewoon en weet het ook. Zo had ik zojuist een tijd van 11;30 ik weet heel goed dit is half 12 is maar op de 1 of andere manier vertrouw ik mezelf niet. Ik ben bang dat ik gek wordt en niet meer weet wat ik moet doen.

Wie heeft dit ook?

P.
31-01-2024
laatste reactie: 31-01-2024

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi P.

Ik heb een burnout met angst en herken dit zeker. Dit komt omdat wij gewoon veel te veel nadenken van snap ik het wel enz. enz. Dit is een periode waar je vanzelf wel weer uitkomt. Probeer er niet te veel aan te denken.

Veel sterkte!

Anoniem
31-01-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



anoniem (Verhaal 519)

Hoi allemaal,

Ik hoop dat jullie even de tijd kunnen nemen om naar mijn verhaal te luisteren. Mijn klachten begonnen tijdens mijn verblijf in Italië. Ik kreeg plotseling een paniekaanval in de auto, en sindsdien lijd ik dagelijks aan derealisatie en enge gedachten. De derealisatie zorgt ervoor dat ik last heb van ongewenste gedachten, waarbij ik soms het gevoel heb dat ik alles kan doen omdat het toch slechts een droom is. Het is moeilijk om deze gedachten onder controle te houden, en ik wil echt niet alles denken of doen wat in me opkomt.

Heeft iemand hier ervaring mee en kunnen jullie me alsjeblieft tips geven om hiermee om te gaan? Het is echt een uitdaging, en ik ben op zoek naar manieren om de controle terug te krijgen over mijn gedachten en angsten. Alle hulp en advies zijn welkom.


Anoniem
23-01-2024
laatste reactie: 28-01-2024

1
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi,

Ik zit in hetzelfde schuitje. Ook flinke derealisatie klachten het gevoel of je niet echt leeft. Het is vreselijk. Ook ik heb die paniekaanval in de auto gehad en dat is niet grappig. Met hulp van de psycholoog kan ik er iets beter mee omgaan. De tip is accepteer het. Zie het als iets goeds van je lichaam je lichaam doet dit om je te beschermen tegen verdere schade. Probeer er niet teveel doorheen te gaan. Doe 1 ding en pak je rust weer. Ik weet hoe lastig het is want mij lukt het ook lang niet altijd. Maar door dit toe te passen kan ik alweer kleine stukjes autorijden ondanks de derealisatie.

Anon
24-01-2024
Reactie:
beste,
heel erg bedankt voor je antwoord, en gerustellend dat ik niet de enigste ben. Heb wel nog een klein vraagje voor je, had je hierbij ook last van instrituve gedachtes?

Alvast bedankt,

anoniem
24-01-2024
Reactie:
Enorm herkenbaar, ook in combinatie met intrusies. De oplossing is zien hoe het werkelijk is. Het zijn maar bedachte gedachten die je moet laten zijn voor wat ze zijn. Je moet ze niet onder controle houden. Dit heeft bij mij voor derealisatie goed gewerkt. Als het er is denk ik het zal wel, dan is het maar zo. Ik heb nog wel veel last van de intrusies en bedachte angsten zoals bang voor blauwe strakke lucht.


Groetjes!

Peter
28-01-2024

Jouw reactie:



Angst (Verhaal 520)

Op 27 jarige leeftijd stond ik ineens thuis door kraakbeen problemen in de knie ik zat alle dagen tussen 4 muren kreeg depressie en angst!zodanig erg dat ik nergens meer durfde te gaan😥dan heb ik een oplossing gezocht ik doe al 5 jaar vrijwilligerswerk met super lieve mensen om me heen❤️ma sinds een paar weken gaat het weer mis er is vanalles gebeurd en word weer alle dagen wakker zweten,droge mond weinig eten bij verandering komt het terug!heb weer hulp ingeschakeld want angst is verschrikkelijk is er iemand die daar ervaring mee geeft?zou graag hebben dat ik het niet meer krijg 😥

Hallo,ik ben Cindy 44jaar
28-01-2024

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Bang (Verhaal 518)

Ik ben zo ontzettend bang en onrustig de laatste weken.. volg continu het nieuws.. bang voor oorlog en nu vooral er wordt gezegt voorbereid zijn en dat ze de grootste training hebben..

Anoniem
22-01-2024
laatste reactie: 25-01-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik heb exact dezelfde angst, soms zo erg dat ik snachts gillend wakker wordt omdat ik nachtmerries hierover hebt. Wat mij persoonlijk heel erg veel helpt is praten met mijn vriend, dit is een realistische man.

We kunnen niet uitsluiten dat het niet gebeurd, al sinds de mensheid bestaat is er oorlog, dit zal altijd zo blijven, nu omdat het zovaak in het nieuws is en je dit in overdaat ziet wordt je er continue aan herinnert + het is allemaal redelijk in de buurt.

Probeer het eens een week zonder nieuws, zelf heb ik dit ook gedaan en echt het werkt, de eerste dagen is het afkikken, daarna vergeet je het, zapp je tv om als het uitgezonden wordt, leef in het hier en nu, wij kunnen ons heel erg druk maken maar daardoor staan onze levens eigenlijk stil omdat we in een overlevingsmodus gaan staan die tot op heden nog niet nodig is.

Uiteraard is het altijd goed je voor te bereiden, op wat voor crisis dan ook, Nederland heeft ook een elektrischiteits tekort, aangezien alles tegenwoordig draait op elektriciteit is het belangrijk producten in een huis te hebben zoals bv. Een campinggasstel, zo kan je altijd koken, kaarsen en eten wat lang houdbaar is.

Bang2
22-01-2024
Reactie:
Ik ben ook verschrikkelijk bang, vooral voor de toekomst van mijn kinderen.

ik ga zelf ook eens proberen geen nieuws meer te volgen, in de hoop dat het mij helpt.

An
25-01-2024

Jouw reactie:



Depersonalisatie (Verhaal 516)

Hi!

Na een hyperventilatie aanval/paniek aanval heb ik extreme angsten gekregen. Psychose, gek worden. Ik voelde me zoo vreemd en vaag. Mega veel klachten..

Ik heb hierdoor last van depersonalisatie, derealisatie..
Herkent iemand zich hierin ?
Ik slik ookal medicatie, maat dat doet ook ‘niks’ of maakt het erger.. ik raak zo hopeloos hiervan..

Josee
22-01-2024
laatste reactie: 25-01-2024

3
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Josee,

Ontzettend herkenbaar! Ik heb het ook gekregen als gevolg van een paniekaanval. Momenteel ben ik gediagnoseerd met een angstoornis. Ook ik heb regelmatig en soms dagenlang die derealisatie/personalisatie. Het lijkt gewoon alsof je er niet ben of niet bestaat dat je ergens zweeft in een droom. Heb jij dan ook zo'n raar gevoel in je hoofd? beetje wazig ofzo. Ook ik heb nog een tal van lichamelijke klachten. Dit hoort erbij. Ik loop inmiddels bij een psycholoog en dit is iets waar we doorheen moeten. Ik heb zelfs een poosje geen auto meer gereden door de derealisatie/personalisatie. Nu kan ik er op sommige momenten iets beter mee om gaan. Met momenten wordt ik er ook nog heel angstig van en heb ik ook het idee gek te worden, of allerlei ziektes te hebben. Kortom je bent absoluut niet de enigste. Ik hoop dat dit je wat helpt. Heel veel sterke!

Lieke
22-01-2024
Reactie:
Ik heb het al 1.5 jaar.. word er zo gek van! Snap niet wat ik verkeerd doe..ik werk aan mezelf, nergens bang voor.. maja..

Josee
22-01-2024
Reactie:
Waarschijnlijk ben je zolang doorgegaan terwijl je lichaam en hoofd te moe waren. Ze zeggen dat je dubbel zoveel tijd nodig heb om van je klachten af te komen. Mijn psycholoog zei dat het eigenlijk een mooi ding is van je brein. De derealisatie/personalisatie is een bescherming van je hoofd om verder schade te voorkomen. Probeer is te denken oke ik heb het maar er gebeurd niks. Ik weet hoe moeilijk het is mij lukt het ook lang niet altijd, maar als je dit lang volhoudt schijnt het vanzelf minder te worden.

Lieke
23-01-2024
Reactie:
Hallo Lieke en Josee

Ik heb er ook onwijs last van, vind het ook heel frustrerend. Nu al 3,5 jaar..
Ik heb ook wel medicijnen geslikt tussendoor, maar ben hier wel mee gestopt. Nu wel het gevoel sterk genoeg te zijn om het aan te kunnen hoe naar ook.
Helaas kan ik er de vinger niet op leggen waarom ik er zoveel last van heb. Heb ook allerlei rare gedachten waar ik vroeger nooit aandacht aan zou hebben besteed maar nu niet weg te denken zijn en me angstig maken.
Het is iets raars met mijn bewustzijn, ervaren jullie dat ook zo?
Ik hoop ook op tips!

Groetjes Lotte

Lotte
24-01-2024
Reactie:
Hallo Lieke en Josee,

Helaas super herkenbaar voor mij, nu al 3,5 jaar..
Ook het gevoel helemaal de controle kwijt te raken door ik denk de derealisatie. Want niks klopt meer voor mijn gevoel en ik heb dan ook vaak geen idee wat ik hier doe zegmaar. Ben dan ook bang ook psychotisch te worden.
Ik slik geen medicijnen meer.. Werd er wel iets rustiger van maar uiteindelijk lost het niks op bij mij.
Het is voor mijn gevoel altijd aanwezig maar het komt in vlagen.
Ik weet ook niet wat ik verkeerd doe, ik ga naar een pri therapeut. En lees er ook veel over om het goed te begrijpen.
Heeeel frustrerend.
Ik hoop ook op tips!

Anoniem
24-01-2024
Reactie:
Hallo Lieke en Josee,

Helaas super herkenbaar voor mij, nu al 3,5 jaar..
Ook het gevoel helemaal de controle kwijt te raken door ik denk de derealisatie. Want niks klopt meer voor mijn gevoel en ik heb dan ook vaak geen idee wat ik hier doe zegmaar. Ben dan ook bang ook psychotisch te worden.
Ik slik geen medicijnen meer.. Werd er wel iets rustiger van maar uiteindelijk lost het niks op bij mij.
Het is voor mijn gevoel altijd aanwezig maar het komt in vlagen.
Ik weet ook niet wat ik verkeerd doe, ik ga naar een pri therapeut. En lees er ook veel over om het goed te begrijpen.
Heeeel frustrerend.
Ik hoop ook op tips!

Anoniem
24-01-2024
Reactie:
Hoi Anoniem,

Vervelend hé ik herken mezelf ik je verhaal. Gisteren lag ik bijvoorbeeld op bed ik moest ik daarna even wat pakken in de douche. Ik had het gevoel dat ik zweefde en gewoon niet was maar wel liep zo raar!
Mijn tip:
- Accepteer het en denk er gebeurd niets (vind ik ook nog moeilijk hoor)
- Als je moe bent stop en neem rust
- Als je moet huilen huil dan dat zorg soms dat er veel spanning van je af valt en dat kan helpen op de derealisatie te verminderen.

Lieke
25-01-2024
Reactie:
Hallo Lieke en Josee,

Helaas super herkenbaar voor mij, nu al 3,5 jaar..
Ook het gevoel helemaal de controle kwijt te raken door ik denk de derealisatie. Want niks klopt meer voor mijn gevoel en ik heb dan ook vaak geen idee wat ik hier doe zegmaar. Ben dan ook bang ook psychotisch te worden.
Ik slik geen medicijnen meer.. Werd er wel iets rustiger van maar uiteindelijk lost het niks op bij mij.
Het is voor mijn gevoel altijd aanwezig maar het komt in vlagen.
Ik weet ook niet wat ik verkeerd doe, ik ga naar een pri therapeut. En lees er ook veel over om het goed te begrijpen.
Heeeel frustrerend.
Ik hoop ook op tips!

Anoniem
25-01-2024

Jouw reactie:



Ik moet hier weg (Verhaal 502)

Ik ben 77 jaar en woon sinds 14 jaar samen we hadden daarvoor 14 jaar een LAT relatie,, maar erg vaak ruzie.
Waarin hij mij erg lelijke eigenschappen toedichte, waardoor ik nog meer van streek raakte. Daarna was hij weer de vriendelijkheid zelf. En dat herhaald zich steeds sneller achter elkaar.
Ik moet hier weg. ik heb 12 jaar ingeschreven gestaan om een huis te krijgen en dat is nu gelukt. En nu raak ik in paniek, ik kan niet blijven maar ik ben angstig en ik weet dat ik uit deze relatie moet stappen. Maar ik ben in paniek

Ineke
01-01-2024
laatste reactie: 22-01-2024

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
I hope it all works out for you.
Im often in the same situation

Linda
06-01-2024
Reactie:
Ik denk dat u met een narcist te maken heeft Google het maar eens wel weg gaan hoor

Wil
22-01-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Al weken thuis met pijn in mijn dijbeen (Verhaal 493)

Ik ben al weken thuis met pijn in mijn dijbeen Omdat ik niet veel loop kan ik soms dagen niet naar het toilet Maar bv vanmorgen na een glas warm water te hebben gedronken Moest ik eindelijk naar de wc Maar misschien omdat ik 6 jaar geleden Darmkanker heb gehad En.al 2 keer schoon te zijn verklaart Ben ik nog altijd bang Dus toen ik naar het toilet moest Ging ik.trillen en dacht dat ik flauw zou vallen Misschien omdat ik een klein beetje schoon bloed zag Maar mijn dochter dat komt door het persen .Maar ik ben zo gauw bang .Ik schaam.me er wel eens voor dat ik iets van Hypochonder ben Ik ben echt vaak bang als ik iets voel. Ik vraag me af of iemand die dit leest daar ook last van heeft bvd Maria

Maria
21-12-2023
laatste reactie: 20-01-2024

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ga het liefst even naar de dokter om te laten checken. Dat geeft waarschijnlijk geruststelling.

Issu
20-01-2024

Jouw reactie:



Dwanggedachte en/of gevoel dat ik m’n relatie moet beëindigen (Verhaal 474)

Ik worstel al jaren met een dwanggedachte en/of gevoel dat ik m’n relatie moet beëindigen en ben hier open over naar mijn vriendin. Er is bij mij een aantal jaar geleden een angststoornis geconstateerd, maar nog steeds blijf ik die gedachte houden gedurende de dag. Ik heb EFT geprobeerd en zit momenteel aan de Citalopram en zit bij een psycholoog. Ik heb nergens iets om over te klagen, maar ik heb het gevoel dat achter deze ellende nog veel meer zit, waar ik gewoon totaal niet bij kom. Ook niet na gesprekken met naasten.

Anoniem
06-10-2023
laatste reactie: 19-01-2024

4
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi anoniem, ik lees je verhaal nu en zit met mijn vriend in een soortgelijke situatie. Kun je vertellen hoe het nu gaat? Lijkt me ook heel moeilijk voor je

Ook anoniem
03-12-2023
Reactie:
Dit lijkt op ocd mbt je relatie. Heb jij ook andere dwanggedachtes? Ik ben absoluut geen dokter of specialist, dat wil ik er wel even bijzeggen. Heb wel heel veel gelezen over dit soort klachten, vandaar mijn opmerking.

Anoniem
30-12-2023
Reactie:
Ik denk dat jij het spirituele pad om moet. Er zit iets in jou onderbewuste wat dit triggerd.

M
17-01-2024
Reactie:
Het gaat iets beter met me, maar nog steeds heb ik er enorm veel last van. Concentratie problemen en nergens anders aan kunnen denken en voelen. Andere dwanggedachtes had ik vroeger wel maar die zijn als het ware naar de achtergrond gezakt. Op dit heb ik totaal geen grip en het gevoel dat het dan ook niet goed zit. Anoniem, je verteld dat je hier ook last van hebt, zou jij van jou iets meer kunnen vertellen?

Anoniem
19-01-2024

Jouw reactie:



Maria (Verhaal 514)

IK word helemaal naar van dingen in mijn lichaam Ik heb nu 3 maanden pijn in mijn rechterdijbeen Injecties gehad nog steeds niet weg Kom niet op straat door pijn met lopen Maar nu krijg ik ook een naar gevoel in mijn linker boezem Ik merk dat ik zo'n angst heb Ik kan alleen maar huilen Ik wil.weer alles graag doen maar door de angst om die pijn in mijn been gaat het niet Ik moet wachten tot het eind van de maand dan moet ik naar de pijnpoli Maar daarvoor ga ik nog met mijn dochter die brengt me in de auto naar een Fyschiotherapie die een echo gaat maken Maar die pijn in mijn been dat weet ik dat het me hindert Maar nu dat nare soort iritante gevoel in mijn boezem dan word ik zo bang Misschien is het gewoon een spier Ik heb namelijk.een rollator te leen van mijn buurvrouw Daar steun ik op maar voel het ooki n mijn armen

Anoniem
18-01-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Ik heb heel veel last van de rare wereld (Verhaal 498)

Paniekstoornis/burnout/ derealisatie

Ik heb heel veel last van de rare wereld. Ik wort ontzettend rot wakker. Geen zin en moed om de dag door te komen. Veel hoofdpijn en de wereld ziet er gewoon raar en eng uit. Gaat dit ooit nog goedkomen?

Pim
28-12-2023
laatste reactie: 17-01-2024

5
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel herkenbaar ik sta ook elke dag op met hoe ga ik dit nu weer doorkomen.

Anoniem
09-01-2024
Reactie:
Ik word ook al een tijdje 's morgens wakker met een somber gevoel. Moeite met de dag opstarten. Niet raar, want er zijn de laatste jaren veel ingrijpende dingen gebeurd in mijn leven. Wat bij mij helpt is om een zo goed als mogelijk dag en nachtritme aan te houden. Ontdek bezigheden die je graag doet/ een goede dagbesteding. Je kunt bv. ook eens onderzoeken waar je stress vandaan komt, kijken of je hier zelf veranderingen in aan kan brengen.

Jeanne
17-01-2024

Jouw reactie:



Na enkele redelijke weken opnieuw een dip (Verhaal 495)

Ik heb sinds augustus last van een pieker/angst stoornis. Na enkele paniekaanvallen en checken bij de cardioloog blijkt alles goed dus het was paniek. Na enkele redelijke weken opnieuw een dip. De wereld voelt raar, alles is eng, alles voelt nep, net ging ik buiten een stukje lopen en de wereld was al raar. Ineens kreeg ik een benauwd gevoel druk op m'n borst duizelig alsof ik flauw viel. Ik riep tegen degene met wie ik was ik wil nu naar huis. Toen rustig maar op m'n reserve teruggelopen ik dacht echt dat ik dood ging. Ben ook constant bang dat ik bijvoorbeeld iets aan m'n hart of hersenen heb. Heb zoveel lichamelijke klachten vreselijk.
- rare wereld (derealisatie)
- voel mezelf nep
- wereld is eng
- tintelend raar gevoel in hoofd
- duizelig
- slappe benen
- zware ogen
- extreem moe
- gevoel dood te gaan of gek te worden
- bang voor ernstige ziektes
- hartkloppingen
- benauwd
- autorijden is lastig of lukt niet
- niet kunnen genieten ergens niet doorheen zien.
- niet kunnen slapen maar wel moe zijn

Wie herkent zich hierin?

Lieze
25-12-2023
laatste reactie: 17-01-2024

5
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi lieze,

Dit voelt inderdaad ontzettend rot. Ik heb hier helaas al 1 jaar mee te kampen. Wel langere betere momenten maar zoals je beschrijft het is vreselijk om mee te maken. Maar je staat niet alleen!

Ano
26-12-2023
Reactie:
Wow wat zijn er veel mensen die hetzelfde voelen als ik. De rare enge wereld en het vervreemd zijn van jezelf jaagt bij mij ontzettende angsten op negativiteit. Ik ben bang dat het nooit meer goed komt. Hoor graag hoe andere hiermee om.gaan

Pim
28-12-2023
Reactie:
Dit herken ik ook, Die derealisatie is vreselijk! Momenteel zit ik in een periode met duizeligheid en hoofdpijn en hypochondrie. Waar zal ik de volgende periode weer last van hebben? Drama we zijn hier nog wel even zoet mee vrees ik.

Ani
09-01-2024
Reactie:
Ik herken een aantal klachten. Mssn dat je niet voldoende in contact staat met jezelf/je lichaam. Zelf heb ik er voor gekozen om een cursus mindfulness te volgen. Met veel oefeneningen doen merk ik een duidelijk verschil/verlichting in mijn klachten.

Jeanne
17-01-2024

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Bang voor oorlog met Rusland (Verhaal 501)

Ik heb een foto gezien dat ze waarshuwen voor oorlog met Rusland ik ben bang. Bang dat ik familie en dierbaren kwijt ga raken

Lise
31-12-2023
laatste reactie: 17-01-2024

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Lieverd, stop alsjeblieft met dit soort dingen te lezen. Het nieuws is 1 grote bangmakerij. Leef met de dag en geniet 🥰

M
17-01-2024

Jouw reactie:



Ik heb een trauma bevalling gehad (Verhaal 508)

Ik heb mijn mama onlangs plotseling verloren toen ik hoogzwanger was. Een maand later ben ik bevallen. Ik heb een trauma bevalling gehad. Net toen mijn water brak, kreeg ik een paniekaanval. Ik kreeg geen lucht en dacht dat ik doodging, ik werd misselijk en begon te braken en ik bibberde heel erg. Net erna ben ik dan bevallen en de placenta ging er maar moeilijk uit. Ik ben dan heel veel bloed verloren waardoor ik meteen naar de operatiekamer moest. Toen ik terug wakker werd, vertelden ze me dat ik veel geluk heb gehad. 2 maanden later kreeg ik een erge paniekaanval op het moment dat ik ging slapen. Sindsdien ben ik bang om te gaan slapen. Ik heb veel angstaanvallen, en dit vanaf het donker begint te worden. Ik slaap zo goed als niet. Ik pieker teveel, heb doodsangsten. Ik ben zo wanhopig dat ik antidepressiva wil proberen, maar ben bang dat ik eraan verslaafd geraak. Herkent iemand zich hierin?

F
10-01-2024
laatste reactie: 17-01-2024

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi lieverd. Wat ik hier lees is dat je getraumatiseerd bent en herbelevingen hebt. Ik zou sowieso contact zoeken voor goede hulp. Een fijne therapeut die ook lichaamsgericht werkt en emdr of een andere trauma techniek kent.
Daarnaast is anti depressiva niet de oplossing, je bent niet depressief maar hebt veel stress volle dingen meegemaakt. Jou stress systeem is geactiveerd. Je zou je huisarts kunnen vragen om slaapmedicatie, al is het maar voor een tijdje. Wil je liever iets natuurlijks, kijk dan eens voor cbd olie.
Maar het is duidelijk dat je hulp moet zoeken!

Me
17-01-2024

Jouw reactie:



Fikse druk om mijn ogen (Verhaal 507)


Als ik iets inspannend heb gedaan. denk hierbij aan autorijden, puzzelen, werken achter de computer enz. Heb ik daarna fikse druk om mijn ogen en op mijn hoofd, hoofdpijn, en de wereld voelt niet helemaal zoals het voelde voor mijn burnout. Heb het idee dat als ik veel doet/ spannende dingen doe (autorijden ben ik sinds kort weer langzaam aan het opbouwen) ik meer last hiervan heb. Ook hele slappe benen. Wie herkent dit?

Bri
10-01-2024
laatste reactie: 15-01-2024

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja dat heb ik ook. Alsof je hoofd zeg ik ben moe nu is het klaar.

Lieke
15-01-2024

Jouw reactie:



Angst voor geluid en slecht slapen (Verhaal 512)

Hi,
Naast dat angst in de familie zit, heb ik zelf enkele traumatische gebeurtenissen meegemaakt. Door middel van antidepressiva en jarenlange therapie ben ik vrij stabiel het laatste jaar. Tot deze week. Na het starten van een nieuwe baan en geluidsoverlast bij de buren waardoor ik amper een uur heb geslapen, schoot ik vol in mn angst en kwam paniekaanval na paniekaanval tevoorschijn. Ik heb het gevoel dat ik heb gefaald. Ik zag het namelijk helemaal niet aankomen.

Ik merk dat ik het lastig vind om te accepteren dat ik zo nu en dan een terugval zal hebben, hoe hard ik ook aan mn angst werk. Herkennen meer mensen dit?

Ans
15-01-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Tips tegen angststoornissen (Verhaal 511)

Beste mensen,

Mijn verhaal zal ik jullie besparen, maar gezonde voeding, de juiste beweging en rust (mediteren, goed slapen bijv.) Helpt al heel erg tegen dit soort stoornissen.

Alcohol, roken, stilzitten en ongezond eten maken het erger. Dit komt doordat darmbacteriën eigenlijk alle invloed hebben op je gemoedstoestand.

Mijn tips WEL DOEN: Beweeg (wandel, cardio en krachttraining), eet gezond (veel vezels en gefermenteerde voeding), mediteer en slaap goed en neem probiotica supplementen.

NIET DOEN: Meer dan 2 glazen alcohol als je alcohol drink, roken, drugs, ongezond eten (bewerkte voeding) en veel stilzitten.

Sinds ik veel minder alcohol drink en gezond leef heb ik minder vaak last van angst en paniek en als ik het heb is het minder heftig. Doe er je voordeel mee.

Mauro
15-01-2024

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Paniek en ruimtes (Verhaal 509)

Paniek en ruimtes

Momenteel loop ik met een burnout/angstoornis. Hierdoor heb ik paniekaanvallen en derealisatie. Is het normaal dat je in de ruimtes waar je ooit een paniekaanval heb gehad dit gevoel constant weer krijg. Ik heb dat dus. Zodra ik die ruimte binnen loopt krijg is slappe benen en voelt en ziet de wereld er raar uit en krijg ik het idee flauw te vallen. Zodra ik dan uit die ruimte ben verdwijnt dat gevoel en blijven nog wel lichamelijke klachten maar de angst is dan weg.
Zijn er mensen die dat herkennen?

Ano
11-01-2024
laatste reactie: 11-01-2024

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Jep exact dat. Ik kan hier ook nog totaal niet mee omgaan. Heeft iemand tips?

Lieke
11-01-2024

Jouw reactie:



Van kinds af aan ben ik al anders (Verhaal 506)

Ik snap het echt niet! Van kinds af aan ben ik al anders. En ik heb een vreselijke jeugd gehad. Toen heb ik mijn ex leren kennen en ging het een tijdje goed al zat ik al wel aan de anti depressiva. Al jaren loop ik bij het ggz. Er zijn diverse diagnoses gesteld. In mijn jaren heb ik een eet verslaving, daarna een drugs verslaving, toen een alcohol verslaving, en als laatst een medicatie verslaving. Nu ben/was ik aan het afkicken van de medicatie en dat ging heel goed. Tot een paar weken geleden. Ik moest ook gedwongen wegens geen financiële middelen stoppen met roken. Dat ging ook makkelijk. Maar toen ik twee dagen gestopt was is er iets gebeurd, wat weet ik niet.. maar daarop volgde blinde paniek, eerst kreeg ik een aanval van hyperventilatie waardoor ik helemaal verstard op de bank lag, gelukkig had ik mijn vriendin geappt dat het niet goed ging. Achteraf denk ik dat het een epileptische aanval is geweest. Toen liep mijn kelder vol water en ik was in paniek, ik heb overal naar toe gebeld en kreeg geen hulp. Ondertussen belde ik de crisis dienst plat., gevraagd om opname, of dat ze me wilden plat spuiten maar nee ik moest er door zeiden ze. Toen heb ik zelf het heft in handen genomen en veel pammetjes genomen. En ik blijf maar te horen krijgen dat ik verdoving wil. Aan de ene kant hebben ze gelijk. Want ik kan niet met emoties omgaan. En ik moet eerst van al mijn dempers af zijn voor ik therapie krijg. Afgelopen weekend liep de spanning weer hoog op. Weer veel gebeld en uiteindelijk zelf maar besloten dat ik toch medicatie neem. Ik rook ook al een tijdje weer. Tijdens dit alles heb ik continue aanvallen die in wat ik gelezen heb echt epileptisch zijn. En ik heb de overtuiging dat ik dood ga. Ik weet ineens heel duidelijk dat ik gelijk heb. Er is een andere ziekte beeld en ik heb niet de juiste medicatie. En alle puzzelstukjes vallen in elkaar. Het is of ik in een trance ben, helderziend. Alles klopt. Alles word bevestigd. Ik ben zo in de war. Want niemand geloofd het. En ik voel ook berusting want dit is eerder gebeurd en zodra ik heen gegaan ben krijg ik mijn gelijk. Dus ik ben echt in doodsangst, niet suïcidaal., en ik ben radeloos… ik weet het zeker en toch is er twijfel.. wat moet ik doen?

Linda
09-01-2024
laatste reactie: 10-01-2024

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi,

Ik denk echt dat dit geen epilepsie is maar paniekaanvallen. KLink ontzetten bekend. Als het echt epilepsie is geweest herinner je het jezelf niet en val je volledig weg, dat had je zo te lezen niet. Dit klink echt als paniek.

Anoniem
10-01-2024

Jouw reactie:



Duizelig, moe, hoofdpijn en zware ogen (Verhaal 503)

Duizelig, moe, hoofdpijn en zware ogen.

Sinds enkele maanden last van burnout/angst/piekerstoornis.
Hierbij ontzettend veel klachten.
- Drukkende pijn op ogen.
- hoofdpijn
- Duizelig
- Moe
- Pijntjes door hele lichaam
- Koud
- Gevoel of je hoofd ontploft
- Bang voor allerlei ziektes
- Depri periodes
- Angstig

Wie herkent dit?

Hannek.
03-01-2024
laatste reactie: 09-01-2024

4
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken al je klachten! Bij mij wisselen de klachten zich af in periodes. Dan last van het 1 is dat over dan weer het ander.

Annerie
04-01-2024
Reactie:
Ik heb precies het zelfde. En ook die extreme klachten.heb het nu sinds anderhalf jaar. Heb de hele dag angst

Brigitte
09-01-2024

Jouw reactie:



Hyperventilatie? (Verhaal 492)

Hyperventilatie?

Ik heb in 2021 een tijdje best veel last gehad van hyperventilatie en in de zomer van 2021 begon ik me ook raar te voelen en was ik heel bang. Uiteindelijk was het bange gevoel weggegaan en deed ik weer gewoon mijn dingen zoals vroeger. Maar nu was er iets heftigs met een familielid gebeurt en nu voel ik me weer gek, ik weet niet of dit derealisatie is of iets anders maar heeft iemand tips?

A
19-12-2023
laatste reactie: 04-01-2024

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Het is normaal dat je een fysieke en/of mentale reactie krijgt na een heftige gebeurtenis. Je lichaam zoekt ahw een manier om er mee om te gaan. Mijn advies zou zijn: geef jezelf hiervoor de tijd, en praat met iemand waar je je veilig bij voelt. Zelf heb ik in zo'n situatie baat bij mindfull oefeningen, zoals bv. de bodyscan of bergmeditatie.

Jeanne
04-01-2024

Jouw reactie:



Hevige misselijkheid door angst (Verhaal 505)

In 2018 iets traumatisch meegemaakt rondom eten (hele dagen misselijk, overgeven, amper kunnen eten).
Van 2018-2020 veel last van gehad, het werd steeds wel iets beter.
2021 HG zwangerschap dus opnieuw veel overgeven, misselijk zijn en amper kunnen eten.
2022 een heftige gebeurtenis in januari, snel medicatie voor gekregen (olanzapine, angstremmer) waardoor het van feb-nov heel goed ging.

Nu vanaf 30/11 al ziek en steeds zieker. Eerst corona, toen een week ging het beter. Toen kreeg ik griep en keelontsteking. En ik was medicatie aan het afbouwen, die weer opgebouwd maar nu lijkt het niet meer te werken.

Herkent iemand zich in het volgende? Ik ben zo wanhopig en ken niemand die het heeft.
Alles qua eten is een enorme opgave. Ik eet af en toe een paar happen van iets met moeite, alles maakt me misselijk. Niet eten, wel eten, eten ruiken, eten smaakt heel heftig of heel vies en neutraal. Psycholoog heeft weleens genoemd dat alles in zo'n situatie overalert in mij is. Enorm vervelend, ik ben er depressief door. Sta machteloos, zie het nooit meer goedkomen. Ben al 4kg afgevallen in de afgelopen 5 weken. Enorme spanning al bij het opstaan, zo moedeloos word ik ervan.

Al verschillende onderzoeken gehad bij de huisarts, veel therapieën gevolgd. En ook echt wel geholpen (het ging in 2022 bijna het hele jaar goed). Maar nu zo'n erge terugval, nog nooit zo ernstig gehad. Ik schrik ervan. Ben bang om dood te gaan door ondervoeding. Of dat het nooit meer goedkomt en me altijd zo te blijven voelen. Vreselijk.

Ik hoop zo dat iemand het herkent. En wellicht tips heeft.




Anita
04-01-2024

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Burnout/angstoornis/derealisatie (Verhaal 497)

Burnout/angstoornis/derealisatie
Sinds de zomervakantie kamp ik met een zogehete Burnout/angstoornis/derealisatie.
Ben tot 3x toe niet lekker geworden onderzoeken voor me hart gehad en alles was goed.
Toen begon de ellende ik kreeg een tal van lichamelijke klachten zoals zware ogen, raar wazig tintelend hoofd, bang om gek te worden, derealisatie, alles om me heen voelde eng en heftig, zere slappe benen, moe, duizelig enz.
Na 2 redelijke weken helaas nu weer een rotweer. Gisteren voelde ik me Rot was er niet bij ik hoorde alles kon praten maar had het idee of mijn hoofd gek werd en bijna stopte. Ik dacht goed om even een rondje te lopen. Dat ging helaas mis. De wereld was al ontzettend angstig en raar en ineens werd ik extreem duizelig, hartkloppingen, slappe benen en erg angstig gevoel of ik dood ging. Vraag me niet hoe ik thuis gekomen ben.
Ook vandaag stond ik alweer op met rot gevoelens ik zag de dag niet zitten. Ook vandaag weer constant dat gevoel dat ik er niet was en diep vanuit me hoofd meekeek. Dit zorgde aardig wat keren ervoor dat ik het gevoel had bijna dood te vallen. Ook ben ik constant bang voor erge ziektes m'n hart, m'n hoofd enz.
Na zo'n aanval wordt dit steeds erger.

Zijn er mensen die dit herkennen?

Arja
26-12-2023
laatste reactie: 03-01-2024

5
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit is alsof ik me eigen verhaal leest. Ook ik kan nergens meer van genieten zie over tegen op, ben bang dat het nooit meer goed komt enz. Enz

Lieze
26-12-2023
Reactie:
Dit herken ik zeker. Ik leef ook met de dag zelf met de minuut. Ook de wereld voelt raar en niet vertrouwd. Ik denk dat dit tijd nodig heb maar ook ik vind dit doodeng. Hoe ga jij hier mee om?

Pim
28-12-2023
Reactie:
Ja dit herken ik heel erg. die derealisatie en dan de paniekaanval. Klink bekend. Ik vind het ook heel lastig om hiermee om te gaan. Elke dag sta ik op met de gedachten waar zal ik vandaag weer is last van hebben, zal het weer een rotdag worden? Verder heb ik weinig moed om ergens heen te gaan. Ik probeer het wel en soms pakt dit goed ook en soms ( zoals je ook beschrijft) ook niet.

Hannek.
03-01-2024

Jouw reactie:



Ik ben op zoek naar goede raad.... (Verhaal 462)

De laatste tijd veel angst omdat ik blaasontsteking heb gehad met koorts, plots daardoor 4 kg afgevallen. Antibiotica kuur moeten nemen, snel verbetering.
Nu heb ik daardoor nog steeds last van misselijk, hoge rugpijn tussen de schouderbladen door stress zegt de dokter.
Ik loop steeds met de gedachten dat ik iets ernstig mankeer terwijl mijn huisarts zegt dat alles in orde is.
Door de stress en de maagklachten blijf ik op hetzelfde gewicht terwijl ik terug meer eet....
Zijn er nog mensen met zo een soort problemen? Ik ben op zoek naar goede raad....

Greet 58 jaar
02-09-2023
laatste reactie: 31-12-2023

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi,

Ik heb niet exact hetzelfde gehad, maar ben wel tijdje heel bang geweest om ook een erge ziekte te krijgen en voor de dood. Ik was constant bezig met hoe ik zo lang als mogelijk kon leven enzo. Uiteindelijk is het iets in jezelf, het is erg moeilijk, maar op een gegeven moment heb ik gedacht: okey, dan ga ik dood, prima joh. Dit is natuurlijk niet zo simpel, er is veel tijd over gegaan, maar door dat de hele tijd te herhalen naar mezelf kon ik het beter accepteren. Ik heb zelf een angststoornis en ik merk dat het helpt om me het allerergste scenario voor te stellen en uit te denken voor mezelf op een rationele manier, angst is namelijk iets dat vaak aan een vage gedachte vast zit, maar zodra je dan het gaat testen, door je voor te stellen als het zou gebeuren dan helpt dat ofzo, heel vreemd. Ik hoop dat je hier iets mee kan, en anders begrijp ik dat dit klinkt als onzin hahaha

Anoniem
29-10-2023
Reactie:
Hoi . Ik herken dit ook . Heb ook angst . Angst voor enge ziekte en de dood . Heb bloedtest gedaan . Alles was ok niets aan de hand met me . Genetische onderzoek laten. Niets aan de hand . Toch denk ik er nig steeds aan . Krijg het niet echt uit mijn hoofd . Weer hart longen zuurstof en bloeddruk laten meten. Ook alles prima . Maar toch ....... Vind het moeilijk om tegen me zelf te zeggen dat er niets aan de hand is . Heb soms zoveel angst . Ga ook naar een praktijk ondersteuner. Mss helpt het ook voor een ander om hier naar toe te gaan .

Gk
31-12-2023

Jouw reactie:



Angst/paniekaanval en een Burnout (Verhaal 483)

Ik heb last van angst/paniekaanval en een Burnout.
Soms heb ik dagen dat ik me super goed voelt. De volgende dag wordt ik dan ineens weer rot wakker.
Zo heb ik last van:
- Druk op ogen
- Druk op hoofd (achterhoofd)/ hoofdpijn.
- Ogen draaien doet zeer
- Duizelig gevoel
- Raar gevoel in mijn hoofd (alsof je verdwijnt in je hoofd)
- Zware benen
- Stijve spieren
- Bang voor ernstige ziektes
- Wereld voelt raar (derealisatie)
- Droge mond
- Moe
- Veel plassen
- Onrustig gevoel

Kortom een heel scala aan onverklaarbare klachten en pijntjes.
Wie herkent dit?

Yara
08-11-2023
laatste reactie: 31-12-2023

5
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Yara,

Dit klink mij inderdaad erg bekend. Heb hier ook veel last van. Het ene moment kan je over de daken springen en het andere moment ben je niks waard en lig je het liefst op je bed.

jip
08-11-2023
Reactie:
Hoi yara

Ook ik herken dit. Ook dat rot gevoel, rare wereld en geen zin en puf ik de dag. Elk moment kunnen huilen en de wereld (her leven) heel anders zien dan eerst.
Ik vind dat het ergste eraan

Ano
28-12-2023
Reactie:
Ik herken het maar al te goed . Ik heb nl last van een burn out. Ik vind het het naar . Al die rare symptomen. Soms de raarste dingen denk . Het blijft de hele dag in je hoofd zitten . En idd . De ene dag voel je je zo ziek en de andere dagen voel je je zo goed .

Gk
31-12-2023

Jouw reactie:



Ik denk steeds dat ik in een film leef (Verhaal 500)

Hallo allemaal,

Sinds augustus dit jaar aan de Citalopram omdat ik sinds kind af aan al last heb van faal en verlatingsangst en dit uiteindelijk heb ontwikkeld in een gegeneraliseerde angststoornis. Het is 2 maanden goed gegaan en toen kreeg ik weer een hevige paniekaanval waardoor ik weer in dagelijkse onrust terecht kwam. Citalopram weer wat opgehoogd waardoor de angsten/paniek zijn nu wel op de achtergrond zijn gekomen en ook mijn gevoel lijkt wat vlakker te zijn. Maar sinds deze ophoging voel ik een sterk gevoel van derealisatie opkomen. Waarschijnlijk is dit gekomen doordat ik met mijn hoofd in een bubbel zat door het dizzy gevoel van het ophogen. Ik denk steeds dat ik in een film leef en ik ben bang dat ik ga denken dat mijn gezin niet echt is en dat mijn leven niet echt is. Herkent iemand dit van het ophogen van een anti depressivum? Of welke therapie heeft jullie hierbij geholpen. Ik heb cognitieve gedragstherapie gekregen voor de angst en start binnenkort met EMDR voor de angsten die ik als klein meisje met mij mee droeg.

Groetjes,
Corine

Corine
29-12-2023

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Ik heb al een hele tijd maagklachten (Verhaal 406)

Ik heb al een hele tijd maagklachten. Als ik medicijnen in de winkel koop is het over, maar zodra ik stop komt het weer. Ben bang voor maagkanker en weet me geen raad van angst.
Herkent iemand dit?

Annet
25-03-2023
laatste reactie: 26-12-2023

4
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hey laat in je maag kijken onder verdoving voel je helemaal niet vraag verdoving de meeste dan ben je gerust erna dat je geen maagkanker hebt en krijg je de juiste medicatie dat je geen pijn meer hebt heb dat ook laten doen en had teveel aan zuur daag sterkte

Ann V
26-03-2023
Reactie:
Herkenbaar zelf vaak last van mn maag was bang voor maag ONDERZOEK was niet erg met roesje ik mekeerde niets ernstig slik 20 mg 2 maal daags maar mn angst is weg maar als ik afbouw komt het weer terug je moet het langzaam afbouwen maar ik blijf het gebruiken heb ook alpracolam maar nu bijna niet te krijgen dit geef weer veel stres heel veel sterkte

Corrie
13-07-2023
Reactie:
Hey,

Dit herken ik zeker heel erg. Vooral s'nachts maak ik me er erg druk om. Veel boeren, maagzuur, flinke rommels, m'n hart voelen bonzen in m'n maag..

2x een gastroscopie gehad (dit ook i.v.m. een maagbacterie)
Maar alles was netjes en schoon. In tijden van stress (en vooral als ik echt even niks te doen heb) begint het enorm aan te slaan. Soms komt het weleens voor dat ik bloedheet en bezweet wakker word, midden in de nacht.

Rogier
26-12-2023

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Constante angst + derealisatie (Verhaal 450)

Constante angst + derealisatie

Hi iedereen,

Helaas staat mijn leven compleet op zijn kop. Ik heb last van constante angst (elke prikkel is te veel), zowel thuis als buiten. Buiten is het een stuk erger. Ik zit sinds een kleine maand thuis met een burn out, mijn relatie is uitgegaan waardoor ik weer naar mijn ouders moest. Sinds deze gebeurtenissen ervaar ik niet alleen constant angst, maar ook heftige derealisatie. Dit is ongelofelijk heftig. De wereld lijkt niet echt, en het lijkt alsof je naar jezelf kijkt. Dit wakkert natuurlijk ook de angst aan.

Ik ben bang om gek te worden, gezien ik zo diep erin zit en er maar niet uitkom. Dit is ook wel kenmerkend voor derealisatie. Helaas zijn er ook nog oorsuizen bijgekomen, en overgevoeligheid voor geluid. Kortom: elke prikkel is te veel en laat mijn hoofd overstromen. Heel mijn leven ben ik bezig om voor anderen te leven en het hen naar hun zin te maken. Perfectionistisch is ook iets wat mij omschrijft, en waardoor ik hier o.a. ook zo bij zit nu.

Slapen lukt gelukkig nog wel, maar zodra er een nieuwe dag is aangebroken begint de angst direct. Ik leef zo goed als binnen.

Zijn er meer mensen die zich hierin herkennen? Medicatie wil ik niet zomaar aan beginnen, gezien dit vaak derealisatie kan verergeren.

Ik hoop dat iemand zich kan vinden in dit verhaal. Uiteraard niet voor diegene zelf, want het is vreselijk.

Groetjes,

Alain

Alain
22-07-2023
laatste reactie: 21-12-2023

8
24
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik ben ook hele dagen bang voor alles en iedereen en voor mezelf. De dagen zijn verschrikkelijke zo. Zoek al een tijd pijnloze medicijnen om te stoppen, maar kan niks vinden

Richard
25-07-2023
Reactie:
Ik herken het zeker! Het is ontzettend zwaar als je er recht in zit! Bij mij begon het 2 jaar geleden en hopenlijk stel ik je misschien wat gerust dat het minder gaat worden, en je niet gek wordt! Ik heb ook zolang gedacht dat het nooit weg zou gaan en dat ik echt gek zou worden. Door hulp ben ik gaan begrijpen waarom mijn lichaam dit deed ( de derealisatie, duizeligheid het gevoel dat ik niet goed kon zien, en ik alles niet goed mee kreeg). Ik weet nu als het soms nog gebeurt dat ik overprikkeld ben of teveel in mijn hoofd zit en mijn lichaam mij eigenlijk op die manier er voor wil waarschuwen. De ene dag lukt mij dat makkelijker dan de andere dag om die rust erin te krijgen ;) wens je veel kracht hierin want iknow het is zo zwaar! Gun jezelf de tijd en ook rust als je uit een zwaarre periode komt.. ook al is dat soms makkelijker gezegd dan gedaan.

Esmee
25-07-2023
Reactie:
Ook hier herkebaar.
Wat betreft overprikkelig; ik kanniet meer zonder mn noice cancelling headphones.
Geenexter lawaai en ik kan luiseren naar muziek of een boek/debat/presentatie.


Anoniem
02-08-2023
Reactie:
ik ben 63 jaar en heb sinds bijna 2 jaar te maken met angst en paniek en extreme vervreemding . ik krijg hulp maar voel me zo eenzaam en alleen in mijn strijd . ik sta er mee op en ga er mee naar bed . ben aan huis gekluisterd . en kan bijna niet geloven dat mijn leven nog zin heeft . ik ben al wat ouder maar de hulp die ik krijg helpt me een beetje . maar door de hele dag heen speelt mijn probleem . ik voel me zo alleen ook al krijg ik hulp . je moet het zelf keer op keer doormaken . en ik herken me in jou verhaal.

marjan
08-08-2023
Reactie:
Hey hey ik heb er ook heel erg last van ik kan niets van muziek aanhoren ik word er helemaal gek van heb een heel kort lontje en voel telkens een raar gevoel in mijn keel waar ik telkens op let en meteen als ik wakker word begint het weer, ik hoop telkens als ik wakker word dat het goed is maar dat is het telkens niet ben er ook veelste veel mee bezig maar het lukt me niet om mijn gedachtes eraf te houden hoop dat het met jullie snel beter gaat dit wens je niemand sterkte!!! Groetjes rowdy

Rowdy
09-08-2023
Reactie:
Hi Esmee,

Dank je wel voor je reactie! Zouden wij in contact kunnen komen met elkaar? Zou graag met je willen praten!

Groeten,

Alain

Alain
24-08-2023
Reactie:
Hi Alain,

Wat vervelend dat je dit meemaakt. Ik herken alles wat jij omschrijft, het gevoel van onmacht, de angst om gek te worden.. Dat je denkt dat het nooit meer goed komt.

Heb nooit eerder last gehad van paniekaanvallen, maar sinds een jaar draait alles om angst en paniekaanvallen. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed.

Ik zou het fijn vinden om te praten met iemand die hetzelfde meemaakt. Want soms heb ik het gevoel dat ik de enige ben die hier last van heeft. Kunnen wij in contact komen?

Ik denk trouwens wel dat ondanks dat we misschien denken dat we er nooit uit gaan komen, we diep van binnen ook weten dat het uiteindelijk goed komt :)

Gr Nathalie

Nathalie
01-09-2023
Reactie:
Hi Alain,

Ik zag dat je op deze site niks kan delen van persoonlijke gegevens dan worden ze gelijk verwijderd..
Ik hoop dat je een stap durft te zetten om iemand om hulp te vragen( kan ook een praktijkondersteuner bij de huisarts is laag drempeliger, maar niks moet !!). Want het is zwaar om zulke dingen mee te maken.. ik wou dat ik eerder hulp had gezocht ( ik werkte zelf als begeleider bij psychische mensen dus hoe ironisch he dat we onzelf dat niet geven). Één advies die mij veel hielp maar is moeilijk en moet je veel voor oefenen.. probeer de klachten niet weg te krijgen dan worden ze meestal erger, ik leerde op en duur er recht in te gaan zitten en te accepteren dat ze er waren( zelf deze week ook weer een terug valletje in klachten die jij beschrijft en dat is k*t en soms beangtstigend maar oke ik weet dan dat ik even op de rem moet en misschien blijft het altijd wel wat bij mij). Toen ik naar de kern ging kwam ik ook uit op een stukje wat jij schreef ik cijferde me altijd weg voor anderen ik was een ontzettende pleaser.. hier zat ook een groot stuk van mijn klachten dus misschien dat daar ook iets in zit voor jou..
En wat Nathalie hier ook schrijft ; misschien weten we diep van binnen dat het ooit goed komt maar hoe is nog een hele reis.

Liefs voor jullie allemaal strijders ;) !

Esmee
06-09-2023
Reactie:
Hoi Alain,

Heel naar om te lezen dat je dit moet meemaken.

Ik ben op dit forum terecht gekomen om te zoeken naar handvatten voor klachten van dezelfde aard. Ik heb er last van zodra ik ook maar denk aan rijden op de snelweg. Daar waar ik ruim 15 jaar lang 50,000km per jaar maakte, heb ik de strijd 1,5 jaar terug opgegeven. Ik heb mijn goede baan verruild voor een baan inde buurt en rij alleen nog binnen de stad. Alleen maar omdat ik in 2014 te maken kreeg met heftige paniekaanvallen in de auto die getriggerd werden door derealisatie, duizeligheid en een overweldigen d gevoel van “ik wil hier nu niet zijn”

Hard voor mezelf zijn, jarenlange therapieën, sporten, voeding.. noem het maar op werkte allemaal niet en nu voor het eerst denk ik eraan om me richten tot medicatie. Dat is voor mij waarschijnlijk de enige mogelijkheid om me niet te laten beperken.

De positieve noot die ik je mee wil geven is dat het bij mij wel afvlakte toen ik ging sporten. En omdat ik me heb inmiddels volledig heb aangepast denk ik er niet vaak meer aan. Ook jij zult een weg gaan vinden, leg er niet teveel druk op.. het komt zoals het komt en sta jezelf toe de positieve dingen in de ‘momenten’ in te zien

Succes!
Een lotgenoot

Dave
20-09-2023
Reactie:
Ik zie dat Alain en Esmee graag in contact komen en dat lijkt me ontzettend verstandig. Kan mij hier iémand 1 geldige reden geven waarom dit niet via de site kan, als beiden hierom vragen? Is dit forum er niet om mensen te helpen?

@moderator, graag een oplossing zodat mensen met mekaar in contact kunnen komen indien ze daar beiden voor kiezen.

Joris
24-09-2023
Reactie:
Dit forum is vooral bedoeld om anoniem je hart te luchten en steun te vinden in de verhalen van anderen. Daarbij is het inmiddels wel ook mogelijk om contactgegevens achter te laten. Om mogelijk misbruik te verkomen, worden deze enkele weken na plaatsing weer verwijderd.

De redactie
27-09-2023
Reactie:
Ik heb hier ook last van en een trucje uit gevonden denk ik om me nummer te posten, Alain en esmee jullie kunnen me appen en dan kunnen we evt een groeps app maken… 

Redactie: Het is niet toegestaan telefoonnummers op te nemen in de geplaatste tekst. Een e-mailadres op sommige lotgenotenforums (zoals het forum Eenzaamheid) mag wel. (reclame is niet toegestaan en wordt verwijderd)

Tim
27-09-2023
Reactie:
Hartelijk dank aan de redactie, zeer gewaardeerd.

Joris
28-09-2023
Reactie:
Hi Alain

Dit klinkt zo herkenbaar!
Derealisatie ,angst voor angst en vluchtangst
Nergens je fijn voelen en eigenlijk wil je alleen maar rust en rust en rust en je fijn voelen.

Een tip die ik je kan geven .....
Zorg dat je naar buiten kan en ga niet naar werk ....maar zorg wel dat je weer aan je zelf kan werken neem de tijd.....
Uit eigen ervaring wil je veel te snel weer wat gaan doen...omdat je denkt dat de regelmaat je goed doet...
Alleen is het eerst van belang dat de regelmaat is opstaan en zorgen dat je thuis de dingen probeert op te pakken....en rust vind....
Daarna kan je stap voor stap bekijken met werk wat handig is om te kijken in welke
Tempo je weer iets kan gaan ondernemen.
Laat je niks verplichten.....het is jou lijf

Mark
02-10-2023
Reactie:
Hey Alain.

Ik heb precies hetzelfde wat jij hebt.. het is fijn om het gevoel te hebben dat er iemand is die begrijpt hoe je je voelt. Kunnen we met elkaar praten?

Ik hoop dat het al iets beter met je gaat.

Knuf,

Laura

Laura
11-10-2023
Reactie:
Wat ontzettend naar die angst. Het gaat gelukkig nu met mij steeds beter en nu na 1.5 jaar heb ik meer ups dan downs. Ik kan je alleen vertellen wat bij mij heeft geholpen.
Allereerst, bewegen. Bewegen in de buiten lucht heeft mij geholpen. Een audio boek op story tel luisteren terwijl ik in het bos of in de duinen loop.
Zo min mogelijk prikkels en rustig aan doen. Ik ben ook banenzwemmen en klimmen erg leuk gaan vinden. Sporten is echt een goede reset voor je lichaam, je bent namelijk even niet bezig met je zelf, je hersenen hebben weer iets nieuws waar ze hun aandacht op kunnen vestigen.
Dat is het met die hersenen van ons ze zijn vrij primitief en sommige delen willen graag problemen oplossen zoals in mijn geval, mijn angst. Ik zat in een cirkel van denken aan angst, daar kreeg ik meer angst gedachten van en daar kreeg ik dan weer meer symptomen van, die uiteindelijk weer cirkelen naar meer angst gedachten.
Mijn hersenen willen het probleem oplossen daar er veel mee bezig te zijn en door het probleem steeds onder een loep te leggen vergroot je het dus ook en ben je constant mee bezig.

Daarom is het goed om dingen te doen waarmee je je aandacht kan verleggen, een nieuwe hobby of sporten of wandelen etc. Het werkt echt in mijn geval.
Wat ook bij min heeft geholpen is een mindshift. Ik heb zolang geprobeerd het probleem op te lossen (1.5 jaar) waardoor ik mezelf ook continue in die cirkel bleef houden. Ik heb nu zoiets van, fuck it allemaal. Het zal wel. Als dit onderdeel van mijn leven is dan is dat maar zo. Ik heb geen zin meer om er tegen te vechten. Het kost teveel energie en als ik het ene op los komt er iets nieuws voor terug. Ik vecht er niet meer tegen en ik ben er klaar mee dat het mijn leven zo groot beïnvloed. Het is zonde om de tijd die je hebt op de aarde te leven in angst.
Het is voor mij wat makkelijker praten omdat ik wat verder ben op mijn pad maar ik denk dat dit de goede richting is.
Succes en het wordt steeds minder en op een gegeven moment leer je er mee leven. Wie weet gaat het wel helemaal weg maar zolang ik er verder mee kan leven vind ik het ook goed, het is een stukje van wie ik ben.

Sterkte en succes!

Ry
14-10-2023
Reactie:
Hey allen!

Ik heb 7 maanden last van derealisatie, ik weet dat dit over kan gaan dit was bij mij het geval na 3 maand, en toen kreeg ik het alweer. Ik en ongelofelijk veel onderzoeken gedaan.. Alles maar alles kost geld.. Een idee om een groeps app aan te maken??


Joëlle W
16-10-2023
Reactie:
Ik ben Laura en ik zit in precies het zelfde bootje sinds vorig jaar. Misschien dat we een groepschat kunnen aanmaken om met elkaar te kunnen praten? Ik denk dat dat wel opluchting geeft.

Redactie: Het is niet toegestaan telefoonnummers op te nemen in de geplaatste tekst. Een e-mailadres op sommige lotgenotenforums (zoals het forum Eenzaamheid) mag wel. (reclame is niet toegestaan en wordt verwijderd)

Hey alain,
27-10-2023
Reactie:
Hey Alain,

Ongeveer 2 jaar geleden ook een heftige angst en paniekstoornis met derealisatie meegemaakt, je bent zeker niet alleen en niet gek aan het worden. Destijds had ik dagelijks meerdere paniekaanvallen, constante angst, sliep niet meer, durfde de deur niet meer uit, overtuigd dat ik een enge ziekte had en hierdoor ook depressieve klachten erbij gekregen.

Wacht niet met professionele hulp te zoeken, en wees niet bang om medicatie te accepteren om dit een halt toe te roepen! Bij mij was het een neerwaartse spiraal van 6 maanden voordat ik hiermee startte, en vanaf dat moment rustig aan overeind gekrabbeld.

Voor mij hielp een gestructureerd programma, steun zoeken van de omgeving, zelfdiscipline en wilskracht. Ondanks de angst en paniek is het belangrijk om niet op de bank/in bed te blijven hangen en toch dingen te doen, al is het op een lager pitje. Er is helaas niet 1 wondermiddel, voor mij was/is het een combinatie van:

1. Steun van de omgeving: praat met familie, vrienden, professionele hulp. Je zal zien dat velen je willen helpen, maar onthou dat je het zelf moet doen.
2. Psychologische hulp: met name EMDR voor traumaverwerking en cognitieve gedragstherapie, ook een zwaar proces trouwens.
3. Medicatie: op advies van arts en psycholoog hielp voor mij kortdurende behandeling met Oxazepam om paniek te onderdrukken en ongeveer een jaar SSRI met rustige opbouw en dan rustige afbouw.
4. Bewegen: programma laten opstellen bij de kinesist voor dagelijks ontspanningsoefeningen om blokkades en onbalans in het lichaam weg te werken. Daarnaast fanatiek beginnen te wandelen, mountain- en gravelbiken, kortom sporten in de natuur.
5. Meditatie en yoga: dagelijkse ademhalingsoefeningen, visualisatie oefeningen, weer leren in het hier en nu te zijn, dankbaar in het leven staan.
6. Dagplanning en dagboek bij houden: ieder einde van de dag maakte ik een uurprogramma voor de volgende dag, geeft ook een houvast. Daarnaast schreef ik een aantal positieve zaken van de dag op, dit waren soms banale zaken zoals naar de film gaan met mijn zoontje of een avondmaal koken (toen een hele prestatie).
7. Gezond leven: op tijd naar bed, op tijd opstaan, geen alcohol, geen koffie, weinig vet en suiker, muesli voor ontbijt, etc. Ieder lichamelijk onbehagen was voor mij genoeg om in paniekstand te schieten, gezond dieet hielp me om me beter in mijn vel te voelen.
8. Positieve self talk: ondanks dat je er niet in gelooft, wel tegen jezelf zeggen dat je eruit komt, sterk en veerkrachtig bent. Probeer ook de kleine dingen meer te appreciëren, de soms korte vluchtige momenten waarop je je beter voelt (na verloop van tijd duren ze weer iets langer en komen vaker voor).
9. Werken: op mijn dieptepunt heb ik 3 maanden niet kunnen werken. In overleg met mijn werkgever vrij snel wel weer (deeltijds) aan het werk gegaan en dit deed goed. Gaf me een gevoel van erbij te horen en aan de betere hand te zijn.
10. Tijd: het heeft waarschijnlijk tijd gekost om in deze situatie te belanden en het kost weer tijd om eruit te geraken. Ik had lange tijd migraine, prikkelbare darmen, overmatige stress, en nooit aandacht aan besteed tot mijn lichaam en geest stop zeiden.

Het is een lang herstel. Hou rekening met periodes van 2-3 maanden waarin het steeds iets beter gaat als je je aan het schema houdt. Ondertussen ben ik er helemaal van hersteld. Nu ongeveer een jaar geen paniekaanval meer gehad, ook antidepressiva volledig afgebouwd sinds 3 maanden. Ik voel me beter, lichter, weerbaarder dan ooit, al weet ik dat het een aandachtspunt zal blijven.

Hou vol, je kan dit.

Mike

Mike
28-10-2023
Reactie:
Beste Alain,

Hoe is het nu ?

Ik ga momenteel weer zeer zwaar gebukt onder een combinatie van hevige angst en gespannenheid (vooral in mijn buik), apathie, dissociatie (dp en dr), depressie, opvliegers, buikpijn en soms misselijkheid erbij. Gisteren heb ik zelfs 113 gebeld ivm acute suïcidale gedachten. Begin vorige week had ik een paar goede dagen, maar dan draaf ik weer tever door met als gevolg een zware terugslag. Ik kan onderhand maar één ding hopen en voor bidden. Alsjeblieft geen euthanasie traject !!!!! Gr. Frank

Frank
29-10-2023
Reactie:
Beste Alain,

Ik herken je verhaal helemaal!
Ook ik zit in hetzelfde schuitje. Ik heb al van alles geprobeerd en ben ook al meerdere keren opgenomen geweest, wat vreselijk is! Inmiddels ben ik voor 2 jaar afgekeurd en ben ik de baan waar ik zo trots op was kwijt geraakt.
Er wordt vaak gezegd, dat je steun bij anderen moet zoeken, maar ik ben alleenstaand, zonder kinderen. Ik heb geen contact meer met mijn familie, omdat mijn familie mij niet begrijpt en véél harder in het leven staan. Vrienden heb ik ook niet meer. Ook zij begrijpen me niet en dan is weglopen vaak makkelijker, dan helpen. Ik voel mezelf hierdoor héél erg eenzaam en is het ook héél erg zwaar om terwijl je je zo slecht voelt ook nog voor jezelf moet zorgen! Hoe dan!
Als er een app groep aangemaakt is mogen jullie mij hier ook aan toevoegen. Héél véél sterkte Alain!!

Redactie: Het is niet toegestaan telefoonnummers op te nemen in de geplaatste tekst. Een e-mailadres op sommige lotgenotenforums (zoals het forum Eenzaamheid) mag wel. (reclame is niet toegestaan en wordt verwijderd)

Sonja
05-11-2023
Reactie:
Ik zit ook sinds een paar jaar in constante angsten. Vanaf dat ik wakker word tot dat ik ga slapen. Ik heb zo geen leven. Ook depressief aan t worden. Ik kan niets en vind ook niets leuk. Over 2 weken maar weer naar de psycholoog. 2 jaar geleden heb ik schematherapy gedaan en antidepressiva geslikt. Sinds een jaar gestopt. Zo bang dat ik nooit meer beter word. Ik ben er nog omdat ik 2 kinderen heb anders had het voor mij niet gehoeven. Angsten nemen je leven over

Anoniem
09-12-2023
Reactie:
Ervaar het zelfde probleem, mijn advies is om het boek: self-help for your nerves te kopen van dr. Claire weekes. Is echt een ontzettende eye-opener voor mij geweest. Ook staan er van haar wel filmpjes op YouTube of zijn er podcasts te luisteren op Spotify maar ik raadt echt aan om dat boek te gaan lezen!!

Probeer het zoveel mogelijk over je heen te laten komen, DR en angst is vervelend maar uiteindelijk gebeurt er niks met je. En is het ook niet schadelijk!!

Pieter
13-12-2023
Reactie:
Dag Alain, ik weet waarover je het hebt. Als het een troost mag zijn, dat van die derealizatie heb ik ook al een paar keer meegemaakt in mijn leven, dit is inderdaad heftig maar uiteindellijk gaat dit wel voorbij. Ik heb het telkens bij zeer grote veranderingen in mijn leven. Ik zou tijdellijk wel medicatie gebruiken, als je een goede dokter hebt zal hij je medicatie voorschrijven dat enkel de angst wat tempert, maar je zal de angst wel nog voelen. Dit kan het iets dragelijker maken. Daarnaast natuurlijk andete stappen ondernemwn, evt therapie, lotgenoten, praten, enz....hopellijkheb ik je hiermee wat geholpen. Zit zelf terug in een crisis na het wegvallen van een 20 jarige vertrouwensband in mijn leven, grt frederic

Fred
21-12-2023

Jouw reactie:



Heb weeer een hel mee gemaakt met de opbouw (Verhaal 403)

Mijn verhaal , 21 jaar geleden kreeg ik last van angsten vreselijk gevoel. Na een lange zoektocht heb ik jaren op Effexor kunnen draaien. 1 keer afgebouwd maar toen kwam alles weer terug dus besloten gewoon blijven slikken. Ik kon gewoon werken genieten enz.
Een jaar geleden heb ik een hart stilstand op de race fiets gekregen 8 min gereanimeerd 5 dagen in coma open hartoperatie en een ICD kastje ingeplant. Op het momen dat ik in coma lag hebben ze mijn Efexor direct gestopt ivbm hart ritme stoornissen . Na de coma heeft niemand mij nog benadert over efexor en ik dacht ja hart ritmes stoornis die ga ik niet meer nemen. Na revalidatie ging alles goed , 6 maanden later daar was die weer de angst stoornis op volle sterkte , ben nu weer aan het opbouwen gaat langzaam beter maar wil weer werken 4 weken op mijn oude dosis heb weeer een hel mee gemaakt met de opbouw pffff ga nooit meer stoppen dat weet ik wel. Dank voor het lezen

Jacky
10-03-2023
laatste reactie: 20-12-2023

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Zit in dezelfde situatie. Angst en stress jaren perfect kunnen onderdrukken met paroxetine. 2mnd geleden van 20 naar 10mg. Na aantal weken kwam alles super hard terug. Nu 6wkn terug op oude dosis en nog steeds geen echte beterschap. De angst om hier niet meer uit te geraken werkt als een visieuze cirkel

Hs
20-12-2023

Jouw reactie:



Word er moedeloos van (Verhaal 491)

In augustus 2021 heb ik een open hardoperatie gehad met 4 omleidingen.
Tot op heden blijf ik met de geringste inspanning moe en buiten adem.
Ook s,nachts als ik op mijn rug ligt heb ik last van benauwdheid en een snelle ademhaling.
Als dat voorbij is en ben weer tot rust gekomen kan ik pas op mijn zij gaan liggen en slaap dan.
Wie of wat kan mij hiermee helpen, je word er moedeloos van.

Ad H.
10-12-2023

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Zware benzodiazepineverslaving (Verhaal 477)

Wordt al jarenlang getergd door zware benzodiazepineverslaving, waar ik maar niet vanaf kom. 3 klinische en ca. 5 ambulante pogingen zijn al mislukt. Mijn prikkelgevoeligheid is enorm toegenomen. Zonder zonnebril en oordoppen kom ik amper de deur nog uit. De hevigste klachten zijn : angst- en gespannenheid, dissociatie (dp/dr), apathie, hyperventilatie, paniekerigheid, overvol hoofd en extreme (spanningshoofdpijn) bij overprikkeling. Licht en geluidsintolerantie, buikpijn, onrust, emotionele blokkade, middelengebruik. Veel rust is geboden. Het is een ware aanslag op de kwaliteit van leven. Werken doe ik al jaren niet meer !!!! HELP !

FH
18-10-2023
laatste reactie: 09-12-2023

3
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
ik ken het gevoel

Anoniem
05-11-2023
Reactie:
Hallo,

Mag ik vragen hoeveel je slikte? En hoe gaat het nu?
Gaat die apathie nog weg? En de dissociatie?

Anoniem
21-11-2023
Reactie:
Beste, na 2 zeer goede, bijna euforische weken, heeft de zoveelste terugslag vanaf vorige week maandag keihard toegeslagen. De hevigste klachten (gelukkig niet de hele dag net zo zwaar als in de ochtend) zijn angst, gespannenheid, snel ademen, zware dp/dr, enorme hoofdpijn, totaal gevoelloos en emotieloos (apathie), etc. Ik kan alleen maar hopen en zelfs bidden, dat het herstel spoedig in zicht komt. Met de benzo's ben ik sinds 02-11 overigens aan het afbouwen met een kwart pil per maand !

Frank
03-12-2023
Reactie:
Het is een ware hel

brigitt
09-12-2023

Jouw reactie:



Maar die angst gaat niet weg (Verhaal 490)

IK merk.vaak dat als ik iets mee maak. Zoals nu dat ik ziek.ben ik heb Corona .Maar ik ben altijd bang dat ik doodga of zo .Vandaag belde iemand me van het verzorgingshuis waar mijn man woont dat hij ooket koorts in bed ligt Dan word ik schijnbaar van binnen nerveus
Want toen ik opstond uit mijn stoel.werd ik heel.duizelig En daarna moest ik naar het toilet En fdaar werd het heel.licht in mijn hoofd en ik dacht echt ik ga flauwvallen Ik.was zo bang Maar mijn hartslag was goed 75 Maar die angst gaat niet weg Het beïnvloed vaak.mijn leven wat zou ik.daar aan moeten doen .

Maria
09-12-2023

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen



Angst dat ik stop met ademen (Verhaal 478)

Hallo,
Ik ben iemand die al sinds dat ik 8 was last heb van angststoornis.
Nou heb k een angst dat ik stop met ademen en zou graag willen weten of meer mensen het hebben?

Sanne
19-10-2023
laatste reactie: 05-12-2023

6
6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
ik dacht dat ademhaling 'n fysiek iets is wat automatisch gaat, ik bedoel als je je adem inhoudt totdat je flauw valt nemen je hersenen 't over en ga je weer ademen (anders e is verdrinking ,dan zuig je water naar binnen als je door ademgebrek onder water bent geraakt, en je hersenen nemen 't over), ik ben geen arts maar mee dat 't zo werkt

Paul H.
29-10-2023
Reactie:
Hey Sanne, ik heb exact hetzelfde probleem! Ik focus mij al jaren op mijn ademhaling waardoor het nu soms lijkt alsof het niet meer vanzelf loopt en ik het zelf aan het doen ben. Ik heb al bij verschillende specialisten hulp gezocht en toch betert het precies niet… heb je toevallig eens tijd om hier over te praten? Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die exact hetzelfde voorheeft

Lindsay
14-11-2023
Reactie:
Hey Lindsay,
Dat heb k dus ook ik heb zeker tijd op hier over te praten k zie nu pas je berichtje .
Laat wat van je horen

Anoniem
22-11-2023
Reactie:
Hey Lindsay,
Ik zou graag er over willen praten want k dacht dus echt dat ik de enigste was.
Laat wat van je horen!
K ben ook nog nooit iemand tegen gekomen die dit heeft

Sanne
22-11-2023
Reactie:
Ik heb dit ook!! Ik let er de laatste tijd zoveel op dat ik het gevoel heb dat ik soms “vergeet” te ademen.

Daisy
05-12-2023
Reactie:
Ja maar dat kan echt niet ik heb hetzelfde hoor! Maar het gevoe