Paniekaanval / Paniekstoornis - forum lotgenoten

Hoihoi!

Ten eerste. Je bent niet de enige die hier last van heeft. En je bent niet alleen! Ik herken me totaal in jou verhaal.

Wat je vaker hoort is dat mensen na drugsgebruik of tijdens paniek ervaren. Dit is ook wel onderdeel van een bad trip. Omdat deze ervaring meer traumatisch is dan wat jij zelf waarschijnlijk denkt kan dit een angststoornis veroorzaken. En dit schiet er pas weken of misschien maanden later helemaal in.

Ik denk zelf dat je last hebt van agorafobie ( sociale angst op drukke plekken zoals de trein/bus). En daarbij ervaar je nu de gevoelens van derealisatie. Het gevoel dat je denkt gek te worden of op afstand alles te zien/ voelen. Dit is een overlevingsmechanisme van jou lichaam. Dat komt omdat je zoveel angst, stress en paniek ervaart dat jou lichaam je op deze manier probeert te beschermen ertegen.

Ook het wakker schrikken als je net een beetje in slaap valt herken ik. Dit komt hoogstwaarschijnlijk doordat je in zon hoge staat van constante stress en angst verkeerd. Dat wanneer jij gaat slapen je gedachtes er alles aan doen om aan te blijven staan.

Alles waarvan jij nu last hebt ligt in verbinding met elkaar. En nogmaals. Je bent niet alleen. Ik vind het super sterk dat je je verhaal hier deelt!

Ik raad je aan om bezig te gaan met ademhalingsoefeningen en meditatie. En daarnaast ook professionele hulp te zoeken. Geef aan bij de dokter dat je last hebt van agorafobie en derealisatie wat onstaan is door drugs gebruik. Dan kunnen ze iemand zoeken die hier in gespecialiseerd is. Heel veel succes!

Ik kan mij volledig herkennen in je verhaal. Ik heb namelijk hetzelfde meegemaakt en zit er nu nog in. Tijdens drugsgebruik heb ik kort een bad trip gehad.

Ik dacht dat ik dood zou gaan en zag m'n zusje al aan het graf staan etc. Ik ging enorm zweten, trillen, en dacht dat ik een overdosis had genomen (dit was totaal niet het geval). M'n vrienden probeerden me gerust te stellen en dit lukte, heb daarna ook een prima verloop van de avond gehad.

Ik merkte de korte periode erna wel dat ik uit 't niets flashbacks kreeg van dat moment, die bad trip. En dan kwam dat gevoel ook weer even terug. Ik moest dan even gaan zitten of liggen. Daarna voelde ik me weer prima, maar ik vond het wel vreemd.

Tot ik m'n tanden stond te poetsen en ik uit 't niets een paniekaanval kreeg. Het zweet brak me uit, m'n hart ging tekeer en ik voelde mezelf al bijna wegvallen. Ik ben op de grond gaan liggen om bij te komen. Ik ben daar zo van geschrokken dat ik daardoor een paniekstoornis ontwikkelt heb.

Bijna 3 maanden lang liep ik dagelijks met deze aanvallen en buiten de aanvallen om ben ik vrijwel de hele tijd duizelig of afwezig.

Sinds ik de vermoedelijke oorzaak eerlijk verteld heb aan naasten, gaat het al een stuk beter. Wat mij ook helpt is het slikken van Magnesium-glycinaat en Ashwagandha.
Probeer verder zoveel mogelijk je leven op te pakken en de klachten zullen langzaam minder worden. Dit heeft tijd nodig... Ik ben nu bijna 4 maanden onderweg en het gaat nu sinds anderhalve week beter.

Het heeft tijd nodig, en acceptatie van de symptomen. Zie het als een vals alarm dat je lichaam continu af laat gaan. Probeer jezelf gerust te stellen door bijv te zeggen "ik ben veilig/ik ben gezond".

Googlen naar symptomen helpt ook echt niet weet ik uit ervaring :/

Sterkte! Je komt hier bovenop

Ik heb exact hetzelfde als jij! Zeker wanneer je denkt dat alles onwerkelijk is en dat je moet wakker worden, terwijl het toch wel het echt leven is

Ik he tot tweemaal een medicijn vergiftiging gehad en nu heb ik heel veel angsten , durf de straat niet meer op, hyperventilatie voel heel eenzaam daardoor.

Hey hoi, het klinkt misschien heel stom maar ben zo blij nu ik jou verhaal lees exact wat jij zegt heb ik ook!

Hoi hoi,
Heb je al alternatieve geneeswijzen geprobeerd? Ik wil dat ook graag proberen, dus vroeg me af of het geholpen heeft bij jou.

Exact hetzelfde hier!

Wellicht is een NLP coach iets voor jou?
En niet te streng zijn voor jezelf aub!
Sterkte

Ik herken echt letterlijk alles in je verhaal. Het enige verschilmis dat ik 45 ben en de eerste afspraak met de cardioloog volgende week heb. Hoe gaat het nu met je?

Ik voel met je mee, een verlies van je mama is vreselijk en dat ben je nog aan het verwerken. Wees lief voor jezelf.

Je zet jezelf al op nummer 1 en dat is goed. Je kiest voor jezelf en dat is ook goed! Je maakt goede stappen, maar het kost nu eenmaal tijd. Rouwverwerking is ook een goede stap.

Je gedachten gaan met je aan de haal. Probeer langzaam maar zeker te achterhalen wat die zijn en schrijf ze op.

sterkte!

Hallo erik.
Ik snap je ik heb dit inmiddels nog maar 1 jaar en de angst is bij mij ook elke dag aanwezig. Het neemt zelf heel men leven over. Er zijn periodes waar ik elke dag meerdere paniekaanvalle heb, maar soms ook niks maar dan is de angst wel permanent aanwezig en ben ik altijd onrustig. Ik snap jou verhaal heel goed.. de psycholoog wilt mij geen medicatie geven. Soms voel ik me zo ten einde raad

Ik herken dit heel goed heb bijna 2 maanden lang last van wazig zicht gehad ze konden uiteindelijk niks vinden, waarschijnlijk stress.
Ik had het gevoel alsof ik in een put zat ik hoorde iedereen om me heen heel vaag, vaag gevoel in mijn ogen leken verdoofd en een kant van mijn gezicht tot mijn hoofd.
Is al 19 jaar geleden heb daarna af en toe nog wel plots wazig zicht maar dan duurd het maar een halve dag gelukkig

Ik lees je tekstje nadat ik gisteren hetzelfde gehad heb. Ik had plots wazig zicht door mijn linkeroog maar dit ging niet over. Uiteindelijk in paniek geraakt en tintelingen in armen en benen. Op de eerste hulp hebben ze mij kunnen geruststellen en is het stilaan overgegaan. Ik heb al maanden hevige stress. De arts zei om Ademhalingskiné te volgen en naar een psycholoog te gaan (ik heb al een afspraak binnen een aantal weken, maar door de lange wachtlijsten duurt het maanden voor je daar terecht kan .

Begin symtomen paniek en angst aanval.. rusten meid en niet piekeren

Ik herken dit zeker. Ik heb op werk vaak dat ik ineens wazig zie en ook mijn arm gaat tintelen. Ik heb een hele waslijst aan klachten, en de ene keer heb ik last van alle klachten tegelijk en andere keren maar een paar. Het wisselt zich af. De klachten zijn: zwaar ademen, trillen, tintelende armen/benen, hartkloppingen/steken, buikpijn, het gevoel dat ik moet overwegen, het gevoel dat ik ga flauwvallen, heel vaak misselijk en duizelig. Heb dan geen concentratie meer en wil het liefst uit de situatie. Dit doe ik niet, omdat dat het voor de volgende keer moeilijker maakt. Het enige wat helpt is letten op buikademhaling (heel belangrijk!) en voor sommigen de truc om 5 dingen te benoemen die je ziet, 4 dingen die je hoort, 3 dingen die je ruikt en 2 dingen die je proeft o.i.d. om terug in het nu te komen. En jezelf vertellen dat er niets aan de hand is. Ik heb inmiddels mijn hormoonspiraal verwijderd, omdat dat zorgt voor verhoogde cortisolwaarden, maar ik moet nog kijken of het scheelt. Sterkte!

Ik heb binnenkort ook een afspraak voor de hormoonspiraal te verwijderen hoop dat het gaat helpen met alle paniek en angstaanvallen ben er echt klaar mee en inderdaad vooral tijdens het werken en mijn middenrif voelt
Zo geblokkeerd…

Hoi,

Ik weet niet hoe oud dit/je bericht is, maar zeer herkenbaar. Mocht je interesse hebben dan kom ik graag met je in contact.

Groetjes,

Mark

Beste Monique, hoe is het met je? Ik denk namelijk dat jou uitingen komen vanuit trauma’s in je verleden… ik herken dit zelf niet maar wel bij mensen om me heen. Heb je al weleens hulp gezocht hiervoor? Ik hoop dat alles goed met je gaat en je hebt een hart van goud!

Hi Lisa,
Ik herken me heel erg in je verhaal. Ik ben 27 jaar oud en heb zelf ook erge last van paniekaanvallen. Ik sta zelf ook op de wachtlijst bij Max Ernst voor behandeling hiervoor. Heb je inmiddels al uitzicht op wanneer je de behandeling kan starten? Misschien kunnen we gegevens uitwisselen en op deze manier onze ervaringen en tips delen.
Liefs,
Heleen.

Probeer eens hypnotherapie. Ik heb vergelijkbare verhalen gehoord van mensen die daarmee geholpen zijn.

Hoi, waarom zoek je geen hulp? Bij je huisarts? Misschien moet je even erover praten. Ik heb zelf ook paniekstoornis en sinds 2 dagen ook 24/7. Lig ook veel in bed omdat ik duizelig/wazig ben. Morgen heb ik afspraak bij de huisarts. Het is verschrikkelijk! Dat weet ik. Maar je bent niet alleen.

Hier net zo het is een ramp
Je zit eigenlijk vast in jezelf

Ik denk dat je de juiste strategie gevonden heb!
1 voor 1 aanpakken is een goed idee. Je staat er niet alleen voor!
Veel geluk ermee!!!

Ik heb ook paniekaanvallen en ik wil graag in contact komen met lotgenoten.

Beste Laura.

Je bent zeker niet de enige en helaas kan ik me herkennen in je verhaal..

Ik ervaar ook wekelijks klachten en aanvallen. En ook sport ik en probeer ik fit te blijven. Helaas voor mij merk ik dat ook na sporten of inspanning dat ik sneller een aanval krijg waarom?..
Ik denk te veel na als ik na sporten pijn voel of me hart ineens snel gaat duhh als je sport maar als je die aanvallen hebt snap je ook dat je je dan direct zorgen maakt. En dat maakt me nu dus ook dat sporten me deels tegenhoudt.

Ik ben nog niet gevaccineerd omdat ik ook bang ben wat dit in mijn lichaam zal doen helemaal omdat ik corona heb gehad. Echter wil ik ook niet opnieuw ziek worden..tis dubbel gevoel het bang zijn allemaal.

Bij mij heeft de psychologe deels geholpen ze leert je de aanvallen te herkennen en te laten zien hoe je er voor jou het beste mee om kan gaan. Iedereen heeft weer een andere trigger die de aanvallen doet laten komen.

Wellicht is dat wel een tip een gesprek of bezoek kan geen kwaad en je bent zeker niet de enige die dit meemaakt.

Andere tips zijn ademhalings oefeningen welke ik ook probeer uit te voeren soms helpen ze top en soms slaat de aanval zo door dat het even niet lukt.

Maar wat je benoemd aan de anti depressiva ik zou het ook niet willen gelieve zolang mogelijk geen medicijnen
Ik laat me nu doorverwijzen voor therapie. Ben benieuwd of dit me verder zal helpen.

Hoop dat het snel beter gaat. Wees bewust je bent iig niet allen.. :) sterkte

Chantal

Hoi Laura,
Ik herken wat dingen in jou verhaal. Ik heb 24/7 het gevoel van paniek/gejaagdheid. Ik heb koude rillingen, inwendig trillen, vreselijk moe, gevoel niet normaal te kunnen in en uitademen.
Ik slaap niet en kan mij totaal niet ontspannen.
Ik had ook siliconenprotheses en heb deze in november laten verwijderen. Ik had ze al vanaf 2004 vanwege borstkanker.
Inmiddels ben ik 4,5 maand verder en helaas zijn mijn klachten er nog volop. Ik had zo gehoopt dat ik weer zou opknappen. Ik heb ook nog de gedachte dat het door de overgang kan komen.
Ik heb echt geen idee waarom mij dit is overkomen. Ik heb een heel rustig leven en geen narigheid. Ik snap gewoon niet waarom ik mij zo ellendig voel. Ik kan zelfs niet werken. Ik blijf hopen dat ik mij op een dag weer beter ga voelen. En of het door de siliconenprotheses komt daar twijfel ik heel erg aan. Ondanks dat ben ik wel heel blij dat ze eruit zijn. Ze zweten en kunnen lekken dus het is slecht voor de gezondheid.

Beterschap, en hou je taai

Groetjes Roos

Hier net zo
Soms zelfs dagen
Van alles geprobeerd
Marcus krielen you tube

Precies t zelfde word er moedeloos van ben ook al 2 maanden aan het donderen met angst en completen paniek

Dit heb ik ook. Het komt uit het niets opzetten. Op momenten dat ik lekker in mijn vel zit, kan dit zo omslaan, omdat ik mij niet lekker begin te voelen. Misselijkheid, duizelingen soms gepaard met angst en lichamelijke paniekgolven.

Ik ben mij ook zeer bewust van elk gevoel in mijn lichaam, maar probeer niet bij iedere steek, tinteling of duizeling in de paniek te schieten, maar zeg dan juist tegen mijzelf dat dit gewoon normaal is en dat ik dit voel, omdat ik er meer mee bezig ben. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.

Ik herken mezelf hier heel erg in. Mijn aanvallen komen ook opzetten uit het niets. Je hebt een prima dag, en je voelt dan ineens dat het komt opzetten.

ik heb dit nu dus ook.Eerst kon ik er nog wel een reden aan koppelen maar nu weet ik niet eens meer wasr het door komt.Gebruik venflaxine wat me altijd heel goed geholpen heeft maar heb sinds maart al 3 keer moeten ophogen nu 1x dgs 150 mgr.Nu al weer 5 dsgen gespannen piekeren en bang niet meer beter te worden ...
Heeft iemand ervaring ook met venflaxine en die mischien herft moeten over stappen naar ander medicijn?
Gr Carla

Hoi, antidepressiva helpt zeker tegen angststoornissen. Gebruik zelf citalopram en voel me veel beter.

Groet,
Emma

Kijk eens op vrouwen kracht site

dit helpt bij mij wel een beetje, je leert om te gaan met je angst/paniek

Ik herken je paniekaanvallen. Ik heb er ook zelf last van. Het komt bij mij naar boven met meer stress en druk. Ik heb hier al een aantal jaren last van. Doordat ik dit wel al langere tijd heb weet ik hier beter mee om te gaan. Ik heb momenteel een best goede baan en het gaat me niet verkeerd af. Af en toe heb ik hier nog wel eens last van maar weet ook dat dit weer over zal gaan. En met de jaren zal je hiermee beter leren omgaan. Succes met je herstel. Als je wilt kunnen we hier altijd nog meer over praten als je wilt. Gr

Zo herkenbaar. Ik heb sinds 9 maart deze aanvallen. Oa. Ikhet overspoeld me. Ik weet me geen raad.

Ook in heb last van angst- en paniekaanvallen.
Het gebeurt altijd als ik 's ochtends wakker word om een uur of vijf of zes . Ik ga dan mijn bed uit omdat ik niet meer kan blijven liggen.
Ik voel me dan heel erg angstig en heb ook opvliegers en hartkloppingen.
De dokter heeft me doorgestuurd naar zijn praktijkondersteuner. Dit is een psycholoog en die heeft me aangemeld bij de ggz. Daar kan ik pas 30 augustus terecht voor een intakegesprek.
Ik praat er wel over met een vriend en met anderen.
Ik heb 33 jaar in het basisonderwijs gewerkt maar zit nu al 5 jaar werkeloos thuis. I
Ik dwing .mezelf om als ik me goed voel om naar buiten te gaan en alles gewoon te blijven doen
Ik voel me vaak erg eenzaam met deze klachten en ben blij verrast door al deze voor mjj herkenbare verhalen.

Hi, ik heb hetzelfde meegemaakt tijden mijn afstudeerperiode en dus het schrijven van mijn scriptie. Ik wist ook niet hoe ik hier toen mee om moest gaan.

Wat is achteraf weet, is dat je jezelf en je eigen gezondheid voorop moet zetten en niet je scriptie. Een scriptie schrijven en afstuderen lijkt heel belangrijk, en dat is het natuurlijk ook.

Maar probeer niet te streng te zijn tegen jezelf. Lukt het een dagje niet, luister naar jezelf en acepteer dat het gewoon even niet lukt. Probeer het dan ook los te laten, hoe moeilijk ook (been there done that).

Ik heb uiteindelijk mijn scriptie in 1 keer gehaald, het trots zijn op mijn scriptie en mezelf bleef echter een beetje weg. Terwijl ik er zo hard voor heb geknokt.

Achteraf was ik denk ik veel trotser op mezelf geweest als ik ook aandacht en tijd aanmezelf had besteed tijdens deze periode. Heel veel succes nog en ik weet dat je het kan!!

En heeft iemand ook specifiek al eens last gehad van obsessief zijn met de aders of zijn die wel degelijk beter zichtbaar wanneer je onder continu stress staat ? (Mss ook belangrijk :) )

Hoe is het inmiddels met je? Ik zit op moment in t zelfde situatie bij kleine inspanning beginnen de aanvallen moeite met ademhalen wordt er echt moe van

Precies mijn verhaal ik heb ook een depressie en durf ook niets meer zelfs niet te eten ik heb diazepam 2x daags 5 mg nu heb ik er ES Citropolam bij gekregen ik had 2 weken geleden hartfimje gehad bij de HA en was goed nu slik ik 1 week 1 druppel Citropolam en mag je niet nemen als je hartritme stoornis heb nou dat heb ik niet volgens de HA want filmpje was goed en nu vandaag heb ik wel het gevoel dat ik het heb ben heel erg bang ik lijd aan hypogondrie

Hoi Ro

Het goede nieuws eerst! Je bent niet gek aan het worden 😊

Maar angst/paniekaanvallen kunnen vreselijk zijn! Ik weet er alles van.
En ik schrijf het vaker "een mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest"

Veel klachten komen vaak puur doordat je jezelf gek aan het maken bent met je gedachten
En het 2e goede nieuws is, dat kan je veranderen! Maar dat kost tijd en hard werken ook.

Bedankt voor je reactie!

Maar je hebt he-le-maal gelijk! Ik ben er hard mee bezig dat het een stuk verminderd of hopelijk helemaal weggaat! 💪🏼💪🏼

Nogmaals bedankt!

Succes!

2c kleine kinderen en 3 bedrijven. Dat is niet niks. En ik kan me voorstellen dat dat ook energie kan geven. Maar heb je ook voldoende rust tussendoor? En kan je dan ook echt rusten?

Echt tot rust komen is soms heel lastig merk ik. Vooral als ik me gespannen/gejaagd voel. Dan ga ik mezelf afleiden om maar niet te hoeven voelen.

Nee het is vaak lekker chaotisch, wel ook op een hele leuke manier!
Maar echt rust pakken is wel lastig hoor..

Sinds 3 dagen doe ik iedere avond half uurtje/ uurtje vrijmaken om mandala’s te kleuren. Ik vond het in het begin een beetje suf, maar ik moet eerlijk zeggen je kan je hoofd er wel even goed mee leeg maken!

Hoe heb jij je rust kunnen pakken?

Ik probeer soms tot rust te komen door helemaal niets te doen. Maar dat is soms lastig omdat ik mijn gedachten niet uit krijg.

En dan is de truc als je spanningsaanvallen hebt, om.die er te laten zijn. Maar dat kun je alleen maar oefenen bij kleine situaties , en als je je al wat beter voelt.

De paniekaanvallen komen niet doordat je het bv druk hebt. Maar door hoe je met situaties omgaat. En dat "hoe" gaat vaak terug naar je jeugd en opvoeding etc. Iemand anders die dezelfde druk bv heeft, heeft nergens last van.

Dus de training om dat soort dingen te zien was soms confronterend, maar ook verhelderend. Er anders mee omgaan is niet heel makkelijk, en kost tijd. Je valt snel terug in je oude patroon

En de paniekpieken va een paar seconden en v.v. zijn ook enorm herkenbaar

Ik ben al zo blij dat iemand dit herkent!! Net zoals in het eerste ‘verhaaltje’ denk ik soms echt dat ik helemaal gek wordt maar toch voel ik enorm veel steun als iemand zegt, hey dat herken in ook!

Ik neem je tip zeker mee! Thanks 😇

Het "voordeel" is, We zijn met velen 😉

Wat erg om te lezen dat jou dit ook is overkomen. Heel erg herkenbaar. Ik ben ook een hypochonder, dus ben ook bang om dood te gaan (om mijn dochtertje) achter te laten of om flauw te vallen (controle over mezelf verliezen). Bij mij is ook een angststoornis vastgesteld en het is een tijdje redelijk goed gegaan maar na een aantal gebeurtenissen en heftige verhalen om me heen ben ik weer in de angst cirkel terecht gekomen. Voorheen had ik geen paniekaanvallen meer thuis na therapie en alles maar nu weer wel. Ik ben soms weer hele avonden paniekaanvallen gehad. Ook overdag en dan ben ik me de hele tijd aan het kalmeren met meditatie en thuis blijven. Ik ga daardoor dus ook niet meer de deur uit nu omdat het niet veilig voor me voelt. Ik ben dus echt weer in de vicieuze cirkel van angst terecht gekomen en ik baal zo erg want ik had mijn leven voor een gedeelte weer terug. Je bent dus zeker niet de enige, al voelt dat wel zo. Want je ziet het gewoon niet aan me en dat is ook frusterend (merk ik) daardoor begrijpen mensen me niet en geven ze me niet wat ik nodig heb. Hoe gaat het nu met je? Heb je wel hulp?

Mandy, de zaken die je geleerd hebt (over jezelf) tijdens de therapie. Kan je daar nu misschien wat mee?

De angst voor de angst is vaak erg groot

Hey Mandy,

Zooo rot allemaal he! Wat balen voor je dat het weer terug is en dat je er ook zoveel last weer van hebt.. Zoals newbee beschrijft, misschien de techniek van de therapie van toen de tijd weer toepassen?

Eerlijk gezegd, met de kindjes wordt het wel minder ook omdat je natuurlijk afleiding hebt. Maar eenmaal een rust puntje ergens op de dag en boem daar is de paniek..
Ik moet zeggen dat het nu wel wat rustiger is geworden. Hoe ik het doe, eigenlijk weet ik het niet zo goed. Ik probeer de negatieve gedachtes om te buigen naar positief hoe lastig ook. En gewoon wat meer rust pakken. Door bijvoorbeeld even de wasmanden te laten voor wat het is, dat kan ook later. Maar die momentjes rust zijn wel prettig!
Sinds kort doe ik (hoe suf het ook klinkt) mandala kleuren. Dan pak ik gewoon echt even een half uur/uurtje voor mezelf. Zonder tv, zonder muziek even zonder prikkels en dat is wel fijn!
Echt hulp heb ik nu niet, ik kan wel mn hart luchten bij mijn man en ik adviseer je ook om iemand in je omgeving in vertrouwen te nemen zodat je niet in je eentje ‘kapot aan het gaan bent’

Hopelijk krabbel je er snel weer uit!

Bedankt voor jullie berichtjes . Toevallig vandaag weer wat kracht verzameld om er tegen aan te vechten. Die negatieve gedachtes zijn gewoon vooral de boosdoener. Knap van je Ro, je bent sterk 💪🏼. Meditatie helpt mij altijd en ook podcasten of boeken erover lezen. Er is gelukkig veel over bekend. Dikke knuffel

Ik voel mijn armen ook wel eens tintelen.
Ik denk dat alles te maken heeft met (teveel) spanningen jn je lichaam waardoor zenuwen en/of bloedvaten iets worden afgekneld.

Probeer bewust je lichaam te ontspannen (niet makkelijk) door je schouders te laten zakken en op je ademhaling te letten.
Langer uit dan inademen.

Is dit DE oplossing? Nee, maar het kan hopelijk wel helpen.

Hoi Angela, ik heb wel last van spierpijn in mijn armen dan links en dan weer rechts met uitstraling naar de borst. Vooral met de linkerarm slaat ik aan met een paniekaanval omdat mijn hartinfarct ook begon met pijn in de linkerarm.
Groetjes.

Herkenbaar en dit kan invloed hebben op je dagelijkse leven. Laat het gevoel er zijn en dat is trainen trainen trainen. Bij controle zal het alleen maar erger worden.

Krijgt ze geen Xanax retard van de arts erbij in de opstartfase van de antidepressiva?

Ze heeft rivotril.
Intussen is het ergste een heel klein beetje gaan liggen maar nog steeds extreem moeilijk. Is nu net begonnen aan week 4 met fluoxetine

Snap je moedeloosheid, toch doorzetten, het wordt beter!!!

Hoi Steven,

Dit klink zo herkenbaar.
Dit is mijn verhaal van gisteren:

Al weken had ik veel druk op me hoofd. Alsof er een steen op m'n hoofd en voorhoofd lag. Ook duizelig en slappe benen. Vanochtend en vanmiddag ook zo'n rot hoofd. Ineens werd ik heeeel misselijk na 10 min werd ik duizelig hartkloppingen en intens misselijk en druk op mijn hoofd. Na 30 sec was het alweer weg. De misselijkheid en de druk op me hoofd waren ineens helemaal weg.

Ook mijn hart is al nagekeken en is ook prima.

Hey,

Ja dit komt zo plots voor.. soms uit het niets, maandagavond zat ik lekker voor de tv te kijken en plots.. hartkloppingen duizelig.. het gevoel van overgeven.. net of je elk moment in elkaar zakt.. overal laten op testen en toch is alles inorde.. je mag je niet gek laten maken maar toch word je gek ervan..

Hoi Steven,

Wat jij meemaakt heb ik ook regelmatig, duizelig en misselijk worden pijn op de borst zere armen, zware benen krijgen. Valt onder de noemer paniekaanvallen. Als ik zo'n aanval krijg probeer ik op bed te gaan liggen dan zakt het vaak weer snel af.
Heb binnenkort een afspraak met psycholoog hopelijk kan zij mij helpen.
Ga hulp zoeken Steven. Sterkte.

Mooi beschreven en heel herkenbaar voor veel mensen. Paniekaanvallen komen veel voor en zijn vaak een reactie op overbelasting van je (stress)systeem.

Hoe terug in nl gekomen? Vliegen dan ook zwaar

Dit herken ik ook. Ik doe meditatie en spanningsoefeningen hiervoor. Soms is het bij mij ook zo erg dat ik amper wat kan doen vreselijk! Mijn tip is probeer je er niet door te laten leiden hoe moeilijk het ook is.

Hoi, ik heb ook altijd paniekklachten op m'n ogen. De laatste dagen ook weer. Het gevoel alsof m'n ogen eruit knallen van de spanning. Ook rode ogen. Als ik dan met mensen praat ga ik stuk van de spannig op m'n oog en heb het gevoel dat ik gek wordt of m'n ogen gaan tranen zo rood en branderig voelen ze. Heel opgelaten en nerveus voel ik me aan, dat iedereen aan me ziet hoe stuk ik ga. Iemand viel het ook ooit op: wat zijn je ogen rood... schaam me dood dat ik zoveel pijn er aan heb en het dus rood wordt. Ik kan visueel dan bijna niks aan. Puzzelen doe ik dan ook zeker niet. Soms wil ik gewoon helemaal wegdraaien en enkel m'n ogen sluiten voor rust. Vaak ben ik kapot na een ochtend onder de mensen en ik heb een aanval. Maar ik probeer wel dingen te doen ermee. Ik werk door deze aanvallen al 8 jaar niet meer. Slapen doe ik dan daarna meestal.

Hallo last van de ogen . Heb je de bloeddruk gecontroleerd

Hoi Anne,

Dat rare tintelend gevoel ik je hoofd heb ik ook. Ik ben er nu na 3 maanden achter dat het echt met angst/paniek te maken heeft. Ben nu zelfs op het punt dat ik het kan opwekken en hup daar komt dat gevoel in me hoofd weer. nu weet ik dat het daarmee te maken heeft en maak ik me er minder druk over. Dus mijn tip is blijf rustig en accepteer de klachten en geloof jezelf als je op zon moment tegen jezelf zegt dit hoor bij de paniek het is vervelend, maar gaat weer over.

Hoi ik herken de tintelingen ook heel naar. Weet je al of het echt paniekaanvallen zijn?

Hoi Anne, heel herkenbaar. Ik heb dat ook gehad, opeens had ik tintelingen in mijn benen en leek wel of ik uitval had in mijn gezicht. Bleek gewoon paniek te zijn. Bizar. In het begin weet je echt niet wat je overkomt. Als ik dat zo lees bij jou, vind ik dat je best al veel medicatie krijgt. Heb je wel therapie in combinatie?De cognitieve gedragstherapie heeft mij erg geholpen. In deze tijd zijn we gewoon overprikkeld, onze hersenen kunnen dat helemaal niet aan. Dat zorgt op een gegeven moment voor een disbalans in je hoofd. Mij helpt veel lezen, meditatie, agenda leegmaken. Niks meer MOETEN. Volg Charlotte Labee. Ook haar boeken zijn top. Je bent niet de enige. Heel veel mensen worstelen hiermee. Ik lees op dit moment het boek Making friends with anxiety, ook het boek,: Leven met wind mee van Jelle Hermes, heeft mij geholpen in meer inzichten. Succes!

Heel herkenbaar allemaal voelt rot he?

Deels herkenbaar!
Wel knap dat je nog kan werken.
Slik je inmiddels medicatie, zo ja welke?
Ook benieuwd wat voor angsten je hebt..
Heel veel kracht en sterkte toegewenst! Hopen dat er snel een verbetering plaatsvindt voor je :-)

Nee ik slik geen medicatie heb wel oxazepam huisarts gehad voordat ik bij een psycholoog kwam, maar ik mocht dit door bij astma niet gebruiken.
Het werken is niet altijd een pretje, maar zorgt soms voor zoveel afleiding dat ik even uit m'n cirkeltje kom. Ook al weet ik soms niet hoe ik uit me bed naar me werk moet het lukt en daar ben ik blij mee.

Ik heb angsten zoals:
- Het gaat nooit meer over
- Ik wordt gek
- Ik ga flauwvallen
- Ik heb iets ernstigs in mijn hoofd
- Ik wordt nooit meer zoals ik was

Ik herken het heel erg goed. Vooral het gek worden en het gevoel dat er iets ernstigs gaat gebeuren heb ik op zo'n momenten constant. En gek genoeg heb ik die het vaakst als ik rustig op de bank lig of zit..
Tis verschrikkelijk

Heel herkenbaar,zelf 25 jaar geleden ook gehad was 21 toen ben zo vaak nagekeken in het ziekenhuis ambulance etc nooit iets gevonden!
Altijd maar even geruststelling na een goede diagnose.
Tip hoe vervelend ook probeer het te accepteren en laat je begeleiden door je huisarts.

Goedemiddag!
Ik heb het ook altijd in de avond! Dus heel herkenbaar merk dat ik daarna nog extreem moe ben. Dus merk echt dat het mij constant sloopt.

Ik ben een jongen van 23 ik heb daar ook veel last van heb je er nog steeds last van

Beste lotgenoten, alles wat jullie vertellen heb ik ook. Maar ooit had ik het niet natuurlijk en jullie ook niet. Wat bij mij heel veel helpt is SPORTEN en laten gaan. Natuurlijk is laten toe staan een grote proces maar geloof me, het werkt wel. En elke keer als ik weer een terug val heb gebruik ik hetzelfde methode. Laten gaan en Sporten. Lichaam wend daar ook weer aan. Dit is wat ik doe. En natuurlijk wat ook heel veel helpt is je ademhalingsoefeningen te doen. Want Paniekaanval kan je doorbreken door ineens goed ademhalingsoefeningen te doen. Al kan je niet doorbreken, je gaat er toch niet dood aan. Het is wel angstig maar je gaat er niet dood aan. Probeer juist tegen je angsten te werken. Dat doe ik ook. Als ik een voorbeeld mag geven. Als ik zo iets mee maakt ga ik ook juist met vrienden uit. Geloof me het is dan even niet gezellig omdat je loopt te piekeren maar lichaam is zo gebouwd dat je automatische vergeet en weer ineens gezellig hebt.

Hey, hier een 23 jaar meisje met exact dezelfde methoden. Ik ben dit jaar al meerder keren naar het ziekenhuis en de dokter geweest, maar alles is volgens hen normaal. Momenteel zit mijn paniekstoornis diep en moet ik vele keren per dag mijn ademhaling regulariseren en uit de gedachte komen dat mijn hart het alle seconden zou kunnen begeven, en inderdaad ook meer s' avonds. Zoals de persoon hierboven is het wel waar dat we dit ooit niet hadden, en dat de kans veel kleiner is dat we iets zouden hebben dan niet. Hopelijk vinden we snel een manier om ermee om te gaan, ik ga nu bv. aan de slag met een therapeut die me met onbewuste stress en paniek gaat helpen.

Ik heb ook paniek aanvallen al jaren medicatie therapieen dokters etc etc alles al geprobeerd en gezien.

Het enige wat mij helpt is de liefde van de here Jezus. Als ik mijn vertrouwen op hem stel. Als ik bid in vertouwen en hem vraag in mijn hart te komen dan verdwijnt alle paniek en angst..

Als je een paniek aanvalt hebt sluit je ogen vouw je handen en zeg hardop lieve Jezus kom in mijn hart ik kan het niet zelf.

En stuur de paniek aanval weg in de naam van Jezus. Zeg het hardop in de naam van Jezus paniek ga weg en het zal je verlichten als je het geloofd met je hart. Succes en gods liefde en zegen voor jou

Ik ben wel bereid om te praten, ervaar er meerdere op een dag en elke aanval is weer opnieuw een hele gevecht voor me.. heb geen medicatie, loop ook (nog) niet bij een psycholoog, heb dus ook geen therapie gehad of iets..

met mij begonnen toen ik 14 was en ben nu 75.10 jaar geleden ecitalopram 10mg gekregen en kan nu veel rustiger leven.Umoet niet bang zijn ...je kan er heel oud mee worden.Maar het is heel vervelend voor wie het heeft.Ik raad u aan in therapie te gaan zodat u kan leven zonder al die miserie.Ik kan er van meespreken.

Beste Corrie,
Heel herkenbaar: afschuwelijk gevoel wat je hele leven beheerst en voor anderen moeilijk te begrijpen is. Heb je al psychologische hulp geprobeerd? Er zijn goede behandelingen die echt werken. Als je wilt kan ik je de namen noemen van de goede instellingen. Heel veel sterkte en weet dat je zeker niet de enige bent!

Bij hypochondrie verhaal 314 kunnen jullie mijn heel verhaal lezen, maar ik heb een onbeschrijfelijk grote schrik van te sterven.. ik wil nog niet dood, ik ben 23j en ik ervaar al 3 weken (hiervoor nooit last van gehad) last van paniekaanvallen en druk op de borst. Ik ben altijd sportief geweest, maar sinds ik die druk ervaar op mijn borst heb ik het gevoel minder goed te kunnen ademhalen zelfs tijdens een rustige wandeling van nog geen 30min.
Ook ervaar ik soms pijnscheuten en het vuilste gevoel van allemaal is dat het lijkt alsof mijn hart fladdert. Het lijkt dan alsof ik met de hartslagen meega en op elk moment mijn hart kan dichtknijpen.

Ik probeer mezelf te overtuigen van het feit dat de testen die ik gedaan heb tot nu toe negatief waren, maar dit is eigenlijk altijd maar van korte duur.. iedere keer neemt de schrik het over en kan ik nooit voor de volle 100% overtuigd zijn dat het enkel een paniekaanval is en niks fysieks

Hoewel deze verhalen een kleine troost zijn dat ik niet alleen ben, is het uiteindelijk ieder voor zich.. ik heb niet alleen schrik van dood te gaan, maar ook de hartaanval zelf

Beste
Ik heb dat ook ,inmiddels 20 jaar leef ik mee
Jarenlang medicijnen genomen inmiddels 35 kg meer.
Gestopt met medicijnen 2 jaar geleden
Nu heb ik weer paniek en angst als nooit tevoren.
Begonnen met valeriaan 4 stuks per dag per tablet 475 mg
Het gaat stuk beter en paniek aanvallen zijn kort .
Als ik het voelt gelijk naar buiten
Half uurtje lopen en huilen en uitpuffen
En dan weer beter.
Probeer het
Valeriaan bij Holland en Baret
Succes
Ik weet wat je mee makt
Jij bent niet de enige
Liefs Dina

Hoi Leon

Dit is allemaal zeer herkenbaar.
Ook na een PA ben je de volgende dag niet lekker.
Fijn dat je medicatie hebt en ook goed slaapt want dan rust je in ieder geval uit.
Accepteer dat je die aanvallen hebt en dan komen er vast betere tijden aan.
Geniet van het zonnetje in het voorjaar en leef als een vlinder.
Verzet je geest met sporten en wandelen in de buitenlucht.
Uiteindelijk zal het goed komen en zullen de aanvallen minder worden.
Sterkte

Hoi pleun,
Ik heb eigenlijk mijn hele leven al last van paniekaanvallen, en hypochondrie.
Met mijn paniekaanvallen ben ik altijd ergens anders bang voor, soms kan ik moeilijk slikken en denk ik dat ik slokdarmkanker heb, soms ben ik bang dat als ik eet er misschien iets verkeerd is gegaan in de fabriek en dat er glas in me eten zit. Maar het kan ook een rare pijn ergens in mijn lichaam zijn waardoor ik bang ben dat er een slagader knapt. Het is eigenlijk steeds een ander iets waar ik bang voor ben. Maar nu heb ik al een week of 2 ook constant last rondom mijn hartstreek. Ik wil het liefst de dokter bellen. Maar hou mezelf steeds tegen. Ik slik oxzazepam nu ongeveer een jaar, maar werkt steeds minder goed. Ik wil je heel veel sterkte wensen in deze uitputtende strijd.

Hoi Pleun,

Ten eerste naar en vervelend dat je dit ervaart.
Het belangrijkste is dat uitgesloten is dat er echt iets medisch met je aan de hand is. Zie dit als een APK-keuring. Als dit is gedaan kan je verder. Ga eerst naar de dokter, zodat het gecheckt kan worden. Ik weet als geen ander dat je dit niet wil lezen, maar echt, doe het gewoon. Het geeft je uiteindelijk weer een basis waarvanuit je verder kunt gaan en is beter dan doormodderen.

Een paniekaanval kan niet 1 maand aanhouden, Het komt op en gaat weer weg en dit in een tijdsbestekken van ~1,5 uur. Je gaat trillen, zweten, hoge hartslag, druk op borst, arm etc. Nu beweer ik niet dat je geen paniek ervaart, maar ik denk wel dat je onder hoge stress of spanning staat als je het gevoel hebt 1 lange aanval van een maand te hebben.

Vervolgens lees ik dat je bang bent om dood te gaan en dat is normaal. Nu ga ik iets raars zeggen misschien, maar ga eens bij jezelf na waarom je bang bent om dood te gaan. Ben je hier werkelijk bang voor of is er iets anders?

Zo heb ik ontdekt dat ik (mijn bewuste ik)zelf niet echt bang ben om dood te gaan. Ik ben misschien wel bang voor de mogelijke pijn die je vooraf kunt ervaren. Maar mijn grootste angst zit hem vooral in mijn omgeving. Zoals dat mijn kinderen zouden opgroeien zonder vader en mijn partner alleen zou zijn. Dat ik zelf dood zou gaan is dus eigenlijk meer vervelend voor hen dan voor mijzelf.

De reden waarom je hier zelf over zou moeten nadenken is om dit een goede plek te geven. Angst is vaak namelijk niet realistisch. Dus nadenken en praten over je grootste angst is een goede manier om dit een plek te geven. Als je hier zelf niet uitkomt ga dan specifiek over dit onderwerp (of je diepste angsten) praten met psychologen. Ook bij de dokter kan je worden doorverwezen naar iemand die op de praktijk zelf ondersteuning kan bieden. Dit helpt echt!

Verder zou ik oefenen met je energie. Immers, overal waar je met je energie heengaat in je lichaam en op focust lok je een lichamelijke reactie uit. Probeer dit maar, ga eens een volle minuut volledig focussen op je grote teen. Wedden dat je hier iets zult gaan voelen. Als je dus focust op het niet kunnen slikken, krijg je uiteindelijk een brok in je keel of als je uteindelijk bang bent dat je okselkanker hebt ga je daar steken voelen, of als je bang dood te gaan aan een hartaanval krijg je steken rondom je borst, als je bang bent dat er glas in je eten zit(zoals reactie van hierboven) krijg je waarschijnlijk overal last, van je darmen tot aan je ontlasting (al is dit laatste sowieso vaak wisselend bij mensen met paniek/ angst).

Dus ik kom toch terug bij mijn eerste punt wat ik aanhaalde, probeer bij jezelf ten rade te gaan waar je nu bang voor bent... is dat pijn/ dood gaan etc. en ga dit eens voor jezelf uitzoeken.


Voor de reactie boven mij:
Ik heb ook ervaring met oxzazepam, dit is helaas een pleister op een bloedende wond. Het vervelende van oxzazepam is ook dat je steeds meer ervan moet nemen om rust te ervaren, ofwel, de pleister die je plakt moet steeds groter worden helemaal bij hypochondrie.

Veel dingen die je aangeeft zijn herkenbaar, laat inderdaad dingen uitsluiten door de huisarts en/of een specialist. Vanuit daar zou je misschien een vorm van therapie kunnen volgen…Je bent niet alleen het is ontzettend zwaar en verdrietig.

Hoi Pleun,
Ik herken het gevoel van 24/7 een drukkend gevoel op de borst ervaren. Door de constante paniek gaan je spieren strak staan waardoor je druk op de borst ervaart. Het is een heel naar gevoel en ik ken ook het gevoel dat je denkt dat er iets mis is met je hart. Zoals hierboven aangegeven, ga langs de huisarts. Die kan een aantal onderzoeken doen om je hopelijk gerust te stellen. Daar is de huisarts voor. Je bent nog hartstikke jong, dus met je hart is niets mis! Paniek is helaas heel goed in je misleiden en het vertrouwen in je lichaam te verliezen…
Je bent niet alleen.
Liefs,
Lotte

Bij hypochondrie verhaal 314 kunnen jullie mijn heel verhaal lezen, maar ik heb een onbeschrijfelijk grote schrik van te sterven.. ik wil nog niet dood, ik ben 23j en ik ervaar al 3 weken (hiervoor nooit last van gehad) last van paniekaanvallen en druk op de borst. Ik ben altijd sportief geweest, maar sinds ik die druk ervaar op mijn borst heb ik het gevoel minder goed te kunnen ademhalen zelfs tijdens een rustige wandeling van nog geen 30min.
Ook ervaar ik soms pijnscheuten en het vuilste gevoel van allemaal is dat het lijkt alsof mijn hart fladdert. Het lijkt dan alsof ik met de hartslagen meega en op elk moment mijn hart kan dichtknijpen.

Ik probeer mezelf te overtuigen van het feit dat de testen die ik gedaan heb tot nu toe negatief waren, maar dit is eigenlijk altijd maar van korte duur.. iedere keer neemt de schrik het over en kan ik nooit voor de volle 100% overtuigd zijn dat het enkel een paniekaanval is en niks fysieks

Hoewel deze verhalen een kleine troost zijn dat ik niet alleen ben, is het uiteindelijk ieder voor zich.. ik heb niet alleen schrik van dood te gaan, maar ook de hartaanval zelf

Hoi,

Ik heb precies hetzelfde. Sinds eind januari dit jaar ben ik echt in een helperiode belandt. Ik dacht in eerste instantie dat ik een hartaanval had dus natuurlijk naar de huisarts gegaan. Niks aan de hand zeiden ze, behalve dat ik het syndroom van Tietse zou kunnen hebben (ongevaarlijk). Maar toch kwamen de steken steeds terug en voelde het ook dat het steeds erger werd. Ik ben in de tussentijd al meerdere keren bij een huisarts geweest en zelfs is er een ecg gedaan. Was ook niks mis mee.

Op het moment gaat het beter dan aan het begin, tenminste dat probeer ik mezelf te vertellen. Het ergste is misschien wel dat elke keer als iets ongezonds eet dat ik dan denk dat ik een hartaanval krijg en dan zit ik de hele avond weer in de knoei.

In de ochtend voel ik me altijd op mijn best en hoop ik dat het gedurende dag niet erger wordt. Wat eigenlijk ook niet goed is want daardoor ben je jezelf constant aan het scannen.

Inmiddels heb ik eind juli een intake gesprek bij de psycholoog. Hopen dat ik daar wat goede tips uit kan halen.

Hoi Marieke,
Ik herken dat rare gevoel in je nek. Heb ook vaak last van een beetje een stijve nek. Of van die spiertrekkingen erin. Ben jij er nog mee naar de huisarts geweest?

Ik snap je helemaal!

Heel veel sterkte...helaas is t bij mij ook weer terug gekomen.
Je gunt t je ergste vijand niet...hoop dat t snel over is

Hello
Ik herkent jezelf ook gelijk in jou bericht ..
Winds kort Ben ik ook dagelijks bezig met dat en some ga ik ook extra opletten op wat ik doe enzo....
Ik zit nu gelukkig bij de sigoloog nu Alleen hopen dat het mij gaat lukken ...
Je ben niet de enigstee

Succes

Wandelen doet wonderen. Ik begon met kleine stukjes van een paar min. Nu bijna dagelijks 1.5 uur.

Beweging is zeer belangrijk. Voldoende nachtrust help ook goed, maar niks zo goed als bewegen en je over die angsten heenzetten. Stapje voor stapje

Rust en terug naar de basis! Dit gevecht kun je wel winnen!
Elke dag opstaan, jezelf verzorgen en eten. Stukje bij beetje wandeling maken, naar buiten gaan. Rust nemen en probeer niet teveel van jezelf te eisen.

Je gedachten gaan met je aan de haal. Probeer langzaam maar zeker te achterhalen wat die zijn en schrijf ze op. Wat of waar ben je bang voor?

Vraag hulp bij je huisarts, mogelijk heeft je praktijk een Praktijkondersteuning GGZ. die kan je al een beetje op weg helpen en je gerust stellen.

Goedendag, ik heb dit sinds kort ook zo erg.verblijf op dit moment in een hotel in turkijeen sinds ik hier ben( 5 dagen) begint het elke avond. Over dag gaat het nog wel.
S avonds kan er ik er soms nog vanaf komen maar zodra ik op bed lig word ik er helemaal gestoord van. Ik ben bang dat ik er ook echt niet meer vanaf kom. De volgende dag denk ik elke keer, zie je nou niks aan de hand dus dr volgende keer niet zo druk maken. Maar ja.... de volgende keer ben ik weer net zo bang dat ik het aan mijn hart krijg.
Ik krijg een gejaagd gevoel tussrn mijn borsten, daarna heb ik t idee datbik steeds extra admin moet halen. Als ik in slaap probeer te komen en wat weg zak lijkt of je steeds een soort van schokjes krijg schrik reactie? Het is zo vervelend en beinvloed mijn leven op dit. Moment heel erg

Pijnlijk. Ook enigzins herkenbaar

Nu aan het bijkomen van mijn tweede zeer hevige aanval in een week tijd. Nadat het sinds september beter ging en ik alleen wekelijkr milde aanvallen met hartkloppingen kreeg, zit ik mij hier weer zorgen te maken of ik toch echt niet zojuist een hartaanval heb gehad. Hartslag van naar 165 en in recordtempo naar 48 i.c.m. druk op borst, licht en druk in het hoofd en dat soort gekke dingen.

Goede nachtrust, bewegen, ook als dat een korte wandeling is en wel je eigen grenzen opzoeken en steeds een stukje verleggen. Dat is de manier om het significant te verbeteren.

Heb al medicijnen citalopram en alprozalam.kom 1x in de week bij psycholoog en heb meditatie oefeningen.maar tot nu toe weinig verbetering.

Hoi, het niet aanslaan van oxazepam kan komen door een ander merk wat de apotheek je geeft. Hetzelfde middel maar een andere merknaam, dit vanwege de bezuinigingen. Ik vind dit zeer verontrustend want de oxazepam die nu vergoed wordt doet helaas niets bij mij. Laat staan wanneer je er nog geen ervaring mee hebt. Kortom er kan veel verschil in zijn. Daarom betaal ik nu voor de merk variant. Die werkt wel.

Hi, Ik heb ook sinds na mijn vaccinatie last van paniek aanvalen en hyperventilatie. Druk in het hoofd druk op de borst. Bang om dood te gaan. Ik blijf dagen lang met last moet ik vakker ziek melden op werk. Ik krijgt continu last van.

dat je bang bent om een hartaanval gehad te hebben is heel begrijpelijk dat dacht ik ook! TIP laat een hartfilmpje maken. dan zul je waarschijnlijk zien dat je geen hartaanval hebt gehad en dat zou je gerust kunnen stellen. probeer te ontspannen door een stukje te fietsen, zo nodig wat minder te gaan werken om te herstellen. de aanvallen kunnen soms verdwijnen of minder worden. schouferklachten heb ik ook de hele dag en dit is gewoon spierspanning dit kan absoluut geen kwaad!

heel herkenbaar

Wat jij allemaal omschrijft heb ik het exact hetzelfde.. Hoe is het nu met je?

Hey samantha

Jouw klachten klinken bekend.
Kan ik je contacten?

Hoi moeder,

Oxazepam is helaas verslavend vandaar dat je arts paar heeft gegeven. Ik herken het wel alleen ben ik bang dat we toch moeten vechten. Want oxazepam kan je maar 1 week ongeveer gebruiken.

Helaas is het normaal dat je die gevoelens ervaart bij een angst aanval/paniekaanval/hyperventilatie aanval.
Ik heb dit dagelijks meerdere keren. Zoals nu voel ik er ook 1 aankomen door eerst heel misselijk te raken duizelig en hart die sneller klopt en later abnormaal snel gaat... lijken wel 1000 tikken in een minuut. Lichaam ervaart dan extreme angst en paniek. Als je wilt praten ben je altijd welkom

Hi Linda,

Even benieuwd. Als jij verschillende SSRI's hebt geprobeerd, neem ik aan dat je steeds opnieuw moest afbouwen voordat je aan een nieuwe begon. Hoe ging het afbouwen bij jou?

Het voelt alsof je stikt, je hart gaat tekeer en je wil vooral vluchten maar je weet niet waarvoor. Ik ga meestal trillen en klappertanden. Je denkt alleen maar ik ga dood, er is iets niet goed met mij!

Ik raak dan alles kwijt, alsof ik in een andere wereld beland. De gedachten blijven maar komen en komen en nemen me helemaal over totdat ik in totale paniek raak. Soms duurt dit bij mij 15 minuten maar het kan ook 2 uur duren. De angsten nemen je helemaal over en je hebt het gevoel dat je ernstig ziek word of dat je doodgaat. Waar ik ook veel last van heb is onzekerheid wanneer ik niet in een aanval zit. Bang zijn voor wanneer ik er weer een krijg en bang zijn dat dat wat ik voel misschien toch wel echt is.

Ik ben 34 en heb ook hele erge aanvallen zoals vandaag nog wederom langs de dokter en bloeddruk en temperatuur allemaal goed.

Maar trillen, zweten en raar gevoel in me handen alsof ik gewoon geen controle heb en waziger zien met soms druk op borst en korter ademen. Hartslag op standje 190 en gewoon op het werk. Ik raakte compleet in paniek en ben nu nog steeds kapot ervan. Dag erna last van mijn ribben als soort heftige spierpijn. Door aanspanning. En na de aanvallen intense vermoeidheid.

Alsof je levend begraven bent

Ik heb dit ook en in de ochtend bij het wakker worden dan is het het ergst het zijn paniek aanvallen zijn ongevaarlijk het is beangstigend ik ben bij een psygoloog onder behandeling heb nog een lange weg te gaan maar je komt er van af want er zijn nog meer symtonen lees maar bij paniek aanvallen wens je heel veel sterkte toe! 😃

Kes , sinds enkele jaren heb ik ook angstaanvallen ,altijd het gevoel dat ik ga doodvallen. Duizeligheid , hartkloppingen en een zweverig gevoel . Ook tintelingen over mijn hele lichaam . Ik heb net zitten wenen van ellende . Ik heb geen enkel probleem , ik heb een superlieve man die mij begrijpt , twee lieve zonen en verder geen enkel probleem en toch altijd die aanvallen . Mijn huisarts helpt me niet verder , hij vindt dat 'm alles gedaan heeft wat nodig is . Ik ga nu morgen een psycholoog bellen voor hulp.
Groetjes
Gerd

Heel verstandig van uw vrouw om een handeling met EMDR te gaan doen. Angst is voor niemand goed; niet voor uw vrouw en niet voor jullie ongeboren kindje. Als het kindje geboren is en ook angstig blijkt te zijn, dan kan de baby ook een behandeling met EMDR krijgen.

Dit is wel heel bekend als ik eerlijk moet zijn. Mocht je t willen kunnen we erover praten, misschien lucht dat op.

Hoi Onur,

Bedankt voor je reactie, heb jij er nu nog steeds last van?

Hallo karin ik heb het ook .. het was nu 3 a 4 maanden weg en sinds gisteren weer terug .. word er zo emotioneel van gelijk denk ik wat heb ik tog ik snap heel goed wat paniek aanvallen zijn veel sterkte

Groetjes Patrick trouwens sorry had me naam niet vermeld

Hoi Patrick,

Ellendig hè! Je denkt steeds dat het wat beter gaat en dan ineens heeft het je weer te pakken. Heb je al lang last van de aanvallen?

Ik loop sinds vorig jaar met een best wel eng gevoel rond. Het is een gevoel tussen keel en maag. Eens in de zoveel tijd komt er dan een heel eng gevoel mijn borst, een soort brandgevoel en een enorme druk. Een soort golfachtig gevoel. Steeds denk ik dat het maagzuur of iets is maar de arts zegt dat dit spanning is.

Het is idd spanning. Je zal de psychologische oorzaken moeten aanpakken. Het liefst samen met een maatje of praat partner.