claustrofobie is geen angst voor kleine ruimtes. het is angst om geen uitweg te hebben. je lichaam denkt ik zit vast. ik kan niet weg. dat triggert pure overlevingsstress.
holistisch gezien gaat het over opgesloten emoties. ingehouden adem. niet kunnen zeggen wat je nodig hebt. te lang aanpassen. je lijf bouwt spanning op tot het in een kleine ruimte explodeert.
een tip die weinig mensen kennen
voordat je een lift. trein of kleine ruimte in gaat
adem diep in
zet je kaken zacht uit elkaar
laat je tong los op de bodem van je mond
je kaak en tong zijn direct gekoppeld aan je stresssysteem
ontspannen daar geeft je brein het signaal dat je niet gevangen zit
je adem wordt lager
je hartslag zakt
je lichaam blijft in hier en nu
claustrofobie verdwijnt niet door logisch denken
het zakt wanneer je lichaam weer voelt dat het ruimte heeft zelfs als de kamer klein is
holistisch gezien gaat het over opgesloten emoties. ingehouden adem. niet kunnen zeggen wat je nodig hebt. te lang aanpassen. je lijf bouwt spanning op tot het in een kleine ruimte explodeert.
een tip die weinig mensen kennen
voordat je een lift. trein of kleine ruimte in gaat
adem diep in
zet je kaken zacht uit elkaar
laat je tong los op de bodem van je mond
je kaak en tong zijn direct gekoppeld aan je stresssysteem
ontspannen daar geeft je brein het signaal dat je niet gevangen zit
je adem wordt lager
je hartslag zakt
je lichaam blijft in hier en nu
claustrofobie verdwijnt niet door logisch denken
het zakt wanneer je lichaam weer voelt dat het ruimte heeft zelfs als de kamer klein is
