Dwangstoornis / OCS - forum lotgenoten

Dit heb ik ook bang om mijn kind pijn te doen . Het doet me heel veel ik wil er echt uit

Ik heb hetzelfde.
Je kunt er zelf niets aan doen.
Het belemmert je ook in allerlei dingen.
Het is iets verschrikkelijks.
Heeft ze geen antidepressieva of helpt dat niet?
Graag bericht terug.

Jouw gedachtes en mijn gedachtes die stomme neppe dwang is niet echt. Het komt goed we gaan der van af komen😊

Alles komt altijd goed het heeft zijn tijd nodig wij kunnen dit.

Je bent niet de enige. Troost je hiermee. Er zijn duizenden zoals jij. Mijn vrouw heeft het ook al 30 jaar. Het is voor haar heel moeilijk maar ook voor mij als partner. Haar huisarts heeft gezegd dat ze er nooit vanaf komt. Ieder mens heeft een zwak punt in z'n lijf. De ene heeft hernia wat zwak is en de ander dwang. Helaas.

Ik ken dit gevoel het beheerst je leven
je bent telkens er mee bezig
je bent niet de enigste die het heeft.
en je bent normaal alleen iemand net als ons met een dwang.
wat anderen ook vinden iedereen heeft wel iets. sterkte

Ik kenndit precies zelfde situatie hier

Goedenavond,

Ik ben een man van 33 jaar, die al 16 jaar rondloopt met ocd. Ben altijd in behandeling geweest bij een psycholoog. Tot het moment kwam, dat het echt niet meer ging. In het amc heb ik te horen gekregen dat ik extreem hoge categorie ocd heb.

In het amc heb ik een traject gevolgd van 16 weken, waarbij je goed begeleid wordt en exposure oefeningen doet. Tijdens het traject heb ik veel handvaten gekregen, wat ik dagelijks nog toepas.

Bij mij heeft de therapie geholpen, waardoor ik mijn dagelijkse dingen kan doen. De ene dag is makkelijker dan de andere maar het is te doen.

Magisch denken heb ik ook last van dat bijv als de kraan niet 3 x aanraak dat me ouders doodgaan

Hey
Heb dit ook soort van meegemaakt 4 jaar geleden. Toen was ik 16.

In de plaats van dit had ik schrik van mensen iets aan doen en enge gedachten van mensen die zichzelf iets aandoen/moordscenes.
Het begon met 1 random enge gedachte, waar ik van verschoot en begon erover na te denken. “Waarom denk ik dit?” “Is dit normaal”
Dan gebeurde het een tweede keer. Dus begon deze soort gedachten te onderdrukken.
De enge gedachten kwamen vaker en vaker voor en begonnen obsessief te worden, begon er ook obsessief over na te denken.

Ik begon er ook veel over op te zoeken en keek af en toe YouTube filmpjes van moordenaars en psychopaten om te zien of ik daar ook karaktertrekken van had. Ik werd hier heel bang van.
Na een tijdje begon ik echt te denken dat ik ook zo een psychopaat was, maar het gewoon nog niet tot uiting was gekomen.

Op dat moment besefte ik ook niet dat dit angst was. Wat het nog enger maakten.

Ik durfde er met niemand over te praten. Want ik zou ook bang zijn moest iemand tegen mij zeggen dat ze continue ongewilde moordscenes in hun hoofd hebben.
Ik heb hier ongeveer 8 maanden zo goed als alleen mee gezeten.
Ik had het enkel tegen mijn mama eens uitgelegd, maar wilde er met haar eigenlijk niet meer over spreken (omdat het gwn zo moeilijk was)

Uiteindelijk had mijn mama iets op het internet gevonden van ‘enge dwanggedachtes’. En dat dwanggedachtes voortkomen uit angst.Dit stelde mij heel hard gerust omdat ik eindelijk wist wat het was!

De gedachtes werden hierdoor minder en kon het met de tijd meer en meer ‘accepteren’ en in een ‘doosje’ steken.

Nu jaren later (ben nu 20) spreek ik erover met mijn psycholoog. En ben sinds twee weken erover beginnen praten. Deze laatste twee weken zijn tot nu toe al heel moeilijk geweest. Omdat ik de angst weer onder ogen moet komen en erover moet praten.
Het is nog steeds moeilijk te accepteren dat de gedachten ‘oké’ waren en dat het gewoon pure angst was.
Maar ben nu mijn best aan het doen om het eindelijk na 4 jaar te verwerken.

Ben in ieder geval al trots dat de gedachten weg zijn en dat ik tot dit punt gekomen ben om erover te praten.

Hopelijk gaat iemand zich ook hierin kunnen vinden en kan dit helpen voor andere mensen.
Want Dit is wat ik eigenlijk toen nodig had, verklaring en geruststelling.

Groetjes anoniem

Hé,

Ik heb precies hetzelfde gehad! En het is een proces, niet iets wat van de ene op andere dag anders zal zijn of geaccepteerd kn worden. Wat mij heel erg heeft geholpen is door tegen mezelf te zeggen dat als ik de aandacht op mijn ademhaling had, “ik heb mijn aandacht op mijn wdemhaling en dat is oké”. In het begin voel je dat ansoluut niet maar joe meer je dit voor jezelf blijft herhalen hoe meer dat gevoel zal komen. Want waarschijnlijk maak je jezelf wijs dat het erg is om je aandacht op je ademhaling te hebben (dat was bij mij iig zo) en dan ga je ertegen vechten. Want waarom is dat erg? Oké het is echt niet chill maar is het erg? Dan maar de aandacht op de ademhaling. Kijk eens naar een tijdje wat er geneurd als je dat op doe manier probeert toe te passen.

Sterkte en succes!

Groetjes,
Chloé.

Hee Iris,

Deze vorm van OCD heb ik niet gehad, maar uiteindelijk werkt OCD altijd op hetzelfde principe. De youtube channel "OCD recovery" heeft geweldige informatie die je gaat helpen.
Jouw versie van OCD heet ook wel Sensorimotor OCD of Somatic OCD. Als je daar even op filtert op die channel dan ga je prima geholpen worden.

Heel veel succes Iris!!

Herkenbaar. Relatie helaas verbroken om die reden. Ik vond elke keer íets wat 'niet perfect' was of waar ik over twijfelde. Ik werd er letterlijk gek van, met name 's morgens. Ik blijf beter alleen. Sterkte

Hoi,

Wat naar zeg! Ik weet niet of het een optie is, maar dat wat jij zegt zijn vooral gedachten. Maar hoe voel je je bij die persoon? En dan echt op gevoelsniveau, niet in je hoofd. Probeer bij je gevoel te komen. En dan vooral je gedachten uitdagen; zijn deze gedachten reeel? Is dat realiteit, echt voor 100%? Of kan het ook anders? Vaak bij zo’n dingen hou je vooral jezelf een spiegel voor… Iets wat in jou zelf speelt waardoor je je zo focust op de ander. Je spiegelt elkaar in een relatie waardoor triggers opgeroepen worden en juist dat is een mooi moment om bij jezelf naar binnen te keren. Ben je kritisch naar jezelf en projecteer je dat op de ander? Als je daarachter kunt komen, dan weet je wwllicht waar het vandaan komt. Ik had bv ook dat ik mijn liefsde voor iemand af liet hangen van het uiterlijk. Als mijn partner dan een buikje kreeg vond ik diegene minder aantrekkelijk, met alle nare gedachten opvolgend waardoor ik de relatie uit wilde maken. Totdat ik me ging reaiseren van hey, maar is dit realistisch? Waarom vind ik dit? Hou ik echt minder van mijn partner als hij een buikje heeft (kijk er zojn grenzen natuurlijk maar kleine dingen zouden niet uit hoeven maken) ? En wat zegt dat over mii? Ik kwam erachter dat ik streng was voor mezelf ook qua uiterlijk etc en dat dan projecteerde op hem. Ben er toen achter gekomen dat liefde voelen voor een persoon om zoveel meer draait dan kleine dingetjes. Je houdt van een persoon om hoe diegene is. Dus voor mij was dit echt een spiegel en mocht ik naar binnen keren. Hield ik wel van mezelf om hoe ik hem? Het antwoord was nee want het kon altijd beter. En na een tijdje begon ik me te realiseren dat ik mezelf niet eens acceteerde om wie ik was en weinig zelfliefse had. Hoe kon ik dat dan voor een ander doen?

Hoop dat je er wat aan hebt.
Sterkte en succes!

Groetjes, chloé.

Ben je weleens op een date geweest met een man? Dan kun je daarna misschien op die ervaring terugkomen als er gedachtes en twijfels in je hoofd komen.

Hi,

Je bent niet de enige met dit fenomeen. Erg vervelend voor je om zo vast te lopen in deze vorm van OCD. Op date gaan met een man helpt je niks, dat zet alleen maar aan tot verdere betrokkenheid bij deze obsessie. Ik zou je adviseren om het boek ' Opdringerige gedachten overwinnen' van Sally M. Winston. te kopen. Dit boek geeft heel mooi weer waarom deze gedachte zo aan je vast blijft plakken. Wees je er ook bewust van de je brein je nieuwe controles geeft om te controleren of je wat voelt of beleeft. Al deze nieuwe dingen horen bij het in stand houden van de plakkerige gedachte. Ook is het wellicht goed om eens te kijken naar Ali Greymond en The One Point (van @MehranDadbeh op YouTube) H-OCD kan erg invaliderend werken en professionele hulp is wel een aanrader. Zoek daarbij een goeie partij, geen Lentis of andere massaclubs. Max Ernst ofzo die zijn erg goed. Blijf vooral rustig en wees je bewust dat het alleen leeft in je gedachten.

Ja het is gewoon kloten die dwang gedachtes … ik herken het helemaal. Je wilt er zo graag vanaf maar het lukt niet. En dat is ook het probleem; dat je er zo graag vanaf wil en dan wordt het erger. Het enige wat ik zelf kan aanraden is proberen om andere dingen te gaan doen die afleiden… proberen om 3/4 keer per week toch te sporten ondanks alle kwalen en stress… en proberen om niet meer in de spiegel te gaan kijken, hoe moeilijk het ook is. Maar het is gewoon erg zwaar om met dwang te leven. Ik merk bij mezelf als ik moe ben wordt het erger dus probeer goed te slapen maar dit wil soms haast ook slecht. Ik slik geen medicijnen maar wil dit misschien wel gaan doen.
Veel sterkte

Hai Ik zou me latem testen op de autoimuunziekte Sjogren dit veroorzaakt een drige mond huid en ga zo maar door. Heel veel sterkte gewenst. Liefs🫂🫂🫂🫂

Hoi ik heb ook dwangneurosie weet wat het is . therapie is een aanrader. Afleiding zoeken begint het op te komen proberen niet aan toe te geven is lastig.
Hulp erbij is mijn advies .

Groet van Ilse

U zou eens cbd kunnen proberen. Google het maar eens wat het voor u zou kunnen doen

Hoi,
Ik herken je gedachten wel en het is inderdaad heel vermoeiend, hieronder heb ik zelf ook een bericht geplaatst wat misschien een beetje lijkt op jouw verhaal. Ik snap heel goed dat het vermoeiend is en ook zo zinloos ):

Wat knap zeg en fijn dat je dit deelt!
Zo merk ik ook als ik creatief bezig ben is mijn hoofd rustig net zoals bewegen wandelen of sport. Ook op zoek gaan naar succes verhalen. Want je zegt het mooi dit is een fase en vaak door heel veel stress! Dit gaat weer voorbij🤍

Hoi,
Ik herken het heel erg ik heb het tijdens mijn zwangerschap ook erger gehad, ook door de hormonen.
Hoe gaat het nu met je? Misschien kunnen we in contact komen.
Groetjes

Beste Frits ik heb hetzelfde de onrust is dodelijk vermoeiend en erover praten durf ik ook niet ben bang dat mensen (lees partner en familie dit niet begrijpen) ik wordt vooral erg onzeker als het in een groep over homo,s gaat wordt dan nerveus en rood (bloosangst)./ Bang om door andere mensen als homo te worden gezien. Ik weet dat het nergens op slaat maar krijg de gedachten niet uit mijn hoofd.heb jij hier wel hulp voor nu?

Heel simpel gezegd, mensen reageren op fysieke problemen, het helpt ook te realiseren dat je zelf de fout ongetwijfeld al gaakt hebt om iemand niet te vragen of ze ok zijn terwijl ze psychologisch gebukt gaan onder zware lasten. De simpele reden is dat mensen niet weten wat het is of wie het heeft en wanneer ze er last van hebben.

het zal voor haar heel zwaar zijn vooral omdat ze elke dag met die dwangneurosie te maken heeft het kost tijd en in je hoofd ben je onrustig.voor de man ook die probeerd alles te doen op de goede manier maar er mee leven voor hem is ook moeilijk want je partner begrijpen kan ook onrust geven
Ik heb dit zelf ook dwang en begrijp dit verhaal goed hoe een man er mee om gaat je hebt als man ook gevoel er bij. voor haar blijft het een gevecht elke dag weer

Ik ben zowat de partner in dit verhaal, echter heb inzelf uiteindelijk een episode gehad met angstaanvallen vanwege de hele situatie en daardoor is de communicatie en het wederzijds begrip tussen mezelf en mijn vrouw zoveel beter geworden. Heel simpel gezegd, en in weet dat het moeilijk is, de man kan er beter voor kiezen om eens een echte ruzie aan te gaan als dat de enige manier is om eens echt te praten met elkaar, en de vrouw moet leren haar stressen en gedachten delen met haar man, zodat hij beter begrip krijgt van wat ze doormaakt.

Ik heb hetzelfde probleem. Ik kreeg hiervoor in eerste instantie lorazepam voor, maar ben daar nu gelukkig van af en probeer ik gewoon mijn angsten aan te gaan, zodat mijn brein eraan kan wennen. Het kost mij enorm veel energie, maar ik probeer door te zetten, in de hoop dat de angst minder wordt. Ik slik ook Clomipramine ( antidepressiva) maar dat werkt bij mij niet tegen dwanggedachten. Nu krijg ik ook nog rTMS therapie en therapie bij de Marina de Wolff kliniek.

Hallo, ok hopelijk werkt het voor je! ik heb nu nog de behandelingen van de GGZ en oefeningen om het te proberen te accepteren. Heb ok vorige week EMDR gehad en flink last van gehad erg vermoeid en de dwang gedachten kwamen weer heel erg naar voren. Hopelijk gaat het binnen kort beter. ik zit trouwens aan de escitalopram.

En! ook hoop ik wanneer mijn slaap apneu is aangepakt dat ik de weg omhoog kan vinden, volgende maand heb ik een slaap onderzoek bij Kempehaege dus hopelijk daarna kunnen we dit gaan oplossen en daarna hopelijk betere tijden.. en dat deze klachten die ik ervaar mbt dwanggedachten en depressie etc dat dit kan genezen naar betere slaap en rust.

Hebben meer mensen goede ervaringen wanneer de slaapapneu is aangepakt dat de depressie/angststoornis en ocd beter worden?

Hi Kees,

Ik hoop dat ik je een beetje kan geruststellen: dit hoort absoluut bij OCD! Het kan inderdaad weer wat opgelaaid zijn door de stressvolle periode.

Je hebt het dus zeker niet echt gedaan.

Hoi Amanda, ik herken dit enorm alleen dan bij een vriend van mij. Ik heb zelf ook een relatie van nu bijna zes jaar. Ik heb het ook goed maar ineens sloeg die twijfel bij mij ook enorm om. Ik heb ook veel gezocht en ik kom veel tegen over rocd en angst dat je liefde niet genoeg is maar inderdaad ook niet over angst dat je verliefd bent op iemand anders. Heel jammer is dat. Maar ik herken het.

Bedankt voor je reactie, fijn om iemand te hebben die Ich herkent.

Ik heb precies deze gedachten!
Zo vermoeiend.. dat ik bang ben dat ik dingen heb gedaan, zonder dat ik het door heb gehad.
Ben ook nog zoekende naar tips hiervoor.
Sterkte ermee!! Weet dat je niet alleen bent!!

Ik heb het vaak gehad nadat ik dronken ben geweest de gekste dingen heb ik dan gedaan in mijn fantasie en kan ik maanden mee bezig zijn of het wel of niet gebeurd is

Hallo ga eens na waarom je gokken doet?.is het voor de winst?is het voor de aflijding. Maar voor welke reden dan ook .het het vallen en op staan. Probeer keer op keer je gok drang uit je hoofd te Zetten en wat anders te gaan doen. zorg ook je niet 123 aan je geld kan .leg het ergens neer waar je er niet aan kan.als laatste kan je een verbod aanvragen. Zie hier voor Google .mvg anoniem

Hoi ik herken het heel erg
Ik weet ook niet hoe ik als ouder ermee om moet gaan