Mo Gawdat vertelt vaak in zijn talks dat ieder mens wel een keer een traumatische gebeurtenis mee zal maken in zijn/haar/hun leven. Dat is een confronterende gedachte. Het betekent dat we elke dag mensen tegenkomen — in het verkeer, op het werk, in de winkel of in onze buurt — die een traumatische ervaring hebben meegemaakt. En misschien geldt dat ook voor onszelf.
Trauma ontstaat wanneer een ingrijpende gebeurtenis het brein en het lichaam overweldigt. Het kan gaan om gebeurtenissen zoals een ongeluk, geweld, verlies van een dierbare, langdurige onveiligheid in de jeugd, pesterijen, emotionele verwaarlozing, een plotselinge scheiding van ouders of herhaaldelijk het gevoel niet gezien of veilig te zijn.
Het gaat daarbij niet alleen om wat er is gebeurd, maar vooral om wat het zenuwstelsel niet heeft kunnen verwerken. Wanneer een ervaring te intens, te plotseling of te langdurig is, lukt het het brein niet om deze gebeurtenis volledig af te ronden en te integreren.
De verwerking wordt als het ware tijdelijk “geparkeerd” in het limbisch systeem. het deel van het brein dat betrokken is bij emoties, overleving en veiligheid. Daardoor heeft trauma niet alleen een psychologische impact, maar ook een duidelijke lichamelijke impact. Het lichaam blijft reageren alsof het gevaar nog aanwezig is.
Mo Gawdat vertelt vaak in zijn talks dat ieder mens wel een keer een traumatische gebeurtenis mee zal maken in zijn/haar/hun leven. Dat is een confronterende gedachte. Het betekent dat we elke dag mensen tegenkomen — in het verkeer, op het werk, in de winkel of in onze buurt — die een traumatische ervaring hebben meegemaakt. En misschien geldt dat ook voor onszelf.
Trauma ontstaat wanneer een ingrijpende gebeurtenis het brein en het lichaam overweldigt. Het kan gaan om gebeurtenissen zoals een ongeluk, geweld, verlies van een dierbare, langdurige onveiligheid in de jeugd, pesterijen, emotionele verwaarlozing, een plotselinge scheiding van ouders of herhaaldelijk het gevoel niet gezien of veilig te zijn.
Het gaat daarbij niet alleen om wat er is gebeurd, maar vooral om wat het zenuwstelsel niet heeft kunnen verwerken. Wanneer een ervaring te intens, te plotseling of te langdurig is, lukt het het brein niet om deze gebeurtenis volledig af te ronden en te integreren.
De verwerking wordt als het ware tijdelijk “geparkeerd” in het limbisch systeem. het deel van het brein dat betrokken is bij emoties, overleving en veiligheid. Daardoor heeft trauma niet alleen een psychologische impact, maar ook een duidelijke lichamelijke impact. Het lichaam blijft reageren alsof het gevaar nog aanwezig is.
Trauma is geen teken van zwakte of onvermogen. Het is een normale reactie van een gezond brein op een abnormale of overweldigende situatie. Het lichaam heeft geprobeerd te overleven op de best mogelijke manier op dat moment.
Omdat trauma zich vastzet in de niet-talige delen van het brein, kunnen klachten ontstaan zonder dat iemand precies begrijpt waar ze vandaan komen. Denk aan angst, spanning, somberheid, vermoeidheid, paniek of lichamelijke klachten. Vaak weet iemand rationeel dat het verleden voorbij is, maar voelt het lichaam dat nog niet zo.
Trauma ontstaat wanneer een ingrijpende gebeurtenis het brein en het lichaam overweldigt. Het kan gaan om gebeurtenissen zoals een ongeluk, geweld, verlies van een dierbare, langdurige onveiligheid in de jeugd, pesterijen, emotionele verwaarlozing, een plotselinge scheiding van ouders of herhaaldelijk het gevoel niet gezien of veilig te zijn.
Het gaat daarbij niet alleen om wat er is gebeurd, maar vooral om wat het zenuwstelsel niet heeft kunnen verwerken. Wanneer een ervaring te intens, te plotseling of te langdurig is, lukt het het brein niet om deze gebeurtenis volledig af te ronden en te integreren.
De verwerking wordt als het ware tijdelijk “geparkeerd” in het limbisch systeem. het deel van het brein dat betrokken is bij emoties, overleving en veiligheid. Daardoor heeft trauma niet alleen een psychologische impact, maar ook een duidelijke lichamelijke impact. Het lichaam blijft reageren alsof het gevaar nog aanwezig is.
Mo Gawdat vertelt vaak in zijn talks dat ieder mens wel een keer een traumatische gebeurtenis mee zal maken in zijn/haar/hun leven. Dat is een confronterende gedachte. Het betekent dat we elke dag mensen tegenkomen — in het verkeer, op het werk, in de winkel of in onze buurt — die een traumatische ervaring hebben meegemaakt. En misschien geldt dat ook voor onszelf.
Trauma ontstaat wanneer een ingrijpende gebeurtenis het brein en het lichaam overweldigt. Het kan gaan om gebeurtenissen zoals een ongeluk, geweld, verlies van een dierbare, langdurige onveiligheid in de jeugd, pesterijen, emotionele verwaarlozing, een plotselinge scheiding van ouders of herhaaldelijk het gevoel niet gezien of veilig te zijn.
Het gaat daarbij niet alleen om wat er is gebeurd, maar vooral om wat het zenuwstelsel niet heeft kunnen verwerken. Wanneer een ervaring te intens, te plotseling of te langdurig is, lukt het het brein niet om deze gebeurtenis volledig af te ronden en te integreren.
De verwerking wordt als het ware tijdelijk “geparkeerd” in het limbisch systeem. het deel van het brein dat betrokken is bij emoties, overleving en veiligheid. Daardoor heeft trauma niet alleen een psychologische impact, maar ook een duidelijke lichamelijke impact. Het lichaam blijft reageren alsof het gevaar nog aanwezig is.
Trauma is geen teken van zwakte of onvermogen. Het is een normale reactie van een gezond brein op een abnormale of overweldigende situatie. Het lichaam heeft geprobeerd te overleven op de best mogelijke manier op dat moment.
Omdat trauma zich vastzet in de niet-talige delen van het brein, kunnen klachten ontstaan zonder dat iemand precies begrijpt waar ze vandaan komen. Denk aan angst, spanning, somberheid, vermoeidheid, paniek of lichamelijke klachten. Vaak weet iemand rationeel dat het verleden voorbij is, maar voelt het lichaam dat nog niet zo.
